Tag Archives: સૌરભ શાહ

રાષ્ટ્રવિરોધી વૃતિ_પ્રવૃત્તિઓ પરના વિવિધ લેખકોના લેખોના અંશો – 3


હવે એ લેખ કે જેના લીધે મનમાં ચાલતા વિચારોને કાન્ય્ક ઠરાવ મળ્યો કે ચાલો આવી કંઈક  શ્રુંખલામાં ચાલુ  કરીયેતો …..

આ લેખ છેલ્લે રાખવાનું કારણ એ કે લગભગ એવું કોઈ  ભાગ્યેજ હોય શકે કે જેઓએ સૌરભ શાહના fb પેજ પર શેર થયેલ એની ધ્યાન બહાર હોય, છતાંપણ જો કોઈ રહી ગયું હોય તો એમને કામ આવે એ હેતુ સર સૌરભ શાહની ‘ગુડ મૉર્નિંગ’ કૉલમમાંનો આ લેખ જે મુંબઈ સમાચારમાં ગુરુવાર, 18 ફેબ્રુઆરી 2016)ના રોજ પ્રકાશિત થયો હતો એમાંથી અમુક અંશો =

~ હિન્દુઓએ યાદ રાખવાના પોતાના પરના જુલમ ~

આપણો પ્રૉબ્લેમ એ છે કે આપણે બહુ જલદી ભૂલી જઈએ છીએ. બીજો પ્રૉબ્લેમ એ છે કે જલદી રિએક્ટ નથી કરતાં. હૈદરાબાદના તથાકથિત દલિત અને કહેવાતા વિદ્યાર્થીની આત્મહત્યા હોય કે પછી દાદરીનો કિસ્સો. પેલા લોકો તમારા પર તૂટી પડે ત્યારે સામે તરત જ જવાબ નથી આપતા. ગઈ કાલે આરએસએસના કોઈ કાર્યકર્તાને રહેંસી નાખવામાં આવ્યો જેના માટે માર્ક્સવાદીઓ જવાબદાર છે એવું માનીને પોલીસે આઠ કમ્યુનિસ્ટોની ધરપકડ પણ કરી છે છતાં માર્ક્સવાદીઓએ તે જ સેંકડે બોલવાનું શરૂ કરી દીધું કે આ હત્યા કોઈ આપસી અણબનાવને લીધે થઈ છે અને આમાં સામ્યવાદીઓનો કોઈ હાથ નથી.

દાદરી કે હૈદરાબાદના બનાવો વખતે ભાજપવાળા આવી રીતે ગાઈબજાવીને કહેતા નહોતા અને જ્યારે કહેવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે ઘણું ચીતરાઈ ચૂક્યું હતું. શંકાનો લાભ આપવા માટે કહી શકીએ કે સ્પષ્ટતાઓ થઈ હશે પણ મીડિયાએ એનું રિપોર્ટિંગ નહીં કર્યું હોય. આ શક્ય છે, કારણ કે અડવાણીની પાકિસ્તાનયાત્રા વખતે જિન્નાહ સેક્યુલર છે-વાળા મુદ્દે સુષ્મા સ્વરાજે તાત્કાલિક પ્રેસ કૉન્ફરન્જ બોલાવી હતી અને દરેક મીડિયાહાઉસને અડવાણીના પ્રવચનની ટેક્સ્ટ મોકલી આપી હતી છતાં અડવાણી કે ભાજપનું વર્ઝન તો ક્યાંય મીડિયામાં આવ્યું જ નહીં. આ વિશે પાછલા મહિનાઓમાં આ જગ્યાએથી વિગતે વાત થઈ ચૂકી છે.

જોકે, એ વખતે મીડિયામાં લગભગ બધા જ ઍન્ટી-ભાજપ, ઍન્ટી-હિન્દુત્વવાદી અને ઍન્ટી-મોદી હતા. અત્યારે એમાંના ઘણા બધા પાલો કૂંદીને આ તરફ આવી ગયા છે. આય એમ શ્યોર કે કાલે, ન કરે નારાયણ ને ભાજપ સત્તા પર નહીં હોય તો ત્યારે હમણાં મીડિયામાં જે લોકો ભાજપતરફી, હિન્દુત્વતરફી, મોદીતરફી છે એ જ લોકો ફરી પાછા પોતાની અસલિયત દેખાડશે.

નવાઈ તો એ વાતની લાગે છે કે હિન્દુત્વ સાથે સંકળાયેલી, રાધર એના આધારે જ ચાલતી સંસ્થાઓ પોતે સાચી માહિતીનો પ્રચાર-પ્રસાર પોતાના જ સંગઠનમાં કરી શકતા નથી. ગોધરામાં ૫૯ હિન્દુઓને જીવતા સળગાવી દેવામાં આવ્યા ૨૭ ફેબ્રુઆરી ૨૦૦૨ના રોજ. આ હત્યાકાંડ પછી મીડિયાએ ગુજરાતનાં રમખાણોને લઈને જે વ્યાપક હિંદુવિરોધી અપપ્રચાર ચલાવ્યો તેને કારણે ગુજરાત અને ભારતના ભલભલા લોકો મીડિયાના દોરવાયે દોરવાઈ જઈને માનતા થઈ ગયા કે આ રમખાણો પાછળ ગુજરાત સરકારનો જ દોરીસંચાર હતો. મીડિયામાં આવતી આવી બદમાશીભરી અને જુઠ્ઠાણાભરી વાતોમાં કેટલું અસત્ય ભર્યું છે એ વિશે તે ગાળામાં આ લખનારે ખૂબ લખ્યું, વિગતે લખ્યું અને સેક્યુલર દેશદ્રોહીએ મારા આ કામનો બદલો લેવા પોતાનાથી થાય એટલું મને નુકસાન કરવાના પ્રયત્નો પણ કર્યા. એ આખી જુદી વાત છે. મારો મુદ્દો એ છે કે ૨૦૦૨ની ૨૭મી ફેબ્રુઆરીની એ હિન્દુ હત્યાકાંડની ઘટનાના અઢી વર્ષ પછી, સપ્ટેમ્બર ૨૦૦૪માં અલગ કારણોસર હું નૈરોબી ગયો ત્યારે ત્યાંની રાષ્ટ્રીય સ્વયંસેવક સંઘની શાખાએ રવિવારની એક સવારે મને એમના સભ્યો સમક્ષ બૌદ્ધિક (અર્થાત્ પ્રવચન) આપવા માટે નિમંત્રણ આપ્યું. ઉપસ્થિત દરેક સ્વયંસેવકનું સંઘઆયુષ્ય કમસેકમ ત્રણથી ચાર દાયકાનું હતું. અર્થાત્ ઓછામાં ઓછા ૩૦ થી ૪૦ વર્ષથી તેઓ સંઘ સાથે જોડાયેલા હતા. સ્વાભાવિક છે કે પ્રશ્ર્નોત્તરી દરમિયાન ગુજરાતનાં ૨૦૦૨નાં રમખાણોની વાત નીકળે. મારા આશ્ર્ચર્ય વચ્ચે અઢી વર્ષ પછી પણ એ સૌ વડીલોના મનમાં એ જ ગેરમાહિતીઓનું ભૂસું ભરાયું હતું જે તે વખતના એનડીટીવી વગેરે જેવા પ્રમુખ મીડિયાહાઉસે એમનામાં ભર્યું હતું. આ ૩૦ મહિનાના ગાળા દરમિયાન સંઘે પોતે એમને મળેલી ગેરમાહિતી દૂર કરવા શું કંઈ જ નહીં કર્યું હોય? અનેક દાખલા-ઉદાહરણો આપીને મેં જ્યારે એમને સત્ય હકીકતો જણાવી (જે હું અહીં લખી ચૂક્યો હતો કે પ્રવચનોમાં જણાવી ચૂક્યો હતો) ત્યારે એ સૌને આશ્ર્ચર્ય થયું- પોતે મીડિયાના પ્રચારમાં કેવા છેતરાઈ ગયા એવી લાગણી એમણે મારી સમક્ષ પ્રગટ કરી.

