Tag Archives: orkut

અલવિદા ઓરકુટ આલમ તરફથી …


આજે એફ.બી., બ્લોગ, ટ્વીટર,  ગૂગલ પ્લસ, પીન કે અન્ય કોઈપણ જગ્યાએ જે કોઈ છે એમાંથી મોટાભાગના લોકો ઓરકુટ અટારીથી આવેલ હશે.

૩૦ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૪નાં રોજ ઓરકુટનાં ‘કપાટ’ બંધ  થવાના છેની અગમ ચેતી આવી ગઈ ત્યારથી અમારા જેવા ઓરકુટીયાવનાં આક્રંદ ચાલુ થઇ ગયા …. પરંતુ એ માટે ય પ્લેટફોર્મ તો ઓરકુટ સિવાયનું  !!

મેં મારા એફ્બી સ્ટેટ્સ પર એકવાર કોમેન્ટ કરેલી એ મુજબ લોકો એ ઈમેઈલની શરૂઆત કરી એ કાળ ને પ્રાથમિક શાળાનો ગણી શકાય, ત્યારબાદ યાહુ ચેટ એ હાઈસ્કૂલ અને હવે એફ્બી છે એ (ગ્રેજ્યુએશન માટેની) કોલેજ અને એમાંય ટ્વીટરને એન્જીનીયરીંગ કે એવું કંઈક કહી શકાય. એટલે એ મુજબ જોઈએ તો આપણને મજા કોલેજમાં આવે પણ દિવસો હાઈસ્કૂલનાં યાદ કરતા હોઈએ છીએ. એમાં કંઈ ખોટું પણ  ના કહેવાય કેમ કે કોલેજમાં જે ‘મજા’ માણીએ છીએ એનો પાયો અને ‘ટ્રીક’ તો હાઈસ્કૂલમાંથી જ મળેલ હોય છે.

જે લોકોનો (નેટ પર) ઓરકુટ સમયે જન્મ થયો ના હોય એમને એવો પણ સવાલ થઇ શકે કે યાર અગર આટલું બધું સારું ઓરકુટ હતું તો બંધ કેમ થાય છે અને તમે બધા એ છોડીને એફ્બીમાં શું કામ જોતરાયા?

જે લોકોનો ઓરકુટ સમયે જન્મી ચૂક્યા હતા તેઓ કહેશે ઈ બધી તમને ખબર ના પડે કે ઓરકુટ શું ચીજ હતી?

આમ પરસ્પર દલીલ અને કારણો અપાતા હોય જે અમુક અંશે વ્યાજબી પણ હોય અને  અમુક લોકો એ  તર્ક, વિતર્ક કે કુતર્ક સુધી પહોંચી જાય ત્યારે જાણી શકીએ કે  આ વર્ચ્યુઅલ વર્લ્ડ પણ  “જનરેશન ગેપ” માંથી બાકાત ના રહી શકે !

ઓરકુટ એ શું આપ્યું એમાંથી મોટાભાગની વાતો તો એફ્બી પર ઓલરેડી વંચાય અને ચવાય ગઈ છે. લોકોને એફ્બીમાં શું મળે છે અને ઓરકુટમાં શું મળતું હતું એમાં સૌથી મુખ્ય વાત આવે ‘કોમ્યુનીટી’ની. પેલા બાળગીત/જોડકણાની જેમ કહીએ તો ઓરકુટ એ આપી કોમ્યુનિટી, કોમ્યુનીટીએ આપ્યું ઈ_મેગેઝીન અને ઈ_મેગેઝીન એ કેટલા કવિ-લેખકો-કોલમિસ્ટો આપ્યા? અધધ …. ગણ્યા ગણાય નહિ, વિણયા વિણાય નહિ એટલા. અત્યારે આપણા એફ્બી લીસ્ટમાં સામાન્ય/નોર્મલ મિત્રો કરતા કવિ-લેખકો-કોલમિસ્ટો (એબનોર્મલ !!) નો આંકડો મોટો હશે અને એમાંથી ય આપણે અજાણ હશું!

એવા રાઈટર્સ પણ છે કે જેમને ઓરકુટ પહેલા યા તો કોઈ (ભોજિયો ભાઈ ય) જાણતું ના હતું યા તો બહું ઓછા જાણતા હતા તેઓ (ચાલાકીપૂર્વક) પોતાનો એક વર્ગ ઊભો કરી શક્યા છે!

જે લોકોનો પ્રોફેશન અલગ હોય પણ એવા અમારા જેવા મોડરેટર્સ યા ને ‘એડ્મીનો’ નો પણ એક જમાનો હતો, અને અમે આજે ય (ખોટેખોટા) કોલર ઊંચા રાખીને જાણે કોઈ છાપા-મેગેઝીનનાં તંત્રી અને સંત્રી હોય એવી રીતે વર્તતા અને વર્તીએ છીએ!

આ બધી વાતોનો એક કેફ હોય છે જે ‘હમારે જમાને કે’ નો અહેસાસ દેવડાવતો રહેશે. પણ પેલું કહેવાય છે ને માતાનું દૂધ છોડવાનો પણ એક સમય હોય, ઘર છોડવાનો પણ એક સમય હોય અને થોડી (ક જ) રંજિશ રાખીને ઘરથી અલગ થઈને પોતાનું ઘર વસાવવાનો પણ એક સમય હોય જ છે ને?

મને ટેકનીકલી બહું ખબર નથી પણ જે રીતે ગૂગલ કહે છે એમ ઓરકુટ ડેટા સચવાયને પડ્યો તો રહેશે અને સમય તેમજ ‘જરૂરિયાત’ મુજબ એને કેવી રીતે ‘કાઢી’ શકાય એ યા તો સમય કહેશે યા કોઈ ટેકનીકલ વ્યક્તિ કહેશે.

~ અમૃત બિંદુ ~

આજે મળ્યા છીએ આ વિશાળ હોલમાં;

કાલે મળીશું યાદોની નાની બખોલમાં

ઓરકુટ અને  એફ્બી પરની રીલેટેડ લીંકસ 

Advertisements

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય, e_મેગેઝિન, social networking sites

વસુકી ગયેલ ‘e_વાચક’ની વાર્તા


અત્યારે હરતા-ફરતા-ચરતા ફોટોગ્રાફર(સ) અને ફિલોસોફર(સ) એ ફેસબુકની દેન છે યા તો આભારી છે એમ કહી શકાય એવી જ રીતે ઓરકુટ એ અસંખ્ય(?)authors ‘ઓથરો’ 😛 આલ્યા છે એમ કહી શકાય.

આજે તો ઓરકુટ એ કોંગ્રેસની જેમ ભૂલાય ગયેલ ભવ્ય ભૂતકાળ લાગે પણ આપણે સૌ કોઈ જાણીએ છીએ કે ઓરકુટ આલમનો પણ એક આલા જમાનો હતો! ઓરકુટની ખાસિયત એ હતી કે આમ ખાસ હોય કે આમ આદમી/ઓરત ચર્ચા કરતા અને માત્ર લાઈકનો ઉદય થયો ના હતો એટલે લોકો કંઈને કંઈ લખવા પ્રેરાતા. અમે પણ એ બહેતી શુદ્ધ ગંગામાં છબછબીયા, ધુબાકા અને એક બીજાને (પાણીનાં) છાંટા ઉડાડીને સ્નાન કર્યું છે, કરાવ્યું છે.

