Tag Archives: સમાજ

…..


મારી જેમ કેટલાય કાલનાં કોમ્પ્યુટરનું માઉસ કે પછી ટેબ/સેલ પર આંગળી આમથી તેમ ફેરવતા હશે અને જ્યાં જ્યાં નજર ફરે ત્યાં પેશાવર રીલેટેડ જ પોસ્ટ/ન્યૂઝ નજરે આવતા હશે…

એ બધામાં કોઈ પાકિસ્તાનને, કોઈ મુસલમાનને, કોઈ ભારતને કે કોઈ અમેરિકાને કે કોઈ માનવજાતને ગાળો આપીને અફસોસ/ખરખરો વ્યક્ત કરતા હશે ….

જેઓ આવી પોસ્ટિંગ કરી રહ્યા છે તેઓ એમ માનતા હશે કે તેઓ માનવતાની સેવા કે આંતકવાદ સાથે યુદ્ધ કરી લીધું કે પછી રામાયણની ખિસકોલીની માફક પોતાની રીતે પ્રદાન કરી દીધું….

તો કોઈ સંવેદનાથી એટલા બેવળ વળી ગયા હશે કે આવું કંઈ લખવા/શેર કરવા શક્તિ એકઠી નહિ કરી શકતા હોય અને મનમાં ને મનમાં રડતા હશે ….

તો કોઈ વળી એવા ‘શાણા’ કે બુદ્ધિવાન વ્યક્તિ પણ હોય શકે કે એમને આ બધી વાતો હમ્મ્બ્ગ લાગે અને માત્ર દેખાડો કરવા ખાતર કે પછી ‘રોદણાં રોવાનો ચેપ’ લાગ્યો એમ માની લેતા હશે …..

જો કે આમાં તેઓ ૧૦૦% સાચા નથી તેમ ખોટા ય નથી

ચોક્કસપણે આવી રીતે ક્યાંય કંઈ પણ લખવા/પોસ્ટ મૂકવાથી કોઈ આંતકવાદી સુધરી નથી જવાનો , અરે એના ખુદમાં ય તસુભાર/રત્તિભાર ફરક નથી પડવાનો અને સ્મશાન વૈરાગની માફક આ વિરહ પણ અલ્પજીવી જ હોય છે, આજ નહિ તો કાલ નહિ તો પરમદિવસથી બધું રૂટીન(!)માં ગોઠવાય જશે, બીજા તો શું હું પોતે પણ સૌથી પહેલા “હા હા_હી હી” વાળી પોસ્ટ મૂકતો થઇ જઈશ અને થઇ જવું જ જોઈએ !

તો શું આ બધું બંધ કરી દેવાનું?

મારું અંગત માનવું છે કે ના… હરગિજ નહિ… કમ સે કમ આ રીતે પણ જો આપણામાં સંવેદના સજાગ ના થાય પરંતુ સળવળે તો ય ખોટનો સોદો નથી.

 

~ અમૃત અશ્રુ બિંદુઓ ~

જોરાવરના જુલમનો, કોણ કરે દરિયાફ;વાઘે માર્યું માનવી, એનો શો ઇન્સાફ .

જુલમી જુલમ કરે ઘણો, સૂજે ન કાંઈ ઉપાય;કરીએ કાગારોળ તો, ક્વચિત ફાયદો થાય

– કવિ દલપતરામ  ડાહ્યાભાઈ (સેક્યુલર મુરબ્બો – ગુણવંત શાહ)

#પેશાવર#

https://www.facebook.com/rajni.agravat/posts/10152584515270975

 

ઠેસ રૂપે જોયો, જોયો ઈશ્વરની જેમ;પથ્થર કોણે જોયો છે પથ્થરની જેમ ?

થાય અહીં એ દુર્ઘટના – કે માણસને;બીજો માણસ ગળી જતો અજગરની જેમ

^ ર.પા. માફ કરજો,

તમે કદી વિચાર્યું પણ નહિ હોય કે આવી રીતે પણ કોઈ તમારા શબ્દોને વાપરશે પણ  પેશાવરમાં આચરાયેલ પાશવી અપકૃત્ય વિશે કોઈ શબ્દ નથી !

https://www.facebook.com/rajni.agravat/posts/10152583161945975

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ધર્મ, સંવેદના, સમાજ, Nation, social networking sites

દાક્તરને (કડવી) દવાનો ડોઝ અને ઇન્જેક્શન આલો


ભાગ્યમાં ના માનનારા પણ એટલું તો માની જ લ્યે કે સારા નસીબવાળાને જ સારા ડૉ મળે. મને અંગત રીતે તો બે બનાવ બાદ કરતા હંમેશા સારા ડૉ. જ મળ્યા છે ( જો કે જે મેં બે બનાવો બાદ કરવાનું કહ્યું એ કદી બાદ ના થઇ શકે એટલા દુઃખદ છે)

ખેર એ તો થઇ વર્ષો પહેલાની મારી  વાત, પણ વહેલી સવારે ૪ વાગ્યે મારા પડોશી મિત્રનાં પત્નીનો  ફોન આવ્યો કે એમના પતિને ચેસ્ટ પેઈન થાય છે અને કલાકથી હેરાન થાય છે, પણ હવે વધુ પડતો દુઃખાવો થતો હોવાથી હવે હોસ્પિટલ લઇ જવા છે.

અમારા એરિયામાં, અમારા ઘરની આજુબાજુમાં ત્રણ હોસ્પિટલ્સ છે જેમાંની એક ડૉ.બબિતા અગરિયાની (MD) હોસ્પિટલ છે અને મારા મિત્ર તેમજ એમના અન્ય રીલેટીવ્સ પણ અક્સર એમની જ ટ્રીટમેન્ટ લેતા હોય છે. ત્યાં ગયા, અને સ્ટાફને કહ્યું કે આવી રીતે પેઈન છે ડૉ ને બોલાવો તેમ જ ફલાણી વ્યક્તિ છે એમ કહેજો…. સ્ટાફનો માણસ મોબાઈલ લઇ બાજુના રૂમમાં ગયો, અને પાછો આવીને  કહે કે ડૉ કહે છે આ પેશન્ટને સહ્યાદ્રી માં લઇ જાઓ, અમે એમને કહ્યું કે ડૉ. ને નામ આપો યા તો અમને નમ્બર આપો અમારે એમણે કહેવું છે “અહી આજુબાજુમાં ત્રણ-ત્રણ હોસ્પિટલહોવા છતાં પણ ‘લાઇફ્લાઇન’ કે ‘સહ્યાદ્રી’ માં ના લઇ જતાં અહી જ એટલે આવ્યા કે તમારા પાસેથી રેગ્યુલર ટ્રીટમેન્ટ કરાવી છીએ અને તમને આ ભાઈ વિશે પણ ખ્યાલ છે.” તો પણ સ્ટાફનો માણસ અમને ડરાવવા કહે, “તમે આ બધી લપ અત્યારે ના કરો પેલી હોસ્પિટલમાં લઇ જાવ, પછી તમારે જે કહેવું કે કરવું હોય તે સવારે આવીને કહેજો/કરજો” ! ! !

ત્યારે તો અમારે ત્યાંથી જવું પડે એમ જ હતું એટલે જતાં રહ્યાં પણ હદ છે યાર! કોઈ લાજ-શરમ જેવી ચીજ જ નહિ? કદાચ બક્ષી કે કોઈના લેખમાં વાંચ્યું હતું  એ સાચું જ છે જેમાં એમણે એમના સંબંધીનાં યુવાનને ટાંકીને લખ્યું હતું – “અંકલ! માત્ર પાંચ હજારનો જ ખર્ચો થાય, આવા ડૉ નાં ટાંગા ભંગાવવાના.” આપણે પણ અવાર-નવાર છાપામાં વાંચતા જ હોઈએ છીએ કે ડૉ ને માર પડ્યો. તો બરાબર જ છે, સામાન્ય રીતે દરેક દર્દી આમને ભગવાન ગણતા હોય છે અને આ લોકો તો કસાઈની જેમ નિર્લેપભાવે આપણા ખિસ્સા, ગળા કાપવામાં તૈયાર જ બેઠા હોય તો યે ચલાવી લઈએ પછી ક્યારેક તો કોઈ માણસ મગજ ગુમાવે ને?

આમ પણ મેં નોંધ્યું છે કે ડૉ., વકીલ, રાજકારણી, મીડિયા, પોલીસ તેમજ શિક્ષણ વિભાગ સાંથે સંકળાયેલ વ્યક્તિ જ્યારે પણ પોતાના  ફિલ્ડમાં આવે ત્યારે પોતાની સંવેદના તો ઠીક માણસાઈ પણ જવા દ્યો પણ પોતાની કાયદેસરની ફરજ પણ ફિક્સ ડીપોઝીટ વોલ્ટ માં મૂકી ને આવતા હોવા જોઈએ!

એ તો સારું થયું કે અમારા મિત્રને એમના અને અમારા બધાનાં અનુમાન મુજબ ગેસ ટ્રબલ જ હતી અને રાહત પણ થઇ પરંતુ ત્યારપછી અમારા વચ્ચે ચર્ચા થઇ એમાં –

૧ = કદાચ ડૉ.એટલે ના આવ્યા હોય કે એમને એમ હોય કે આ હાર્ટએટેક કેસ હોય અને કદાચ ટ્રીટમેન્ટ બે-અસર રહે અને મારા માથે કાલી ટીલી લાગે તો?

મારી દલીલ = જો એમ હોય તો પણ એમની સૌ પ્રથમ ફરજ છે કે કમ સે કમ પોતાના ઘરમાંથી નીચે ઊતરે, પેશન્ટને તપાસે, પ્રાથમિક સારવાર આપે અને પછી બીજે રવાના કરે.

૨ = ડૉ. ડરી ગયા હશે કે પેશન્ટને તપાસ તો કરીયે અને મારા પર બધું આવી જાય તો?

મારી દલીલ = તો પણ ખોટું જ છે, ઇલેક્ટ્રિક રીલેટેડ તમે ગમે એવા શીખાઉને બોલાવો અને એનો પન્નો ટૂંકો પડતો હોય તો  પણ એ ખાલી સ્વિચ ઓન કે ઓફ કરવામાં ડરે તો એની વિદ્યા શું કામની?

 

~ અમૃતબિંદુ ~

“મને નાનપણથી જ સુથારીનો બહુ શોખ છે. વખત મળે કે લાકડું લઇ હું ઘડવા બેસું અને જેવા ઘાટ ઘડવા હોય તેવા ઘડી શકું છું. એમાં મારાં આંખ ને હાથ એવા કેળવાઈ ગયા છે કે જે બનાવવું હોય તે સહેજે બનાવી શકું છું. આ શક્તિ હું ‘સર્જરી’ શીખવા ગયો ત્યારે મને ખૂબ જ કામ લાગી. લાકડા જેવી સખ્ત વસ્તુમાંથી જોઈએ તેવું હું ઘડી શકું, એટલે પછી શરીરના વાઢકાપનું તો શું પૂછવું?”

^

મહેન્દ્ર મેઘાણી સંપાદિત ‘ગાંધી-ગંગા’(ભાગ-૨) માં શંકર બેંકરે એક આંખ સાચી અને એક આંખ ખોટી વાળા ડૉ કર્નલ મેડોક એ ૧૯૨૪માં ગાંધીજીનું એપેન્ડીસાઈટીસનું ઓપરેશન કરેલું એ પ્રસંગ

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under સંવેદના, સમાજ, Medical, Uncategorized

(રાજ)રોગ અને નિદાન(પધ્ધતિ)


રાજકીય વિશ્લેષકો, લેખકો વગેરે જેવા બુધ્ધીશાળી લોકો પોતપોતાની સમજ પ્રમાણે (આમ તો કંઈ પરિણામ નથી આવ્યું એવા) દિલ્હી પરિણામ પર પોતપોતાની મતિ મૂજબ કહેતા/લખતાં હોય છે તો મને થયું કે હું ભલે આમ બુદ્ધિનો બળદિયો હોય અને મતિ નામે અલ્પ પણ ના હોય પરંતુ પાનના ગલ્લા પર ચાલતી હોય છે એવી ટ્રેનમાં ચડીને ખુદાબક્ષ મુસાફરી કરી તો જોઈએ .

હા,  તો,  જો રાજકીય પક્ષોની સરખામણી ચિકિત્સા પદ્ધતિ પ્રમાણે કરીયે તો મને કૈક આવું લાગે છે. ભાઈ, તને કોઈએ દોઢ ડાહ્યો થવાનું કહ્યું? – આવું મને સંભળાય છે લેકિન એક બાર હમ બ્લોગ લિખને કા ઠાન લેતે હૈ, ફિર કિસીકી અપને AAP કી ભી નહિ સૂનતે !

સૌ પ્રથમ AAP થી જ શરૂઆત કરીયે કેમ કે સારો કે ખરાબ જે પણ અલગ અલગ લોકો માને એ ડખ્ખો AAP  એ જ રચ્યો છે ને ? તો AAP ને આયુર્વેદ સાથે કદાચ સરખાવી શકાય, જેના વિશે એવું મનાય છે કે આની આડ અસર નથી હોતી ખરેખર તો આ માન્યતા (પણ) સાચી નથી અને ધરમૂળથી રોગ કાઢે છે એ એનો પ્લસ પોઈન્ટ તો માઈનસ પોઈન્ટ એ પણ છે કે આમાં સમય ઘણો લાગે.

બે નંબર(ની) Congress ની વાત કરીએ તો આને જો હું ચિકિત્સા પધ્ધતિ/ઇલાજમાં ગણતરી કરીશ તો લોકો કદાચ ગણતરીની મીનીટસમાં મારું ઢીમ ઢાળી દયે પણ આને નજર અંદાજ પણ કેમ કરી શકાય? એટલે મને લાગે છે કે Congress  એ દવા નહિ પણ દારુ છે. લોકો સમજે છે કે દારુ સ્વાસ્થ્ય માટે સારો નથી તો પણ ‘મજા’ માટે લોકો પીતાં જ હોય છે ને ? અને ચૂંટણી વખતે તો ખાસ આની ડીમાંડ ઊભી કરવામાં આવે છે તેમજ એક કારણ એ પણ કદાચ હોય શકે કે દારુ જલ્દી છૂટતો નથી ને ? ભલે દેશ રૂપી શરીરની, લિવરની પથારી ફેરવી નાંખે છે એ જાણતા હોવા છતાં અમુકને આનું બંધાણ/કુટેવ/મજબુરી છે !

ત્રીજા ક્રમે BJPને મૂકીએ જે મારું ફેવરીટ છે અને એને હું એલોપથી ટ્રીટમેન્ટ તરીકે લઉં છું. માન્યું કે આની આડઅસર ઘણી છે, પ્રમાણમાં  મોંઘી પણ છે પરંતુ આનાથી ક્વિક રીલીફ પણ તો મળે છે અને એમ પાછું સાવ કાંય નાંખી દીધા જેવું તો નથી નથી અને  નથી જ ! Congress રૂપી દારુ અગર મજબુરી છે તો એની ટ્રીટમેન્ટની અપેક્ષા આ બંને પાસે રાખી શકાય એવું અત્યારે લાગે છે આગે આગે ગોરખ જાગે !

હજી અન્ય પક્ષો રહી ગયા એવું કોઈ કહે તો મારી હવે લિમિટ આવી ગઈ, આગે ‘આપ’ ભી તો કુછ કહે સકતે હૈ !

~ અમૃતબિંદુ ~

આજ-કલ લોગ દિલ્હી વિધાનસભા કે આસપાસ જાને સે ડરતે હૈ, કહી કોઈ પકડ કર યે ના બોલે –

.

.

.

.

.

.

ચલ સરકાર બના!

^Fwd Msg^

^ એફ્બી પર આજે મૂકેલ સ્ટેટ્સ

Leave a comment

Filed under સમાજ, media, Nation, politics, social networking sites

દાસ્તાને દરવાજા


બે દિવસ પહેલા કસકને એની સ્કૂલમાંથી હિન્દી વિષયમાં ‘આંતકવાદ’ પર પેરેગ્રાફ રાઇટીંગ અને મોંઘવારી પર અખબારને પત્ર લખવાનું કહ્યું હતું, એ હજુ પુરું ન થયું ત્યાં આજે સંબંધી પાસે પેપર ચેકીંગ માટે આવેલ એક ‘માં’ વિશે નિબંધ જોવા મળ્યો, એ વાંચીને તો ‘બઠ્ઠા’ થઇ ગયા એમ કહી શકાય!

 આ બધાની મશ્કરી કરી, હવે મારી ય વાત કરી દવ તો યોગાનુયોગ ઓફિસમાં અમુક પેપર્સ શોધતા એક મારો (અડધો) લખેલ નિબંધ હાથ લાગ્યો! જે ‘દરવાજા’ની આત્મકથા જેવું છે.આ મેં ક્યારે લખ્યું, કેમ લખ્યું, એ કશું જ યાદ આવતુ નથી પણ હસ્તલિખિત છે એટલે એટલું તો પાક્કુ કે કમ સે કમ 5-7 વરસ પહેલાં લખ્યો હોવો જોઇએ. એની વે, હવે એ નિબંધ/લખાણ/પેરેગ્રાફ રાઇટીંગ જે કંઇ કહીએ તે (જેમ નો તેમ જ મૂકુ છું)

હા, હું દરવાજો છું, મારા વગર કોઇને ચાલતું નથી એટલે કદાચ જખ મરાવીને મને માનવાચક સંબોધન ‘દરવાજા’થી જ વાત કરે છે.

મારું સ્થાન દરેક જગ્યાએ હોય છે. મંદિર/મસ્જિદ/ગુરુદ્વારા વગેરે જેવા ધાર્મિક સ્થળોએ પણ હું હોવ અને દારૂ-જુગાર કે અન્ય ‘કોઇ અનૈતિક કામ’ ચાલે ત્યાં પણ હોવ. દરેક જગ્યાએ મારી જરૂર પડે જ છે. ધરતી તો ધરતી, સ્વર્ગ અને નરકમાં પણ મારી ઉપસ્થિતિ હોય એવું કથા-વાર્તાઓથી લાગે.

લોકો એવું કહે: “મારા ઘરનાં દરવાજા હંમેશા ખુલ્લા જ છે” તો અમુક લોકો એ જ વાત ઉલ્ટી કહેવી હોય તો મારો ઉલ્લેખ જ ટાળે અને કહે: “મારા ઉંબરામાં પણ પગ મૂકવો નહીં”

મંદિર, ઓફિસ, ઘર આ બધુ હોય તો એક (મકાન) પણ એ એક એક જગ્યાએ મારી સંખ્યા તો અનેક/કેટલીયે હોય.

અમુક અમુક સારા તેમજ ‘વધુ સારા કામો’ તો બંધ બારણે જ થતાં હોય છે.

હવે તો મને શણગારવામાં પણ લોકો પાછું વળીને જોતા નથી. સ્ત્રીના નાકની નથણીની જેમ મને હેન્ડલ હોય છે તે કેટ કેટલા પ્રકારનાં આવે છે! કાચ, પ્લાસ્ટીક, એલ્યુમિનિયમ, લાકડા, લોખંડ વગેરે ઉપરાંત તાંબા-ચાંદી જેવી ધાતુંથી પણ સજાવે છે

 

આવો અમારા અગ અલગ રૂપ યા ને બ્રાંચનો પરિચય કરાવું તો –

(મોટી) ઓફિસનો દરવાજો

સૌ પ્રથમ આવનાર પટાવાળો સવાર સવારમાં મારા દર્શન કરીને બબડે કે હવે અહિં આખો દિ’ કાઢવાનો છે અને સાંજે/રાત્રે જતી વખતે ખુશ થતો થતો મને લોક રૂપી ટીપ આપતો જાય. એ દરમ્યાન આખા દિવસમાં હું કેવા કેવા લોકોને જોવ છું?

લેણિયાત  આવે ત્યારે પ્રાર્થના કરે – ‘ફરીથી આ દરવાજા સામું જોવું ન પડે.’ અને જો પેમેન્ટ મળી જાય તો મારી નોંધ પણ ન લ્યે પરંતુ જો નિરાશ વદને જાય તો મને લાત મારતો જાય.

એવી જ રીતે બૉસ સાથે મગજમારી થાય તો કર્મચારી પણ મને કચકચાવીને લાત મારતો જાય અથવા તો હેન્ડલને લોકો હાથ/નાક સમજી મચકોડી નાંખે.

સૌથી વધુ કામઢો પણ હું જ ગણાઉં કેમકે જેટલી ઓફિસ મોટી એટલી માણસોની આવન-જાવન વધુ અને હું બધાની નોંધ રાખું (પણ ચાડી ન ખાઉં)

ઘરનો દરવાજો

ગમે તે વ્યક્તિ હોય પણ પોતાના ઘરનો દરવાજો જોતાં જ ઉત્સાહ અને હાશકારો અનુભવે (પરિણિત લોકોનો રિસ્પોન્સ/અનુભવ ‘અલગ’ હોય શકે!)

ધાર્મિક સ્થાનોના દરવાજા

અહિં ભકતજનો મારા ખુલવાની રાહમાં હોય છે જ્યારે પુજારી અને ભગવાન બન્ને બંધ થવાની રાહમાં હોય છે!

મારા ખ્યાલથી આ અધૂરો છોડાયેલ છે અને મને પણ ‘પૂરો’ કરવાનું સુઝતું નથી કેમ કે (મારે તો) દિમાગનાં દરવાજા ક્યાં કદી ખુલ્યા જ છે?

~ અમૃતબિંદુ ~

(શરૂઆતમાં જે વાત કરી હતી તે) પેપરચેકીંગમાં આવેલ ‘માં’ વિશે ‘મહાન નિબંધ’

નિબંધની માં-બહેન કરનાર ‘માં’ વિશે મહાનિબંધ

નિબંધની માં-બહેન કરનાર ‘માં’ વિશે મહાનિબંધ

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, સમાજ, Kasak

ધર્મ-અધર્મ


જ્યારે જ્યારે હિન્દુ બાવા/બાપુ/સાધુનાં સ્ખલન છાપે ચડે ત્યારે ત્યારે અન્ય ધર્મનાં વડાઓની વાતો વિશે પણ વડાંના ગરમાગરમ ઘાણવા ઊતરતા હોય છે.

કોઇ કહે કે માત્ર આ (હિન્દુ)ધર્મ જ કેમ અડફેટ આવે છે? તો સામે પક્ષે એવી દલિલ પણ થાય છે કે તો પછી જેને આ (હિન્દુ) પ્રત્યે સોફ્ટ કોર્નર હોય તેઓ અન્ય ધર્મોના વડાંઓના ચરિતર ઉજાગર  કેમ કરતા નથી?

હમણા ફેસબૂક પર એક મુસ્લિમે તો ત્યાં સુધી કહ્યું/લખ્યું કે અમને તો અમારા મુસ્લીમોમાં આવા કોઇ સ્ખલન ધ્યાનમાં આવ્યા નથી નહિતર જરુર એ વિશે લખીએ/કહિયે!

આ વિશે મને જે છૂટક-ફૂટક બે-ચાર વિચારો આવ્યા તે લખું છું પણ સાથે એ પણ કહી દવ કે આનો મતલબ એ હરગિઝ નથી થતો કે હું આસારામ-નિત્યાનંદ અને કેશવાનંદ જેવા ચપડગંજુના પક્ષમાં છું, અને એ પણ ન ઇચ્છુ કે આવા કિસ્સાઓ બહાર ન આવે.

* જેમ અમુક દેશોમાં ડિવોર્સનાં કેસીસ વધુ સાંભળતા હોય તો એનો મતલબ એ નથી કે અન્ય (ભારત જેવા) દેશોમાં બધુ સમુસુતરુ જ ચાલી રહ્યું છે એવી જ રીતે આ વાત અહીં પણ લાગૂ ન પડી શકે?

* અમૂક ધર્મોમાં આવા સ્ખલન બહાર ન પડતા હોય તો એક કારણ એ પણ હોય કે એ ધર્મ/કૌમમાં સ્ત્રીઓ એટલી દમિત હોય કે એ આવી વાત કોઇને કહી શકે એવી સ્થિતિમાં ન પણ હોય.

* અમૂક ધર્મમાં સ્ત્રીઓ ખુદ એટલી શિક્ષિત હોય કે એ યા તો આવા પાખંડીઓના સકંજામાં ન આવે અને યા તો સહમતિથી બધુ પાર ઊતરી જતું હોય.

* આમ પણ આવા કિસ્સ્સાઓ મધ્યમ વર્ગમાં વધુ બનતા હોય અને હિન્દુઓમાં (આર્થિક & માનસિક બન્ને રીતે) મધ્યમ વર્ગનું પ્રમાણ વધુ હોય છે.

~ અમૃત બિંદુ ~

ના હિન્દુ નિકળ્યા, ના મુસલમાન નિકળ્યા;

કબર કબરો ઉઘાડી જોયું, તો ઇન્સાન નિકળ્યા !

^ કબરમાં હિન્દુ હોય? ^

^ ઘણા સમય પહેલા સૌરભ શાહની કોલમમાં આ પ્રકારનું કંઇક વાંચેલુ.

Leave a comment

Filed under ધર્મ, શ્રધ્ધા-અંધશ્રધ્ધા, સમાજ, social networking sites

સરકાર અને સરકારી [(કર્મ?)ચારી]


દર પાંચ વરસે સરકાર બદલવાના ચાન્સ મળે પણ કંઈ ફેર પડતો નથી, હા, જે ‘ઓફીસ ઓફિસ’ની જેમ સરકારી ઓફીસના ચક્કર કાપતા રહે એને ફેર જરૂર ચડી જાય કેમ કે સરકારી (અ)વ્યવસ્થાતંત્ર તો યથાવત જ હોય છે ને?

બેંક વગેરે જગ્યાએ તો ય હવે તો ઘણો (બધો નહી) ફેરફાર થઇ ગયો છે, લોકો કામ કરતા થઇ ગયા છે અને યા તો કામ કરવું પડતું હોય છે પણ હજુયે સરકારી માનસિકતા બદલાઈ નથી.

એ લોકોને મોંઘવારી સાથે પગાર વધારા જોઈએ છે પણ એના બદલામાં કામ વધુ તો નથી કરવું કે નથી કામ કરવાની કોઈ પદ્ધતિમાં ફેરફાર કરવો પરંતુ તેઓ તો કામ ઓછું કરવાની યુક્તિ-પ્રયુક્તિઓમાં વધુ પ્રવૃત રહેવાની માનસિકતા કેળવતા(!) રહેતા હોય છે.

સરકારી ઓફિસરમાં ઓફિસર્સ કરતા ‘નીચ’લા વર્ગના કર્મચારીઓ વધુ કામ’ચોરી’ કરતા હોય એવું જોવા મળશે. આવા (લુખ્ખા)તત્ત્વોને એમના ઉપરી અધિકારી પણ કંઈ કહી નથી શકતા હોતા.

આવા લોકો સમય બાબતે બહું પંક્ચ્યુલ હોય છે! મતલબ કે સમય પહેલા આવી ણ જવાય અને સમય પછી ઓફિસમાં રહી ન જવાય એની ખાસ તકેદારી રાખતા હોય છે.

સરકારી કર્મચારીઓ વ્યકિગત અને ઘરમાં અપડેટ થઇ ગયા હોય પણ પોતાનાં કામ કાજ માટે અપડેટ થવું હોતું નથી. હા પાછા તેઓ પોતાના સિવાયની અન્ય ઓફિસીસમાં જરૂર ઝડપ અને કાર્યદક્ષતાની અપેક્ષા રાખે!

~  અમૃતબિંદુ ~

સરકારને ચૂંટવા માટે તો ઓપ્શન છે અને આપણે માનીયે કે નહી પણ એનો થોડો ઘણો ડર એમના પર રહે છે એટલે (ના છુટકે ય) કામ તો કરવા પડતા હોય છે. એવી રીતે જ્યાં શક્ય હોય ત્યાં સરકારી ઓફિસમાં પણ જેમ સજેશન બોક્સ હોય છે કે સાઈટ પર સ્ટારના ઓપ્શન હોય છે એમ કંઈક હોવું જોઈએ જેથી એ લોકો આપણું કરે છે એમ આપણે પણ એમનું બ્લેકમેઇલિંગ કરી શકીએ [જોયું? આવી ગયા ને (હિન્દુસ્તાની)જાત પર?!]

9 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, politics

પેઈન હો યા પાર્ટી – દિલ સે હો !


માત્ર પીને વાલો કો હી બહાના ચાહિયે એવું નથી પણ આપણી ઓ માન’સિક’તા જ એવી છે કે ગમે તે કરો, પાણીમાંથી પોરા કાઢવાના જ.

આજ-કાલ એફબી સ્ટેટસ, ટ્વિટસ, એસ.એમ.એસ. મિડીયા બધે ૩૧ ડીસેમ્બરની પાર્ટીને વખોડવાની સિઝન ભરપૂર ચાલશે. હું તો ૩૧ ડીસેમ્બર નથી ઉજવતો, એમાં કોઈ પૂર્વગ્રહ પણ નથી અને હરખપદુડો પણ નથી પરંતુ જેઓ ઉજવે છે એમના પ્રત્યે કોઈ ગિલા-શિકવા પણ નથી. જેને જે ગમે તે કરે એટલી આઝાદી આપણે આપી ન શકીએ?

મતલબ કે હું એમાં કશું ખોટું નથી જોતો કે થોડા દિવસ પહેલા ગેંગરેપ કે અન્ય કોઈ સેન્સિટિવ મુદ્દે ભેગા થયા હોય એ આજે પાર્ટી ન મનાવી શકે!

આપણે ખુદ એવા સંજોગોમાંથી પસાર નથી થતાં કે સવારે કોઈની સ્મશાન યાત્રામાં ગયા હોઈએ, બપોરે લગ્નમાં  અને સાંજે  કોઈની બર્થ ડે પાર્ટીમાં ‘પતાવી’ રાત્રે કોઈ દર્દીની ખબર કાઢવા નથી જતા ?!

શેક્સપીયર એ (કે કોઈએ) કહ્યું જ છે ને : “ જગત એક વિશાળ રંગભૂમિ અને આપણે એના પાત્રો છીએ. આપણા ભાગે જ્યારે જે પાત્ર આવે તે જાન રેડીને ભજવવાનું.” કોઈ દિલ-દગડાઈ નહીં કે નહીં કોઈ  ગિલ્ટી ફીલીંગ  રાખવાની –  એ જ પાત્રને સાચો ન્યાય છે.

 ~ અમૃતબિંદુ ~

> આ પહેલાની ૩૧ ડીસેમ્બર/ન્યૂ યર રિલેટેડ પોસ્ટ્સ <

https://rajniagravat.wordpress.com/2011/01/01/1_2/

https://rajniagravat.wordpress.com/2010/01/02/full-checking_fool-checking

https://rajniagravat.wordpress.com/2010/01/01/3members_3years_3idiots/

https://rajniagravat.wordpress.com/2010/12/28/xmas/

https://rajniagravat.wordpress.com/2009/12/31/100th-post/

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ગુજરાત_ગુજરાતી, ધર્મ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, સંવેદના, સમાજ, media, Nation