અને એટલે જ હું દૃઢપણે માનતો થઈ ગયો છું કે આપણો પ્રૉબ્લેમ એ છે કે આપણે આપણા પર થતા જુલમોને, આપણી સાથે થયેલા અન્યાયોને બહુ જલદી ભૂલી જઈએ છીએ. આવું ન થવું જોઈએ. એ જુલમોનું, અન્યાયોનું ડૉક્યુમેન્ટેશન થવું જોઈએ. પુસ્તકોરૂપે, મ્યુઝિયમોરૂપે, સ્મારકોરૂપે.

ત્યારબાદ સૌરભ ભાઈએ ફ્રેન્ચ પત્રકાર ફ્રાન્ઝ્વા ગોતિયે વિશે સરસ વિગત આપેલી છે જે અહીં મુખ્ય અંશો મુકવા છે એટલે એ નથી મૂકતો. અને ફરી આગળ વધીએ –

અમે આવું બધું લખીએ છીએ ત્યારે કેટલાક સેક્યુલરવાદી દેશદ્રોહીઓના પેટમાં તેલ રેડાય છે. એમને ખબર નથી કે આ આજનું નથી, છેક ૧૯૯૨ના ડિસેમ્બરમાં બાબરી તૂટી ત્યારથી અમે આવું બધું લખતા આવ્યા છીએ. જેઓ અમેરિકાના કોઈ પણ ઍરપોર્ટ પર જઈને ઊભા રહે તો ત્યાંના સત્તાવાળા પહેલાં તો એમને એક મહિના માટે જેલમાં જ નાખી દે અને પછી પૂછપરછ શરૂ કરે એવી દાઢીવાળા ચહેરા ધરાવતા લોકોને અમારા જેવાનાં લખાણો પેટમાં દુ:ખે એ સ્વાભાવિક છે. સંકુચિત દૃષ્ટિના આવા લોકો પોતાની નાદાન બુદ્ધિથી જાતભાતની ટીકાઓ કરતા રહે એ સ્વાભાવિક છે. કારણ કે ભારત શું છે, ભારતીયતા શું છે, હિન્દુ ધર્મ શું છે અને હિન્દુત્વ કોને કહેવાય એવી વાતો એમને સમજાવવા માટે સલમાનભાઈની કે આમિરભાઈની કે શાહરૂખભાઈની ફિલ્મો કામ નથી આવતી. તેઓ જે લોભ-લાલચનો ઉલ્લેખ કરે છે તે વિશે આજે કે કાલે નહીં, છેક ૨૦૦૩માં પ્રગટ થયેલા આ વિષય પરના લેખોના મારા પુસ્તકમાં મેં મોઢા પર ડામર લગાડવાની જાહેર પ્રતિજ્ઞા કરી હતી તે છપાઈ જ છે અને તે પ્રતિજ્ઞા પણ પુસ્તક પ્રગટ થયા પહેલાંના સાતેક વર્ષ અગાઉ છપાયેલા લેખમાં પહેલી વાર લખી હતી.

~ અમૃત બિંદુ ~

असहिष्णुता पर अवार्ड लौटने वालों से गुजारिश है की अगर उनके अवार्ड समाप्त हो गए हो तो JNU में हुए देशद्रोही कृत्य पर अपना आधार कार्ड ही लोटा दें।…..

^

fwd msg

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under સમાજ, media, Nation, politics, social networking sites

વસુકી ગયેલ ‘e_વાચક’ની વાર્તા


અત્યારે હરતા-ફરતા-ચરતા ફોટોગ્રાફર(સ) અને ફિલોસોફર(સ) એ ફેસબુકની દેન છે યા તો આભારી છે એમ કહી શકાય એવી જ રીતે ઓરકુટ એ અસંખ્ય(?)authors ‘ઓથરો’ 😛 આલ્યા છે એમ કહી શકાય.

આજે તો ઓરકુટ એ કોંગ્રેસની જેમ ભૂલાય ગયેલ ભવ્ય ભૂતકાળ લાગે પણ આપણે સૌ કોઈ જાણીએ છીએ કે ઓરકુટ આલમનો પણ એક આલા જમાનો હતો! ઓરકુટની ખાસિયત એ હતી કે આમ ખાસ હોય કે આમ આદમી/ઓરત ચર્ચા કરતા અને માત્ર લાઈકનો ઉદય થયો ના હતો એટલે લોકો કંઈને કંઈ લખવા પ્રેરાતા. અમે પણ એ બહેતી શુદ્ધ ગંગામાં છબછબીયા, ધુબાકા અને એક બીજાને (પાણીનાં) છાંટા ઉડાડીને સ્નાન કર્યું છે, કરાવ્યું છે.

ઓરકુટના પરિપાક રૂપે કોમ્યુનીટી અને એની (આડ)અસર રૂપ દર વર્ષ ગાંઠે (ત્રણ) e_મેગેઝીન પણ બનાવ્યા છે. જે અનુક્રમે ૨૦૦૯, ૨૦૧૦, ૨૦૧૧  છે પણ નીચે ઈમેજમાં કલરનાં લીધે અલગ કોમ્બિનેશનથી આપ્યા છે.

૨૦૦૯નું વિમોચન  સૌરભ શાહ  ૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ  ૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા   (નિર્ણાયકો - ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

૨૦૦૯નું વિમોચન સૌરભ શાહ
૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ
૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા
(નિર્ણાયકો – ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

પરંતુ જ્યારે અમારી સૌની એવી GMCC (ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કૉલમ) કોમ્યુનિટી એ )ત્રણ બાદ) ચોથા વરસે e_મેગેઝીન ના બનાવ્યું ત્યારે એ કોમ્યુ. સાથે લાગણીથી જોડાયેલ ઘણા બધા લોકોએ ઘણા બધા સવાલ કર્યા અને અમે લોકોએ યથા યોગ્ય ઉત્તર પણ આપવાનો પ્રયત્ન  પણ કર્યો પરંતુ આજે જ્યારે આ છઠ્ઠું વરસ બેઠું તો થયું કે ચાલો એ વિશે થોડું બ્લોગ પોસ્ટમાં પણ લખી નાંખીયે.