ઓરકુટના પરિપાક રૂપે કોમ્યુનીટી અને એની (આડ)અસર રૂપ દર વર્ષ ગાંઠે (ત્રણ) e_મેગેઝીન પણ બનાવ્યા છે. જે અનુક્રમે ૨૦૦૯, ૨૦૧૦, ૨૦૧૧  છે પણ નીચે ઈમેજમાં કલરનાં લીધે અલગ કોમ્બિનેશનથી આપ્યા છે.

૨૦૦૯નું વિમોચન  સૌરભ શાહ  ૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ  ૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા   (નિર્ણાયકો - ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

૨૦૦૯નું વિમોચન સૌરભ શાહ
૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ
૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા
(નિર્ણાયકો – ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

પરંતુ જ્યારે અમારી સૌની એવી GMCC (ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કૉલમ) કોમ્યુનિટી એ )ત્રણ બાદ) ચોથા વરસે e_મેગેઝીન ના બનાવ્યું ત્યારે એ કોમ્યુ. સાથે લાગણીથી જોડાયેલ ઘણા બધા લોકોએ ઘણા બધા સવાલ કર્યા અને અમે લોકોએ યથા યોગ્ય ઉત્તર પણ આપવાનો પ્રયત્ન  પણ કર્યો પરંતુ આજે જ્યારે આ છઠ્ઠું વરસ બેઠું તો થયું કે ચાલો એ વિશે થોડું બ્લોગ પોસ્ટમાં પણ લખી નાંખીયે.

તો આ રહ્યાં હવે e_મેગેઝીન નથી બનાવતા એના (નજીવા) કારણો –

  • એ વખતે બ્લોગ અને ફેસબુક જેવા માધ્યમોનો ખાસ પ્રસાર ના હતો એટલે મિત્રોની અભિવ્યક્તિને પ્લેટફોર્મ મળે એ હેતુ હતો,  જેની હવે જરૂર નથી જણાતી.
  • એ વખતે જે જે લોકો ટીમમાં હતાં તેઓ કોઈને કોઈ રીતે ‘ગોઠવાય’ ગયા છે ! કોઈ ના પાડે એમ નથી પણ હવે એમની પર્સનલ અને પ્રોફેશનલ લાઈફમાંથી ટાઈમ ફાળવવાનું કહેવાનું યોગ્ય નથી લાગતું.
  • હવે ચર્ચા, ઓરકુટ અને કોમ્યુનિટી કલ્ચર પણ લગભગ ખતમ થઇ ગયું છે, તો જો  કોમ્યુનીટીનું જ અસ્તિત્વ ના હોય તો ખાલી ખોટી ખેંચયે રાખવાનું બે મતલબ લાગે છે.
  • આ e_મેગેઝીન તો ઠીક આમ પણ જોઈએ તો પ્રિન્ટ મેગેઝીન (અભિયાન-ચિત્રલેખા વગેરે) પણ ક્યાં ખાસ વંચાય છે? કેમ કે ઇલેક્ટ્રોનીક અને સોશ્યલ મીડિયાના લીધે કોઈ મુદ્દો એવો ના રહ્યો હોય કે જેના વિશે થોડી મિનીટ્સમાં જ લોકો માહિતગાર ના હોય.
  • નોન ફિક્શનને એ રીતે બાદ કરીયે તો હવે બાકી રહી જાય સાહિત્ય, તો એ પણ લોકો ફેસબુક પર શેર-શાયરી-વાર્તા વગેરે મૂકતા જ રહે છે જેથી e_મેગેઝીન માટે કંઈ બાકી રહેતું હોય એવું લાગતું નથી.
  • પહેલેથી લઈને ત્રીજા e_મેગેઝીન સુધી દરેક વખતે એક સ્ટેપ આગળ જ વધ્યા અને છેલ્લા વખતે તો પૈસા પણ પુસ્તક રૂપે (મામુલી) ‘પુરસ્કાર’ પણ આપ્યા અને એના પછી જે રૂપ રેખા મારા મનમાં છે એ કમ સે કમ અત્યારે ચાલે એમ નથી એવું લાગે છે અને એનાથી ઓછું મને ખપે એમ નથી.
  • એટલે કે મારો વિચાર છે કે આજે નહિ તો પાંચ-દસ-પંદર વરસે પણ જો યોગ્ય સમય આવશે  તો e_મેગેઝીનમાં ભાગ લેનાર દરેકને પુરસ્કૃત કરવા અને e_મેગેઝીન પણ ‘મફત’ ના આપતા એની એફોર્ડેબલ કિંમત રાખવી

 

~ અમૃતબિંદુ ~

વો અફસાના જીસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન;

ઉસ્સે એક ખૂબસૂરત મોડ દેકે છોડના અચ્છા

^ સાહિર લુધિયાનવી – રવિ – મહેન્દ્ર કપૂર = ગુમરાહ ^

< મેગેઝીન બનાવવામાં મદદ કરનાર એકાદ નામ ચૂકાય જાય એના કરતા એક પણ નામનો ઉલ્લેખ ના કરવો એવું લાગ્યું  😀 >

Leave a comment

Filed under સાહિત્ય, e_મેગેઝિન, social networking sites

ફેક આઈ.ડી.ની ફેંકમફેંક


આમ તો આ રોગ જૂનો પુરાણો છે, અને યુગોથી ચાલ્યો જ આવે છે એટલે અત્યારે (જ) આ પ્રવર્તી રહ્યો છે એમ ન કહી શકાય !

મને બહું તો ખ્યાલ નથી પણ આપણા શાસ્ત્રોમાં પણ આવે છે ને કે કોઈ દેવતા(!) કે ઋષિ (!!)ને કોઈ સ્ત્રી ‘માલ’ લાગે એટલે વેશપલટો યાને ફેક આઈડીથી પહોંચી જતાં.

યાદ આવે છે કે નાના હતા ત્યારે કોઈ છોકરા (છોકરી)ને બદનામ કરવા ગમે તેના નામની ‘ચિઠીઓ’ ફેંકતા અને એમાં પણ ફેક આઈડી જ રહેતી.

આવા તો કંઈક પ્રસંગો હશે એટલે એ બધા વિશે સવિસ્તાર તો નથી કહેતો પણ ત્યારબાદ સીધા જ નેટ પર લેન્ડીંગ કરીયે તો યાહુ-ચેટમાં આવું બહું સાંભળવા (ઇવન) અનુભવવા મળ્યું છે, અને એ પણ અગાઉ હતા એ બધા કિસ્સાની જેમ મેલ-ફીમેલ કે ફીમેલ-મેલ બનીને ‘બનાવતા’..

પછી આવ્યું ઓરકુટ, તો હવે થોડો ટ્રેન્ડ ચેન્જ થયો, હવે દ્વેષ ભાવના, છળકપટ આ બધું જેન્ડર આધારિત ન રહેતા ચર્ચામાં આવવા માંડ્યું.

કોઈ ગૃપ કે વ્યક્તિ સામે સામી છાતીએ ઘા ન કરી શકે એ ફેક આઈડીથી ચર્ચા ચૂંથતા પરંતુ જ્યાં વિચાર, અભિવ્યક્તિની વાત હોય ત્યાં તો પોલ ખુલી પડવાની જ છે!

