Fun on Friendship Day


ઈન્ટરનેટનાં આગમન પહેલાથી જ (અ)મારી જિંદગીમાં સગા કરતા વ્હાલાં(મિત્રોની)ની સંખ્યા હંમેશાં વધુ રહી છે. અને એ મિત્રતા ન માત્ર જળવાય રહે પરંતુ દોસ્તીના દરિયામાં સતત ભરતી રહે એ માટે અમે મિત્રો કોઈને  કોઈ અવસર ઝડપી જ લેતા હોઈએ છીએ. ૨૦૧૫નાં  Friendship Day પર પણ આવો મોકો ઝડપ્યો મિત્ર (મિલિન્દ) નાગવેકર પરિવારે. અમે લોકો ચાર પરિવાર કે જેને સ્ટાર પરિવાર તરીકે પણ ઓળખાવીએ છીએ એમાં નાગવેકર-તન્ના-અગ્રાવત અને પરમાર, આમ ચાર પરિવારની ચંડાળ ચોકડી પહેલી ઓગસ્ટની રાત્રે દસ વાગ્યે એકઠી થઇ  MNનાં ઘેર, બહાનું કે અવસર જે ગણો એ તો હતું   એમના પુત્ર ધ્રુવિનની સ્તુતિ સાથે થયેલ સગાઇની CD  જોવાનું અને ત્યારબાદ MNએ લઇ રાખેલ કેક દ્વારા ઉજવણી કરી જેના ફોટા આ રહ્યાં –

IMG_20150801_233154067

કેક દર્શન કર્યાને? તો  પછી હવે મળો

IMG_20150801_233428792

 

^ સ્ટાર પરિવારનું સામ્રાજ્ય ચલાવતી આ  ચારેય સામ્રાજ્ઞીને ! ^

 

અને હવે છેલ્લે
IMG_20150801_233257340

 

 

^ જેઓની પાસે રાજપાટ, સામ્રાજ્ય  નથી એવા શહેનશાહોથી પણ રૂબરૂ કરવું ને? આ ફોટામાં જોઈ શકો છો અમે લોકો કેટલા ‘પ્રેમ’થી ‘હળીમળી’ને  રહીએ છીએ!

 

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x–x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

 

હવે આ સ્ટાર (પરિવાર) ચેનલ થી સ્વિચઓવર થઈએ SAB TV  પર  તારક મહેતા સિરિયલમાં આવે  છે એવી  અમારી (ગોકુલધામ જેવી) સોસાયટી પર ….

બક્ષી સાહેબ કહી ગયા છે ને = “ગુજરાતીઓ ફરવા જવામાં ટોળામાં હોય !” ખાસ યાદ નથી પણ કદાચ એમણે એવું કારણ/તારણ કાઢેલ છે “અસલામતી અનુભવે, માહિતી/જ્ઞાનનો અભાવ ગુજરાતીઓમાં સવિશેષ હોઈ, તેઓ એકલા ફરવા જવાની હિમ્મત કરી શકતાં નથી.”

પણ એ કદાચ બક્ષીયુગની વાત હતી, હવે તો ‘અસલી મજા ‘સબ’ કે સાથ હૈ’ નો  યુગ છે એટલે અમે તો ગમે  ત્યાં ફરવા-ચરવા જઈએ ટોળામાં જ  જઈએ છીએ. જેમાં ક્યારેક મિત્રો તો ક્યારેક સોસાયટી તો ક્યારેક સગા-સંબંધીઓ સાથે જ  જઈએ અને એકલા કરતા (ટોળું  નહિ પણ) સમુહમાં આનંદ-જલસાનું  પ્રમાણ વધુ  જ  નોંધ્યું છે.

આવી જ રીતે (યોગાનુયોગ) ફ્રેન્ડશીપ ડેનાં દિવસે અમે સોસાયટીનાં પાંચ પરિવાર મળીને પિકનિક પ્રોગ્રામ ગોઠવી નાંખ્યો. જેમાં કેન્દ્રબિંદુ ભુજ અને એના નજીકના જ  સ્થળો રૂદ્રાણી ડેમ કે જે ભુજથી ખાવડા તરફ જતાં રસ્તા પર ૧૮ કિમીનાં અંતરે અને ફરી ભુજ આવીને મુન્દ્રા તરફ જતાં રસ્તે ટપકેશ્વરી માતા કે જે ૯ કિમીનાં અંતરે છે એ રાખ્યું અને  ભુજમાં સ્વામીનારાયણ મંદિર તેમજ હમીરસર તળાવનો નજારો નિહાળ્યો !

પોસ્ટ બનાવતી વખતે વિચાર આવ્યો  કે અમારા થોબડાં દેખાડવા કરતાં જે તે સ્થળનું સૌંદર્ય દર્શન થાય, પરંતુ આ વિચાર ત્યારે આવ્યો  ના હતો જ્યારે ત્યાં હતા, એટલે એ હિસાબની ફોટોગ્રાફી થઇ નથી તેથી ૧૦૦% નિયમનું પાલન તો  નહિ થઇ શકે પણ  કદાચ ફરી વાર ક્યાંક જઈશું  તો  યાદ કરીને આ વાત યાદ રાખવી છે   !

રૂદ્રાણીધામમાં 'નાદવડ' વિશેની  માહિતી

રૂદ્રાણીધામમાં ‘નાદવડ’ વિશેની માહિતી

રૂદ્રાણીડેમ - ૧

રૂદ્રાણીડેમ – ૧

રૂદ્રાણીડેમ - ૨

રૂદ્રાણીડેમ – ૨

રૂદ્રાણીડેમ - ૩

રૂદ્રાણીડેમ – ૩

રૂદ્રાણીડેમ - ૪

રૂદ્રાણીડેમ – ૪

હવે પ્રસ્થાન કરીએ પેટપુજા માટે હોટેલ પ્રિન્સની ગુજરાતી થાળી ઝાપટવા  જ્યાં વિનય ખત્રી દ્વારા ફેમસ થઇ ગયેલ મીની  “બકાસુર” ટાઈપની થાળીની મજા ઔર જ છે.

ટપુ સેના !

ટપુ સેના !

ઠાકોરજી  રાજભોગ આરોગે એવી રીતે અમે  ભોજ ‘દાબ્યું’ અને હવે ‘ટપકેશ્વરી’ તરફ ટપકીએ –

ટપકેશ્વરી - ૧

ટપકેશ્વરી – ૧

 

ટપકેશ્વરી - ૨

ટપકેશ્વરી – ૨

ટપકેશ્વરી - ૩

ટપકેશ્વરી – ૩

ટપકેશ્વરી - ૪

ટપકેશ્વરી – ૪

ટપકેશ્વરી - ૫

ટપકેશ્વરી – ૫

ટપકેશ્વરી - ૬

ટપકેશ્વરી – ૬

ટપકેશ્વરી - ૭

ટપકેશ્વરી – ૭

ટપકેશ્વરી - ૮

ટપકેશ્વરી – ૮

ટપકેશ્વરી - ૯

ટપકેશ્વરી – ૯

ટપકેશ્વરી - ૧૦

ટપકેશ્વરી – ૧૦

ટપકેશ્વરી - ૧૧

ટપકેશ્વરી – ૧૧

^ આ છેલ્લો ફોટો ‘ટોપ લેવલ’નો , અને  ત્યાં પેલી  ‘ફીલીંગો’ થવા લાગે = “આજ મૈ ઉપર, આસમાં નીચે” અને  એ સાથે જ હવે નીચે ઊતરીને પ્રયાણ કરીએ (ફરી પાછા) ભુજ !

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૧

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૧

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૨

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૨

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૩

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૩

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૧

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૧

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૨

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૨

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૩

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૩

~ અમૃતબિંદુ ~

તમને સવારે ફાંસી મળવાની હોય અને તમારા માટે અર્ધી રાતે ય કોર્ટ ખોલાવે એવા મિત્રો મળે એવી HFD નિમિત્તે શુભેચ્છાઓ ! 

^ WA Msg ^

6 Comments

Filed under પ્રવાસ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, Tour

‘તિમિરપંથી’ , લેખક – ધ્રુવ ભટ્ટ


ધ્રુવ ભટ્ટનાં લખાણ (જી હા લખાણ) વિશે પાંચેક વરસ પહેલા આ જ જગ્યાએ લખેલું –

આપણે ચીલાચાલું વાંચવાના આદી હોવાથી કે પછી એમની અલાયદી અને અલૌકિક દુનિયામાં પ્રવેશવામા આપણને તૈયાર કરતા હોય , ગમે તે પણ એમના પુસ્તકોમાં પહેલા પ્રકરણમાં જામશે નહી પણ પછી  તો એમની સર્જનતાની દુનિયામાં આવ્યા પછી તો  આપણા ને  એવા એવા સાચા મોતી દેખાડે અને એ પણ નિર્લેપ ભાવે કે આપને ત્યારે થાય કે અત્યાર સુધી આપણે ખોટા મોતીને સાચા માનીને ચણતા રહ્યાં!

ખાસ યાદ નથી પણ કદાચ ધ્રુવભાઈના પુસ્તકો વાંચવામાં શરૂઆત કરી ‘અગ્નિકન્યા’થી, ગમી.  થોડીક અલગ લાગી. પણ ત્યારબાદ  ‘તત્વમસી’, ‘અતરાપી’, ‘કર્ણલોક’ , ‘સમુદ્રાન્તિકે’  વગેરેનાં સંપર્કમાં આવ્યા બાદ તો ‘ધ્રુવત્વ’થી અલિપ્ત રહી શકીએ  એવા તો  ‘જડ’ કે ‘મૂઢ’ નથી જ. એમાંય ખાસ ‘અતરાપી’થી તો છૂટી શકાય એમ જ નથી અને એમાં જે  નશો મળ્યો છે એવો હવે બીજા કોઈના પુસ્તકમાં તો શું એમના ખુદના પુસ્તકથી પણ નથી લઇ શકતા એવું હોવું જોઈએ એટલે તો ‘અકુપાર’, ‘લવલી પાન હાઉસ’, અને ‘તિમિરપંથી’નાં બધા વખાણ કરે છે, અને  સરસ છે એમાં પણ કોઈ સવાલ જ નથી પરંતુ કદાચ આ પુસ્તકોમાં હું ‘ધ્રુવત્વ’ શોધવામાં/પામવામાં નિષ્ફળ રહ્યો છું. અથવા તો આ પુસ્તકોમાં જે છે એ બીજને વાવવા માટે મારી માનસિક ભૂમિ હજુ તૈયાર નથી કે એમાંથી વૃક્ષ બને અને એના ફળ હું પ્રાપ્ત કરું! એટલે એ પુસ્તકો વિશે આ મારું અંતિમ આકલન ન ગણવું અને આશા છે કે વધુ વખત વાંચીને, સમજીને  કદાચ એ ભૂમિકાએ પહોંચું અને મારો અભિપ્રાય બદલી શકું.

એ અવસ્થા એ પહોંચું ત્યારની વાત ત્યારે અત્યારે તો ‘તિમિરપંથી’ માંથી થોડા અવતરણો મૂકીને સંતોષ માનું –

માણસો પોતાને નવું જ્ઞાન લાધ્યું છે તેની ઘોષણા કરતાં જરા પણ મોડું કરતા નથી રખે બીજું કોઈ એ જ જ્ઞાન પોતાના કરતાં વહેલું જાહેર કરી દે! (પાનાં નં – ૧૨)

અજાણ્યાએ કહેલું, ‘જાતે મહેનત કરીને નિપજાવનારને સહુથી ઓછું મળે છે. એને ન્યાય ગણો કે અન્યાય. આ જ રિવાજ છે, ક્યારથી, ક્યાંથી અને કઈ રીતે લાગુ કરાયો છે તે ખબર નથી; પણ દ્રઢ નિયમ તરીકે પ્રસ્થાપિત થઇ ગયો છે. અનેક ક્રાંતિઓ થઇ અને થશે. આ રિવાજ બદલાયો નથી. બદલાશે પણ નહીં.’ (પાનાં નં – ૨૪)

નાનું બાળક પણ જાણે છે કે હીબકાં રોકાય નહીં, ગળું સખત દુઃખે, શ્વાસ રૂંધાય, ન જાણે શું શું થતું હોય ત્યારે ‘અવાજ બંધ, બિલકુલ બંધ,’ સાંભળવું પડે તે બાળજગતની સહુથી આકરી સજા છે. (પાનાં નં – ૪૭)

ચોર્ય કળા ક્યાં અને કઈ રીતે  અજમાવવાનું  'જ્ઞાન', સમજ

ચોર્ય કળા ક્યાં અને કઈ રીતે અજમાવવાનું ‘જ્ઞાન’, સમજ

 

…..દુનિયાની દરેક સ્ત્રી દ્રઢતાપૂર્વક માને છે કે પતિમાં જેટલી આવડત કમાવાની હશે તેનાથી પા ભાગની પણ કમાયેલું સંઘરી રાખવાની નથી હોતી. એ લોકો કમાશે ખરા પણ સાચવી રાખતાં તેને આવડવાનું નથી.

કોઈ ચતુર સ્ત્રીને ખાનગીમાં પૂછો તો અનુભવસિદ્ધ વિગતો પણ મળશે, ‘જરા કહો તો ખરા કે જે માણસ આજ સુધી મને બરાબર પકડી રાખી શક્યો નથી તે ભલા, લક્ષ્મીને કેમ કરીને રાખી શકવાનો?’

સર્વ ભૂતોમાં ચંચળતમ કોણ? તેવા પ્રશ્નનો જવાબ કોઈ સ્ત્રી આપવાની નથી. હસીને ટાળી દેશે અથવા ઈંગિતો આપીને બોલશે. લાખ લાખ પહેરા ગોઠવીને કે છેક અંદરના ઓરડે પૂરીને પણ સ્ત્રીને સાચવી રાખી શકાઈ નથી. એ તો ઈતિહાસ છે.

એટલે સ્ત્રી કદીયે લક્ષ્મી પર ભરોસો નહીં કરે. એક તો એ પરમ સૌંદર્યમયી, ભુવનમોહિની, બીજું કે રાત્રીધરોની પ્રિય અને પાછી પોતાની જેમ જ, એ પણ સ્ત્રી. જરા તક મળતાં જ ચાલી નીકળશે. સહેજ જેટલી, પણ વાર નહીં કરે. એક ઘરમાં પૂરાઈ રહેવું કોઈનેy ક્યારેય ગમ્યું છે?

એટલે સ્ત્રી સદા સાવચેત રહેશે, તે જાણે છે કે પુરુષ કરશે તે બધા જાપતા અધૂરા હોવાના. સમજો કે એ મજબૂત અને ગૂપ્ત કળોવાળી તિજોરી કરાવશે; પણ મૂકશે ક્યાં?તો કહે આખું જગત, આંખો બંધ રાખીને જોઈ શકે એ રીતે, સામે, દીવાલ પાસે કે દીવાલમાં ચણાવીને.

^ (પાનાં નં – ૧૦૬_૧૦૭) ^

એક આધાર તો આખા જગતને છે તેમ ઈશ્વરનો. પણ ના. ઈશ્વરથી તો કોઈ ડરતું નથી. એક તો તે જાતે એકલો છે. એક જ. વળી એને મન તારું-મારું, કમાયેલું-લૂંટેલું, જડેલું-ખોવાયેલું, મળેલું કે પડાવી લીધેલું બધુંયે સમાન. કશુંયે જુદું નથી.

સ્ત્રી વિચારે છે કે ઈશ્વરનું તો કશું નક્કી નહીં. આજે મારા પર કૃપા કરીને મારા વરને કમાવા દીધું છે. કાલે બીજી કોઈ પર કૃપા કરીને તેના ધણીને ઉઠાવી જવા પણ દેશે. એટલે એની વાત જવા દો. એ કાયમ અંધારું રાખતો નથી અને સમયસર સૂર્યોદય કરાવી આપે  છે એટલું પૂરતું છે. (પાનાં નં – ૧૦૮)

જરાક વિચારો તો તરત ખબર પડશે કે કોઈ જીવ પોતાની પાસે હોય તે બીજાને એમ જ આપી દે એ બનવાનું નથી. બીજાએ કળાએ કરીને બીજાનું લેવું પડવાનું. જીવન-વ્યાપનની આ કળાને ચોરી ગણો એટલે સરવાળે તો જગત આખું લુન્ટાકોથી ભરેલું ગણાય. બીજા પાસેથી મળે એટલું બધા જ પડાવી લે છે. હા, બધાં જ.

આ સાદી વાત સમજવા, પોતાને સજ્જન માનતા જનોની બુદ્ધિ તૈયાર થવાની નથી. એ માટે તો   છાતી પર હાથ મૂકીને, જરા ધ્યાન દઈને અંદરનું સાંભળવું પડે. કોઈ એવી તૈયારીથી સાંભળી શકે તો તરત જવાબ આવશે, જરૂર આવશે. જો બીજા ચોર છે તો તમે પણ છો. જો તમે નથી તો બીજું કોઈ પણનથી જ નથી. (પાનાં નં – ૧૧૯)

છાપાંવાળાy જાણે છે કે છાપાંમાં છપાય તે બધું સાચું જ હોય તેવું બધા માને નહીં, પણ તેમના અંકગ-મનને સુખ આપવું તે ઓછાં પૂણ્યનું કામ નથી. અને છપાય તે સાચું માનનારું પણ કોઈ તો હશે જ.   (પાનાં નં – ૧૫૧)

નાત, જાત, ગામ, નગર, વાસ, સમાજ કે દેશ કે કોઈ પણ સમુદાયના, મોટાભાગના લોકો પોતાની જાતથી આગળનું કશું જોઈ કે વિચારી શકતાં નથી. કોઈક વીરલા જ પોતાને ઓળંગીને પેલે પારનું જોઈ શકે છે. (પાનાં નં – ૨૪૫)

~ અમૃતબિંદુ ~

ધ્રુવભટ્ટ અને એમના લખાણો વિશેની પોસ્ટની બ્લોગ પોસ્ટસ –

http://tinyurl.com/nrm82b4

 

2 Comments

Filed under સાહિત્ય, Reading

કચ્છના ધોળાવીરા_વ્રજવાણી ફર્યા ?


તારીખ ૨૮ જૂન ૨૦૧૫ની દિ.ભા.ની પૂર્તિમાં ડૉ.રાજલ ઠાકરનો ‘યાત્રા’ લેખ વાંચીને ત્યાર પછીનાં જ રવિવારે યાને ૫ જૂલાઈ ૨૦૧૫ના રોજ  (નાગવેકર અને અગ્રાવત ફેમીલીના) “હમ પાંચ”  ધોળાવીરા-વ્રજવાણી તરફ નીકળી ગયા.

સરકારી જાહેરાતોના  લીધે સામાન્ય રીતે ધોરડો તરફનું સફેદ રણ જ  પ્રખ્યાત થયું છે બાકી આમ તો કચ્છમાં ગમે એ બાજુથી પ્રવેશ કરો એટલે સફેદ રણથી જ  સ્વાગત થાય. એવી જ રીતે બાલાસરથી થોડા કિમી જ આગળ  ગયા તો સફેદ રણના સૌન્દર્યએ અમને ફોટા પાડવા મજબુર કરી દીધા

IMG_20150705_102049075

 

IMG_20150705_102136343

 

IMG_20150705_101222085

IMG_20150705_101422555 IMG_20150705_101647614 IMG_20150705_101704930

^ આ બધા ફોટોગ્રાફ્સએ વાતની  સાબિતી પૂરે છે કે જ્યાં આપણી પરજા નથી પહોંચી ત્યાં કુદરત એનું સૌન્દર્ય જાળવી શકી છે.

                                                                                               ત્યારબાદ ધોળાવીરા પહોંચ્યા

વચ્ચે ઘણા વરસો પહેલા મિત્ર ક્ષિતિજ શુક્લએ કહેલ એક વાત નોંધવી ઘટે કે લોકો “કાળો ડુંગર” શબ્દ પ્રયોગ કરે  છે એ બરાબર નથી કચ્છી બોલી અનુરૂપ તો ‘કારો ડુંગર’ શબ્દપ્રયોગ સાચો છે. એ જ રીતે લાગે છે કે  ધોળાવીરાની બદલે ધોરાવીરા શબ્દ બરાબર હોવો ખપે.

અહીં પહોંચ્યા કે તરત જેમલભાઈ મકવાણા (+91 81414 61264) ગાઈડ મળ્યા, પહેલા તો અમે  એમની સેવાને નકારવાનો પ્રયત્ન કર્યો, કેમ કે આપણા આવા સ્થળોએ પ્રશિક્ષણ પામેલા ગાઈડ હોય એ માનવાને મન ન થાય અને તેઓએ પણ કોઈ દુરાગ્રહ ન કર્યો કે ના તો એમની વાતચીતમાં એવો કોઈ અંશ લાગ્યો કે તેઓ જબરજસ્તી કરવા માંગે છે એટલે અમોએ એમનું આઈ કાર્ડ જોઈ, ખાતરી કરી અને પછી એમને પણ સાથે લીધા. પછી વાતો દરમ્યાન જાણવા મળ્યું કે એમને આ વિષયનું માત્ર (પુસ્તકિયું) જ્ઞાન હતું એવું નહિ  પણ અમુક ઈંગ્લીશ શબ્દોના યોગ્ય જગ્યાએ એનો  ઉપયોગ અને શુદ્ધ ઉચ્ચાર તેમજ  એમને આ ધરતી સાથે જે  લગાવ/પ્રેમ છે એને લીધે થયું કે  એમને સાથે લીધા એ અમારો નિર્ણય બરાબર જ હતો! તેઓ કહેતા: “સાહેબ ! આ બધું  અમે ખોદ્યું છે, પાણો બોલાવવો સહેલો નથી!”

IMG_20150705_113340443_HDR

  IMG_20150705_133043792

તેઓએ દરેક જગ્યા વિશેની માહિતી  અને વિશેષતા અંગે પણ અમને માહિતગાર કર્યા એનાથી મજા આવી ગઈ અને થોડીક ઘડીઓના સંગથી પણ થયું કે આ માણહ મસ્ત છે!  ધોળાવીરા વિશે એમણે જે કહ્યું અને અમે સાંભળ્યું એ તો વાતચીતના રૂપમાં હોવાથી વીકીપીડીયા પરનું લખાણ જ અહીં ઉતારું =

 

 

 

ધોળાવીરા એ પ્રાચીન મહાનગર સંસ્કૃતિનું લુપ્તપ્રાય નગર છે જે કચ્છના ભચાઉ તાલુકાના ખડિરબેટ વિસ્તારમાં આવેલ છે. આ સંસ્કૃતિ પાંચ હજાર વર્ષ જુની છે અને એ વખતે લગભગ પચાસ હજાર લોકો આ મહાનગરમાં રહેતા હતાં તેવું અનુમાન છે. આખું નગર, પાણીની વ્યવસ્થા, રાજમહેલ કે પ્રાંતના મહેલની રચના, લોકોની રહેણી કરણી, વગેરે જોવા જેવું છે.

મ્યુઝીયમના  ફોટામાંથી ફોટો લીધેલ છે.

મ્યુઝીયમના ફોટામાંથી ફોટો લીધેલ છે.

 

IMG_20150705_114309233 એક પ્રવેશ દ્વારનું પાટીયું એ જમાનાના દસ અક્ષરો સાથે મળી આવેલ છે. લાગે છે કોઈક કારણસર એ પાટીયું ઉપરથી નીચે પડ્યું હશે અને આપણાં પૂર્વજોમાંથી કોઈકે એને સભાળી બાજુમાં રાખ્યું હશે. એના દસે દસ અક્ષરો અકબંધ છે.

અહીં જે હાડકા અને અન્ય ચીજ વસ્તુઓ મળી છે એ પ્રમાણે આ નગરના લોકો બહુ સુખી અને સમૃદ્દ હતા. શાકાહારી અને માંસાહારી બન્ને પ્રકારના લોકો હતા. કોઈક મૃત્યુ પછી અગ્નિ સંસ્કાર કરતા હતા, વળી કોઈક કબર બનાવી દાટતા હતા અથવા કબરમાં અસ્થીઓ સાથે વસ્તુઓ પણ રાખતા હતા.

આખા નગરમાં ધર્મ સ્થળ જેવું કાંઈજ મળ્યું નથી એ નવાઇ લાગે છે. પ્રાંત મહેલમાં ગોળાકાર બે મોટા પત્થર મળ્યા છે પણ હોઈ શકે છે કે મહેલના મોટા થાંભલાના ટેકા પણ હોય.

સ્થાનિક લોકો ધોળાવીરાને કોટડો (મહાદુર્ગ) તરીકે ઓળખે છે. મૂળ તો ધોળાવીરા ગામની નજીક આવેલી હોવાને કારણે એ પુરાતત્ત્વીય સાઈટનું નામ ધોળાવીરા પડી ગયું છે! ૧૯૬૭માં પુરાતત્ત્વવિદ્ જગત્પતિ જોષીએ આ સ્થળની મુલાકાત લઈ પ્રથમ વખત તેની માહિતી જાહેર કરી.

મોહેં-જો-દડો અને હડ્ડપામાં કાચી પાકી ઈંટો દ્વારા બાંધકામ કરવામાં આવેલ છે. જ્યારે આ ધોળાવીરામાં લગભગ ચોરસ અને લંબચોરસ પત્થરોથી બાંધકામ થયેલ છે અને પત્થરો થોડેક છેટે બાજુમાં ખાણોમાંથી કાઢેલા છે. ધોળાવીરામાં નગરની ચારેબાજુ દીવાલ આવેલી છે.

ધોળાવીરા નગર મુખ્ય ત્રણ ભાગમાં વહેચવામા આવ્યું છે:

  • શાસક અધિકારી નો રાજમહેલ
  • અન્ય અધિકારી ઓના આવાસ
  • સામાન્ય નગરજનો નો આવાસ

આ બધું જોયા પછી અમારે  અહીથી પંદરેક કિમી દૂર ફોસિલ પાર્ક જવું હતું જ્યાં છે પણ એકાદ કિમી દૂર ગયા અને એક ગાડી સામે મળી એમણે કહ્યું કે  અમે ૧૫-૨૦ કિમી સુધી જી આવ્યા, એકદમ ભંગાર રસ્તો  છે અને  તો ય ફોસિલ પાર્ક મળ્યો નહી એટલે અમે પણ માંડી વાળ્યું. જો કે અમે ગોતી લેત પણ વાતોવાતોમાં સામખીયાળી કે રાપરથી ફયૂઅલ પુરાવવાનું રહી ગયું અને હજુ ૧૦૦-૧૫૦ કિમી રસ્તો તેમ જ કદાચ કોઈ કારણસર રસ્તે ઊભું રહેવું પડે અને ફ્યુઅલ ખૂટે તો? એટલે  એ બીકે  અમે ક્યારેક નેક્સ્ટ ટાઈમ ફોસિલ પાર્ક જોઈશું/જઈશું  એવી આશા  સાથે મન અને ગાડી બંને વાળી લીધા.

ફોસિલ પાર્ક વિશે ડૉ.રાજલ ઠાકર એ લખ્યું છે =

ધોળાવીરાથી દસેક કિમી દૂર વન વિભાગ દ્વારા બનાવાયેલ વૂડ ફોસિલ (વૃક્ષના થડના અશ્મિ) પાર્ક આવેલો છે. ચારેકોર નાની ટેકરીઓ પર કાંટાળી વનસ્પતિ અને થોર નજરે ચઢતાં હતાં. ક્યાંક રડ્યાં ખડ્યાં પીલુડીનાં ઝાડ પણ ખરાં. સામેનો ડુંગર ‘છાપરિયા રખાલ’ તરીકે ઓળખાય છે. ‘રખાલ’ એટલે ઘાસ ઊગતો વિસ્તાર ઊબડખાબડ અને કાચા રસ્તા પર ગાડી ધીરે ધીરે હંકારીને ફોસિલ પાર્ક પહોંચ્યા. વિસ્તાર ખડીર બેટની ઉત્તરે રણના કિનારે આવેલો છે, એટલે અહીંથી પણ દૂર દૂર સુધી સફેદ રણ દેખાય છે. ગાડી પાર્ક કરી. હવે થોડાક અંતર સુધી ચાલતા નીચેની તરફ જવાનું છે. આજુબાજુ વિવિધ આકારોના મોટા મોટા પથ્થરો નજરે ચઢ્યા.  કરોડો વર્ષો પહેલાંનાં વૃક્ષના થડના અશ્મિઓ અહીંથી મળી આવ્યા છે. ઝાડ મરી જાય અને તેનું થડ જમીન પર પડી જાય તે પછી આજુબાજુની માટી તેના ઉપર જામવા લાગે. માટીમાં ખનિજો પણ હોય. કાળક્રમે રીતે બનેલા પથ્થરમાં વૃક્ષના થડની ભાત પડી જાય અને જાણે એમ લાગે કે, થડ પથ્થરના છે! અહીંથી મળેલા વૃક્ષના થડના બે અશ્મિઓ ૧૬ કરોડ વર્ષ જૂના, 8થી 10 મીટર લાંબા અને અડધાથી એક મીટરની પહોળાઈ ધરાવતા છે, જેની ફરતે તારની જાળી બાંધીને રાખવામાં આવી છે. નજીકમાં કાચના એક બંધ કબાટમાં નાના નાના અશ્મિઓને મૂકવામાં આવ્યા છે.

હવે દી.ભા.માં એક દંતકથા સાંભળીને આ આખો પ્રોગ્રામ કર્યો હતો એ વ્રજવાણી તો ખાસ જવું હતું, દી.ભા.માં થી કૉપી કરીને પેસ્ટ કરું તો એ કથા આવી છે –

“વ્રજવાણી પહોંચ્યા જ્યાં મંદિર તો રાધા-કૃષ્ણનું છે, પણ મંદિરની અંદર સાત વીસુ એટલે કે, એકસો ચાલીસ આહીર સ્ત્રીઓ ગરબે રમતી હોય તેવાં પૂતળાં મૂકવામાં આવ્યાં છે. દરેક પૂતળા નીચે જે તે આહીરાણીના નામની તકતી પણ લગાડેલી છે. અહીના પૂજારીને મંદિર વિષે પૂછતા એમણે જણાવ્યું કે, સંવત 1511ના વૈશાખ સુદ ચોથના દિવસે ગામની 140 આહીર સ્ત્રીઓ અહી સતી થઇ હતી. મંદિરના ચોગાનમાં તેમના પાળિયા છે અને મંદિરની બરાબર સામે એક મોટો પાળિયો છે જે ગામના ઢોલીનો છે. સંવત 1511ના અખાત્રીજના દિવસની વાત છે. દિવસે ગામમાં તહેવાર જેવું વાતાવરણ હતું. આવતા વરસના વરસાદના શુકન શુભ હતા એટલે સૌ કોઈ આનંદમાં હતાં. ગામના ઢોલીના ઢોલની થપાટે આહીરાણીઓ ગરબે રમી રહી હતી. દિવસ પૂરો થયો તેમ છતાં ઢોલી અને સ્ત્રીઓના ઉત્સાનો અંત આવતો હતો. ઘરનાં કામ બાજુ પર રહ્યાં. બાળકો પણ ભૂખ્યાં સૂઈ ગયાં. ગરબા રમતાં રમતાં રાત પણ પડી ગઈ હતી. ગરબે રમતી આહીરાણીઓ પોતાના ઘરબાર જાણે કે ભૂલી ગઈ હતી. પોતાની પત્નીઓને ઘરે પાછી લઇ જવા માટે ગયેલા આહીરો વીલા મોઢે ઘરે પાછા ફર્યા. એમ લાગતું હતું કે, જાણે ઢોલીના ઢોલમાં કાનુડાની વાંસળીના સૂર વાગી રહ્યા હતા અને આહીરાણીઓ ગોકુળની ગોપીઓ બની ગઈ હતી. બીજા દિવસનો સૂર્યોદય થયો પણ ગરબા અને ઢોલ ચાલુ હતાં. હવે આહીરોના ગુસ્સાનો પારો ઊંચે ચઢતો જતો હતો. બધાને લાગ્યું કે, સમસ્યાનું મૂળ તો ઢોલીડો છે, જેની પાછળ આહીરાણીઓ પાગલ થઇ હતી. આથી સૌએ ઢોલીને પતાવી દેવાનો નિર્ણય કર્યો અને કેટલાક યુવાનો ખુલ્લી તલવારે ઢોલીની તરફ ધસી ગયા. ગરબામાં મગ્ન આહીરાણીઓને તો ખબર પડી કે, ક્યારે ઢોલીનું મસ્તક તેના ધડથી અલગ થઇ ગયું. ઢોલના તાલમા ભંગ પડ્યો ત્યારે સૌએ જોયું કે, ઢોલી તો લોહીના ખાબોચિયામાં પડ્યો છે. પોતાના પ્રિય ઢોલીની પાછળ એકસો ચાલીસ આહીરાણીઓ સતી થઇ એની યાદમાં મંદિર બાંધવામાં આવ્યું છે.”

 

IMG_20150705_152351033

 

IMG_20150705_152844725

^ આ વાતમાં ઘણા સવાલો ઊઠી શકે એમ છે પણ અમે પાછા એટલા બધા બૌધિક નથી કે અમારા મનમાં ઉઠતા શંકાના કીડાને સમજાવી ના શકીએ. અમને તો અહીંયા જે ૧૨૦ પુતળા છે એ જોવાની ખરેખર મજા આવી.

ત્યારપછી પરત ફરતા ‘રવેચી માં’નું મંદિર આવેલ છે ત્યાં ગયા તો મારા જેવા શ્રદ્ધાળુ (!?) ને મંદિરમાં ખાસ રસ ન હોય એ સ્વાભાવિક છે પણ ત્યાં એક ‘દેવીસર’ તળાવ નજરે ચડ્યું. અહીં  પણ વચ્ચે એક વાત લઇ લઉં કે હું કોઈ જાણકાર નથી કે નથી અન્ય કોઈ જગ્યાઓ વિશે માહિતગાર પણ કચ્છના તળાવોના નામ સાથે  ‘સર’ જોડાયેલ છે, જેમ કે પાકડસર, આડેસર, હમીરસર, દેવીસર . . .  આ વિશે કોઈ વધુ માહિતી આપે તો જાણવું ગમશે. આ અગાઉ બે વખત ભચાઉ પાસે આવેલ પાકડસરની મુલાકાત લીધેલ છે અને ત્યાં જેવી રીતે તળાવમાં કમળછે એમ અહી પણ એવું જ  છે, ઉપરાંત અહી તળાવની સામે કિનારે ત્રણેક મોર જોયા અને જાણે અમારું મનોરંજન માટે નૃત્ય કરતા હોય એમ એમાંથી એકે તો કળા કરી બતાવી, મારા ફોનથી ઝૂમ કરીને એ ફોટો લેવાની કોશિશ કરી પણ ખાસ જામે એમ નથી એટલે એ ફોટો મૂકતો નથી પણ અમારા મિત્ર મિલિન્દ નાગવેકર એ પોતાના કેનન કેમેરાથી તસ્વીર લીધેલ છે.

IMG_20150705_170100412_HDR IMG_20150705_170127078_HDR

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

~અમૃતબિંદુ ~

આ પહેલા કચ્છમાં ફર્યા એની પોસ્ટ્સ અત્યારે આમ તો યાદ નથી આવતી પણ  ઉપર જેમનો ઉલ્લેખ કર્યો છે એ ક્ષિતિજ શુક્લ એ જ   સૂચવેલ જગ્યા એ ગયેલ, અગાઉની એ બે પોસ્ટ્સ યાદ આવે છે એની લીંકસ –

https://rajniagravat.wordpress.com/2009/07/09/roaming/

https://rajniagravat.wordpress.com/2009/07/13/roaming-ii/

Leave a comment

Filed under પ્રવાસ, Tour

‘વિશ્વ યોગ દિવસ’


ઘણા વર્ષો પહેલા મોરારિબાપુની કથામાં એક વાત સાંભળી’તી , જે મારા શબ્દોમાં  –

એક વ્યક્તિ રેલ્વેની ટીકીટબારી પર : “એક મુંબઈ જવાની ટીકીટ આપો.”

રેલ્વે કર્મચારી ટિકિટ ફાડવા જાય ત્યાં પેલો પેસેન્જર: “અચ્છા, એ કહો તમે કદી મુંબઈ ગયા છો?”

રેલ્વે કર્મચારી: “ના.”

પેસેન્જર: “તો પછી કેમ કહી શકો કે  આ ટ્રેન મુંબઈ જ જશે?”

રેલ્વે કર્મચારી: “કેમ કે હું વર્ષોથી આ કામ કરું છું અને કેટલાય લોકો આ ટિકિટ લઈને મુંબઈ ગયા છે!”

.

.

.

બુદ્ધિશાળી/(કુ)તર્કવાદી આ સંવાદ/‘ધડ’ને હજુ આગળ વધારે છે એ લંબાવ્યા વગર મૂળ વાત કરીએ તો પહેલી નજરે પેલા બુ.કુ.ની વાત ખોટી ન લાગે કે તમે ગયા નથી તો પછી કેમ કોઈ આટલા વિશ્વાસ સાથે કહી શકે કે એ ટ્રેન મુંબઈ જશે જ, વગેરે વગેરે

પણ મોરારિબાપુ આ દાખલા થકી કહે છે એમ જો આપણે કંઈક સારું પ્રાપ્ત કરવું હોય તો આવા કુતર્ક સાથે આપણો સંઘ કાશીએ  (કે મુંબઈ) ન પહોંચી શકે અને એમાં જે મેળવવું છે એ ન મળી શકવાનું નુકસાન જ છે ને?

આવી વાત યાદ આવવાનું કારણ ‘વિશ્વ યોગ દિવસ’ !

માત્ર મોદી કહે છે એટલે આવી ઇવેન્ટમાં જવું એની (જે અમારા જેવા પંખાઓની) સંખ્યા છે એના કરતા કેટલી ય ગણી  વધુ  એવી સંખ્યા છે કે એ લોકોને માત્ર એટલે જ વિરોધ કરવો પડે છે કે મોદી દ્વારા આનો પ્રચાર-પ્રસાર થયો!

અને એટલા ખાતર કેટલા ય સાચા-ખોટા તર્ક/દલીલ/જોક્સ બનાવીને વિરોધ કરવામાં આવ્યો, અને એમાં અમુક નિર્દોષ કે ભોળિયા લોકો ય ભેળવાય ગયા અને લોલમલોલ/ઠોકમઠોક કરવા માંડ્યા!
એ સાચું કે એક દિવસ યોગ  કરવાથી કંઈ બદલાવ આવી જવાનો નથી કે દેશનું નામ રોશન થઇ જવાનું નથી પણ હું આવી વાતોને અલગ રીતે લઉં છું. જેમ કે કેટલાય મિત્રો જેઓ ગુટખા/સિગરેટ/દારુ અને આવા કેટલાય વ્યસનનાં બંધાણીઓ કોઈના સમ/માનતા વગેરેના લીધે થોડા સમય માટે છોડવાનો પ્રયાસ કરતા હોય છે. મેં હંમેશા આવા લોકોને એપ્રીસીયેટ જ કર્યા છે, જ્યારે ઘણા એવું કહીને ઉતારી પાડે કે આ છૂટે જ નહિ વગેરે વગેરે, અને એવું થતું પણ હોય છે કે પેલો ભાઈ પાછો એ રવાડે ચડી જાય અને ત્યારે પેલા નિર્વ્યસની મેણા-ટોણા મારવા તૈયાર જ હોય છે! જે લોકો આવી કોઈ બદીમાં નથી સપડાયા એ સારું જ છે પણ એનો મતલબ એ હરગીઝ નથી કે ગમે તેને ગમે તેવું સંભળાવાનો પરવાનો મળી જાય!

હું પોતે સ્મોકિંગ કરું છું પણ એ કોઈ ગર્વ લેવા જેવી વાત નથી તો એવી જ રીતે આ કોઈ એવો કોઈ મોટો દેશ-દ્રોહ પણ નથી એ પણ જક્કીપણે માનું છું. મારો એક નિયમ છે કે મેં કદી કોઈને આવી કોઈ વસ્તુ છોડવા કે એમાં જોડાવા માટે પ્રેર્યા નથી. મને જ્યારે કોઈ કહે કે મેં છોડી તો હું  એને સારું જ  કહું પણ અમુક દિવસ પછી જ્યારે એ પાછો એમ કહે કે યાર ફરી ચાલુ થઇ ગયું ત્યારે મારો જવાબ હોય છે કે ભલે ને એક દિવસ/વીક/મહિનો જે પણ સમય ગાળા માટે છૂટ્યું, સારું જ થયું ને? એમાં કોઈ ગલત કામ તો થયું જ નથી ….

આ વાત અહીં મૂકીને ફરી યોગની વાત આગળ વધારીએ તો જે લોકોએ એક દિવસ કર્યો એ સારું જ કર્યું છે ને? કોઈ ખરાબ/ખોટી વસ્તુ માટે તો એકઠા થયા ન હતા ને? અને આમાંથી  આ “ચેપ” જો ૧% લોકોને ય લાગે તો પ્રસંશાને પાત્ર નથી?

મેં પોતે કેટલીયે વાર યોગ કર્યા છે પણ પછી એ કન્ટીન્યૂ રાખી શક્યો નથી એનો અફસોસ છે, આશા છે કે હવે તો નહિ છોડું. યોગમાં સૌથી વધુ ગમતી મને વાત હોય તો એ કે શરૂઆત અને અંતમાં આંખ બંધ કરીને “ૐ” નું  ઉચ્ચારણ કરું ત્યારે જે અનુભૂતિ થાય છે એ અવર્ણનિય હોય છે! પેલી બ્લડ ડોનેશન એડમાં આવે  છે એમ યોગ માટે પણ કહી શકાય –

કરકે દેખિયે ! અચ્છા લગતા હૈ!

~ અમૃતબિંદુ ~

WA પર આવેલ અને (એડિટ કરીને) એફ્બી પર મૂકેલ

फाधर्स डे के दिन १७७ देशों में योग करवा के
भारतने सिद्ध कर दिया के
हम पूरी दुनिया के बाप है।

^fwd msg^

लेकिन कुछ नाजायज औलादे ये नहीं समजेगी

 

Leave a comment

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, સમાજ, Nation, politics

પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા (સાહસની સત્યકથા)


પુસ્તકનાં ૨૦ પ્રકરણમાંથી ૧૯માં પ્રકરણનાં વાંચન દરમ્યાન ખબર પડી કે આજે ૧૮ માર્ચ પણ આજથી ૮૭ વર્ષ પહેલાનાં એક દિવસ પહેલા એટલેકે તારીખ ૧૭ માર્ચ ૧૯૨૮નાં દિવસે મુંબઈના કુર્લા પહોંચ્યા હતા ત્રણ સાહસવીરો,

જેઓ એ લગભગ સાડા ચાર વરસમાં ૪૪૦૦૦ માઈલ, ૨૯ દેશો (આજના હિસાબે ૩૯ દેશો)ની પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા કરી હતી ! ! ! જેને શરુ કરી મધ્યમવર્ગીય છ સાહસવીરોએ તારીખ ૧૫મી ઓક્ટોબર ૧૯૨૩ના રોજ.

મહેન્દ્ર દેસાઈ  લિખિત 'પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા'

મહેન્દ્ર દેસાઈ લિખિત ‘પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા’

એક ભારતીય, એક ગુજરાતી તરીકે ના માત્ર ગર્વ પરંતુ અહોભાવ સાથે એ છ સાહસવીરોની છબી મનમસ્તિષ્ક અને હ્રદયમાં હંમેશા અંકિત રહેશે, બેશક એમાંથી એક પણ સાહસવીરની તસ્વીર જોઈ નથી પણ લગભગ ૨૦-૨૫ દિવસોથી ટુકડે ટુકડે આ પુસ્તક વાંચું છું એના લીધે એક –એકની છબી ઉભરી છે.

આપણે પોતાના ઘર-ગામ-રાજ્ય કે દેશનાં કમ્ફર્ટ ઝોનમાં રહીને હોંશિયારી મારવી એ અલગ વાત છે કે પછી પોતાના દેશને છોડીને અન્ય દેશમાં વસીને પોતાના દેશને ગાળો દેવી અને ગુલબાંગો હાંકવી એ પણ અલગ વાત છે  પરંતુ મેં એક વાત નોંધી છે કે જો ખરેખર તમે કંઈક પ્રાપ્ત કરશો યા તો ખરેખર કોઈક અસામાન્ય પરિણામ માટે યોગ્ય ઠરશો તો એ નમ્ર જ બનાવશે અને દંભ વગરના આધ્યાત્મિક જ બનાવશે, સાથે સાથે તમારા દેશ, સંસ્કૃતિ પર તમારો આદરભાવ વધશે એ પાક્કું, પાક્કું અને ૧૦૦ % પાક્કું .  આ  વાતને દ્રઢ બનાવી છે આ પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા તથા અન્ય પુસ્તકોએ એમાંથી યાદ આવે છે એટલાનું નામ લખું તો

અતુલ કરવલ (ગુજ અનુવાદ – સૌરભ શાહ) ની  થિંક એવરેસ્ટ

કાકા સાહેબ કાલેલકરની હિમાલયના પ્રવાસ

સ્વામી રામ (સંપાદન : સ્વામી અજય, ગુજ અનુવાદ – કુન્દનિકા કાપડિયા)ની હિમાલયના સિદ્ધ યોગી

અમૃતલાલ વેગડની પરકમ્મા નર્મદા મૈયાની (અને એ પર એમની આખી શ્રેણી)

ધ્રુવ ભટ્ટની તત્વમસિ

સામાન્ય રીતે તો દરેક વાંચન પછી એ વિશે બ્લોગ લખવાની ઈચ્છા હોય છે પણ અન્ય નામ/બહાના ના દેતા સીધું જ કહું તો આળસનાં લીધે લખી શકતો  નથી.

(વધુ એક) સામન્ય રીતે વાંચન વિશેની દરેક બ્લોગ પોસ્ટમાં જે તે પુસ્તકના અવતારણો તો મૂકીએ જ પણ એ બધું સમયાંતરે FB પર મૂકતો રહીશ

પરંતુ અહિંયા જે લોકો પણ આ બ્લોગ પોસ્ટ વાંચે એમને ખાસ  ખાસ આગ્રહ કે આ પુસ્તક ખરીદજો જ ખરીદજો. આમાં ન માત્ર સાહસ છે પણ દુનિયામાં પોતાના દેશનું  શું સ્થાન છે એ પણ છે અને સ્વાભાવિક છે કે આમાં ઈતિહાસ-ભૂગોળ તો આવરી લેવાય જ હોય એટલે  જો ખરીદવા જવા માટે અથવા તો તમારી નજદીકમાં એ શક્ય ન હોય અને જો લાયબ્રેરીમાં હોય તો એ લઈને વાંચજો પછી જ્યારે પણ કોઈ બૂક લેવાની હોય ત્યારે આ સૌથી પહેલી લેવી . ઉપર લખી એ પણ  લેવા જેવી ખરી જ પણ આ ‘પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા’ તો ખાસ લેવી જ લેવી <- આટલો (તો શું જરા પણ) આગ્રહ મેં કદી કોઈ બૂક માટે નથી કર્યો પણ આ બૂક વિશે આગ્રહ કરતા મને આનંદ આવે છે અને ગેરંટી કે જો ના ગમે તો મને પુસ્તક આપી દેજો હું એના ડબલ પૈસા આપીશ !

~ અમૃત બિંદુ ~

પુસ્તક – ‘પેડલ પર પૃથ્વી પરકમ્મા’

(૨૦ જૂન ’૮૩ થી  ૨૪ ઓક્ટોબર ’૮૩ સુધી ચિત્રલેખામાં હપ્તાવાર છપાયેલ)

લેખક – મહેન્દ્ર દેસાઈ      (પ્રથમ આવૃત્તિ ૧૯૮૪) – (બીજી ૨૦૦૪) – (ત્રીજી ૨૦૧૨)

કિંમત : 300 રૂપિયા

પ્રકાશક –

પ્રવીણ પ્રકાશન પ્રા.લિ.

લાભ ચેમ્બર્સ, મ્યુ.કોર્પો.સામે,

ઢેબર રોડ, રાજકોટ.

ફોન નંબર – (0281)2232460 / 2234602

Email – pravinprakashn@yahoo.com

ISBN : 978-81-7790-577-9

6 Comments

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સમાજ, સાહિત્ય, Reading

Piyush Rambhia = THE CHEATER


ओशो की ये बात सब भली भाती जानते होंगे, जो मुल्ला नसरुद्दीन के नाम पर मशहूर है।
मुल्ला ने अपने गांव में किसीके चीटिंग किया तो कोर्टमें जज साहब ने कहा – “मुल्ला ये तूने क्या किया? पूरे गांवमें यही इक बंदा मिला? कितना नेक-शरीफ ये इन्सान है?”
मुल्ला – “जज सा’ब, यही तो एक था, जिसको मै लपेट सकता था, बाकी सारे तो मुजे ही ठगते !!”

-x-x-x-x-x-x-x-     -x-x-x-x-x-x-x-      -x-x-x-x-x-x-x-      -x-x-x-x-x-x-x-

ये बात याद आने की वजह है टाइटल में लिखा हुवा नाम ‘पियूष रांभिया’ । वैसे  ये चीटर तो सारे गांव ही नही हर जगह पे हर किसीके (अंध)विस्वास साथ खेला है।    FB  पर मेरे लिस्टमें है उनमें से ज्यादातर लोगो के लिए  ‘पियूष रांभिया’ माने  THE CHEATER है ये कहेना भी जरूरी नही. क्योंकि  ‘पियूष रांभिया’  फरवरी 2013 में मेरा 22,605 रुपिया खा गया तब से जहां भी मौका मिला है मैने हर जगह पर ये लिंक शे’र  की है। FB की ये पोस्ट पे उस  ‘पियूष रांभिया   THE CHEATER’  को जवाब देता हुवा पाओगे,  जिसकी इमेज यहां पर  भी दे दू –

Lap top_Rcpt ICICI

इसकी कहानी इतनी लम्बी है की कितना भी लिखे कम ही होगा, ये दो साल के दौरान उसने मेरा (कोई भी नंबर से) कॉल कभी भी एटेन्ड नहीं किया, बल्कि उसका जब मन हुवा सामने से मुझे कॉल करके लपेटने की कोशिश की है और कहेता = मै आपके पैसे सूत समेत लौटा दूंगा !!

एक बार तो कहा की  गांधीधाम आया हुं, आपको केश दे दूंगा, एज़ युज़वल मै उसको फोन करू न उठाये लेकिन थोड़ी थोड़ी देर sms से कहता रहा  के गांधीधाम में  फला फला एरिया में से बस निकला  है और मुझे घुमाया कीया !!

दो साल पहले का ये वाकिया याद आने की वजह दो दिन पहले मुंबई स्थित दो-तीन दोस्तोने  वहां के गुजराती अखबारमें  आई हुई स्टोरीज़ प्रति ध्यान आकर्षित किया जिसमे पियूष और उसकी बीवीने बहोत सारे लोगो को लेपटोप या शादी के बहाने फ्रॉड किया वो इमेज भी  रख रहा हूं।

Piyush Rambhia_MidDay

‘मिड डे’ में छपी हुई ये स्टोरी के बाद (शायद नेक्स्ट डे) ‘गुजरात समाचार’ की मुंबई आवृति में भी छपा है –

Piyush Rambhia_GS1

मुंबई के अलाव वोही न्यूज़ हमारे गांधीधाम के लोकल अखबार kutch uday में भी ये खबर छपी है हो ये लिंक पे है और इमेज भी ये रही –

Kuday = Piyush Cheater 05 Jan 15

ये सब बात बताने का प्रयोजन यही है की हम लोगोने जो गलती की ऐसी गलती और कोई न करे, अगर ये बंटी-बबली से धोखा खाए हुवे हो तो जैसे मै FIR कर रहा हु वैसे वो भी करे, और  नहीं तो ओर कोई बंटी-बबली से धोखा ना खाए।

 

1 Comment

Filed under Cheating, social networking sites

લ્યો PKનું (વધુ એક) postmortem !


૨૧મી સદીમાં નળિયા ના હોવા છતાં ય અખા ભગત જે ૧૭મી સદીમાં કહી ગયા હતા કે

વા વાયો ને  નળિયું ખસ્યું, તે દેખીને કુતરું ભસ્યું,

કોઈ કહે મેં દીઠો ચોર, બહુ થયો ત્યાં શોરબકોર!

આપણે સહું PK વિશે ભસી-ભસીને એને સાર્થક કરવાનાં પ્રમાણિક(!) પ્રયત્નો કરતા હોઈએ એવું લાગે! આજે પણ ‘ખાનો’માં મને આમિર ખાન જ ગમે અને છેલ્લા બે-ચાર વરસોથી  અનાયાસ જ એવું શેડ્યુલ ગોઠવાય જાય છે કે ૩૧મી ડીસેમ્બરની રાતે જ્યારે લોકો ખાઈ-“પી”ને પાર્ટી માનવતા હોય ત્યારે અમે લોકો આમિરનું ‘તારે ઝમી પર’, ‘ગજની’ કે  ઈડિયટ્સ’ જોવા ગયા હોઈએ, ( ref post )આ વખતે એ જ રીતે થતા થતા રહી ગયું, પણ અત્યારે એ મુદ્દો નથી.

મુદ્દો છે PK માં ખરેખર કંઈ વિવાદાસ્પદ છે?

મારો સ્પષ્ટ ઉત્તર છે = ના !

બસ, આ “ના” કે “હા” જેવો એકાક્ષરી ઉત્તર કદી હોય નહિ અને અગર કહેવાય ગયું તો લોકો એવા એવા બુદ્ધિવાળા પડ્યા છે કે એને ગમે એમ કરીને સાચું સાબિત કરે અને એવી જ રીતે સામે પક્ષે એવા એવા પણ બુદ્ધિનાં બારદાન હોવાના જ કે પોતાની બુદ્ધિ કે પસંદગી કે તર્ક શક્તિને ખરોંચ ના પડે એટલે “ના” કે “હા” પર જામી પડવાનું !

જે લોકો PK ની વકીલાત કરે છે એ લોકો માત્ર એટલું જ જુવે છે કે બસ કે કોઈ સેના કે દળ વાળા હિંદુજાતિ કે હિંદુ ધર્મની તરફેણ કરે એટલે એ ખોટું જ હોય અને આ લોકોને જાણે બહાનું જ જોઈએ છે <- કમનસીબે આ વાતને સાચી પાડવા માટે બીજા કોઈ નહિ પણ આવા દળ-સેના-પરિષદ વાળાઓ જ કારણો અને તારણો  પુરા પાડી દેતા હોય છે. પણ એનાથી શું બધા હિંદુઓ લઠ્ઠ જ છે? અને માત્ર મુસ્લિમ વિરોધી જ છે?

બહુ દૂર જવાની જરૂર નથી ‘રામલીલા’નો વિરોધ બે વાતનાં લીધે થતો હતો ત્યારે બે માંથી કોઈપણ એક વાત મુદ્દે આપણા કોઈનાં ધ્યાનમાં ઓસમાણ મીરનો વિરોધ કે એના પ્રોગ્રામ રદ કરવાનું  કે તોડફોડ થયાનું આવ્યું છે?

આજની તારીખે ત્રણ ત્રણ પેઢીથી શાહબુદ્દીન રાઠોડને આદર મળે છે  કે નહિ ?  આવા કેટલાય દાખલા હશે પણ આ બે પરથી જ વિચારો કે કેમ આ લોકોનો કોઈ વિરોધ નથી કરતુ? અરે હિંદુઓના ધાર્મિક તહેવારોમાં આ બંને (અને અન્ય મુસ્લિમો) ને કેટલા આદર સાથે એ ધર્મના ભજન ગાવા કે ઇવન એ ધર્મ પર પ્રવચન આપવા એમને આપણે ઓથેન્ટિક માનીએ છીએ! શું કામ?

આ દલીલ એની સામે હતી જેઓ એવું ઠસાવવા માંગે છે કે આમિર મુસ્લિમ છે (માત્ર) એટલા માટે જ વિરોધ કરી રહ્યાં છે, પણ મને તો એવી પણ શંકા થાય છે કે મુસ્લિમ છે એટલે વિરોધ નહિ પણ વિરોધ થાય એટલા માટે મુસ્લિમ એકટર રાખવામાં આવ્યો એવું કેમ ના વિચારી શકાય?
આ લોકોએ ખાલી ફિલ્મ બનાવવી એટલું જ નથી હોતું એને સુપર-ડુપર હીટ પણ કરાવવી હોય અને એના માટે ફિલ્મમાં એવો તો દમ છે જ નહિ અને આમ પણ થ્રી ઈડિયટ્સ વખતે પણ ચેતન ભગત સાથે છેડછાડ કરીને વિવાદ સર્જ્યો અને આ વખતે ભગત મૂકીને ભગવાન સાથે !

અને કદાચ (નાદાન) લોકો એટલાથી ના ઉશ્કેરાય તો? તો કથામાં ઉમેરી દો એક મુસ્લિમ પાત્ર અને એને પણ પાકિસ્તાની તરીકે રજુ કરો એટલે થઇ જાય કામ જડબેસલાક બસ!

આની દાનત તો ત્યારથી જ ઓળખી લેવાની જરૂર હતી જ્યારે PK નું પહેલું પોસ્ટર ‘અનાવરણ’ કરવામાં આવ્યું!

આપણા હિંદુઓને જડ તરીકે આલેખવામાં અને ઓળખાવા માટે આટલું પર્યાપ્ત છે, બાકી હકીકત એ છે કે સામે પક્ષે જાલીમો હોય છે પણ આપણે જડ કરતા નાદાન અને મૂરખા વધુ છીએ અને એ હંમેશા સાબિત પણ કરતા રહીએ, બાકી હોય તો બાવા-સાધુ-અને આવા દળ-સેના-પરિષદ વાળા નવરા બેઠા નખ્ખોદ તો વાળે જ !

~ અમૃત બિંદુ ~

 રેફ્યુજી, LOC, PK,  અને ઘણી બધી ફિલ્મોમાં પાકિસ્તાનીઓને નિર્દોષ બતાવવાનાં જે ધખારા કરીએ છીએ એવા ત્યાં પણ હશે ?

^

પહેલા કબૂલી લઉં કે મેં એક પણ પાકિસ્તાની ફિલ્મ જોઈ નથી પણ તો ય પ્રશ્ન થાય તો પૂછવો તો ખરો ને ? :p

1 Comment

Filed under ધર્મ, ફિલ્લમ ફિલ્લમ, શ્રધ્ધા-અંધશ્રધ્ધા, સમાજ