તો આ રહ્યાં હવે e_મેગેઝીન નથી બનાવતા એના (નજીવા) કારણો –

  • એ વખતે બ્લોગ અને ફેસબુક જેવા માધ્યમોનો ખાસ પ્રસાર ના હતો એટલે મિત્રોની અભિવ્યક્તિને પ્લેટફોર્મ મળે એ હેતુ હતો,  જેની હવે જરૂર નથી જણાતી.
  • એ વખતે જે જે લોકો ટીમમાં હતાં તેઓ કોઈને કોઈ રીતે ‘ગોઠવાય’ ગયા છે ! કોઈ ના પાડે એમ નથી પણ હવે એમની પર્સનલ અને પ્રોફેશનલ લાઈફમાંથી ટાઈમ ફાળવવાનું કહેવાનું યોગ્ય નથી લાગતું.
  • હવે ચર્ચા, ઓરકુટ અને કોમ્યુનિટી કલ્ચર પણ લગભગ ખતમ થઇ ગયું છે, તો જો  કોમ્યુનીટીનું જ અસ્તિત્વ ના હોય તો ખાલી ખોટી ખેંચયે રાખવાનું બે મતલબ લાગે છે.
  • આ e_મેગેઝીન તો ઠીક આમ પણ જોઈએ તો પ્રિન્ટ મેગેઝીન (અભિયાન-ચિત્રલેખા વગેરે) પણ ક્યાં ખાસ વંચાય છે? કેમ કે ઇલેક્ટ્રોનીક અને સોશ્યલ મીડિયાના લીધે કોઈ મુદ્દો એવો ના રહ્યો હોય કે જેના વિશે થોડી મિનીટ્સમાં જ લોકો માહિતગાર ના હોય.
  • નોન ફિક્શનને એ રીતે બાદ કરીયે તો હવે બાકી રહી જાય સાહિત્ય, તો એ પણ લોકો ફેસબુક પર શેર-શાયરી-વાર્તા વગેરે મૂકતા જ રહે છે જેથી e_મેગેઝીન માટે કંઈ બાકી રહેતું હોય એવું લાગતું નથી.
  • પહેલેથી લઈને ત્રીજા e_મેગેઝીન સુધી દરેક વખતે એક સ્ટેપ આગળ જ વધ્યા અને છેલ્લા વખતે તો પૈસા પણ પુસ્તક રૂપે (મામુલી) ‘પુરસ્કાર’ પણ આપ્યા અને એના પછી જે રૂપ રેખા મારા મનમાં છે એ કમ સે કમ અત્યારે ચાલે એમ નથી એવું લાગે છે અને એનાથી ઓછું મને ખપે એમ નથી.
  • એટલે કે મારો વિચાર છે કે આજે નહિ તો પાંચ-દસ-પંદર વરસે પણ જો યોગ્ય સમય આવશે  તો e_મેગેઝીનમાં ભાગ લેનાર દરેકને પુરસ્કૃત કરવા અને e_મેગેઝીન પણ ‘મફત’ ના આપતા એની એફોર્ડેબલ કિંમત રાખવી

 

~ અમૃતબિંદુ ~

વો અફસાના જીસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન;

ઉસ્સે એક ખૂબસૂરત મોડ દેકે છોડના અચ્છા

^ સાહિર લુધિયાનવી – રવિ – મહેન્દ્ર કપૂર = ગુમરાહ ^

< મેગેઝીન બનાવવામાં મદદ કરનાર એકાદ નામ ચૂકાય જાય એના કરતા એક પણ નામનો ઉલ્લેખ ના કરવો એવું લાગ્યું  😀 >

Leave a comment

Filed under સાહિત્ય, e_મેગેઝિન, social networking sites

તુલસી ઇસ સંસારમેં ભાત ભાત કે બ્લોગ…


(ગુજરાતી) બ્લોગ જગતમાં ચોરી-ચપાટી,ચડ્ડી-બનીયનધારી ટોળકીને એવા બધાનો બહું ત્રાસ છે એ બહું જ જગ-જાહેર વાત છે અને એમા ફંદ (નોટ ફંડ) – ફાળો આપવો એ  (અ)નૈતિક ફરજનાં ભાગરૂપે મેં પણ ટાઈટેનીક જેવડું આખે આખું ટાઈટલ જ ‘બઠાવી’ લીધું ! (એનો સોર્સ કહીંને પોતાનો પગ કુવાડા પર શું કામ મારું?;))

પણ જેમ પ્રશાસન લારી ગલ્લાને હટાવી શાકમાર્કેટ  બનાવે અને એમાં પ્રવેશવા માટે કાછીયાઓનું નામુમકીન તો નહીં પણ મુશ્કેલ થઈ જાય કે મૉલ/શોપીંગ કોમ્પ્લેક્સ ઊભા થવાથી કરીયાણાના નાના વેપારીઓને ફડક બેસી જાય એમ મને પણ ચિંતા થવા માંડી કે ગુણવંત શાહ, કાન્તિ ભટ્ટના બ્લોગસ છે એ વિશે તો  હજુયે ચાલો લોકો બેખબર છે પણ ઉર્વિશ કોઠારી, સૌરભ શાહ, શિશિર રામાવત, જય વસાવડા, કિન્નર આચાર્ય વગેરે બ્લોગ્સથી તો સાલુ આપણી ગાજરની પિપુડી વગાડવા જેવી તો ઠીક ખાવા જેવી ય નહીં રહે. જેમ બિઝનેસમાં ઑર્ડર પાઈપ લાઈનમાં છે એમ કહેવાય એવી રીતે હજુ સલીલ દલાલ, ધૈવત ત્રિવેદી, સંજય છેલ, નરેશ શાહ, કાજલ ઓઝા વૈદ્ય જેવા  અમુક નામો તો પાઈપલાઈનમાં હશે જ. અને નજીકના ભવિષ્યમાં ગમે ત્યારે  ફ્લેશ થવાની વકી નકારી શકાય નહીં.

તો ? આપણે શું કરવું ? આ (ખોટા/ખોટના) ધંધા બંધ કી દેવા?

સવાલ પુછનાર હું હોવ તો જવાબ પણ આયમ બંદા પોતેજ આપે ને? = “ના.”

એકાક્ષરી જવાબથી સંતોષ (થયો કે) ન થયો હોય (તો ય) વિગતવાર, સવિસ્તાર જવાબ –

જેમ મોલ આવવાથી નાના વેપારીઓને કે પછી સ્ટાર હોટેલ્સના લીધે લારી ગલ્લા વાળાનું ય ગાડું તો ગબડે જ, એવી રીતે આ બધા રાઇટર્સ તો મોંઘી મોંઘી વાનગી, હાઈજેનીક ફૂડ પીરસસે પણ જેને હાલતા ચાલતા પાણીપુરી,  ફાફડા, વડાપાંઉ ખાવા હોય કે પછી બીજી રીતે કહીયે તો ગુટખા, સીગરેટ , (ન ગમ્યું? તો) વેફર્સ, કુરકુરે, દૂધ/દહીંના પાઉચ (વેચવા કે)લેવા છે એમને માટે તો રસ્તેકા માલ સસ્તેમેં જ પોષાય ને?

મતલબ કે આ લોકોની પોસ્ટસ સાહિત્ય લેવલે ઊંચી હશે (જ) પણ આવી ગાંડી-ઘેલી પોસ્ટસ વાળાઓએ પણ નિરાશ થવાની જરૂર નથી, દરેક ‘પ્રકાર’નો વાચક વર્ગ આપણી ભારતભૂમિ પર મળી રહેતો હોય છે. એટલે જલ્સા કર બાપુ જલ્સા કર….

~ અમૃત બિંદુ ~

એડીટર શીલા ભટ્ટે લેખક તરીકેની મારી રજુઆતમાં કડક શિક્ષકને અદામાં ક્ષતિઓ ગણાવી એટલે જ એ સુધારી શક્યો. એમણે મને વિવેક પડતો મૂકીને ટપાર્યો ન હોત, તો મારું પરફોર્મન્સ કાચું રહી ગયું હોત. આજે એવી જ અદામાં કોઇ સ્વાર્થ વિના અન્ય વાચકોને કશુંક કહેવા જાઉં છું  તો એમાંથી શીખવાને બદલે રીડરબિરાદરો ભડકીને સામા થાય છે. અને કદાચ એટલે જ બહું બહું તો બ્લોગ સુધી પહોંચી શકે છે. લોગ સુધી નહિં એવું મારું એકદમ નીજી મંતવ્ય છે. અને એટલે જ આવું બને ત્યારે મને કોઇ શાનદાર શકયતા રોળાયાની પીડા થાય છે.

^ “e_વાચક”માં જય વસાવડાના વિમોચન વકત્વમાંથી…

8 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય, media

“e_વાચક(૨૦૧૧)” = તૃતિય e_magazine


ઓરકુટ પરની (અને હવે ફેસબુક પરની પણ) ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કોલમ નામની કોમ્યુનિટી/ગૃપ સતત ત્રીજા વરસે પણ e_મેગેઝિન નામે “e_વાચક(૨૦૧૧)” બનાવ્યુ અને દર વરસની જેમ ૨ જૂન ની ડેડલાઈન પણ સાચવી.

સૌ  પ્રથમ ડેડલાઈન વિશે વાત કરીયે તો

પ્રથમ THE READERS-2009માં બનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી સૌરભ શાહ દ્વારા

દ્વિતિય  e_વાચક-૨૦૧૦માં બનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી સલીલ દલાલ  દ્વારા

અને

તૃતિય e_વાચક-૨૦૧૧માંબનાવ્યું એનું વિમોચન શ્રી જય વસાવડા દ્વારા

^ ત્રણેય મહાનુભાવો  બીઝી શેડ્યુલની વચ્ચે અને રાતી જગો કરીને પણ ડેડ-લાઈન સાચવવા પુરતો સહયોગ આપ્યો એ કંઇ નાનીસુની વાત નથી.

હવે વાત માંડુ આ વખતની યાને ૨૦૧૧ની. પહેલા અંકના અનુભવ અને ત્રુટીઓ ધ્યાનમાં રાખીને બીજો અંક એનાથી ચડિયાતો  બનાવ્યો અને આ ત્રીજી વખતે આગલા બન્ને અંકના અનુભવથી વિશિષ્ટ બનાવવું  એવું નક્કી થાય એ સ્વાભાવિક છે.  એ માટે  કુણાલ ધામીએ ઉજાગરો કરીને  4 GB (!)નું સોફ્ટવેર ડાઉનલોડ કર્યું, પરંતુ મેગેઝિનમાં આવતી મેટર ગુજરાતી ફોન્ટસમાં હોવાથી મેળ ન પડ્યો અને એની મહેનત પાણીમાં ગઈ. એમાંથી પાર પડીને પણ કંઇ આસાન તો ન જ હતું કેમ કે એક તો કુણાલનો આગ્રહ હતો કે બને ત્યાં સુધી ડિઝાઈન ખુદ બનાવવી અને  શક્ય હોય ત્યાં સુધી ‘કૉપિ રાઇટ’ મેટરથી દુરી બનાવવી.  ત્યારબાદ નિરવ પંચાલ અને કુણાલ ધામી જામી પડ્યા કામમાં અને હું જાણું છું કે એ બન્ને છોકરા કેટલા બીઝી હતા છતાંપણ કંટાળ્યા વગર જેટલી વાર  ફેરફારનું સૂચન થયું એનું પાલન કરીને પ્રોફેશનલ ટચ આપ્યો એ બદલ કંઇ ચૂકવણી તો થવાની ન હતી પણ નાના-મોટા ખર્ચા એ વધારાના! (હોપ કે આ વાંચીને એ બન્ને  ‘ઉઘરાણી’ નહી કરે! 😉 )

એક અન્ય પણ વાત ખાસ નોંધવાની કે નિરવ પંચાલે તો મેગેઝિન માટે લેખ પણ લખ્યો હતો પણ છેલ્લી ઘડીયે એને મઠારવાનો ટાઈમ ન મળ્યો એટલે એણે ખુદ ‘બલિદાન’ આપ્યું. મારા મતે તો ‘મઠારવા’ ની જરૂર જ ન હતી પણ એ કહે કે આને તો ‘ડ્રાફ્ટ’ જ કહેવાય બાકી લેખનું બંધારણ (આદિ-મધ્ય-અંત)તો જળવાય એની તકેદારી રાખવી ખપે.

e_મેગેઝિન પ્રત્યે ઉત્કંઠા જાગે એ માટે મેગેઝિન લોન્ચ થવાને થોડા દિવસો બાકી રહે ત્યારે દર વરસે  “ટ્રેલર” જેવું પણ કરીયે જેની આ વખતેની ઝલક –

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર-I”
દર વખતની જેમ આ વખતે પણ e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર શું છે એ ઝલક…ઓશો એ કહ્યું છે ને કે ધ્યાન અને સંગીત એક ઘટનાની બે બાજુ છે, અને સંગીત વિના ધ્યાનમાં કંઇક ઓછપ રહી જાય છે; સંગીત વિના ધ્યાનમાં કંઇકઢીલું અને નિષ્પ્રાણ જેવું થઈ જાય છે. અને ધ્યાન વિનાનું સંગીત કેવળ એક શોરબકોર હોય છે – લયબધ્ધ તેમ છતાં એક કોલાહલ……..^ એક મિનિટ, આ બધું શું છે? આ બધું નહી પણ આવી જ એક વાત છે આપણા ‘e_વાચક-2011’ની અંદર. પણ એ ધ્યાન વિશે છે કે સંગીત વિશે કે ઓશો વિશે કે પછી સમથીંગ એલ્સ? એ માટે તો બૉસ (અને બોસાણીઓ) 2જૂનનો ઇન્તઝાર કરવો પડે!

May 17 at 8:31pm · Like ·  2 people

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક -૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૨ “
ચાર્લ્સ ડિકન્સના ‘પિકવિક પેપર્સ’માં શ્રીમાન પિકવિકે પોતાના દોસ્ત સ્નોડ ગ્રાસને એક સલાહ આપી હતી: ‘વ્હેન ઇન ડાઉટ, ફોલો ધ ક્રાઉડ.’
પરંતુ આટલી સલાહથી સ્નોડ ગ્રાસને સંતોષ થયો નહીં. તેણે સામો સવાલ કર્યો, ‘પરંતુ નજર સામે બે ટોળાં હોય ત્યારે? બેમાંથી ક્યા ટોળાને મારે અનુસરવું?‘
‘ફોલો ધ લારજેસ્ટ’ પોતાના મિત્ર માટે પિકવિકનો જવાબ હાજર હતો^
આ ‘લારજેસ્ટ ક્રાઉડ’ને અનુસરનારાને રાજનીતિશાસ્ત્રમાં ‘ ડેમોગોગી’ તરીકે ઓળખાવાય છે એમ દિગંત ઓઝાએ કહ્યું છે..
હવે વિચારીયે કે આ હિસાબે આપણું મીડિયા કઈ તરફ હૈસો હૈસો કરે છે? તો એ વિશે આપણા ‘e_વાચક -૨૦૧૧’માં એક મિત્રએ વાત માંડી છે તો રેડી ફોર ધેટ ?
May 19 at 6:43pm · Like ·  2 people

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક -૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૩ & ૦૪ “
ચુનીલાલ મડિયાનું કહેવું છે “….ટૂંકી વાર્તા જ્યારે ‘ટ્રેજેડી’નું આલેખન કરે ત્યારે એ કોઇ પાત્રનું માથું ધડથી જુદું નથી કરી નાંખતી, પણ મોતથીયે અદકી વિષમ એવી જીવનની વાસ્તવિકતા આલેખે છે, જે વિષમતા સામાન્ય વાચકો સંવેદી શકતા નથી. તેથી જ, આજની વાર્તાઓ દુર્બોધ બનતી જાય છે, ‘એમાં કશું સમજાતું નથી’, ‘વાર્તા અરધેથી જ કપાઈ ગઈ’, એવી ફરિયાદો સાંભળવા મળે છે.
સાચી વાત તો એ છે કે ચોપડીનાં પાનાં ઉપર છપાયેલી વાર્તા પૂરી થયા પછી વાચકના ચિત્તમાં બાકીની અણલખી વાર્તા લખાવા માંડવી જોઇએ. અને એમ થાય તો જ વાર્તાનો પૂરેપૂરો રસાનુભ્વ થઈ શકે છે, એના વાચનનો પરિશ્રમ લેખે લાગે છે અને કલાકૃતિનો સંપૂર્ણ પરિતોષ શક્ય બને છે. સર્જકના જેવું જ સંવેદનતંત્ર ન ધરાવનાર વાચકો માટે ટૂંકી વાર્તાનો આસ્વાદ બેકાર છે. એવા વાચકોએ નવલકથાઓ વાંચીને જ સંતોષ માનવો રહ્યો.”^
એ હિસાબે ટૂંકી વાર્તા એ વાચક અને લેખક બંનેની પરીક્ષા લ્યે છે એવું થયું ને? આપણા e_વાચક -૨૦૧૧ માં પણ બે ટૂંકી વાર્તા છે, જોઇએ એ બન્ને વાર્તા લેખક-વાચકની કેવી’ક પરિક્ષા લ્યે છે અને શું પરિણામ આવે છે?
May 20 at 6:29pm · Like ·  5 people

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર- ૦૫ “
અખબારો બંને રીતે ખરા અર્થમાં શિક્ષણનાં માધ્યમ છે. રોજ છાપું હોય જ, છાપાં રોજ હોવા જ જોઇએ. એના વગર ચાલે નહીં. એને સત્કારે પણ છે. લોકો હોંશથી વાંચે છે. રૂપિયા ખર્ચીને વાંચે છે.ખરચવાના ન હોય તો માંગીને વાંચે છે. માગીને ન મળતું હોય તો બીજું કોઇ વાંચતું હોય એમાં ડોકિયાં કરીને પણ વાંચે છે – એટલો સત્કાર છે !
^ નગીનદાસ સંઘવીઆ તો છાપાં વાંચવાની વાત થઈ અને એ પણ જનરલ….પણ વિદ્યાર્થીનાં વાંચન વિશે? પરિક્ષાલક્ષી કે ‘ભણવાની ચોપડી’ ની વાત નથી , વાત છે ઇત્તર વાંચનની અને એ પણ એક વિદ્યાર્થી દ્વારા લખાયેલી. => આપણા ‘e_વાચક-2011’ની અંદર. બસ જાગતે રહેના, અભી નહીં, 2જૂનના રોજ ! !
May 23 at 1:08pm · Like ·  1 person

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ની અંદર- ૦૬ “
ગઈકાલે ‘સંદેશ’માં ‘રાજ ગોસ્વામી’નો “દબંગ દેવીયાં” વિશે લેખ હતો જેમાં એમણે અલગ અલગ % દ્વારા “૧૩મી સદીમાં દિલ્હી સલ્તનતની ગાદીપરસ્ત રઝિયા સુલતાન પછી પહેલી વખત મહિલા શક્તિ ઉફાન પર છે” જેવી વાત કહી છે …..૦૨જૂન ૨૦૧૧ના રોજ આપણી કોમ્યુનાં ઈ-મેગેઝિન ‘e_વાચક-2011’ આવી રહ્યું છે ત્યારે આ ટકાવારીની વાત ત્યાં પણ લાગૂ પડે છે. કુલ્લ કૃતિમાં માનુનીઓનો ફાળો ૪૦% છે, કોઇએ વાર્તા આપી છે, કોઇએ કવિતા, કોઇએ લેખ. તો કોઇએ ઇન્ટર્વ્યૂ ….. આમ આ દેવીઓની હાજરી કોઇ સાહિત્ય પ્રકારમાં બાકી નથી, બધે પોતાનો (ઊંચી હિલ્સ વાળો) પગ જમાવીને ‘માતૃત્વ’થી લઈને ‘સોશિઅલ નેટવર્કીંગ સાઇટસ’ના ‘સાક્ષાત્કાર’ વચ્ચે ‘બગાવત’ કરતા કરતા ‘મરણ’ની પરવા વગર ‘ઉડાન’ ભરી છે !લેખનાં અંતે એમના અમુક પ્રશ્નો –

ભારતમાં એક પણ મુસ્લિમ મહિલા રાજનેતા કેમ નથી? એ પણ જોવા જેવું છે કે પાંચેય શક્તિશાળી મહિલાઓ સત્તાનો ઈસ્તેમાલ સમજદારીથી કેમ નથી કરતી? એમનામાં અનેક ખામી છે. એમની શક્તિ મહિલા ઉદયનો સંકેત નથી, છતાં એક મહિલાવિરોધી સમાજમાં એમની દબંગાઈ આશ્ચર્યજનક!

^
આપણા ‘e_વાચક-2011’ ને વાંચીને વાચકો કેવા સવાલ કરે છે એ જોવું રહ્યું.