હવે એનાથી આગળ પગલું મુકાયું એફબી પર. ખુદના અનુભવ પરથી કહું છું આપણામાંથી મોટાભાગના લોકોના ફ્રેન્ડ(?) લિસ્ટમાં આવા બે-પાંચ નમુના/નમુની હોય જ, એ અલગ છે કે કાં તો આપણને સાવ ખબર ન હોય, કાં તો આપણને માત્ર શક હોય કે આ હશે કે પેલો/પેલી?

જો કે કૉલમ લખતા અમુક લોકો પણ એક યા બીજા કારણ થી અલગ અલગ નામથી લખતા હોય છે જેને ‘પેન નેમ’ કહેવામાં આવે છે એ પણ અમુક વખતે/અમુક કારણસર ફેક આઇડીનો પ્રકાર ગણાય કે નહીં એ મને નથી ખબર.

જે આવા (અવળા) ધંધા કરતા હોય એમને ખબર, કે આવું કરીને એ લોકો શું કાંદા કાઢી લે? પણ મને એક દોસ્ત એ મજાકમાં જ કીધું: “યાર ફેક આઈડી બનાવવી પડશે 😉 ”  ત્યારે મેં ‘લેક્ચર’ આપી દીધું. જે એણે સહન કર્યું અને તમારા ય કરમ તો ફૂટેલા હશે જ, એટલે વાંચવા આવી ગયા –

ફેક આઈડી બનાવવા પાછળનો ઉદ્દેશ્ય જ નેગેટીવ હોવાનો એટલે આપણું મન એ વિશે વિચાર કરતા કુવિચાર વધુ કરવાનું છે. અને જ્યારે બનાવ્યું હોય ત્યારે ભલે ‘અમુક’ જ ટાર્ગેટ હોય પણ પછી,  પહેલા  મજાકમાં એનો પછી વિકૃતિમાં એનો વ્યાપ/વિસ્તાર વધતો ચાલે. આમ પણ કહેવાય છે ને કે જો જૈસા સોચતા હૈ ઓર કરતા હૈ, વો વૈસા હી બના જાતા હૈ! એટલે મારી તો વણમાગી સલાહ છે કે આવી ફેક આઈડી થી બધી રીતે બચી ને રહેવું.

~ અમૃતબિંદુ ~

મેં કદી ફેંક આઇડીનો ઉપયોગ કર્યો નથી કે કરીશ નથી..સીધા જ એક ઘા –ને બે કટકા ! 

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, સાહિત્ય, media, social networking sites

‘20-20’ & ચોક્કે પે ચોક્કે પે ચોક્કા


ટાઈટલ પરથી લાગે કે ‘20-20’ રમાઈ હશે અને આ દેશી રજનીકાન્ત એ ચોક્કા ઠબકારી દીધા લાગે છે!પણ મને ઓળખાતા (રીયલી?) લોકો કદાચ ટીવી પર જુવે તો ય માને નહિં!

એ બધી રામાયણ પછી, પહેલા ગુજરાતી સાહિત્યના બે હીરો સાથે વિલન તો શું કોમેડિયન પણ ન ગણી શકાય એવાં RA1ના  ફોટા વાળો ફોટો જુવો!

મલ્ટી સ્ટાર (સ્ટીલ) મૂવી

આ બ્લોગનાં ઇન્ટ્રોડક્શન પેજમાં જ અગાઉ કહી ગયો છું એમ આપણે ય કો’ક દી કૉપી-માસ્ટરની ભૂમિકા નિભાવી નાંખીયે અને કોપિ કરવી જ હોય તો શરૂઆત લલ્લુ પંજુની બદલે ગુજરાતી સાહિત્યના શિરોમણી એવા બક્ષીબાબુના જ ક્વોટથી કરૂ તો તેઓ પોતાની કૃતિ/સર્જકતા વિશે કહેતાને કે કલાકાર પોતે જ પોતાની સર્જનપ્રક્રિયા સમજાવવા બેસે એ બીજાઓને ફાવતું હશે, મને બહુ ફાવતું નથી. પોતાના હાથે જ પોતાનું સ્તન દબાવ્યા કરતી સ્ત્રીને કયો આનંદ મળતો હશે? એ અનૈસર્ગિક છે, અવૈજ્ઞાનિક છે.

હવે મેં નકલ કરવામાં થોડી પ્રગતિ કરી, ટેક્સ્ટ થી તસ્વીર સુધી પહોંચ્યો અને એકની બદલે બબ્બે લોકો સાથે (અનાયાસ) નકલ થઇ ગઈ એ ધ્યાનમાં આવ્યું.

પહેલા ફોટામાં જેમણે શબ્દથી સરસંધાન કર્યું છે એવાં બક્ષી બાબુ અસલી ગન સાથે છે તો અમે ખખડી ગયેલી તોપ સાથે

અને

બીજામાં ગીરની નજીક પડતા ગોંડલના વસાવડાનો (જય) અસલી વાઘને ધક્કો દેતા હોય એવો ફોટો હોય તો અમે ય કચ્છના રુદ્રાણી ડેમ પર જઈને નકલી સિંહ સાથે (ડરતા ડરતા) ભાઈબંધી કરીને એનો કોલર તો નહીં પણ કેશવાળી જાલી હોય એવો ફોટો પડાવ્યો’તો !

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

અવાર-નવાર ઘણા બધા લોકો કહી/લખી ગયા છે એમ મેં પણ કહ્યું/લખ્યું છે કે જેઓ નેટ/સોશ્યલ નેટવર્કિંગને ક્ષુલ્લક માને છે તેઓને કાં તો ભાન નથી પડતી અથવા તો તેઓ (આમ તો આ દૂનીયા માટે જ) મીસ-ફિટ છે. એ નેગેટીવ વાત વધુ ન કરતાં મારા સાથે જે પોઝીટીવ બનાવો બન્યા છે એનું લિસ્ટ અને વાતો તો ખૂટી ન ખૂટે એમ છે. એમાં મેં શું લીધું , સમાજને શું આપ્યું? એના કરતાં દુનિયા એ મને શું શું આપ્યું એની તો શું વાતો કરું? કેટકેટલા લોકો, ક્યાં  ક્યાંથી શું શું આપે છે! (ગોંડલ, રાજકોટ, અમદાવાદ, અમેરિકા, સૂરત, વડોદરા, દુબઈ, આણંદ-વલ્લભ વિદ્યાનગરથી) કોઈ બૂક, કોઈ વિચાર, કોઈ દોસ્તી, કોઈ મીઠાઈ, કોઈ સીડી/ડીવીડી, કોઈ અમુક સ્થળો વિશે માહિતી…. થોડાં વરસો અગાઉ અમુક મિત્રો (શિવાની, લજ્જા, દીપુ અને ધૈવત ત્રિવેદી) એ તો ઓરકુટ પર મારા નામની કોમ્યુનિટી પણ બનાવી હતી! આમ આ લિસ્ટ લંબાતું જ જાય એમ છે, અમુક લોકોએ ઓ તાકીદ પણ કરી છે કે અમને મન પડ્યું અને તમને આપ્યું એટલે ખબરદાર જો અમારા  નામનો ઉલ્લેખ સુધ્ધાં કર્યો છે તો !

આવી જ રીતે નેહલ મહેતાએ અત્યાર સુધીમાં અડધો ડઝન જેટલી બૂક્સ આપી હતી અને ગઈ કાલે જન્મદિવસની ભેંટ તરીકે  ફરી પોણો ડઝન બૂક્સ મોકલી એટલે એના તરફથી કુલ્લ ૧૪ બૂક્સ થઇ. એનો આ કોલાજ જુવો

મહેતા મારેય નહીં, ભણાવે ય નહીં
પણ
વંચાવે જરૂર 🙂

જેમાં એક ફોટો છે ગઈકાલની બૂક્સ તો બીજો ફોટો (બે બાદ કરતાં) બધી બૂક્સનો અને ત્રીજો છે એ મેં બનાવેલ લિસ્ટનો .

[ અને મારી લાયબ્રેરીમાં બધા પુસ્તકો મળીને અર્ધી સદી પૂરી કરી 🙂 ]

~ અમૃતબિંદુ ~

આટલું બધું લાં….બુ લચક (પણ લવચીક નહિ એવું) વાંચનારને સવાલ થવો જોઈએ:  “સાલ્લું કાન્તિ ભટ્ટનો લેખ છે કે શું? શિર્ષકને અનુરૂપ કંઈ નહિ?”

ઓકે તો  શિર્ષાસન  જવાબ:

  • નેહલ મહેતા એ જે નવ બૂક્સ મોકલાવી એ અમૂલ્ય જ છે છતાંપણ એનો સરવાળો કરીયે તો થાય છે ૨૦૨૦ (અંકે રૂપિયા બે હજાર અને વીસ પૂરા)
  • જિંદગીના બે ચોક્કા (૪૪) પૂરા કરીને ૪૫માં વરસની ગૂફામાં પ્રવેશ !

<  હજુ ન ધરાણા એટલે કે ન કંટાળ્યા હોય તો બેંતાલીસમાં બથર ડે ની આ પોસ્ટ પણ છે!  >

27 ટિપ્પણીઓ

Filed under વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi, social networking sites

“e_વાચક(૨૦૧૧)” = તૃતિય e_magazine


ઓરકુટ પરની (અને હવે ફેસબુક પરની પણ) ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કોલમ નામની કોમ્યુનિટી/ગૃપ સતત ત્રીજા વરસે પણ e_મેગેઝિન નામે “e_વાચક(૨૦૧૧)” બનાવ્યુ અને દર વરસની જેમ ૨ જૂન ની ડેડલાઈન પણ સાચવી.

સૌ  પ્રથમ ડેડલાઈન વિશે વાત કરીયે તો

પ્રથમ THE READERS-2009માં બનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી સૌરભ શાહ દ્વારા

દ્વિતિય  e_વાચક-૨૦૧૦માં બનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી સલીલ દલાલ  દ્વારા

અને

તૃતિય e_વાચક-૨૦૧૧માંબનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી જય વસાવડા દ્વારા

^ ત્રણેય મહાનુભાવો  બીઝી શેડ્યુલની વચ્ચે અને રાતી જગો કરીને પણ ડેડ-લાઈન સાચવવા પુરતો સહયોગ આપ્યો એ કંઇ નાનીસુની વાત નથી.

હવે વાત માંડુ આ વખતની યાને ૨૦૧૧ની. પહેલા અંકના અનુભવ અને ત્રુટીઓ ધ્યાનમાં રાખીને બીજો અંક એનાથી ચડિયાતો  બનાવ્યો અને આ ત્રીજી વખતે આગલા બન્ને અંકના અનુભવથી વિશિષ્ટ બનાવવું  એવું નક્કી થાય એ સ્વાભાવિક છે.  એ માટે  કુણાલ ધામીએ ઉજાગરો કરીને  4 GB (!)નું સોફ્ટવેર ડાઉનલોડ કર્યું, પરંતુ મેગેઝિનમાં આવતી મેટર ગુજરાતી ફોન્ટસમાં હોવાથી મેળ ન પડ્યો અને એની મહેનત પાણીમાં ગઈ. એમાંથી પાર પડીને પણ કંઇ આસાન તો ન જ હતું કેમ કે એક તો કુણાલનો આગ્રહ હતો કે બને ત્યાં સુધી ડિઝાઈન ખુદ બનાવવી અને  શક્ય હોય ત્યાં સુધી ‘કૉપિ રાઇટ’ મેટરથી દુરી બનાવવી.  ત્યારબાદ નિરવ પંચાલ અને કુણાલ ધામી જામી પડ્યા કામમાં અને હું જાણું છું કે એ બન્ને છોકરા કેટલા બીઝી હતા છતાંપણ કંટાળ્યા વગર જેટલી વાર  ફેરફારનું સૂચન થયું એનું પાલન કરીને પ્રોફેશનલ ટચ આપ્યો એ બદલ કંઇ ચૂકવણી તો થવાની ન હતી પણ નાના-મોટા ખર્ચા એ વધારાના! (હોપ કે આ વાંચીને એ બન્ને  ‘ઉઘરાણી’ નહી કરે! 😉 )

એક અન્ય પણ વાત ખાસ નોંધવાની કે નિરવ પંચાલે તો મેગેઝિન માટે લેખ પણ લખ્યો હતો પણ છેલ્લી ઘડીયે એને મઠારવાનો ટાઈમ ન મળ્યો એટલે એણે ખુદ ‘બલિદાન’ આપ્યું. મારા મતે તો ‘મઠારવા’ ની જરૂર જ ન હતી પણ એ કહે કે આને તો ‘ડ્રાફ્ટ’ જ કહેવાય બાકી લેખનું બંધારણ (આદિ-મધ્ય-અંત)તો જળવાય એની તકેદારી રાખવી ખપે.

e_મેગેઝિન પ્રત્યે ઉત્કંઠા જાગે એ માટે મેગેઝિન લોન્ચ થવાને થોડા દિવસો બાકી રહે ત્યારે દર વરસે  “ટ્રેલર” જેવું પણ કરીયે જેની આ વખતેની ઝલક –

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર-I”
દર વખતની જેમ આ વખતે પણ e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર શું છે એ ઝલક…ઓશો એ કહ્યું છે ને કે ધ્યાન અને સંગીત એક ઘટનાની બે બાજુ છે, અને સંગીત વિના ધ્યાનમાં કંઇક ઓછપ રહી જાય છે; સંગીત વિના ધ્યાનમાં કંઇકઢીલું અને નિષ્પ્રાણ જેવું થઈ જાય છે. અને ધ્યાન વિનાનું સંગીત કેવળ એક શોરબકોર હોય છે – લયબધ્ધ તેમ છતાં એક કોલાહલ……..^ એક મિનિટ, આ બધું શું છે? આ બધું નહી પણ આવી જ એક વાત છે આપણા ‘e_વાચક-2011’ની અંદર. પણ એ ધ્યાન વિશે છે કે સંગીત વિશે કે ઓશો વિશે કે પછી સમથીંગ એલ્સ? એ માટે તો બૉસ (અને બોસાણીઓ) 2જૂનનો ઇન્તઝાર કરવો પડે!

May 17 at 8:31pm · Like ·  2 people

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક -૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૨ “
ચાર્લ્સ ડિકન્સના ‘પિકવિક પેપર્સ’માં શ્રીમાન પિકવિકે પોતાના દોસ્ત સ્નોડ ગ્રાસને એક સલાહ આપી હતી: ‘વ્હેન ઇન ડાઉટ, ફોલો ધ ક્રાઉડ.’
પરંતુ આટલી સલાહથી સ્નોડ ગ્રાસને સંતોષ થયો નહીં. તેણે સામો સવાલ કર્યો, ‘પરંતુ નજર સામે બે ટોળાં હોય ત્યારે? બેમાંથી ક્યા ટોળાને મારે અનુસરવું?‘
‘ફોલો ધ લારજેસ્ટ’ પોતાના મિત્ર માટે પિકવિકનો જવાબ હાજર હતો^
આ ‘લારજેસ્ટ ક્રાઉડ’ને અનુસરનારાને રાજનીતિશાસ્ત્રમાં ‘ ડેમોગોગી’ તરીકે ઓળખાવાય છે એમ દિગંત ઓઝાએ કહ્યું છે..
હવે વિચારીયે કે આ હિસાબે આપણું મીડિયા કઈ તરફ હૈસો હૈસો કરે છે? તો એ વિશે આપણા ‘e_વાચક -૨૦૧૧’માં એક મિત્રએ વાત માંડી છે તો રેડી ફોર ધેટ ?
May 19 at 6:43pm · Like ·  2 people

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક -૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૩ & ૦૪ “
ચુનીલાલ મડિયાનું કહેવું છે “….ટૂંકી વાર્તા જ્યારે ‘ટ્રેજેડી’નું આલેખન કરે ત્યારે એ કોઇ પાત્રનું માથું ધડથી જુદું નથી કરી નાંખતી, પણ મોતથીયે અદકી વિષમ એવી જીવનની વાસ્તવિકતા આલેખે છે, જે વિષમતા સામાન્ય વાચકો સંવેદી શકતા નથી. તેથી જ, આજની વાર્તાઓ દુર્બોધ બનતી જાય છે, ‘એમાં કશું સમજાતું નથી’, ‘વાર્તા અરધેથી જ કપાઈ ગઈ’, એવી ફરિયાદો સાંભળવા મળે છે.
સાચી વાત તો એ છે કે ચોપડીનાં પાનાં ઉપર છપાયેલી વાર્તા પૂરી થયા પછી વાચકના ચિત્તમાં બાકીની અણલખી વાર્તા લખાવા માંડવી જોઇએ. અને એમ થાય તો જ વાર્તાનો પૂરેપૂરો રસાનુભ્વ થઈ શકે છે, એના વાચનનો પરિશ્રમ લેખે લાગે છે અને કલાકૃતિનો સંપૂર્ણ પરિતોષ શક્ય બને છે. સર્જકના જેવું જ સંવેદનતંત્ર ન ધરાવનાર વાચકો માટે ટૂંકી વાર્તાનો આસ્વાદ બેકાર છે. એવા વાચકોએ નવલકથાઓ વાંચીને જ સંતોષ માનવો રહ્યો.”^
એ હિસાબે ટૂંકી વાર્તા એ વાચક અને લેખક બંનેની પરીક્ષા લ્યે છે એવું થયું ને? આપણા e_વાચક -૨૦૧૧ માં પણ બે ટૂંકી વાર્તા છે, જોઇએ એ બન્ને વાર્તા લેખક-વાચકની કેવી’ક પરિક્ષા લ્યે છે અને શું પરિણામ આવે છે?
May 20 at 6:29pm · Like ·  5 people

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર- ૦૫ “
અખબારો બંને રીતે ખરા અર્થમાં શિક્ષણનાં માધ્યમ છે. રોજ છાપું હોય જ, છાપાં રોજ હોવા જ જોઇએ. એના વગર ચાલે નહીં. એને સત્કારે પણ છે. લોકો હોંશથી વાંચે છે. રૂપિયા ખર્ચીને વાંચે છે.ખરચવાના ન હોય તો માંગીને વાંચે છે. માગીને ન મળતું હોય તો બીજું કોઇ વાંચતું હોય એમાં ડોકિયાં કરીને પણ વાંચે છે – એટલો સત્કાર છે !
^ નગીનદાસ સંઘવીઆ તો છાપાં વાંચવાની વાત થઈ અને એ પણ જનરલ….પણ વિદ્યાર્થીનાં વાંચન વિશે? પરિક્ષાલક્ષી કે ‘ભણવાની ચોપડી’ ની વાત નથી , વાત છે ઇત્તર વાંચનની અને એ પણ એક વિદ્યાર્થી દ્વારા લખાયેલી. => આપણા ‘e_વાચક-2011’ની અંદર. બસ જાગતે રહેના, અભી નહીં, 2જૂનના રોજ ! !
May 23 at 1:08pm · Like ·  1 person

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર- ૦૬ “
ગઈકાલે ‘સંદેશ’માં ‘રાજ ગોસ્વામી’નો “દબંગ દેવીયાં” વિશે લેખ હતો જેમાં એમણે અલગ અલગ % દ્વારા “૧૩મી સદીમાં દિલ્હી સલ્તનતની ગાદીપરસ્ત રઝિયા સુલતાન પછી પહેલી વખત મહિલા શક્તિ ઉફાન પર છે” જેવી વાત કહી છે …..૦૨જૂન ૨૦૧૧ના રોજ આપણી કોમ્યુનાં ઈ-મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ આવી રહ્યું છે ત્યારે આ ટકાવારીની વાત ત્યાં પણ લાગૂ પડે છે. કુલ્લ કૃતિમાં માનુનીઓનો ફાળો ૪૦% છે, કોઇએ વાર્તા આપી છે, કોઇએ કવિતા, કોઇએ લેખ. તો કોઇએ ઇન્ટર્વ્યૂ ….. આમ આ દેવીઓની હાજરી કોઇ સાહિત્ય પ્રકારમાં બાકી નથી, બધે પોતાનો (ઊંચી હિલ્સ વાળો) પગ જમાવીને ‘માતૃત્વ’થી લઈને ‘સોશિઅલ નેટવર્કીંગ સાઇટસ’ના ‘સાક્ષાત્કાર’ વચ્ચે ‘બગાવત’ કરતા કરતા ‘મરણ’ની પરવા વગર ‘ઉડાન’ ભરી છે !લેખનાં અંતે એમના અમુક પ્રશ્નો –

ભારતમાં એક પણ મુસ્લિમ મહિલા રાજનેતા કેમ નથી? એ પણ જોવા જેવું છે કે પાંચેય શક્તિશાળી મહિલાઓ સત્તાનો ઈસ્તેમાલ સમજદારીથી કેમ નથી કરતી? એમનામાં અનેક ખામી છે. એમની શક્તિ મહિલા ઉદયનો સંકેત નથી, છતાં એક મહિલાવિરોધી સમાજમાં એમની દબંગાઈ આશ્ચર્યજનક!

^
આપણા ‘e_વાચક-2011’ ને વાંચીને વાચકો કેવા સવાલ કરે છે એ જોવું રહ્યું.

May 23 at 4:58pm · Like ·  1 person

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૭ “
નરેશ શાહનું અલગ અલગ ક્ષેત્રની વ્યક્તિ એટલે કે ‘મહારથી’ઓની મુલાકાતનું પુસ્તક છે એમાં –>“ ૧૯૮૯ ની વાત છે.
અમદાવાદના પાલડી રેલફાટકની લગોલગ આવેલાં બેઠા ઘાટના બંગલાના મજલા ઉપર એક ટેલિવિઝિન કંપનીની ઑફિસ હતી. એ ટેલિવિઝનવાળા રાબેતા મુજબ ઉત્તમોત્તમ ટીવી બનાવવાનો દાવો કરતા. પરંતુ વર્ષો સુધી તેના ભોંયતળિયે રહેલા મકાનમાલિકે એક પણ જાહેરખબરિયો દાવો કર્યા વગર સબિત કર્યું છે કે એ ઉત્તમ કક્ષાની શબ્દગૂંથણી કરીને બેફામ વેચાય છે અને વંચાય એવી લાજવાબ નવલકથાઓ લખે છે. એમનું નામ અશ્વિની ભટ્ટ.”આવા આ લાજવાબ લેખકની એક ‘મહાનવલ’ વિશે એક વાચકે લાજવાબ લખ્યું છે જે ૨જી જૂન ૨૦૧૧ના રોજ લોન્ચ થઈ રહેલાં આપણા ‘e_વાચક’ માં વાંચી શકશો

May 26 at 6:50pm · Like ·  3 people

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૮ “
વરસો પહેલાં ગાંધીધામમાં એક રિક્ષા પાછળ વાંચ્યુ’તુ = “તું તો’જી કર !”આટલુ ચોટડુક વિધાન કેટલું બધું સમજાવે છે કે ભાઈ, આખા ગામની ફિકર નોટ , તું તારા ભાણાની માખી (ઉડાડી શકે તો) ઉડાડ, તો ય કાફી છે, વર્ના કાજી દુબલે ક્યો? તો કહે સારે ગાંવકી ફીકર જેવું થાય….ટ્રેનને ગરીબ રથ કહેવાય પણ રિક્ષાને નહીં , કેમ કે એ તો અમીર-ગરીબ જેવા ભેદભાવથી ‘સ્થિતપ્રજ્ઞ’ છે…

ટીવીમાં કોમેડી જોઇ જોઇને એવા ત્રાસી ગયા છીએ કે હવે કોઇ કોમેડીનું નામ લ્યે તો આપણને ‘રોવું’ આવે! પણ હ્યુમર ઇઝ ડિફરન્ટ થીંગ ના? અને એના વગર તો જીવન (ઉજ્જડ) વન સમાન ભાસે એટલે આપણા ૨ જૂન ૨૦૧૧ના રોજ આવી રહેલા ‘e_વાચક-૨૦૧૧’માં પણ હ્યુમર આર્ટીકલ છે જે વાંચીને હળવાફૂલ થઈ જશો એની ગેરંટી લઉ ? !

May 31 at 12:29pm · Like ·  2 people

 ‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૯”
(બધે આવતી હોય એમ) આપણે ત્યાં આપત્તિ તો આવતી રહે છે પણ એ અંગે પ્રજા અને (પ્રજાના રખેવાળ માનતી) સરકાર જાગ્રત હોવાના બદલે હંમેશા ઉંઘતી જ રહે છે. કુદરતી આપત્તિની સામે આપણે કેવા સજાગ છીએ કે રહેવું જોઇએ એ અંગેનો લેખ, આપણાં ‘e_વાચક’ માં…..

May 31 at 7:07pm · Like ·  2 people

 ‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૧૦ “
અત્યારે તો મામાનો મહિનો એટલે કે વેકેશન ચાલે છે પણ માં-બાપ ઉપ્સ સોરી સોરી પેરેન્ટસની લેફ્ટ રાઈટ તો ક્યારની ચાલુ થઈ ગઈ હશે અને રડ્યા ખડ્યા કોઇ હશે તો એની હવે થશે. શેના માટે એડમીશન માટે, પણ રામગઢકે વાસીઓ અગર ચૈનકી નિંદ લેના ચાહતે હો તો આપણા ‘e_વાચક-૨૦૧૧’માં એક એવો આર્ટીકલ છે જે વાંચીને કહી ઉઠશો કે વૉટ એન આઈડિયા સરજી!

June 1 at 11:53am · Like ·  1 person

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૧૧ “
કિ-પેડ, કિ-બોર્ડના જમાનામાં લેટર લખાતા નથીનો રાગ તો આપણે સાંભળી-સાંભળીને ‘બોડા’ થઈ ગયા છીએ કેમકે એ લોકોને એ ખબર નથી કે પત્ર લખવો એ પ્રેમ કરવા જેવી જ કદી ન સુકાય એવી લાગણી છે.ઘણીવાર પત્ર ખોટા એડ્રેસે પણ જતો રહે છે તો ઘણીવાર તો એમાં એડ્રેસ લખાય એ પહેલા જ એ વ્યક્તિ સ-દેહે એ પત્ર વાંચવા હાજર નથી હોતી.જરૂરી નથી કે પત્ર માત્ર પ્રેમી/પ્રેમીકાને કે પતિ/પત્નિ (હાય !…. હાય !) ને જ લખાય. કોને કોને લખાય એ લીસ્ટ અહીં લખીને લાં..બી લચક વાત ન કરતા ટૂંકમાં એટલું જ કે વરસો પહેલા એક પત્ર લખાયો, પરંતુ એ સંજોગોવશાત આજે એ પત્ર માત્ર પત્ર ન રહેતા શ્રધ્ધાંજલીનું પણ સ્વરૂપ ધારણ કર્યું છે જેના માટે બસ હવે વધુ વાટ જોવી નહી પડે, ગણતરીના કલાકોમાં આવી રહ્યું છે આપણું ‘e_વાચક-૨૦૧૧’

June 1 at 6:03pm · Like
~ અમૃતબિંદુ ~

જે મારી પ્રશંસા કરે છે, એ મારા શુભેચ્છકો છે અને જે મારા દોષ બતાવી મને ટપારે છે એ મારા શિક્ષકો છે. (ચીન)

આ છેલ્લી કહેવત વાચકોને સમર્પિત છે !<= જય વસાવડા

^ જય વસાવડાનાં પુસ્તક “સિનેમા અને સાહિત્ય”માં સમાવેલ  ‘સ્પેક્ટ્રોમીટર’ના ૧૦૦મા શતકીય લેખની લાસ્ટ લાઇન્સ.

9 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, સાહિત્ય, social networking sites

e_magazine=“e_વાચક-૨૦૧૦”


ગયા વરસે  એક પોસ્ટ મૂકી હતી એ જેઓએ વાંચી હશે તેઓ સુપેરે માહિતગાર હશે કે અમારી ઓરકુટની ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કોલમ નામની કોમ્યુનિટીએ પહેલી વર્ષગાંઠ નિમિત્તે એક ગાંઠવાળી કે દર વરસે  e_મેગેઝિન બનાવવું .

જી હા, ઉપરોક્ત કવર પેજ છે એ e_મેગેઝિનનું  અને આપ આ પોસ્ટ વધુ વાંચીને માથું પકાવવા ન ચાહતા હો તો સીધા જ અહી કલીક કરીને એ જોઇ શકો છો.

આટલી (ફાલતું) પ્રસ્તાવના વાંચ્યા પછી પણ હવે મારી આ પોસ્ટ વાંચવાનું (દુ:) સાહસ કરવા માંગતા હોય એમની હિંમત કાબિલે તારીફ કહી શકાય! 😉

ઘણીવાર વાપરી ચૂક્યો છું બક્ષી સાહેબનું એ વિધાન હજું વધુ એક વાર ટાંકીને કહું તો તેઓ ભલે કહેતા હોય કે પોતાની કૃતિ કે સર્જકતા કે મહેનતને સમજાવવી એ એક સ્ત્રી પોતાના હાથે જ પોતાના સ્તન દબાવે એવી (અનૈસર્ગીક) ક્રિયા કહેવાય પણ આપણે ક્યાં બક્ષી કે એવી સ્ત્રી છીએ? એટલે આપણે તો આપણી વાત આપણે જ માંડવી પડશે…

* અમને ખાસ કરીને મને અને ધૈવત ત્રિવેદીને ગયા વખતથી એક વાત ખટકતી હતી એ આ વખતે સુધારી લીધી કે ગુજરાતી ભાષાને લગતી કોમ્યુના ગુજરાતી -મેગેઝિનનું THE  READERS એવું અંગ્રેજી નામ રાખવાની શું જરૂર? એટલે કરી નાંખ્યું વાચક ! પણ e કે મેગેઝિન એવા બધા અંગ્રેજી શબ્દો વાપરવાથી આભડછેટ નથી રાખ્યો.

* પહેલા અંકથી જ ડેડલાઈન  સાચવવાની એક પ્રકારની જીદ સવાર થયેલ છે અને એમાં મારા તો બન્ને વખતે આંટા લેવાઈ ગયા. પરંતુ ગયા વખતે વિમોચન કરનાર શ્રી સૌરભ શાહ અને ટેકનીકલી વિનય ખત્રી સાથે નિરવ સાકરીયાની પત્તર ખાંડી નાંખી હતી. એમનો પૂરો સહયોગ હતો તો આ વખતે વિમોચન કરનાર શ્રી સલીલ દલાલ સાથે સાથે મેગેઝિન બનાવવામાં લજ્જા દવેની લગન સરાહનીય છે તો છેલ્લી ઘડીએ મેગેઝિન બનતું અટકી જશે ની ભીતિને કુણાલ ધામીએ ખોટી તો પાડીજ સાથે સાથે સાઇઝ ઘટાડવા અને અમારી (સલીલભાઈ, લજ્જા દવે અને રજની અગ્રાવત)ની ગેરહાજરી નો અહેસાસ સુધ્ધા ન આવવા દઈ, નેપથ્યમાં રહીને ડેડ લાઈન સાચવી મેગેઝિન લોન્ચ કરવા માટે  કુણાલની પદૌડી કરી નાંખી તો પણ એણે હસતા (?) મોં એ સાથ-સહકાર આપ્યો.

* ફિલ્મોની જેમ પહેલા End (અને ક્લાયમેક્સ પણ)કીધો હવે ફરી થોડું ફ્લેશબેકમાં જોઇએ તો હિના પારેખ અંગત અને વ્યવસાયિક કામકાજમાં અટવાયેલા હોવા છતાં અને મારી નાદાનિયત ભરી ટક ટક જેવી સૂચનાઓ વચ્ચે પણ એમણે મોટાભાગનું પ્રૂફ રીડીંગ કર્યુ. આ પ્રકારના કામ માટે તો સાથી હાથ બઢાના હોય તો જ કામ થઈ શકે એટલે કોણે શું મદદ કરીએ વધુ વિગતવાર તો મેગેઝિનમાં લખ્યું છે એ વાંચવું રહ્યું.

* કહેવાય છે કે કોઇપણ કામ ભોગ તો માંગે જ . મારે પણ આ બન્ને મેગેઝિન વખતે અમુક દોસ્તોની દોસ્તીનો ભોગ અપાયો છે. આઈ મીન ગમે તેટલું ધ્યાન રાખો (કહો કે ઇગો સાચવો) તો પણ વાંધો આવી જાય! ચાલ્યા કરે, આપણા માની લીધેલા સિધ્ધાંતોના યજ્ઞમાં કંઇક  તો સ્વાહા થાય ને? !

* મને અંગત રીતે સંતોષ એ વાતનો રહ્યો છે કે આ વાચકોનું, વાચકો દ્વારા અને વાચકો માટે બનેલ મેગેઝિન e_વાચક માં અમે કોઇ લેખકના મોહતાજ રહ્યા નથી. માત્રા કોમ્યુ મેમ્બર તરીકે યા ને વાચક તરીકે જ લખવાનું હોય એટલે અમુક લેખકો પોતાનું લેખકપણું નથી છોડી શક્યા => મને મળતી આધારભૂત માહીતી સ્ત્રોતથી આવું જાણવા મળ્યુ છે.

* જે જે મિત્રોએ પોતાના લખાણ આપ્યા અને જે જે અમુક કારણસર આપવા હતા છતાંપણ નથી આપી શક્યા તે સૌનો દિલથી આભાર કે તેઓ હર કોઇ બિઝી હોવા છતાં પણ એક વાચક-સભ્ય તરીકેની ફરજ અદા કરી… અમુકને વિષય સૂચવ્યા, અમુક ને થોડા તો અમુકમાં ધરખમ ફેરફાર સૂચવ્યા એનો તેઓએ હકારાત્મક રીતે સ્વીકાર કરીને સહકાર આપ્યો.

* અંતમાં એ લોકોને પણ કેમ ભૂલાય જેઓ લખી ભલે ન શક્યા પરંતુ કોમ્યુ પર મેગેઝિન વાંચવા ક્યારે જલ્દી 2 જૂન આવશે અને મેગેઝિન વાંચવા મળશેની ઇન્તેઝારી દાખવી અમારો ઉત્સાહ વધારતા રહ્યા અને લોન્ચ થયા બાદ  આવકાર્યુ – અંતરથી આપ સૌ નોઆભાર દોસ્તો.

~ અમૃતબિંદુ ~

હું ગંભીરપણે માનું છું કે ગુજરાતી કવિતા આજના જેટલી અગાઉ ક્યારેય નહિ વંચાઈ હોય. ‘મરીઝ’  કે ‘બેફામ’ આજે હોત તો ઇન્ટરનેટ ઉપર તેમના હજારો નહિ લાખો  ‘ફ્રેન્ડ’ અને ‘ફોલોઅર’ હોત! ઈન્ટરનેટનું  માધ્યમ સ્થાપિત અને નવોદિત બંને પ્રકારના સર્જનશીલો માટે આશીર્વાદ સમાન છે. વાચકમાં પડેલી સર્જક  બનવાની સંભાવનાઓને પોષવામાં અને ઉછેરવામાં આવાં મેગેઝીન  ખુબ મદદ રૂપ થઇ શકે એમ હોય છે.

શ્રી સલીલ દલાલ (“e_વાચક-૨૦૧૦”નું વિમોચન કરતા)

11 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, સાહિત્ય

વિવાદનો મધપૂડો ….. સફળતાનું શહદ


કહેવાય છે કે સફળતા મેળવવા કરતા એને ટકાવવી અઘરી હોય છે. વિવાદાસ્પદ બનવાથી આ બન્નેમાં ઘણી મદદ મળી રહે છે . હંમેશા સફળતા માટે વિવાદની પ્રસુતિ જાણી જોઇને કરાતી નથી પણ હા, અમુકવાર સફળતા ટકાવવા લોકપ્રિયતાનો પારો ઊંચે કે વધુ ઊંચે લઈ જવા માણસને આવો કુવિચાર આવે ખરો અને નોર્મલ ડિલીવરીના બદલે ટેસ્ટ ટ્યુબ બેબી પદ્ધતિનો તો ઠીક સરોગેટનો પણ સહારો લઈ લેવાય છે.

ઘણા દાખલા છે કે જેઓની કોઇ ભૂલે વિવાદ પેદા કર્યો હોય  અને એ વિવાદે પહેલા જેટલું દુ:ખ/કષ્ટ આપ્યું હોય એ બધું એને ચક્રવૃધ્ધિ વ્યાજ સાથે સફળતાના રૂપમાં મળે છે યા તો એને એ રીતે રોકડી યાને એનકેશ કરતા આવડે છે. આવો રોકડીયો પાક લણવામાં  ઓશો… બક્ષી…મોદી… વગેરેને સારું ફાવે. ક્રમવાર એક એક દાખલો  લઈએ તો “સંભોગ સે સમાધી”,  “કુત્તી” અને “ગોધરા-અનુગોધરા કાંડ” .  પણ આ લોકોએ જાણી જોઇને કર્યુ હોય એમ નથી લાગતું પણ એના લીધે પડેલી તકલીફનો એ લોકોને “ફાયદો” ઊઠાવતા આવડયું.

એક કૉલમીસ્ટે જેમના (વર્ષો) પહેલાના લેખમાં વિવાદ ન આવે એવું (યાને તટસ્થ કહી શકાય)  સ્ટાન્ડર્ડ/પૉલીસી રાખી હોય એવું “પ્રતિત” થતું  પણ પછી કહાનીમેં ટ્વીસ્ટ મંગતા હૈ ના? ? આ વાતને અહીં અટકાવીને મૂળ વાત કરીયે તો – હમણાનો ‘હોટ ટૉપિક’ છે “હુસૈનને હિન્દુસ્તાન ક્યોં છોડા ?!”  આ વિષયને લગતી પ્રસ્તાવના કહી શકાય એવી  પોસ્ટ જોવા માટે અહિં કલીંક કરી શકો છો.

જેમ તમને ન ગમે કે ન સમજણ પડતી હોય તો અન્ય લોકો પાસે એવો દુરાગ્રહ ન રાખી શકો કે તમે પણ સમજણની આંખ બંધ કરી દો એ તમારી સ્વતંત્રતા છે. એ રીતે જ જો તમને કોઇ કૃતિ ગમતી હોય તો અન્ય પર બ્રેઈન-વૉશ કરીને કેમ (માનસિક) દબાણ કરી શકો કે તમે પણ તમારી (ન સમજી શકવાની) સ્વતંત્રતા ગુમાવી મારા એંગલથી સમજો …. વાંચો..વાંચો… અને વાંચો જ ! !

અને આમાં પણ ડબલ સ્ટાન્ડર્ડ હોય છે…. રાજકારણ જ નહી પરંતુ આખી દુનિયા વાંચી લીધાનો અહમ પાળી પોષીને લુચ્ચાઈનું લેવલ પાર કરી જવાની ધૃષ્ટતા. તમે રેગ્યુલર ઓરકુટ યુઝર છો… એની તરફદારી કરતા લેખો પણ ઘસડો છો પણ એ જ ઓરકુટના ઓટલેથી તમારી સામે કોઇ થાય એટલે એ ચિરકુટ બને જાય? પાનનો ગલ્લો બની જાય છે ?!

તમારી કોમ્યુનીટીમાં એક મેમ્બર આટલી હલકી રીતે લખે – વફાદારીની વાતો કરતો બક્ષી થોડાક વધારે પૈસા માટે સંદેશમાંથી ગુજરાત સમાચારમાં અને ગુજરાત સમાચારમાંથી દિવ્ય ભાસ્કરમાં લંગુરની જેમ કુદકા મારતો હતો જ્યારે જય સર ગુજરાત સમાચારને વફાદાર રહેલ છે… તો પણ તમે એને કંઇ ટોકતા નથી! કારણ ? રાજકારણ ? પણ આ જ વાતનું અલગ રીતે પુનરાવર્તન “સચ કા સામના” ટૉપિકમાં  થાય અને એ મોડરેટર (એટલે કે હું) એકપણ  પક્ષને કહેતો નથી…. વાત વધુ પડતી આગળ ચાલે છે અને બન્ને પાર્ટીને અટકવાનું માત્ર સૂચન કરૂં છું  તો એક પાર્ટી સહમત થાય છે. પણ પેલા લેખક જીવને એક સામાન્ય છોકરી છોલી નાંખે એટલે લુચ્ચાઈ..રાજકારણ યાદ આવી જાય ?!

અહીં ઓરકુટની વાત કરીને મુદ્દો આડે પાટે ચડાવતો નથી પણ બક્ષી જેવા લેખક (કે જેઓની આંગળી પકડીને જ તો પુસ્તક રસ્તે હાલતા શીખ્યા હતા એટલા માટે નહી) એના વિશે પાનના ગલ્લા જેવા ઓરકુટના ઓટલા પર સીંગલ પોસ્ટ લખી ને પેલા મેમ્બરને અટકાવી શકતા નથી અને હુસૈન ચાચાના (વિ)ચિત્રો માટે એ જ પાનના ગલ્લા પર કોણી ટેકવીને  છોકરાવની ટોળકી ભેગી કરી તાળીઓ વગાડાવવી એ સામે પણ વાંધો લેવાનો આપણને હક્ક નથી… એ એમનું સ્વાતંત્ર્ય છે.

ફરીથી વાતનો દોર સાંધીયે તો એક કલાકાર માટે બીજો કલાકાર કે જાગૃત, પ્રબુદ્ધ્ નાગરીક, લેખક તરીકે તમે અમારી આંખ નહી ખોલો તો કોણ ખોલશે? (અને એના પૈસા પણ મળે જ છે ને?) કાના બાંટવા ….કેયુર કોટક અને અન્ય લોકો અનુક્રમે છાપા-બ્લોગમાં લખે એ સમજણ વિનાનું કહીયે એ તો ઠીક, પણ સાહેબ તમે એના પગમાં ચપ્પલ શું કામ નથી?- એ સમજાવવા બેસી જાવ? એમ. એફ. ની  રજનીશની સાથે સરખામણી કરવી એનાથી વધુ રજનીશનું અપમાન થઈ જ ન શકે… અને રજનીશને હિન્દુસ્તાને તગેડી મૂક્યા હતા? ઓકે.. તો પછી અમેરીકામાંથી કયા દેશમાં પુનરાગમન થયું હતું? એણે છોકરાવોને “મફત”માં પેઇન્ટીંગ્સ આપી દીધા એ બધુ કદાચ પ્રસ્તાવના સમજીયે અને આશા છે કે આગામી લેખમાં હુસૈને કયા એંગલથી એ ચિત્રો ચિતર્યા એ સમજાવશે તો કદાચ હું એકાદ “મહાન” કલાકારને સમજી શકવાનું પૂણ્ય કમાઈ શકીશ..

~  અમૃત બિંદુ ~

નાગાઈ અને નગ્નતાનો ભેદ ન સમજી શકીએ આપણે  એટલા નાદાન છીએ?

6 ટિપ્પણીઓ

Filed under Art, ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi