રાષ્ટ્રવિરોધી વૃતિ_પ્રવૃત્તિઓ પરના વિવિધ લેખકોના લેખો – ૨


ગઈકાલે કાના બાંટવાનો લેખ મૂક્યો હતો, આજે ચેતન ભગતનો લેખ કે જે પણ દી.ભા.માં (૧૮ ફેબ્રુઆરીના) છપાયેલ, આ લેખમાં એમને DMH સૂત્રની વાત કરી એ મને તો ઘણી અપીલ કરી ગઈ… આ રહ્યો એ લેખ =

બધું શું ચાલી રહ્યું છે? પહેલા ભાજપ વિરુદ્ધ દરેક હતા, પછી લડાઈ સહિષ્ણુતા વિરુદ્ધ અસહિષ્ણુતાની બની ગઈ અને હવે તે રાષ્ટ્રવાદીઓ વિરુદ્ધ રાષ્ટ્રવિરોધીઓ થઈ ગઈ છે.
જેએનયુમાં કેટલાક જવાનીયાઓએ નારેબાજી-દેખાવો કર્યા હતા. કોઈ નવી વાત નથી કારણ કે જેએનયુમાં આમેય ક્લાસરૂમમાં લેક્ચર કરતા કેમ્પસમાં દેખાવો વધારે થતા હોય છે. જો કે લેખ જેએનયુ વિશેનો કોઈ ચુકાદો નથી. લેખનો હેતુ જાણવાનો પ્રયાસ છે કે અચાનક કેમ ચોતરફ ભારતીવિરોધી કે દેશવિરોધીના લેબલો ચોંટાડવાની પ્રવૃત્તિ શરૂ થઈ ગઈ છે? એવોર્ડ વાપસીથી જેએનયુના દેખાવો સુધીના વિવાદોમાં કેટલાક લોકો હંમેશા ‘પાકિસ્તાન જતા રહો’ના મહેણા માર્યા કરે છે. આવું કેમ બની રહ્યું છે? મહેરબાની કરીને નોંધી લો કે લેખમાં કોઈની તરફેણ કરવામાં આવી નથી કારણ કે જ્યારે બન્ને પક્ષ મૂર્ખામીભર્યું વર્તન કરી રહ્યો હોય ત્યારે એકબાજુ રહીને જોયા કરવું વધારે બહેતર છે.
તો ખરેખર શું ચાલી રહ્યું છે? ભારતીય રાજકારણને આપણે એક સમીકરણ દ્વારા સમજાવી શકીએ એમ છીએ- D+M>H
સમીકરણ જરા વિચિત્ર લાગશે. સમીકરણમાં ‘ડી’ એટલે દલિત અથવા (એસસી-એસટી અને ઓબીસી સહિત) દરેક પછાત વર્ગના મતદારો. જ્યારે ‘એમ’ એટલે મુસ્લિમ વોટ. તમે એને લઘુમતિ (માઇનોરિટી) વોટ પણ કહી શકો છો. જ્યારે ‘એચ’ એટલે ઉચ્ચ વર્ગના હિંદુ વોટ. સમીકરણની સમજૂતી છે કે દલિત વોટ વત્તા મુસ્લિમ વોટની સંખ્યા હંમેશા ઉચ્ચવર્ગના હિંદુ વોટ કરતા વધારે રહેવાની છે. આશરે કહીએ તો ‘ડી’નું પ્રમાણ 40 ટકા છે, ‘એમ’ નું પ્રમાણ 20 ટકા છે અને ‘એચ’નું પ્રમાણ 40 ટકા જેટલું છે. સ્વાભાવિકપણે સમીકરણ સ્થિતિનો ચિતાર આપવા માટે છે. તેના દ્વારા ભારતીય રાજકારણના વર્તમાન પ્રવાહને સમજી શકાય છે.
ઉપરોક્ત સમીકરણનોનો અર્થ છે કે સામાન્ય સંજોગોમાં ભાજપ ક્યારેય સત્તા પર આવી શકે નહીં. આઝાદીના આશરે સિત્તેર વર્ષ પછી ભાજપ (અથવા જમણેરી પાર્ટીઓ) માત્ર સાત વર્ષ કરતા પણ ઓછા સમય માટે સત્તામાં રહી છે તે શું આશ્ચર્યની વાત નથી? ભાજપે જો સત્તામાં આવવું હોય તો ત્રણમાંથી એક સ્થિતિ જરૂરી છે- 1. એક કરતા વધારે પક્ષો ‘ડી’ અને ‘એમ’ મતોમાં ભાગલા પડાવે. 2. જે-તે ચૂંટણીમાં ‘ડી’ અને ‘એમ’ એકમેકથી અલગ પડી જાય. 3. ભાજપ કોઈ એવા કરિશ્માઈ નેતાને મેદાનમાં ઉતારે જે ‘એચ’ના વોટ મેળવવાની સાથે ‘ડી’ અને ‘એમ’ મતદારોનો કેટલોક હિસ્સો પણ આંચકી લે. 2014ની લોકસભાની ચૂંટણીમાં બધા પરિબળો એકસાથે ઉભરી આવ્યા જેના લીધે મોદીએ અભૂતપૂર્વ જીત મેળવી. જ્યારે બિહારમાં હાલમાં થયેલી વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં ભાજપવિરોધી પાર્ટીઓએ ‘ડી’ અને ‘એમ’ મતોમાં ભાગલા પડે નહીં તેની પૂરતી કાળજી રાખી હતી તેથી તેમનો વિજય થયો. 2015ની દિલ્હીની ચૂંટણીમાં આમ આદમી પાર્ટીએ માત્ર ‘ડી’ અને ‘એમ’ના મત નહીં પણ ‘એચ’ મતોનો પણ મોટો હિસ્સો પડાવી લીધો હતો.
સવાલ છે કે ‘ડી’ અને ‘એમ’ મતોને હંમેશા ‘એચ’ વિરોધી કેમ માનવામાં આવે છે? તેનું કારણ છે કે ‘ડી’ અને ‘એમ’ કાયમ ‘એચ’ના શોષણોનો ભોગ બન્યા હોવાનું અનુભવે છે. તેમના મતે ‘એચ’એ તેમને તકોથી વંચિત રાખ્યા છે. ‘ડી’+’એમ’નું પ્રમાણ અતિશય વિશાળ હોવાથી રાજકીય પક્ષો હંમેશા તેમને રીઝવવાના પ્રયાસો કરતા રહે છે. એટલું નહીં તેઓ ‘એચ’ તેમના શોષણની થિયરીને પણ સતત જીવતી રાખવાનો પ્રયાસ કરતા રહે છે. ‘ડી’ અને ‘એમ’ વર્ગનું ઉત્થાન ત્યારે થશે જ્યારે તેઓ જાતે શિક્ષણ પર ભાર મૂકશે અને પોતાને આધુનિક બનાવવાના પ્રયાસો કરશે. કૉંગ્રેસને હંમેશા ‘ડી’ અને ‘એમ’ એમ બન્નેના મત મળતા આવ્યા છે. સમાજવાદી પાર્ટી, બહુજન સમાજ પાર્ટી, તૃણમૂલ કૉંગ્રેસ, આરજેડી અને જેડીયુ પણ એવી રાજકીય પાર્ટીઓ છે જે તેમના વોટ માટે ઉત્સુક હોય છે. છેલ્લે આમ આદમી પાર્ટી પણ તેમના વોટનું મહત્ત્વ સારી રીતે જાણે છે તેથી તે મોદી પર હુમલ કરવાની એક પણ તક ચૂકતી નથી
દરમ્યાન ‘એચ’ મતદારો સ્થિતિને અલગ રીતે જુએ છે. વર્ગ પોતાને પીડિત અનુભવતો નથી. તેથી તેમના પક્ષે વેર વાળવા જેવી કોઈ વૃત્તિ નથી. હકીકતમાં ‘એચ’ શ્રેષ્ઠ ભારતનું સપનું પણ જોઈ શકે છે. તે એવા રાષ્ટ્રની અપેક્ષા રાખી શકે છે જે સંપન્ન હોય, સ્વતંત્ર હોય અને જગતમાં જેનું સન્માન હોય. ‘એચ’ને ‘ડી’ અને ‘એમ’ સતાવવા માગે છે એટલે જ્યારે પણ ‘એચ’ની અપેક્ષાઓ પડી ભાંગે છે ત્યારે તેઓ એનો આનંદ માણે છે અને અહીં દેશવિરોધીનો મુદ્દો જન્મે છે. તેઓ વિચારે છે કે અનામત-તૃષ્ટીકરણની નીતિ છતાં પણ ‘ડી’ અને ‘એમ’ કેમ આગળ આવીને અમારી અપેક્ષાઓમાં સહભાગી થતા નથી? જ્યારે ‘ડી’ અને ‘એમ’ વિચારે છે કે જ્યારે અમે પીડિત છીએ ત્યારે ‘એચ’ કેવી રીતે મોટું સપનું જોવાની હિંમત કરી શકે છે? ભારતનું પ્રથમ દાયિત્ય અમારા પ્રત્યે છે. ‘એચ’ પોતાની અપેક્ષાઓને અમારા પર થોપવાની હિંમત કેવી રીતે કરી શકે?
મૂળભૂત સંઘર્ષ આપણા રોજબરોજના રાજકારણ, સમાચારો અને ચર્ચાઓને દોરવતો રહે છે. દુ:ખની વાત છે કે તેના કારણે અસલી દેશવિરોધીઓને આપણી વચ્ચે ઘૂસવાની અને ભાગલા પડાવવાની તક મળી જાય છે. જો કે ડી+એમ વોટ મેળવવા માગતી રાજકીય પાર્ટીઓ ‘એમ’ વોટ તૂટવાના ભયે તેની પૂરતી ટીકા નથી કરતી. રીતે કોરાણે હડસેલાઈ ગયેલું કોઈ હિંદુ સંગઠન ચોંકાવનારું હિંદુત્વવાદી નિવેદન આપી દે છે ત્યારે ભાજપ પણ ‘એચ’ વોટ નારાજ થવાના ભયથી તેની પૂરતી ટીકા કરવાનું ટાળે છે. ડી, એમ અને એચના સતત સંઘર્ષનો ભોગ બને છે ભારત. ખરેખર તો ડી+એમ+એચ સૌથી શ્રેષ્ઠ સમીકરણ હોઈ શકે છે. અને તે પરસ્પર વેર લેવાના બદલે વાસ્તવિક મુદ્દાઓના આધારે નિર્ણય લઈ શકે છે કે કોને વોટ આપવો જોઈએ. રાજકીય નેતાઓ તેમાં ભાગલા પાડવા ઈચ્છે છે. તેઓ વાસ્તવિક કામો પર ધ્યાન કેન્દ્રીત કરવાના બદલે માત્ર સંઘર્ષને પ્રોત્સાહન આપીને પ્રાસંગિકતા જાળવી રાખવામાં રસ છે. એવું લાગે છે કે આપણે નાગરિકો તેમાંથી બહાર આવી શકીશું નહીં. આપણે સૌ એકસાથે આવી શકીએ નહીં તો શું તેનો અર્થ થયો કહેવાય કે આપણે બધા દેશવિરોધી છીએ?
‘ડી’ને ‘એચ’ની સાથે એક થવું જોઈએ તથા ભાગલા પાડતી અનામત નીતિના બદલે કોઈ વધારે સારી યોજના લાવવી જોઈએ. ‘એમ’ સમજી લેવું જોઈએ કે દેશ પ્રથમ છે અને ધર્મ પછી આવે છે. ‘એચ’ સમજી લેવું જોઈએ કે પોતાની સંસ્કૃતિ કે દૃષ્ટિકોણ બીજા પર થોપી શકાય નહીં કારણ કે દરેક તેમની જેમ વિચારતા નથી. દરેક પરસ્પર હાથ મિલાવવા પડશે અને બધાની વાત સાંભળીને મતભેદ દૂર કરવા પડશે. દેશને ‘ડી’, ‘એમ’ કે ‘એચ’ની નહીં પણ માત્ર ‘આઇ’ની જરૂર છે, જે ઇન્ડિયા એટલે કે ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. જો આપણે સાચા રાષ્ટ્રવાદી હોઈશું તો આવું થયા વિના રહેશે નહીં.

~ અમૃતબિંદુ ~

बुद्धिजीवि आज कह रहे है कुछ छात्रों की वजह से जेएनयु को देशद्रोह का अड्डा नही कह सकते, वही एक अखलाख के मरने पर पुरे देश को असहिष्णु कहते थे !।

^
fwd msg

Advertisements

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under સમાજ, media, Nation, politics, Reading, social networking sites

રાષ્ટ્રવિરોધી વૃતિ_પ્રવૃત્તિઓ પરના વિવિધ લેખકોના લેખોના અંશો – ૧


હમણાં હમણાં જે રીતે દેશમાં ચાલી રહ્યું છે અને છાપા/ટીવીમાં અનુક્રમે છપાય/દેખાડાય રહ્યું છે અને સ્વાભાવિક રીતે જ એના પડઘા સોશ્યલ મીડિયામાં પડે છે એ પ્રત્યે સ્થિતપ્રજ્ઞ કે શાહમૃગવૃતિ કરવી લગભગ કોઈના હાથના વાત નથી રહી. ત્યારે સૌને અલગ અલગ વિચાર આવતા હોય છે જે સોશ્યલ મીડિયા પર ઠાલવતા રહીએ અને એકબીજાની (fb)પોસ્ટને લાઈક-કોમેન્ટ વગેરે દ્વારા સમર્થન કે વિરોધ કરતા હોઈએ અથવા તો એમ પણ થાય કે (જાણે !) આખી દુનિયા હો હા ને ગોકીરો કરે છે એમાં હું ય ક્યાં પીપુડી વગાડું? અને આમ પણ આપણા જેવા સામાન્ય લોકો કે જેઓનો આ પ્રોફેશન કે સ્કીલ નથી તેઓ વ્યવસ્થિતપણે રજુ ન કરી શકે એના કરતા આપણે જેના સમર્થન હોય એનો પ્રચાર/પ્રસાર કરીને જો કોઈ એનાથી અજાણ રહી ગયા હોય તો તેઓ સુધી વાત/વિચાર પહોંચી શકે એવું તો કરી શકીએ! એ વિચારથી આ રીતે  શે’ર કરવાનો વિચાર આવ્યો.

આપણે પેલા કહેવાતા બુધ્ધીશાળીની જેમ છાશ લેવા જવું અને દોણી સંતાડીને પોલીથીલીનમાં છાશ લઇ આવવું નહિ પોષાય.. એ લોકો તો પોતાનો (કુ)વિચાર રાખે અને પાછા એવો દંભ કરે કે આવા લોકો સાથે માથાકૂટ ન કરાય… અરે દંભીઓ.. જો તમે એવા ડાહીમાના દીકરાઓ/દીકરીઓ હો તો ચુપ રહો અને ચુપ રહેવા દો..પણ ના! તમારે તો બોલવું  છે..અમારા મોઢામાં આંગળા નાંખવા છે અને પછી કહેવું છે જુવો આ રાષ્ટ્રવાદી લોકો ને વગેરે વગેરે વગેરે ….

એની વે , આ તો પ્રસ્તાવના જ થઇ હવે જે  લેખના અમુક (મોટાભાગના) અંશો મૂકું છું તે ૧૭ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૬ના રોજ દિ.ભા.ની કળશ પૂર્તિમાં ‘વિહાર’ કૉલમમાં કાના બાંટવા એ લખેલ છે… અને પછી અન્ય લેખકોના લગભગ ત્રણેક લેખો છે જે મુકવાનો વિચાર છે એ દરમિયાન જો વધુ ધ્યાનમાં આવશે તો એના અંશો પણ શે’ર કરવાનો વિચાર છે.

ભારત કી બરબાદી તક જંગ રહેગી, જંગ રહેગી. આવાં સૂત્રો અત્યાર સુધી કાશ્મીરમાં સંભળાતાં હતાં, હવે દિલ્હીમાં સંભળાયાં. આવું ભારતમાં બની શકે, કારણ કે ભારત સહિષ્ણુ છે. ભારત સહન કરે છે. સૂત્રો પોકારનારાઓ જો પાકિસ્તાન જઈને પાકિસ્તાનની બરબાદીના નારા લગાવે તો ફાંસીએ લટકાવી દેવામાં આવે. ચીરીને મરચું ભરી દેવામાં આવે. ભારતની સજ્જનતાનો લાભ ઉઠાવી રહ્યા છે, દેશદ્રોહીઓ. ભારતની ભૂમિ ઉપર, ભારતનું અન્ન ખાઈને જીવતા પરોપજીવીઓની નિષ્ઠા ભારત તરફી નથી. ભારતનો કોઈ સંનિષ્ઠ નાગરિક દેશની વિરુદ્ધ નારા લગાવી શકે. નારા લગાવનારાઓ પાકિસ્તાનના પિઠ્ઠુઓ છે. દિલ્હીની જવાહરલાલ નેહરુ યુનિવર્સિટીમાં આતંકવાદી અફઝલ ગુરુની શહીદીને સેલિબ્રેટ કરવામાં આવે. સંસદ પર હુમલો કરનાર ભારતના દુશ્મન અફઝલ ગુરુને શહીદ કહેવામાં આવે અને તેમની સામે પોલીસ કાર્યવાહી કરે તો અન્યાયની રડારોળ કરી મૂકે.
કોણ છે દેશદ્રોહીઓ? પાકિસ્તાનથી ઘૂસેલા આતંકવાદીઓ નથી. પાકિસ્તાનના પૈસે કાશ્મીરમાં ભારત વિરુદ્ધ માહોલ ઊભો કરનારા નથી. લોકો તો ડાબેરીઓ છે. પ્રશ્ન થાય કે ડાબેરીઓને અને પાકિસ્તાનને શું સંબંધ? શું ચીન અને પાકિસ્તાનની દોસ્તીનું પરિણામ છે? શું ડાબેરી વિચારધારા ધરાવતાં તત્ત્વોને ચીન પોતાના હાથમાં રમાડી રહ્યું છે? શું માઓવાદીઓ-નકસલવાદીઓ અને પાકિસ્તાન વચ્ચે સમજુતી છે? આમ પણ ભારતના ડાબેરીઓ ઉપર ચીનની તરફેણ કરવાના આક્ષેપ થતાં રહ્યા છે. 1962ના ભારત-ચીન યુદ્ધ વખતે ડાબેરીઓ ચીન તરફી હતા એવા પણ આરોપ લગાવાય છે. જવાહરલાલ નેહરુ યુનિવર્સિટીની ઘટનામાં ડાબેરી વિદ્યાર્થી સંગઠન આરોપી છે.
ડાબેરીઓનો એકમાત્ર ગઢ કહો તો ગઢ અને આશ્રયસ્થાન કહો તો આશ્રયસ્થાન બચ્યું છે, જવાહરલાલ નેહરુ યુનિવર્સિટી. ત્યાંના ડાબેરી વિદ્યાર્થી સંગઠને છાત્ર સંઘની ચૂંટણીમાં ભાજપની વિદ્યાર્થી પાંખ એબીવીપીને હરાવી દીધી હતી. ડાબેરીઓનો અડ્ડો છે. ભારતમાં અભિવ્યક્તિ સ્વાતંત્ર્ય છે એટલે ડાબેરી વિચારધારા સામે કોઈને વાંધો હોય. કોઈ સામ્યવાદી વિચારધારા ધરાવતું હોય તો તેને આવકાર છે, કોઈ જમણેરી વિચારધારા ધરાવતું હોય તો તેને આવકાર છે, પણ જો કોઈ વિભાજનવાદી વિચારધારા ધરાવતું હોય તો તેનું સ્થાન ભારતમાં નથી નથી. ભારતના ટુકડા કરવાની વાત કરનારાઓનું સ્થાન માત્ર જેલમાં અથવા પાકિસ્તાનમાં અથવા ચીનમાં અથવા તેમને ફાવતા કોઈ દેશમાં અથવા દરિયામાં હોવું જોઈએ. ભારતના ભાગલાની વાત કરનારને ભારતના નાગરિક રહેવાનો અધિકાર નથી. તેમનું નાગરિકત્વ છીનવી લેવું જોઈઅે.
થયું હતું એવું કે, કેટલાક વિદ્યાર્થીઓએ યુનિવર્સિટીમાં કલ્ચરલ પ્રોગ્રામના નામે એક ઇવેન્ટ યોજી જે અફઝલ ગુરુને શહીદ તરીકે સ્થાપિત કરવાનો કાર્યક્રમ બની રહી. યુનિવર્સિટીમાં પ્રોગ્રામ માટે જે પોસ્ટર્સ લગાવવામાં આવ્યાં હતાં તેમાં લખવામાં આવ્યું હતું, ( એ લેખમાં છે અને બધાને ખબર છે, આમ પણ મને આવા દેશ વિરોધી નારાઓનું પુનરાવર્તન કરવું ગમતું નથી એટલે એ ઉતારતો નથી) જાણે ભારત સામે યુદ્ધે ચડ્યા હોય એવાં સૂત્રો હતાં. કાશ્મીરમાં આઝાદીના નામે કેટલાક ગેરમાર્ગે દોરાયેલા લોકો દાયકાઓથી ભારતની વિરુદ્ધ લડી રહ્યા છે. તેમનું પ્રિય સૂત્ર છે, (એ લખતો નથી) એનું જવાહરલાલ નેહરુ યુનિવર્સટીમાં સૂત્રને બદલીને પોકારવામાં આવ્યું, (એ લખતો નથી) આવાં સૂત્રો પોકારવાં માત્ર ગુનો નથી, દેશદ્રોહ છે. અગાઉ હૈદરાબાદ યુનિવર્સિટીમાં પણ અફઝલ ગુરુને અંજલિ આપવાનો કાર્યક્રમ યોજાયો હતો. જેમાં રાહુલ વેમુલ્લા નામનો વિદ્યાર્થી સક્રિય હતો. રાહુલ વેમુલ્લાએ આપઘાત કરી લીધો એટલે મુદ્દો અલગ પાટે ચડી ગયો હતો. જેએનયુમાં ભારત માતાનું અપમાન કરનાર, દેશને બરબાદ કરવાની વાતો કરનારને બચાવવા માટે ડાબેરી નેતાઓ હાલી નીકળ્યા. સીતારામ યેચુરીએ તો છાત્રો સામેના પોલીસ એક્શનને અઘોષિત કટોકટી ગણાય છે. અહીં સીતારામની બુદ્ધિ ઘાસ ચરવા ગઈ છે? કોને બચાવી રહ્યા છો? તમે કોની તરફેણ કરી રહ્યા છો? દેશદ્રોહ દેશદ્રોહ છે, ડાબેરીઓ કરે કે કાશ્મીરીઓ કરે કે કોઈ પણ કરે.
કમનસીબી છે કે મુદ્દો ડાબેરીઓ વિરુદ્ધ ભાજપનો બની ગયો. ભાજપ અને એબીવીપી ડાબેરીઓ પર તૂટી પડ્યા અને જેએનયુને બંધ કરી દેવાની માગણી કરવા માંડ્યા. મુદ્દાને રાજકીય બનાવવો યોગ્ય નથી. રાજકારણ બહુ સસ્તી ચીજ છે અને દેશપ્રેમ બહુ મોંઘી જણસ છ. દેશની વિરુદ્ધ નારા લગાવનાર કોઈ પણ પક્ષનો હોય, એને સાંખી લેવાય નહીં. કોંગ્રેસ પણ ભાજપનો વિરોધ કરવા માટે વચ્ચે કુદી પડી. જે કોંગ્રેસે અફઝલ ગુરુને ફાંસી આપી હતી તેણે કર્યું કરાવ્યું ધૂળમાં મેળવી દીધું. ભારતમાં કોઈ પણ મહત્ત્વના મુદ્દાને પતાવી દેવો હોય તો તેને રાજકીય રૂપ આપી દેવું. મુદ્દો પતી જશે. હકીકતમાં તો ડાબેરીઓ અને કોંગ્રેસ બંનેએ દેશવિરોધી સૂત્રોચ્ચારનો વિરોધ કરવો જોઈએ. ભાજપ કાશ્મીરમાં પીડીપીની સાથે સરકાર રચે એના કારણે આવી ઘટનાઓ વધી છે એવા આક્ષેપો કરવાથી ડાબેરીઓ કે કોંગ્રેસ કોઈનું ભલું થવાનું નથી. જેએનયુની ઘટનાના બે દિવસમાં દિલ્હીની પ્રેસ ક્લબમાં અફઝલ ગુરુને અંજલિ આપવા માટેનો કાર્યક્રમ યોજાયો. સંસદ ઉપર હુમલો કરવાના કાવતરામાં નિર્દોષ છૂટેલા ગિલીનીએ કાર્યક્રમ યોજ્યો હતો અને એની સામે દેશદ્રોહનો ગુનો નોંધવામાં આવ્યો. દેશમાં જ્યારે આતંકવાદીને શહીદ ગણાવવાની હોડ લાગે અને તેમાં આતંકવાદી સિવાયના લોકો, વિદ્યાર્થીઓ જોડાય ત્યારે શંકા જાય કે કાવતરું બહુ મોટું છે.

~ અમૃત બિંદુ ~

“માને ડાકણ ન કહેવાય”

^

આજે બપોરે ટીવીમાં રાઠવા સાહેબે રાષ્ટ્રવિરોધી નારાઓ સબબ દેશી ભાષામાં આ મસ્ત ચાબખો માર્યો, જે ગમ્યો!

(આ રાઠવા સાહેબ કોઈ યુનિવર્સીટીના કોઈ અધિકારી છે પણ અત્યારે યુનિવર્સીટીનું કે એમનું આખું નામ કે હોદ્દો યાદ નથી)

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under સમાજ, media, Nation, politics, Reading, social networking sites

‘ગુજ્જુભાઈ’ – “ધ ગ્રેટ પિચ્ચર અભી બાકી હૈ મેરે દોસ્ત!”


છેલ્લા અર્ધા-પોણા દસકામાં જે અર્ધોએક ડઝન ‘ડિફરન્ટ’ ગુજરાતી ફિલ્મસ આવી એમાંથી ‘લવ ઈઝ બ્લાઇન્ડ’ , ‘બે યાર’ અને કાલે ‘ગુજ્જુભાઈ ધ ગ્રેટ’ જ જોઈ શક્યો છું ‘કેવી રીતે જઈશ’ અને (ખાસ તો) ‘પ્રેમજી’ નથી જોઈ શક્યો! કાલે ‘ગુજ્જુભાઈ….’ જોઈ આવીને મનમાં થયું કે એક  વ્યવસ્થિત પોસ્ટ લખવી છે પણ આજે જ્યારે આ લખવા બેઠો, તો બધું બાષ્પીભવન થઇ ગયું એટલે આડા-અવળા વિચારોને ય મૂકીને ય  એક ‘ટૂકનોંધ’ જેવી બ્લોગ પોસ્ટ ઢસડીને ય  લખીને કીડાને શાંત કરવાનો પ્રયાસ તો કરવો જ રહ્યો.

હા, તો ઉપરોક્ત ફિલ્મો એક શરૂઆત તરીકે બેશક સારી કહી શકાય પણ હજુ વધુ આગળ ધપાવવાની જરૂર છે , જેથી અત્યારની પેઢીને ભરોસો થાય કે ગુજરાતી ફિલ્મ ઉદ્યોગ હવે ‘ઢોલીવૂડ’નો દાગ ભૂંસાવાના અને વિકાસના માર્ગે છે.

આપણે હજુ એવા મૂવીના ઇન્તઝારમાં છીએ કે જેમાં કંઈક સંદેશ હોય, એટલે કે ઘુવડ ટાઈપ ગંભીર નહિ પણ “હા હા હી હી” ની સાથે સાથે મેચ્યોરિટી પણ હોય, જો કે ‘બે યાર’ માત્ર ‘કોમેડી’ ના કહી શકાય પણ સ્ટોરી અને પ્રેઝન્ટેશનમાં થોડી વધુ માવજત હોત તો હજુ  આના થી ય વધુ જબરદસ્ત બની શકત.

આપણા પાસે લેખકો-દિગ્દર્શકો-નિર્માતાઓ-ગાયકો-સંગીતકારો એમ દરેક પ્રકારના સારા કલાકારો છે જ અને આ બધા મૂવીને હીટ બનાવીને પ્રેક્ષકોએ પણ સાબિત કર્યું કે ઓડીયન્સ પણ મળશે જ એટલે ગુજરાતી મૂવીનું ભવિષ્ય ફરી ઉજળું દેખાઈ રહ્યું છે.

‘બે યાર’ અને કાલે ‘ગુજ્જુભાઈ ધ ગ્રેટ’માં  જમા પાસું એ છે કે એમાં ખરેખર વર્તમાન ગુજરાત અને ગુજરાતી માહોલ દેખાય છે. નહિતર ગુજરાતી ફિલ્મસમાં કાર દેખાડવી હોય તો નિર્માતા-દિગ્દર્શક 800 થી આગળ વિચાર ય કરી શકતા નહિ…એમને મન ગાડી એટલે ‘મારુતિ'(800) ! વસ્ત્રાપુર – રીવર ફ્રન્ટ – સ્વચ્છતા વગેરેથી પણ કોઈના મનમાં  ગુજરાત  પ્રત્યે ખોટી ધારણા હોય તો એ સુધરવાની શક્યતા છે!

ગુજરાતી મૂવીની વાત કરતા કરતા યાદ આવી  ‘બાહુબલી’ .  ગુજરાતી મૂવી(ઓ !) અને ‘બાહુબલી’ આમાં આમ કંઈ સામ્ય ન કહેવાય પણ તો ય એટલું સામ્ય તો છે

ગુજરાતી અને બાહુબલી  સારી મૂવી છે ‘ગ્રેટ’ નહિ !

ગુજરાતી અને બાહુબલી  એ સાબિત કર્યું કે દેશમાં વિદેશ લેવલની તેમજ પ્રદેશમાં દેશના લેવાલી મૂવી બનાવવા અને જોવા વાળો વર્ગ છે.

ગુજરાતી અને બાહુબલીને પ્રેક્ષકોએ ગર્વ અને સહાનુભૂતિપૂર્વક ‘ઉપાડી’ને ટોપ લેવલ પર પહોંચાડ્યું જેનાથી ગ્રેટ સર્જકો મેદાનમાં આવવાની હિમ્મત કરી શકે.

~ અમૃતબિંદુ ~

“आप गुजराती लोग इतना बोलते क्यों हो?”

 

“क्यों की लोग हमें सुनते है !”

 

Gujjubhai The Great ‪ #‎ModiAtSAPCenter

 

^ my Fb Post

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, ફિલ્લમ ફિલ્લમ

‘પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ’ પ્રકરણમાં પબ્લિક


ગઈકાલે  ~ પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ ~ સીરીઝમાં બે પોસ્ટ મૂકી જેમાં મુખ્યત્વે પત્રકારત્વ અને પટેલ વિશે લખાય ગયું આમ તો આ મુદ્દો એવો  છે કે  દરેક કળી ઓટોમેટિક બીજી કળી સાથે સંકળાયેલ જ છે. હવે છેલ્લી પોસ્ટ લખી નાંખું જેમાં પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પ્રજા વિશે (મિક્સ) કહેવાય  જાય.

જો આ કર્ફ્યું અને નેટ બંધનો  મામલો ન થયો હોત તો કદાચ પહેલાની જેમ જ શાંતિ રાખીને જ બેઠો હોત પણ આખરે એવું બધું થયું જેણે ઉદ્દીપકનું કામ કર્યું અને આ બધું લખવા પ્રેરાયો. આમ તો ખ્યાલ જ હોય કે ગમે તેવું સારું કે ગમે તેવું ભંગાર લખો, ‘પાડા ઉપર પાણી’ની જેમ કોઈ જ  ફર્ક પડવાનો હોય નહિ, પણ કમ સે આપણે  તો ‘ફરજ બજાવી’નો પોતાના હાથે જ એવોર્ડ લઈને હળવા થઇ જઈએ.

શાયદ ઓશોએ આવું  કંઈક કહ્યું છે “સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં કોઈપણ સારી-નરસી ઘટના ઘટે એના માટે આપણે પણ જવાબદાર હોઈએ જ છીએ” ચિંતન-મનન તો  મોટા  માણસો કરે, પણ આ વાત વિશે ઘણીવાર વિચાર્યું છે તો  લાગ્યું છે કે સાચી વાત છે.

જેમ કે આ આંદોલન શરુ થયું ત્યારથી અમુક લોકો પટેલ કોમને ઉતારી પાડવાનો તો અમુક લોકો એમને ‘સાચા છો, લડી જ લ્યો’ નો (ખોટો) પંપ મારતા નજરે પડ્યા છે, જે બંને તો ખોટા છે જ પણ જેમના શબ્દોની અસર પડી શકે  એવા લોકો ચુપ રહીને તમાશો જોયા કરે (કે  કઈ  બાજુ બોલવું?) એ પણ ખોટું જ છે. આમ પણ આપણે ક્યાં નાગરિક તરીકેની કોઈ ફરજ નિભાવવાની તસ્દી લેતા હોઈએ છીએ? નહિતર ખરેખર તો આવી કોઈ ચળવળ શરુ થાય ત્યારે જ જો એક એક નાનો માણસ પણ પોતાની આસપાસનાં  રીયલ કે વર્ચ્યુલ વર્લ્ડમાં વ્યવસ્થિત સંદેશ વહેતો કરે અને ગેરસમજની ખાઈ પહોળી ન થાય તો આવું કદી થાય જ નહિ પણ અગાઉની પોસ્ટમાં કહ્યું હતું એમ આ તો શેખચલ્લીની સોચમાં જ ખપી જશે.

પોલીટીક્સમાં પણ ઘણો ખરો ભાગ યા તો અક્કલવિહીન હોય યા તો સંવેદનાવિહીન હીન કક્ષાનો કે  જે સરકારમાં હોય કે વિરોધમાં પોતાને ક્યાં ફાયદો થશેની યા  તો રાહ જુવે યા તો એ પ્રકારનું ‘સંકોરે’ . આમ જોઈએ તો રેલી પૂરી થઇ ગઈ ત્યાં સુધીમાં સરકારમાં પ્રમાણમાં સમજદારી/મેચ્યોરિટી દેખાઈ હતી, અને સામે પક્ષેથી  જે વ્યક્તિ બેફામ ભાષણ અને  ચીમકીઓ આપ્યા કરતો હતો એના પ્રત્યે પબ્લિક, મીડિયા અને પટેલોમાં પણ નારાજગી દેખાતી હતી એનો ‘ફાયદો’ જો સરકારે  લીધો હોત તો પછીના જે  ‘કાંડ’ થયા એ કદાચ  ના થયા હોત. ગુજરાતમાં જે થયું એના કરતા અનેકગણું ગુજરાત અને ગુજરાત બહાર રજુ કરીને બદનામ કરવા વાળાને સામે ચાલીને તક આપી દીધી. અને મને મુખ્ય વાંધો આ જ વાતનો થયો કે આપણું ગુજરાત બદનામ થાય એવું કોઈ કાળે ન થવું જોઈએ અને ગુજરાતનો વિકાસ કદાચ બઢાવી-ચડાવીને  રજુ કરાયો હશે પણ ગુજરાતમાં શાંતિ હતી એને કેમ નકારી શકાશે અને એ શાંતિને એને ડહોળીને માત્ર મોદી, ભાજપ, સરકારને બદનામ કરીને પેલું કહેવાય છે એમ “દુશ્મન ને રાજી કર્યા” !

સરકારની બેવકૂફી કે અર્ધજ્ઞાન પણ જુવો કે ‘નેટ’ બંધ કરી દીધું! આ નેટ બંધથી wa-fb-sms વગેરે બંધ  થયા એનો ઠુઠવો નથી પણ આવું કંઈ કરતા પહેલા એ વિચારવું જરૂરી હતું કે નેટ એટલે  માત્ર ઉપર કહ્યા એવા મનોરંજન  જ નથી થતા, એ તો અમુક ભાગ છે બાકી લોકોનો ધંધો રોજગાર નેટ થકી ચાલે છે એમનું શું? દરેક પાસે કેબલ નેટ નથી હોતું, કેટલી ય કંપનીનાં એક્ઝીક્યુટીવ ડોન્ગલથી જ વહેવાર ચલાવતા હોય છે. અને આ બધું તો કાલ સવારે આવ્યું એના પહેલા એટલે ૨૦૦૨માં ક્યાં આ હતું? તો ય ડખ્ખા થયા હતા કે નહિ? મોબાઈલ આવ્યો એના ય પહેલા તો શું દેશ આઝાદ થયો ત્યારે અને એ પહેલા ય કેટલા ય તોફાનો, હુલ્લડો થયા છે અને થતા રહેશે પણ આવા તત્ત્વો માત્ર નેટ-મોબાઈલ પર આધાર રાખીને બેઠા હશે એવું માનવું એ આવી તકનીકી શોધનો દ્રોહ જ નહિ અલ્પમતિ પણ દર્શાવે છે. માન્યું કે આ બધાથી તીવ્રતા વધી શકે પણ તો wa-fb-sms જેવા મોજમસ્તીનાં સાધનો બંધ કરીને બાકી ઈન્ટરનેટ ચાલુ રાખી શકાય ને ? જેમ દારૂબંધી એ મજાક બનીને રહી ગઈ છે એમ આમાંય ‘તોડ’ કરવા વાળાઓએ કરી જ લીધો હતો એ સાબિત કરે છે કે પ્રશાશનમાં છે એના કરતા તો જીનીયસ આમ પ્રજામાં રખડે છે!

એની વે, આ બધું ‘જો અને તો’ છે, જેનો હવે કોઈ ઉપાય પણ નથી અને આમ પણ સરકાર સુધી આપણો અવાજ પહોંચવાનો નથી પણ પટેલ અને અને નોન પટેલો એ અંદરોઅંદર એટલું સમજી લેવાની જરૂર છે કે તેઓ એક બીજાના દુશ્મન નથી અને કે નથી એકબીજાના હક્ક પર તરાપ મારતા. અને પબ્લિક પ્રોપર્ટી છે એ સરકારની નથી આપણી છે, એનું નુકસાન ગમે એને કર્યું હોય પણ એની ભરપાઈ તો આપણે જ કરવાની છે. ભગતસિંહ-સુભાષચંદ્ર અને સરદારને બદનામ જ નહિ પણ એમના આત્મા સાથે દ્રોહ કરનારને ઓળખી/તારવી પટેલોએ જે પણ કરવું હોય એ આગળ કરવું. અને ચોખ્ખું સમજી લેવાની જરૂર છે કે કોઈ ક્રાંતિકારીઓ પબ્લિક પ્રોપર્ટીને નુકસાન ના પહોચાડતા કે ના કોઈ નિર્દોષને નડે એવું કામ કરતા પણ એના દુશ્મનોનાં ગઢ પર બહાદુરી ભર્યો હુમલો કરી જાણતા.

પોલીસનાં જુલમ વિશે બહું લખાય/છપાય અને કહેવાય છે પણ મારા એક (સ્વ) વકીલ મિત્ર મને ઘણીવાર પોલીસની મજબુરી, તકલીફો અને પરેશાનીઓ વિશે કહેતા પણ એ બધું કહેવાની બદલે તાજેતરમાં જય વસાવડાએ એક જગ્યાએ કોમેન્ટ કરી હતી એમાંથી એક જ લાઈન ઉપાડું જે  વધુ બંધ બેસે છે  “….બિચારી પોલીસને તો બલિનો બકરો રાજકારણીઓ બનાવી દેશે…..”   – આમાં બધું આવી ગયું!

~અમૃત બિંદુ~

”આપણે ત્યાં કોમી હુલ્લડનો ડર છે, એ વાઘે લોહી ચાખ્યા જેવું થયું છે. આપણી બાંધી મુઠ્ઠી ખુલ્લી થઈ ગઈ છે.. આપણે પ્રતિજ્ઞા લેવી જોઈએ કે મારે પોલિસની મદદ માંગવી જ નથી, એ એનો ધર્મ ભલે બજાવે… કેવી રીતે સેવા કરવી એનો અનુભવ ન હોય તો કુસેવા થાય.. મોટા અમલદાર છે, એની મર્યાદા – પ્રતિષ્ઠા રાખવી જોઈએ. એ તોડી નાખશો તો કામ નહિ કરી શકે… નકામા માણસો થોડાઘણા હોય પણ ખરા. પણ એની સાથે તમારે કામ ન પાડવું જોઈએ… ઘડી ઘડી ઓફિસરને બોલાવવા નહિ… એ પણ થાકેલા હોય. વારે વારે બોલાવીએ તો અકળાય.
આ શહેર (અમદાવાદ)માં તોફાન થયું અને બજારમાં ધોળે દહાડે ઈમારતો સળગાવવામાં આવી. દુકાનો લૂંટાવાના અવાજ મારે કાને પડયા એથી મને જે દુઃખ થયું, એના ઘા હજી રૃધાયો નથી. એ દુઃખ હું જીરવી નથી શકતો. હજુ એમાંથી છૂટયો નથી.. એકદમ શું સૂઝયું કે એકબીજાના ગળાં કાપવા બેઠા? પણ મને એક વાતનું દરદ છે કે આપણી આબરૃ ગઈ. અમદાવાદ શહેરને ડાઘ લખ્યો. એ કેમ ભૂંસાય? એ એક જ રીતે ભૂંસાય કે આપણે એવી રીતે નાસભાગ ના કરીએ. ફરી આવું વાતાવરણ ન થાય તે માટે કોશિશ કરવી.” (૧૪/૩/૧૯૪૨ અમદાવાદ)

ગુજરાતીમાં જ ‘સરદાર વલ્લભભાઈના ભાષણો’નું પુસ્તક ઉપલબ્ધ છે. અમદાવાદમાં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ અને ‘નવજીવન’માં મળે છે. મોટી મેગેઝીન સાઈઝ (એફોર)નાં ચારસો પાનાની આ કિતાબ ચારસો રૃપિયામાં મળે છે. –  જય વસાવડા (ગુ.સ.માં ૩૦-૦૮-૨૦૧૫નાં સરદાર પટેલનાં ક્વોટસ વાળો લેખ)

Leave a comment

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સંવેદના, સમાજ, media, Nation, politics, social networking sites

પટેલ, પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ સિરીઝમાં પટેલ પર પોસ્ટ


હું પોતે OBCમાં આવું એટલે એવો ઇલ્જામ આસાનીથી લાગી શકે કે તમે તો તમારી ‘સીટ નીચે’ સીટ દબાવીને બેઠા છો એટલે શું વાંધો હોય ? પણ હકીકત એ છે કે મને આવા કોઈ (ગેર)લાભ ઉઠાવવાની ખાસ કોઈ જરૂરીયાત ઊભી જ નથી થઈ.

બાકી ખરેખર કહું તો અનામત હોય કે કોઈપણ જાતની સહાય હોય એ માણસને ક્યારેય ઊંચો લાવવામાં મદદરૂપ થવાની બદલે માણસ નીચો અને નિચ બનાવવામાં અને સાચો લાભ લેવાના બદલે ગેરલાભ ઉઠાવવામાં જ પોતાનું મગજ બીઝી રાખવામાં કારણભૂત થતું હોય છે. આવી કોઈ સહાય કે સ્કીમ જો કોઈ સમુદાયને ઊંચો લાવવામાં મદદરૂપ થતું હોત તો એ સમુદાય થોડો તો ઊંચો ઊંચકાયો હોત. એક શેખચલ્લી જેવો વિચાર પણ આવે કે જેઓને અનામત મળે છે તેઓ ખુદે  ખરેખર તો અનામત હટાવો અભિયાન ચલાવીને જેઓને નથી મળતું તેઓના આંદોલનનાં રથની હવા કાઢી નાંખવાની જરૂર છે કેમ કે બની બેઠેલા અને હજુ રાષ્ટ્રીય ફલક પર ઉભરવાની લાલસા પૂરી કરવા માટે જે મળવાની શક્યતા બહું ઓછી છે એ ખબર હોવા છતાં પણ લોકોને ઉક્સાવિને પોતા માટે રાજકીય ‘સીટ’ અનામતની ફિરાકમાં છે એવા લોકો તો ‘બહાર’ પડી જાય !

આમ પણ આવા કોઈપણ સાચા-ખોટા તૂત માટે ક્રાઉડ ભેગું કરવું બહું જ જરૂરી છે અને એટલે તો સામાન્ય રીતે પટેલ તરીકે પ્રખ્યાત જ્ઞાતિને ‘પાટીદાર’ની ઓળખ આપવામાં આવી હશે? કેમ કે મેં વરસો પહેલા ક્યાંક વાંચેલું કે સાંભળેલું એ આમ તો હકારાત્મક સોચ વિશે હતું પણ એને પોતાના સ્વાર્થ નહિ પણ હિત(!) ખાતર કેવી રીતે લઇ શકાય એ મારા શબ્દોમાં રજુ કરું તો અગર હું ‘અગ્રાવત’ ‘અગ્રાવત’ નું રટણ રાખું તો માત્ર અગ્રાવત હોય એમાંથી(ને ય અમુક) ટેકો આપે પણ જો હું ‘રામાનંદી’ કહું તો નિમાવત-રામાવત-કુબાવત-ટીલાવત અને બીજા કેટલાંય ‘વત’નો વટથી સાથ માંગી શકું પણ એમાંય જો સાધુ કહું ત્યારે માત્ર રામાનંદી જ નહિ પણ અતિત/ગોસ્વામી-માર્ગી અને કાપડીસાધુઓ પણ હઈસા, હઈસા કરીને સાથે આવી જાય. હજુ આમાં અન્ય લોકોને જોડતા જોડતા આ ‘કુંડાળા’નો વ્યાસ વધારી શકાય. એવી જ રીતે અમે તો નાના હતા ત્યારે ગામમાં જે જ્ઞાતિને ‘લોહાણા’ કે ‘કણબી’ તરીકે ઓળખતા અને તેઓ અટકમાં ‘કણબી’ ન લખતા અને ગામડામાં ‘પોલીસ પટેલ’ તરીકે મુખ્ય રહેતા જેઓ ફરજીયાત કણબી જ હોય એવું ન હતું પણ આગળ જતા ‘પટેલ’ અને ‘ઠક્કર’ અટક પણ આવવા માંડી! આ આંદોલન શરુ થયું એના પહેલા જેઓને ‘પટેલ’ તરીકે ઓળખતા અને એ લોકો પણ ઓળખાવતા એ હવે ‘પાટીદાર’ ઓળખાવા માંડ્યા. આમાં આપણને વાંધો હોય પણ નહિ અને કાઢી શકાય પણ નહિ પરંતુ પટેલોએ જ એની પાછળનો આશય શોધવાની કસરત કરવી જોઈએ.

બીજી વાત કે અમારા જેવા લોકોને અનામતની ‘ફેસીલીટી’ મળતી રહી છે એમના વિશે પણ એકવાર વિચારી જોજો કે તેઓએ કાંય લોચો નથી લઇ લીધો, હા તેઓ બીજાને નડ્યા હશે એમાં ના નહિ અને એમાંથી જ આવા આંદોલન પેદા થતા હોય છે. એટલે કે કોઈપણ આંદોલનનો મુદ્દો કદી ખોટો હોતો નથી (દા.ત. – લોકપાલ) પણ એ આંદોલનમાં ભળી જઈને નેતા બની જતા લોકો ખોટા હોવાના ચાન્સ વધી જાય છે.

ત્રીજી વાત કે આ ટાઈપનાં ‘દાન’થી કદી કોઈ ઊંચા નથી આવતા પણ લુચ્ચા જરૂર બની જતા હોય છે આઈ મીન આવા લોકો હરામના હાડકાનાં થઇ જતા હોય છે એ માર્ક કરી જોજો. હું અમારી જ્ઞાતિને હંમેશાં કહેતો હોઉં છું કે ‘રામ રોટી’ અને ‘મંદિરની પૂજા’માંથી જે દિવસે મુક્ત થાશું એટલે (એ પેઢીમાં તો નહિ જ પણ) એની બીજી પેઢીથી ઊંચા આવવાના ચાન્સ વધશે. આનો મતલબ એ નથી કે મંદિરની પૂજા કે રામરોટીનો પાછળનો આશય કે ભાવના ગલત હતી/છે  પણ એક વસ્તુ ખાસ નોંધજો અપાત્ર હોવા છતાં દાન દઈ શકાય એમાં કાંય ખોટું નથી થતું પણ દાન સ્વીકારવા માટે પાત્રતા કેળવવી પડે અને કુપાત્ર હોવા છતાં જો દાન લ્યો છો તો એનું ભરણું ભરવું જ પડે!

આપણી તતુડી સાંભળવાનાં બહું ઓછા ચાન્સ છે પણ પટેલની વાત કરીએ તો આ કોમ એટલે  ખેડૂત, અને ખેડુંમાં તો  પત્થરમાંથી પાણી કાઢવાની ત્રેવડ એમના લોહીમાં હોય  એટલે જે ફિલ્ડમાં તેઓ હાથ નાંખે એમાં સફળ જ હોય છે પણ જો આ અનામતનાં રવાડે ચડી જશે તો સમય જતા મેં ઉપર કહ્યું એમ અમારી જેમ એમના પણ હરામના હાડકા થઇ જશે એ પાક્કું જ છે. આમાં કોઈ હરગીઝ એવું ન માને કે અમારો ગરાસ લૂંટાય જવાનો છે એટલે હું આમ કહું છું પરંતુ હું તો એમ કહું છું એવું આંદોલન ચલાવો કે કોઈને અનામત જ નહિ પરંતુ એ પણ ખબર છે જેમ દારૂબંધી હટાવવાની કોઈ પણ પક્ષની સરકાર હોય એની ત્રેવડ નથી એમ જ આ અનામત હટાવવાનું પૂણ્ય લેવાનું કોઈ વિચારી પણ શકશે નહિ !

અમૃત બિંદુ ~

 

એક ઉનાળામાં સ્ટીવ સાથે જોબ્સ પરિવાર તેના વતન વિસ્કોન્સિન ડેરી ફાર્મ પર ગયો હતો. તે વખતે જ એક ગાયે બછડાને જન્મ આપ્યો હતો. જન્મ પછી તરત જ વાછરડું ઊભું થઇ ગયું તે જોઇને સ્ટીવને બહું નવાઈ લાગી કે મનુષ્ય બાળ આવું કરી શકતું નથી, પણ વાછરડું જન્મતાં જ ઊભા થતાં શીખી ગયું તે વાત સ્ટીવનાં મનમાં બરાબર બેસી ગઈ હતી, વર્ષો પછી apple પ્રોડક્ટ બનાવતી વખતે સોફ્ટવેર અને હાર્ડવેરને એકબીજા સાથે જોડવાની તેની જીદને તેણે આ વાછરડાનાં જન્મના ઉદાહરણથી સમજાવી હતી. સ્ટીવ કહે છે –

“વાછરડું જન્મ્યું તે સમજણ લઈને જ પેદા થયું હતું. તેને શીખવવાની જરૂર નહોતી . . . .”

^

‘સ્ટીવ જોબ્સ’માં આ વાંચતી વખતે મનમાં થયું કે સરકાર અનામતનું અનિષ્ટ અમલમાં મૂકતા પહેલા એકાદી ગાય ‘વિયાંય’ એ જોયું હોત તો?! – મારી FB Post

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ગુજરાત_ગુજરાતી, સમાજ, Nation, politics

પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ


આ  અનામત આંદોલનની આતશબાજીનો આરંભ થયો ત્યારથી હેમલેટ ટાઇપ મન:સ્થિતિમાંથી પસાર થતો આઈ મીન  ‘લખવું’ – ‘ન લખવું’ ! એમાંય જેમ જેમ આ અનામત પ્રકરણ આગળ  વધતું ગયું તેમ તેમ મોટાભાગે થતું હોય એમ અનામત  તો સાઈડમાં રહી ગયું પણ એમાં પાટીદારની સાથે સાથે  પોલીસ-પોલીટીક્સ અને પત્રકાર જમાતનું પણ ઉમેરણ થતું ગયું એટલે ઉલઝનોમાં પણ વધારો થતો ગયો કે કોના વિશે લખવું ? અને fb-WA જેવા અભિવ્યક્તિનાં પ્લેટફોર્મ પર પણ કરફ્યુ લદાયેલ જેવી પરસ્થિતિમાંથી હજુયે પસાર થઇ જઈએ પણ ઈલે. અને પ્રિન્ટ મીડિયાની  દે ધનાધન અને બેફામ બકવાસને ય સહન કરતા કરતા ગુંગળામણ થવા માંડે ને ?

fb, wa, sms, twtr વગેરે જેવા માધ્યમોનાં ચલણ થકી  આપણે હવે લાબું વાંચવા ટેવાયેલા નથી એટલે આ બધા પ્રકરણો પર એક સાથે ન લખતા ટૂકડે ટૂકડે માથે મારવા ઠીક  રહેશે એમાં શરૂઆત મીડિયાથી.

‘નો નેગેટીવ’ના દંભી  દાવાઓ  વાળું અખબાર એ જ  ‘નો નેગેટીવ’ના (ખોટા સિક્કાની) નીચે ‘પાટીદારોને ઓળખો’ … ‘ગુજરાતના અનામત આંદોલનની અંદરની વાત’ . . . ‘આ રીતે  ભડકે બળ્યું ગુજરાત’ની હેડલાઈન બનાવીને લેખ નહિ  પણ લેખ જેવું લખાણ લખે! જે લખાણ  પાછું ‘કાંતિ ભટ્ટ ટાઇપ’ હોય  કે  જેમાં ટાઇટલ અને લખાણનો મન મેળ તો નથી જ પરંતુ  બધા ફકરા અલગ અલગ વખતે લખાયા હોય અને  જેમ વેરાયેલા કચરાને  ભેગો કરીને સળગાવીએ એવું લાગે !

આવી જ  રીતે ગુજરાતી ન્યૂઝ ચેનલોએ પણ જાણે  દાટ વાળવાની હરીફાઈમાં HURRY થઇ દોડતા હોય એવું ભાસે!

મીડિયા એ જાણે ગુજરાત રાજ્ય ખાસ  કરીને (ગુજરાત સરકાર અને  ગુજરાત પોલીસ)ને ગમે એમ કરીને કઠેડામાં ઊભી કરવા બીડું કમર કસી  હોય. એ હકીકતથી ય  ઇનકાર  કરી ન શકીએ કે પોલીસ ક્યાંક વધુ પડતી  કઠોર બની હોય પણ આવી હો હા માં તોફાની અને અસામાજિક તત્વોની એકબીજામાં ભેળસેળ ન થઇ જાય એ માટે દંડાવાળી કરવી ય પડે  અને સૌરભ શાહના એક લેખમાં હતું એમ તમારો કોઈ ટેકેદાર રસ્તા પર બસ સળગાવીને નજીકની કોઈ સોસાયટી કે ફ્લૅટમાં ઘૂસી જાય તો પોલીસે એની પાછળ પડીને ઉંદરને એના દરમાંથી બહાર કાઢે એમ ફટકારીને કાઢવો જ પડે. જો કોઈ માથાભારે મહિલા બસના કાચ પર પથ્થર મારીને જતી હોય તો એને પણ ફટકારવી પડે. એમાં સ્ત્રીદાક્ષિણ્યની વાત ન આવે. વધુ પડતું દમન પણ થયું હોય પરંતુ અહી એક વાત એ પણ યાદ રાખવી જોઈએ કે આપણી સોસાયટીમાં કોઈ બહારનું યા તો સોસાયટીનું જ આવું કોઈ તત્વ હોય તો આપણે પોલીસને એ સોંપતા નથી પણ પોલીસ કામગીરીમાં યા તો દખલ કરીએ યા તો એને વખોડીએ જરૂર.

લેખક મિત્ર સિદ્ધાર્થ છાયા સાથે આ મુદ્દા વાતચીત થતી હતી એમાં એમણે કહ્યું – મીડિયાનું કામ તો ખરેખર  ન્યૂઝ આપવાનું હોય છે પણ આપણું (ઉત્સાહી) મીડિયા એનું વિશ્લેષણ પણ કરીને આપે. ૨૦૦૨માં જેવું કામ નેશનલ મીડીયાએ કર્યું એમાંથી પ્રેરણા લઈને આ વખતે ગુજરાતી મીડીયાએ કામ કર્યું

~ અમૃત બિંદુ ~

“પત્રકાર એવી વ્યક્તિ છે, જે ઘણી વાર  પોતાનો અવાજ સાંભળવામાં અસમર્થ થઇ જાય છે.” – બિસ્માર્ક.

^ દિ.ભા. પાનાં નં-૨, તારીખ ૩૦ ઓગસ્ટ ૨૦૧૫

Leave a comment

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સમાજ, media, Nation, politics

Fun on Friendship Day


ઈન્ટરનેટનાં આગમન પહેલાથી જ (અ)મારી જિંદગીમાં સગા કરતા વ્હાલાં(મિત્રોની)ની સંખ્યા હંમેશાં વધુ રહી છે. અને એ મિત્રતા ન માત્ર જળવાય રહે પરંતુ દોસ્તીના દરિયામાં સતત ભરતી રહે એ માટે અમે મિત્રો કોઈને  કોઈ અવસર ઝડપી જ લેતા હોઈએ છીએ. ૨૦૧૫નાં  Friendship Day પર પણ આવો મોકો ઝડપ્યો મિત્ર (મિલિન્દ) નાગવેકર પરિવારે. અમે લોકો ચાર પરિવાર કે જેને સ્ટાર પરિવાર તરીકે પણ ઓળખાવીએ છીએ એમાં નાગવેકર-તન્ના-અગ્રાવત અને પરમાર, આમ ચાર પરિવારની ચંડાળ ચોકડી પહેલી ઓગસ્ટની રાત્રે દસ વાગ્યે એકઠી થઇ  MNનાં ઘેર, બહાનું કે અવસર જે ગણો એ તો હતું   એમના પુત્ર ધ્રુવિનની સ્તુતિ સાથે થયેલ સગાઇની CD  જોવાનું અને ત્યારબાદ MNએ લઇ રાખેલ કેક દ્વારા ઉજવણી કરી જેના ફોટા આ રહ્યાં –

IMG_20150801_233154067

કેક દર્શન કર્યાને? તો  પછી હવે મળો

IMG_20150801_233428792

 

^ સ્ટાર પરિવારનું સામ્રાજ્ય ચલાવતી આ  ચારેય સામ્રાજ્ઞીને ! ^

 

અને હવે છેલ્લે
IMG_20150801_233257340

 

 

^ જેઓની પાસે રાજપાટ, સામ્રાજ્ય  નથી એવા શહેનશાહોથી પણ રૂબરૂ કરવું ને? આ ફોટામાં જોઈ શકો છો અમે લોકો કેટલા ‘પ્રેમ’થી ‘હળીમળી’ને  રહીએ છીએ!

 

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x–x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

 

હવે આ સ્ટાર (પરિવાર) ચેનલ થી સ્વિચઓવર થઈએ SAB TV  પર  તારક મહેતા સિરિયલમાં આવે  છે એવી  અમારી (ગોકુલધામ જેવી) સોસાયટી પર ….

બક્ષી સાહેબ કહી ગયા છે ને = “ગુજરાતીઓ ફરવા જવામાં ટોળામાં હોય !” ખાસ યાદ નથી પણ કદાચ એમણે એવું કારણ/તારણ કાઢેલ છે “અસલામતી અનુભવે, માહિતી/જ્ઞાનનો અભાવ ગુજરાતીઓમાં સવિશેષ હોઈ, તેઓ એકલા ફરવા જવાની હિમ્મત કરી શકતાં નથી.”

પણ એ કદાચ બક્ષીયુગની વાત હતી, હવે તો ‘અસલી મજા ‘સબ’ કે સાથ હૈ’ નો  યુગ છે એટલે અમે તો ગમે  ત્યાં ફરવા-ચરવા જઈએ ટોળામાં જ  જઈએ છીએ. જેમાં ક્યારેક મિત્રો તો ક્યારેક સોસાયટી તો ક્યારેક સગા-સંબંધીઓ સાથે જ  જઈએ અને એકલા કરતા (ટોળું  નહિ પણ) સમુહમાં આનંદ-જલસાનું  પ્રમાણ વધુ  જ  નોંધ્યું છે.

આવી જ રીતે (યોગાનુયોગ) ફ્રેન્ડશીપ ડેનાં દિવસે અમે સોસાયટીનાં પાંચ પરિવાર મળીને પિકનિક પ્રોગ્રામ ગોઠવી નાંખ્યો. જેમાં કેન્દ્રબિંદુ ભુજ અને એના નજીકના જ  સ્થળો રૂદ્રાણી ડેમ કે જે ભુજથી ખાવડા તરફ જતાં રસ્તા પર ૧૮ કિમીનાં અંતરે અને ફરી ભુજ આવીને મુન્દ્રા તરફ જતાં રસ્તે ટપકેશ્વરી માતા કે જે ૯ કિમીનાં અંતરે છે એ રાખ્યું અને  ભુજમાં સ્વામીનારાયણ મંદિર તેમજ હમીરસર તળાવનો નજારો નિહાળ્યો !

પોસ્ટ બનાવતી વખતે વિચાર આવ્યો  કે અમારા થોબડાં દેખાડવા કરતાં જે તે સ્થળનું સૌંદર્ય દર્શન થાય, પરંતુ આ વિચાર ત્યારે આવ્યો  ના હતો જ્યારે ત્યાં હતા, એટલે એ હિસાબની ફોટોગ્રાફી થઇ નથી તેથી ૧૦૦% નિયમનું પાલન તો  નહિ થઇ શકે પણ  કદાચ ફરી વાર ક્યાંક જઈશું  તો  યાદ કરીને આ વાત યાદ રાખવી છે   !

રૂદ્રાણીધામમાં 'નાદવડ' વિશેની  માહિતી

રૂદ્રાણીધામમાં ‘નાદવડ’ વિશેની માહિતી

રૂદ્રાણીડેમ - ૧

રૂદ્રાણીડેમ – ૧

રૂદ્રાણીડેમ - ૨

રૂદ્રાણીડેમ – ૨

રૂદ્રાણીડેમ - ૩

રૂદ્રાણીડેમ – ૩

રૂદ્રાણીડેમ - ૪

રૂદ્રાણીડેમ – ૪

હવે પ્રસ્થાન કરીએ પેટપુજા માટે હોટેલ પ્રિન્સની ગુજરાતી થાળી ઝાપટવા  જ્યાં વિનય ખત્રી દ્વારા ફેમસ થઇ ગયેલ મીની  “બકાસુર” ટાઈપની થાળીની મજા ઔર જ છે.

ટપુ સેના !

ટપુ સેના !

ઠાકોરજી  રાજભોગ આરોગે એવી રીતે અમે  ભોજ ‘દાબ્યું’ અને હવે ‘ટપકેશ્વરી’ તરફ ટપકીએ –

ટપકેશ્વરી - ૧

ટપકેશ્વરી – ૧

 

ટપકેશ્વરી - ૨

ટપકેશ્વરી – ૨

ટપકેશ્વરી - ૩

ટપકેશ્વરી – ૩

ટપકેશ્વરી - ૪

ટપકેશ્વરી – ૪

ટપકેશ્વરી - ૫

ટપકેશ્વરી – ૫

ટપકેશ્વરી - ૬

ટપકેશ્વરી – ૬

ટપકેશ્વરી - ૭

ટપકેશ્વરી – ૭

ટપકેશ્વરી - ૮

ટપકેશ્વરી – ૮

ટપકેશ્વરી - ૯

ટપકેશ્વરી – ૯

ટપકેશ્વરી - ૧૦

ટપકેશ્વરી – ૧૦

ટપકેશ્વરી - ૧૧

ટપકેશ્વરી – ૧૧

^ આ છેલ્લો ફોટો ‘ટોપ લેવલ’નો , અને  ત્યાં પેલી  ‘ફીલીંગો’ થવા લાગે = “આજ મૈ ઉપર, આસમાં નીચે” અને  એ સાથે જ હવે નીચે ઊતરીને પ્રયાણ કરીએ (ફરી પાછા) ભુજ !

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૧

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૧

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૨

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૨

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૩

સ્વામિનારાયણ મંદિર_ભુજ -૩

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૧

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૧

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૨

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૨

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૩

હમીરસર તળાવ_ભુજ-૩

~ અમૃતબિંદુ ~

તમને સવારે ફાંસી મળવાની હોય અને તમારા માટે અર્ધી રાતે ય કોર્ટ ખોલાવે એવા મિત્રો મળે એવી HFD નિમિત્તે શુભેચ્છાઓ ! 

^ WA Msg ^

6 ટિપ્પણીઓ

Filed under પ્રવાસ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, Tour