May 23 at 4:58pm · Like ·  1 person

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૭ “
નરેશ શાહનું અલગ અલગ ક્ષેત્રની વ્યક્તિ એટલે કે ‘મહારથી’ઓની મુલાકાતનું પુસ્તક છે એમાં –>“ ૧૯૮૯ ની વાત છે.
અમદાવાદના પાલડી રેલફાટકની લગોલગ આવેલાં બેઠા ઘાટના બંગલાના મજલા ઉપર એક ટેલિવિઝિન કંપનીની ઑફિસ હતી. એ ટેલિવિઝનવાળા રાબેતા મુજબ ઉત્તમોત્તમ ટીવી બનાવવાનો દાવો કરતા. પરંતુ વર્ષો સુધી તેના ભોંયતળિયે રહેલા મકાનમાલિકે એક પણ જાહેરખબરિયો દાવો કર્યા વગર સબિત કર્યું છે કે એ ઉત્તમ કક્ષાની શબ્દગૂંથણી કરીને બેફામ વેચાય છે અને વંચાય એવી લાજવાબ નવલકથાઓ લખે છે. એમનું નામ અશ્વિની ભટ્ટ.”આવા આ લાજવાબ લેખકની એક ‘મહાનવલ’ વિશે એક વાચકે લાજવાબ લખ્યું છે જે ૨જી જૂન ૨૦૧૧ના રોજ લોન્ચ થઈ રહેલાં આપણા ‘e_વાચક’ માં વાંચી શકશો

May 26 at 6:50pm · Like ·  3 people

‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૮ “
વરસો પહેલાં ગાંધીધામમાં એક રિક્ષા પાછળ વાંચ્યુ’તુ = “તું તો’જી કર !”આટલુ ચોટડુક વિધાન કેટલું બધું સમજાવે છે કે ભાઈ, આખા ગામની ફિકર નોટ , તું તારા ભાણાની માખી (ઉડાડી શકે તો) ઉડાડ, તો ય કાફી છે, વર્ના કાજી દુબલે ક્યો? તો કહે સારે ગાંવકી ફીકર જેવું થાય….ટ્રેનને ગરીબ રથ કહેવાય પણ રિક્ષાને નહીં , કેમ કે એ તો અમીર-ગરીબ જેવા ભેદભાવથી ‘સ્થિતપ્રજ્ઞ’ છે…

ટીવીમાં કોમેડી જોઇ જોઇને એવા ત્રાસી ગયા છીએ કે હવે કોઇ કોમેડીનું નામ લ્યે તો આપણને ‘રોવું’ આવે! પણ હ્યુમર ઇઝ ડિફરન્ટ થીંગ ના? અને એના વગર તો જીવન (ઉજ્જડ) વન સમાન ભાસે એટલે આપણા ૨ જૂન ૨૦૧૧ના રોજ આવી રહેલા ‘e_વાચક-૨૦૧૧’માં પણ હ્યુમર આર્ટીકલ છે જે વાંચીને હળવાફૂલ થઈ જશો એની ગેરંટી લઉ ? !

May 31 at 12:29pm · Like ·  2 people

 ‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૦૯”
(બધે આવતી હોય એમ) આપણે ત્યાં આપત્તિ તો આવતી રહે છે પણ એ અંગે પ્રજા અને (પ્રજાના રખેવાળ માનતી) સરકાર જાગ્રત હોવાના બદલે હંમેશા ઉંઘતી જ રહે છે. કુદરતી આપત્તિની સામે આપણે કેવા સજાગ છીએ કે રહેવું જોઇએ એ અંગેનો લેખ, આપણાં ‘e_વાચક’ માં…..

May 31 at 7:07pm · Like ·  2 people

 ‎”ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૧૦ “
અત્યારે તો મામાનો મહિનો એટલે કે વેકેશન ચાલે છે પણ માં-બાપ ઉપ્સ સોરી સોરી પેરેન્ટસની લેફ્ટ રાઈટ તો ક્યારની ચાલુ થઈ ગઈ હશે અને રડ્યા ખડ્યા કોઇ હશે તો એની હવે થશે. શેના માટે એડમીશન માટે, પણ રામગઢકે વાસીઓ અગર ચૈનકી નિંદ લેના ચાહતે હો તો આપણા ‘e_વાચક-૨૦૧૧’માં એક એવો આર્ટીકલ છે જે વાંચીને કહી ઉઠશો કે વૉટ એન આઈડિયા સરજી!

June 1 at 11:53am · Like ·  1 person

“ત્રીજા e_મેગેઝિન ‘e_વાચક-૨૦૧૧’ની અંદર- ૧૧ “
કિ-પેડ, કિ-બોર્ડના જમાનામાં લેટર લખાતા નથીનો રાગ તો આપણે સાંભળી-સાંભળીને ‘બોડા’ થઈ ગયા છીએ કેમકે એ લોકોને એ ખબર નથી કે પત્ર લખવો એ પ્રેમ કરવા જેવી જ કદી ન સુકાય એવી લાગણી છે.ઘણીવાર પત્ર ખોટા એડ્રેસે પણ જતો રહે છે તો ઘણીવાર તો એમાં એડ્રેસ લખાય એ પહેલા જ એ વ્યક્તિ સ-દેહે એ પત્ર વાંચવા હાજર નથી હોતી.જરૂરી નથી કે પત્ર માત્ર પ્રેમી/પ્રેમીકાને કે પતિ/પત્નિ (હાય !…. હાય !) ને જ લખાય. કોને કોને લખાય એ લીસ્ટ અહીં લખીને લાં..બી લચક વાત ન કરતા ટૂંકમાં એટલું જ કે વરસો પહેલા એક પત્ર લખાયો, પરંતુ એ સંજોગોવશાત આજે એ પત્ર માત્ર પત્ર ન રહેતા શ્રધ્ધાંજલીનું પણ સ્વરૂપ ધારણ કર્યું છે જેના માટે બસ હવે વધુ વાટ જોવી નહી પડે, ગણતરીના કલાકોમાં આવી રહ્યું છે આપણું ‘e_વાચક-૨૦૧૧’

June 1 at 6:03pm · Like
~ અમૃતબિંદુ ~

જે મારી પ્રશંસા કરે છે, એ મારા શુભેચ્છકો છે અને જે મારા દોષ બતાવી મને ટપારે છે એ મારા શિક્ષકો છે. (ચીન)

આ છેલ્લી કહેવત વાચકોને સમર્પિત છે !<= જય વસાવડા

^ જય વસાવડાનાં પુસ્તક “સિનેમા અને સાહિત્ય”માં સમાવેલ  ‘સ્પેક્ટ્રોમીટર’ના ૧૦૦મા શતકીય લેખની લાસ્ટ લાઇન્સ.

9 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, સાહિત્ય, social networking sites

ગુજરાતને ખપે છે એક ભડવીર લેખક


ચંદ્રકાન્ત બક્ષી સાહેબની પૂણ્ય તિથિ નજદિક આવે છે પણ અત્યારે ફરી વધુ એકવાર જાણી સમજીને ગેરસમજણો  ઊભી કરાવામાં (બક્ષી સાહેબના શબ્દોમાં કહું તો) ગોબેલ્સની અનૌરસ ઔલાદના કિડાઓ ફરી ખદબદી રહ્યા છે ત્યારે આ પુસ્તકની ઝલક આપીને બક્ષી સાહેબને એડવાન્સમાં શ્રધ્દ્ધાંજલી.

(એક મિત્ર પાસેથી જાણવા મળ્યુ કે તેઓ ચોક્ક્સ નથી પણ કદાચ ચિત્રલેખામાં પણ આવું કંઇક વાંચવા મળ્યુ હતું કે ગોધરાકાંડ બાબત ચંદ્રકાન્ત બક્ષી, સૌરભ શાહ, નવભારત સાહિત્ય મંદિર વગેરે પૂર્વગ્રહ પિડિત છે. )

ગોધરાકાંડ : ગુજરાત વિરુધ્ધ સેક્યુલર તાલિબાન

નવભારત સાહિત્ય મંદિર દ્વારા ઑગસ્ટ 2002માં પ્રકાશિત થયેલ આ પુસ્તિકામાં બક્ષી સાહેબના ગોધરાકાંડ દરમિયાન અને પછી પ્રકટ થયેલ 21 લેખોનો સમાવેશ કરવામાં આવેલ છે.  જેની કિંમત રૂપિયા 65-00 છે. ઑનલાઇન માટે ખરીદી માટે અહિં કલીક કરી શકો છો.

આ બુકમાં ના અવતરણો ફેસબુક પર સ્ટેટસ સ્વરૂપે મૂક્યા છે પણ અમુક મિત્રોએ માંગણી મૂકીકે એ બધા અને એ સિવાયના પણ થોડા અંશોની એક બ્લોગ પોસ્ટ બનાવીને જે લોકોને ખબર ન હોય એને આ બુકથી અવગત કરાવી શકાય.

* ગુજરાતના મુખ્યમંત્રી માટે જેટલાં ગંદા વિશેષણો વપરાયાં છે, અને જેટલાં ગંદા નામો અપાયાં છે એટલા સ્વતંત્ર ભારતના આટલા વર્ષોમાં કોઇ રાજ્યના મુખ્ય્મંત્રી માટે વપરાયા કે અપાયાં નથી. હવે પ્રશ્ન નરેન્દ્ર મોદી નામની એક વ્યક્તિનો રહ્યો નથી, હવે પ્રશ્ન છે ગુજરાતના ગૌરવ, ગરિમા,ગર્વિતાનો, ગુજરાતની અસ્મિતાનો, ગુજરાતના અસ્તિત્વબોધનો !

* અંગ્રેજી છાપાંઓના પત્રકરો  હજી બાલકાંડમાં છે, અંગ્રેજી ટીવીની સુંવાળી ઉદઘોષિકાઓને, જેમ નાના બાળકને પોતાના પેશાબમાં છબછબિયાં કરવાની મજા પડી જાય એમ,ગુજરાત વિષે, આપણી પિતૃભૂમિ ગુજરાત વિષે, અનાપશનાપ બકવાસ કરતા રહેવાની મઝા પડી ગઈ છે.

* વી.પી.સિંહ મુસ્લિમોના જૂના વહાલા છે અને એમણે કહ્યું કે હિંદુરાષ્ટ્ર વાળાઓએ દેશની આઝાદી માટે ક્યારેય કંઇ કર્યુ નથી. આવું ચાલશે તો હિન્દુતાન બોસ્નિયા બની જશે. પાકિસ્તાનમાં જનરલ મુશર્રફને જુઓ, એ કોમવાદ દબાવવા માટે કેવાં પગલાં લઈ રહ્યાં છે ?

* આખું કચ્છ 2001ના ભૂકંપમાં તબાહ થઈ ગયું. દુનિયાભરની પ્રેસ ફોટા લઈ ગઈ, પરંતુ કોઇએ એક પણ ગુજરાતીનો ફોટો ભીખ માંગતો જોયો છે? હું એ વાત જરાય સ્વીકારતો નથી કે તાજેતરનાં હુલ્લ્ડો બાદ ગુજરાતની આર્થિક અધોગતિ થઈ જશે. ગુજરાતી પ્રજાએ વાવાઝોડાં, દુકાળ,ધરતીકંપ અને હુલ્લ્ડો જોયા છે. આ પ્રજા પાસે એક જબરદસ્ત જિજીવિષા છે. આપણે ફિનિશીઅન અને આર્મેનિયન પ્રજા જેવા છીએ.

* મુસ્લિમ પાસે આગ લગાડીને ‘કાળું” કરવાનો અધિકાર હોય તો હિંદુ પાસે પણ છરો મારીને ‘લાલ’ કરવાનો અધિકાર આપોઆપ આવી જ જાય છે એ સત્ય હકીકત સ્વીકારવી જ પડશે.

* આયોધ્યામાં રામજન્મભૂમિ પર રામમંદિર હિંદુઓ બનાવે તો હિંદુસ્તાનના બૌધ્ધ, ખ્રિસ્તી, જૈન, પારસી લોકોને એટલે કે લઘુમતિઓને કોઇ વિરોધ નથી. પણ એક લઘુમતિ એટલે કે મુસ્લિમ લઘુમતિ અને આ પૂરી લઘુમતિ નહીં પણ એના અત્યંત ટૂંકી દ્ર્ષ્ટિવાળા, કટ્ટર, પછાત નેતાઓ દરેક કદમ પર વિરોધ કરી રહ્યાં છે.

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

અંગ્રેજીમાં પણ કોઇને આ જ પ્રકારની માહિતી સભર પુસ્તક વાંચવુ હોય તો   –

Godhra: The Missing Rage: S K Modi

Godhara missing rage - S.K.Modi

અંગ્રેજીમા લખતા આ લેખક અમદાવાદમાં રહે છે…અને ગોધરાકાંડ પરનું આ (કદાચ) એકમાત્ર અંગ્રેજી પુસ્તક છે જેમાં હિન્દી-અંગ્રેજી મિડીયાના બદદાનતી અને એકતરફી રિપૉર્ટિંગનો પર્દાફાશ કરવામાં આવ્યો છે. (આવું ઓરકુટ પર મિત્ર નેહલ મહેતાનું સ્ટેટમેન્ટ છે. )

{ બન્ને ઇમેજનું સ્કેનીંગ મદદ કરવા બદલ નેહલ મહેતાનો આભાર. }

~ અમૃત બિંદુ ~

જો ૨૩ કરોડ હિન્દુઓ  ૭ કરોડ મુસલમાનો ની સામે પોતાનો બચાવ કરવાની તાકાત ન ધરવતા હોય તો કાંતો હિન્દુ  ધર્મ ખોટો છે કાંતો એમા માનનારા નામર્દ અને અધર્મી હોવા જોઇએ.હિન્દુ મુસલમાનો વચ્ચે કૃત્રિમ સુલેહ પોતાની તલવાર વતી અંગ્રેજ સરકાર જાળવે તેના કરતા હિન્દુ મુસલમાન તલવારથી મુકાબલો કરી હિસાબ ચોખ્ખો કરી લે એ હુ વધારે પસંદ કરુ.

 

ગાંધીજી
‘નવજીવન’
૨૯ ઓગસ્ટ ૧૯૨૦

16 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સંવેદના, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi

કોમેન્ટનો કલશોર/કલબલાટ


* થોડા સમય પહેલા ઓરકુટ પર ડિટરજન્ટની એડ જેવો વાયરો હતો કે તારી કોમ્યુ કરતાં મારી કોમ્યુમાં મેમ્બર (એઝ વેલ એઝ એક્ટીવ મેમ્બર) સંખ્યા વધુ.  હવે એ મોહ કદાચ કમ થયો છે.

* ત્યારબાદ મારો પણ  બ્લોગ છે અને મારા બ્લોગ વિઝીટર્સ આટલા…

* અને પછી વાત વિઝીટર્સ પુરતી મર્યાદિત  ન રહેતા એનો વ્યાપ કોમેન્ટ સુધી વિસ્તર્યો! અને લોકો સલાહ સુચન કરવા લાગ્યા કે બ્લોગ જોઇને કોમેન્ટ કરતા રહેજો.

* હવે એમાં એવો મોડ આવ્યો છે કે લોકો  જે તે પોસ્ટ કરતા એમાં કોણે અને કેવી’ક કોમેન્ટ કરી એ માટે બ્લોગની વિઝિટ  કરે ! ઉર્વિશ કોઠારી, સૌરભ શાહજયવંત પંડ્યા વગેરે ના બ્લોગ પર કોમેન્ટ નો મારો વધુ હોય છે અને રસપ્રદ પણ હોય છે. એક જ મુદ્દા પર ભિન્ન ભિન્ન જાણકાર લોકોના અભિપ્રાયો વાંચવાની મજા આવે.

* આનાથી ફયદો એ થયો કે ખાલી તમારો બ્લોગ ગમ્યો…. વાહ સરસ…. મારા બ્લોગની વિઝિટ કરજો… જેવી ફાલતુ કોમેન્ટની બદલે કંઇક હટકે વાંચવા મળે.


આના પછી શેનો વાયરો આવશે ?  !

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ

e-magazine= The Readers


ચાણ્ક્ય કહેતાને કે એક શિક્ષક ક્યા નહી કર શકતા? એવું જ હમણા ફિલ થયું કે  અદના વાંચકો પણ શું ન કરી શકે?

જે લોકોને ભાન જ પડતી નથી હોતી તેવા  કોમ્યુટર, નેટ અને આવી ટેક્નોલોજીના વિરોધીઓની (અવૈદ્ય સંબંધો , સેક્સી ફોટા વગેરેની ગંદી)સોચને લપડાક મારે એવું કામ થતું રહેતું હોય છે એમાં એક છોગું ઓર ઉમેરાયુ.

Display Image of Community

રમત રમતમાં એક સાલ પહેલા ઓરકુટ પર એક કોમ્યુનિટી  ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કોલમ ની રચના થઈ અને હમણાં એક વરસ પૂર્ણ કરતા ઇ-મેગેઝિન બનાવવાનો તુક્કો લડાવ્યો. અને એ તુક્કાને તીરમાં પલટાવવા અથાગ પરિશ્રમ કર્યો તેમજ કરાવ્યો.

અમારી ટીમનાં જ ખાલી વખાણ બે મતલબ છે જો અમને બે મહાનુંભાવોનો  (છેલ્લી ઘડીયે માંગ્યો છતાં પણ) સાથ ન મળ્યો હોત તો! એક છે સૌરભ શાહ અને બીજા વિનય ખત્રી. બન્ને સાથે એટલી આત્મીયતા બંધાઈ ગઈ છે કે હવે શ્રી વિશેષણ વાપરવું જરૂરી નથી લાગતું

2જી જુનની સવાર પડે ત્યાર પહેલા  ઇ-મેગેઝિનની લિન્ક મૂકી દેવાની એક જીદ મનમાં હતી. પહેલી જુને સવારે વિચાર આવ્યો કે મેગેઝિન માટે ધૈવત ત્રિવેદીએ આટલી મહેનત કરી હોય , અતિ અતિ વ્યસ્તતા  વચ્ચે જય વસાવડા અને ઉર્વિશ કોઠારી જેવા સાહિત્યનાં ખેરખાં અગર ઇન્ટર્વ્યુ આપવા તૈયાર હોય તો  જો હવે વિમોચન જેવું પણ કંઇક થાય તો અને એ પણ એવા જ કોઇ સુપર-ડુપર સેલીબ્રેટીથી તો  ચાર-પાંચ ડઝન ચાંદ નહી પણ સૂર્ય ઝળહળતા હોય એવું જામો-કામો ને જેઠવા જેવું કામ થઈ જાય!

બસ પછી તો સંકોચ સાથે સૌરભભાઈને ફોન જોડ્યો, જાણે દિવાસ્વપ્ન જોતો હોવ એમ એમણે એવો હુંફાળો પ્રતિસાદ આપ્યો કે આઇ કાન્ટ એક્સ્પ્રેસ ઇન વર્ડઝ. 2 વાગ્યે સૌરભભાઈ પાસે મેગેઝિનની પોણો સો પાનાની કાચી સામગ્રી પહોંચી જે એમણે માત્ર ત્રણ કલાકમાં વાંચી જ નહી પરંતુ ધ્યાનપૂર્વક વાંચી અને એક-એક મેટર પર એમણે ટીપ્પણી પણ તૈયાર રાખી જે તેઓએ મને ફોન પર લખાવી!

એમણે તો એમનું કામ પતાવ્યું પણ હવે મારી મુંઝવણ વધી કે 5-6 ફૂલસ્કેપ સ્પીચને ટાઇપ કેમ કરૂં અને એમને મોકલું કઈ રીતે? કેમ કે જેમ  સારા કામમાં સો વિઘ્ન આવે એ રીતે મારૂં નેટ પણ 3-4 દિવસથી બંધ હતું !

પણ એમ હાર માનવી ન હતી, એટલે ત્યારબાદ પકડ્યા  વિનય ખત્રીને. 10 વાગ્યાથી મેં  ઝડપથી લખેલી , સ્પીચ એમણે ત્યાં પૂણે બેઠા રાતના પોણા બાર સુધી ટાઇપ કરવાની જહેમત લીધી!

હવે હું  તો  છુટ્ટો થયો પરંતુ સૌરભભાઈ, વિનયભાઈ, નિરવ સાકરિયા વગેરે મિત્રો ઓરકુટ પર આનું વિમોચન કરવામાં, ટેકનીકલી અને ભાષાકિય ભૂલો નિવારવામાં લાગી પડયા, આખરે આખી આખી રાતના ઉજાગરાએ રંગ લાવ્યો અને એ રંગના મેઘધનુષ્યને આપ પણ જરા નિહાળો, માણો . આશા જ નહી , શ્યોર છું  કે આપને ગમશે જ .

ઇ-મેગેઝિન – THE READERSના  બે વર્ઝન છે , એક સ્ટાન્ડર્ડ સ્ટાઇલ છે  અને એક (લાર્જ સાઇઝ વાળુ)  ફ્લીપ સ્ટાઇલ  છે. જે આપ નીચેની લિન્ક પરથી ડાઉન લોડ કરી શકો છો.

ઇ-મેગેઝિન =  THE READERS

અંતમાં સૌરભભાઈ – વિનયભાઈના ઉમળકા ભર્યા સહકાર અને મહેનતને સલામ. થેંક્યુ દોસ્તો.

Standard Copy

.

http://docs.google.com/fileview?id=0B1xd-zTpPPu7MjE1NTI3ZTMtZDZiOS00N2RkLWFlMGEtYjExNDA4YzE2YWFk&hl=en

Flip/Animated  Copy

http://www.4shared.com/file/109506728/1a02c3da/the_readers-1

12 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય