Tag Archives: મંદી

FDI


બ્લોગપોસ્ટના શિર્ષક પરથી સમજી ગયા હશો કે  ટીવી-છાપા-મેગેઝિન-કોલમ્સ પાસેથી બીજું કંઈ શીખીએ કે નહિ પણ શિર્ષક તો બાંધતા શીખી જ જવાય . શિર્ષકને બાદ કરતા ‘અંદર’ ભલે ને ગમે તે વાતો ઠોકી મારવાની , એ બહાને અનુભવી લેખકોની હરોળમાં તો  ગણાય જવાય !

જો કે સાવ એમ નિરાશ તો નહિ કરું પણ હા  FDIને લઈને પણ ન્યૂઝ ચેનલ્સ દ્વારા હર કોઈ પ્રદૂષણ વધારવામાં યથાશક્તિ ફાળો આપે છે તો હંમેશની જેમ મનેય થયું  કે  એ બહાને પોતાનું (અ)જ્ઞાન પ્રદર્શિત કરવાનો મોકો ઝડપીને હું (પણ)કેમ પાછળ રહી જાવ ?

FDI અને ખાસ કરીને (કદાચ  અન્ય કોઈ સ્ટોર વિશે બહુમતી બેખબર છે એટલે )વોલમાર્ટને લઈને એટલું બધું કહેવાય ચૂક્યું છે અને એ હજુ ચાલુ જ છે કે વોલમાર્ટ વાળાને  ખુદને ય પોતાના આ ફરજંદ વિશે આટલી  માહિતી નહિ હોય ! હજુ તો રવિવારની પૂર્તિઓમાં પણ (‘ડર્ટી’ રીવ્યુ સાથે સાથે;)) અંગે (ઈચ્છા ન હોય તો ય) વાંચવા  ‘રેડ્ડી’ રહેજો.

FDI કે એવી કોઈપણ પોલિસીની આંટીઘૂંટીઓ વિશે તો કંઈ જ્ઞાન નથી પણ એટલી ખબર પડે છે કે આ વિશે આપણે કૂવાના દેડકા રહ્યા હોત તો હજુ બજાજ પ્રિયા કે રાજદુત કે એમ્બેસેડર જ ફેરવતા હોત, અને પેપ્સી કે કોક પીતા લોકોને આજે ય આપણે અમીર જ સમજતા હોત. અને મારા જેવો EPABX-iPBX-Mobile વેચવાનું તો દૂર પણ કદાચ હજુ યે ફોનના ડબલા ઉપાડીને ૩-૪ આંકડાના નંબર બોલીને ટ્રંક કોલ બૂક કરાવતા હોત.  એવી જ રીતે સાણંદ કે ધોરડો વગેરે જગ્યાએ લોકોને  બે છક અઢાર  છે એ બાર પણ ન હોત.

સામે પક્ષે એ પણ છે કે એનો મતલબ એ નથી કે આ બધાં આપણા માઈ-બાપ છે અને એ લોકો આપણા પર ઉપકાર કરવા આવ્યા છે.

અમારું તો આખુ ગાંધીધામ (Indian) FDI પર જ ઊભેલુ છે કેમ કે પાકિસ્તાનથી આવેલ સિંધીઓ માટે વસાવવામાં આવેલ ગાંધીધામમાં  રાજસ્થાન-પંજાબ-બિહાર અને સાઉથમાંથી જો અહી (બેશક કમાવા) ન આવ્યા હોત તો આજે ગાંધીધામ જેવું છે એવું ન જ હોત અને મારા જેવાએ જેણે કદી કચ્છ જોયું ન હોય એવા લોકોને કોણ સંઘરત ?

અમૃત બિંદુ ~

ઇનશોર્ટ આંધળુકીય કરીને આવકાર ન આપો એવી જ આંખ બંધ કરીને આવા રોકાણકારોને આઘા પણ ન  રાખવા જોઈએ.

Advertisements

6 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, media

Recession માં Recess


આમ તો આ પોસ્ટ લખવાનો કિડો દિવાળીની વાત નો સળવળતો હતો પરંતુ આળસના કારણે રહી જતું હતું પરંતુ દિવ-દિવાળી આવતા ફરી એ સળવળવા મંડ્યો.

* દેવ-દિવાળી પર કસકને ફટાકડા લેવાની મરજી થઈ, અમે લોકોએ એને ઘરેથી જ માત્ર 200-300ની જ બજેટલાઇન સમજાવીને લઈ ગયા હતાં પરંતુ તો પણ એણે આંકડો 700 પર પહોંચાડી દીધો! અને ફટાકડા લેવા વાળાને ત્યાં રીતસરની પડાપડી થતી હતી.

* ત્યારબાદ બિજા દિવસે મારી પત્નિને સોનાના દાગીનાના (જુનું દઈ નવું લેવાનાં) કોડ જાગ્યા, જેમાં ટોટલ આંકડો પહોચ્યો 1,32,000 અને મારે ડિફરન્સનાં 28,000 દેવાના થતાં હતાં પણ કેટલીયે રકઝકનાં અંતે 25,000નો ચાંદલો તો કરવો જ પડયો. ત્યાં પણ લોકોની ભીડ એટલી હતીકે નવા આવનાર ગ્રાહકને કમ સે કમ 40-45મિનિટના ઇન્તઝારની ટનલમાંથી પસાર થવું પડતું, શો-રૂમ વાળા સામેથી કહેતા કે ભલે બજારમાં કંઇ કામ હોય તો પતાવી આવો!

હવે થોડા ફ્લેશબેકમાં

* દિવાળીના 8-10 દિવસ પહેલા એક મિત્રએ એકટીવા અને એક મિત્રએ મારૂતિ-અલ્ટો બુક કરાવ્યા, પણ એ લોકોને આ લખું છું ત્યાં સુધી ડિલીવરી મળી નથી! (આ બન્ને કેસ લોન વાળા નહી પણ કેશ વાળા છે) દિવાળી પર મારૂતિ શો-રૂમમાં અલ્ટો તો ઠીક versa સિવાય પણ એક પણ મોડેલ હાજર ન હતું ! બધા ચપોચપ ખતમ!

* દિવાળી પહેલા કસકના કપડા લેવા ગયા હતા ત્યારે પણ ત્રણ-ત્રણ શો રૂમમાંથી તો પાછા આવવું પડયું હતું , સાંજના 6-7 ના ટાઇમે પણ એ લોકો કહેતા હતા કે કાલે આવો..આજે મેળ નહી પડે!

*દર દિવાળીની રાત્રે અમારી સોસાયટીમાં બધા મળીને ફટાકડા ફોડતા હોઈએ છીએ, એમાં અમે 6-7 ઘરના જ ગણાવું તો 2લાખનો ધુમાડો કરીયે છીએ…. જો કે આ વખતે અમે થોડા બચી ગયા હતા અને છુટક ફટકડામાં અત્યાર સુધી 1,200 માં જ પતી ગયું છે કેમ કે કસકભાઈ એના મામાને ત્યાં ગયા હતાં , આવીને કહેતો હતો કે પપ્પા અમે છે ને હે 55,000ના ફટાકડા ફોડ્યા! ! !

* આટલા બધા નમુના આપવા પાછળનો એ મુદ્દો છે કે આમાં મંદિ ક્યાં છે? તો યે જે ને જુવો એ ગાણું ગાય કે યાર ધંધો નથી, પબ્લીક દિખાઈ નહી દેતી! મંદી બહોત હૈ! મને તો લાગે છે કે તહેવારો વખતે રીસેશનને પણ રીસેસ/વેકેશન હોતું હશે!

(મિઠાઈનો મુદ્દો જાણી જોઇએને નથી લખ્યો.)

6 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, વૃતિ - પ્રવૃતિ

ઇમાનદારી


સંદેશ અને દેશ-ગુજરાત માં અનુક્રમે સમાચાર છે કે

ધનતેરસે ધનવર્ષા થઈ છતાં ઇમાનદાર ખાતેદારે બેંકને 59.30 કરોડ પાછા આપ્યા !

અને

Honest carpenter returns Rs 59.30 crore in Gujarat

આના જેવા જ એક  કિસ્સામાં  પહેલા ઓરકુટ પર 03 સપ્ટેમ્બરે એક પોસ્ટ મૂકેલી કે
છબરડો ( પણ ) છાપાનો નહીં દલા તરવાડીની વાર્તા યાદ આવે એવો એક કિસ્સો ……

એક્સીસ બેંક-રાજકોટમાં (બેંકની ભૂલથી) એક ભાઇના ખાતામાં 3.25 કરોડ ટ્રાન્સફર થયા અને એ ભલા-ભોળા ભાઈને પૈસા ઉપાડવા(!)માં બેંકે ગ્રાહક ભગવાન છે ની રૂએ મદદ પણ કરી!
આ “ગુજરાત સમાચાર” ની હાર્ડ (કે પ્રિન્ટ) કોપિમાં વાંચ્યા, મને લિન્ક ખબર નથી
(ઉપસંહાર – ખાતું ખોલાવવું હોય તો બસ એક્સીસ બેંકમાં જ. કબ ખુદા છપ્પર ફાડકે દે દે!)
હા, તો એ સમયે દલા તરવાડીની યાદ આવી હતી અને આ વખતે પણ પેલો જુનો ટૂચકો યાદ આવી ગયો જેમાં એક કાકા પાણીમાં પડેલા બાળકને બચાવે છે અને એના સમારંભમાં એ “સ્પીચ” આપે છે કે મને ધક્કો કોણે માર્યો?! આ કિસ્સામાં પણ   કંઇક એવું થયું હોય એવું ન બને ? કેમ કે જુવો સંદેશમાં  આમ લખેલ છે કે
આટલી મોટી રકમ ખાતામાં જમા થઇ હોવાનું જોઇને આંતરરાષ્ટ્રીય હવાલાના નાણાંની આશંકા થતાં જુગલકિશોરે તેમના એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ મિત્રને આ વાતની જાણ કરી હતી.

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, રમૂજ

Customer Care = Who Cares?


મનસુખ  મારફાડિયો = અગર કોઇ એમ માનતું હોય કે આપણો કેસ,  ફાઇલ યા આખેઆખો માણસ ( “ઓફિસ-ઓફિસ” ની જેમ ) સરકારી કચેરીમાં જ ખોવાય જાય તો એ પામર મનુષ્ય દયા/અનુકંપાને પાત્ર છે.

જેન્તી ઝનુની = તારી આ જ તકલીફ છે, કોઇ (‘શોલે’ જેવા) સિક્કાની સારી બાજુ જોતો જ નથી અને જામી પડવા માટે તૈયાર જ હો, તું વિચાર કે સરકારી સ્ટાફની જેમ એ લોકો તમારા સાથે વર્તે છે? કેવી સરસ સરસ રીતે સુંદર કન્યાઓ આપણા સાથે ફોનમાં અને રૂબરૂમાં હસીને વાત કરે?  આવી કદી કોઇએ કરી છે?

મનસુખ મારફાડિયો = હા યાર જેન્તીયા તારી ઈ વાત તો હાચી, એવું અત્યારની વાત તો જવાદે પણ તારી ભાભીને જોવા ગયો તો ને ત્યારે ય એણે મારી સામે હસવાનું કે દાંત કાઢવાની બદલે દાંતિયા જ કર્યા હતા. એ મને હજુયે યાદ છે અને મને એ પણ યાદ છે કે આપણે વાત બીજી કરતા હતા એટલે તું વાત ને આડેપાટે  ન ચડાવ.

જેન્તી ઝનુની = હા બોલ ને ભાઈ તું તો વાંધા-વચકા વિમા કંપનીનો એજન્ટ છો ને?  એટલે તને બધું આવુ જ દેખાશે મને એ કહે કે તને સરકારીની સાથે સાથે ખાંડ-ઘી કંપની સાથે ક્યાં વાંકુ પડ્યુ?

મનસુખ મારફાડિયો = પ્રાયવેટીકરણ (મસ્ત શબ્દ છે ને?) ના વાયરા વખતે સૌ ને એવો જ ભ્રમ હતો જેવો 1947 પહેલાના નાગરીકો ને હતો – કે આઝાદી આવવાથી શું નું શું  થશે ( અને શું નું શું થયુ? !)

જેન્તી ઝનુની = જો મનુડા વાત ને તું આડે પાટે ચડાવમાં,  મારી પાસે ટાઇમ નથી!

મનસુખ મારફાડિયો = હા, ચાલ ને કહું છું. સરકારીયા કર્મચારી  જે રીતે તોછડાઈ,ઉધ્ધતાઈ અને બેદરકારીથી ગોટે ચડાવતા એ ટ્રેન્ડ હવે બદલાયો છે. ફોન કે રૂબરૂ આપણે જઈએ એટલે સર, સર કહે અને આપણા જેવાને કોઇ સર તો કહેતું ન હોય એટલે ભૂલી જાય કે શેના માટે આવ્યા હયા કે ફોન કર્યો હતો?  !

જેન્તી ઝનુની = હં.

મનસુખ મારફાડિયો = જો એક-બે દાખલા આપું તો તમે ડી.ટી.એચ.,ટેલીફોન,ઇન્ટરનેટ, બ્રોડબેન્ડ લ્યો ત્યારે લોકલ પ્રતિનિધિ કે ડિલર તમને સરસ રીતે ગાઇડ કરે પણ એ લીધા પછી જો એમાં વાંધો પડે (એટલે કે પડે જ ) તો એ ગાઇડ જ તમને મીસગાઈડ કરે કે અહિં ફોન કરો ને ત્યાં કરો… અને બને પાછું એવું કે કમ્પલેઈન  રજીસ્ટર કરાવા એમની અ’વાદ, મુંબઈ કે દિલ્હી  સ્થિત ઓફિસમાં જ કૉલ કરવો પડે અને જ્યારે તમને “પ્યાર”થી કમ્પલેઈન નોંધાવાનું કહે ત્યાં સુધીમાં તો દરેક જ્ગ્યાયે તમારી કરમ કહાણી કહી કહીને અભિમન્યુના સાત કોઠાઓ જેવી “કસ્ટમર કેર” ની માયાઝાળ વીંધીને એવો ડુચો થઈ ગયા હો કે તમે ખુદ એ કમ્પલેઈન ભૂલી જાવ અને લોચા વાળવા માંડો.

જેન્તી ઝનુની = તો બરાબર તો છે ને? એમ કંઇ મફતમાં “સેવા” મળે?

મનસુખ મારફાડિયો = તું મને દાઝ  ન દેવડાવ.

જેન્તી ઝનુની = નહિં તો તું શું કરી લેવાનો? પેલા કસ્ટમર કેર નું કંઇ ઉખાળી શક્યો?

મનસુખ મારફાડિયો = અરે યાર એમ નહીં.

જેન્તી ઝનુની = તો?

મનસુખ મારફાડિયો = મારું કહેવાનું છે કે એ લોકો એવા સીલી સવાલ કરે કે એવા સીલી સવાલ તો યાર પત્નીએ નથી કરતી.

જેન્તી ઝનુની = જોયું? પહેલીવાર ભાભી(ની બુધ્ધી) પર માન થયું ને ?

મનસુખ મારફાડિયો = સાંભળ તો ખરો..

જેન્તી ઝનુની = હા સંભળાવ.

મનસુખ મારફાડિયો = બધા દાખલા આપીશ તો શરમ શરમમાં આ પોસ્ટ વાંચે છે એ લોકોની સહન શક્તિની હદ આવી જશે એટલે  તાજો જ દાખલો કહું  –  ડી.ટી.એચ. રીસીવર બંધ થઈ જાય અને તમે કમ્પલેઈન માટે  લોકલ ડિલર થી માંડીને કંપની સુધી પહોંચો તો ડિટ્ટો નીચે આપેલ ક્રમમાં  જ સવાલ પુછે, જો કે હું તો એ ય 50% લખીશ….. (બ્લોગ રિડર – થેંક ગોડ !)

હેલ્લો..

બોલો સાહેબ..

અરે યાર  ટી.વી.માં કંઇ આવતું નથી, “નો સિગ્નલ”  બતાવે છે.

કંઇ વાંધો નહી (!) એ કહો કે એડોપ્ટરમાં લાલ લાઇટ જલે છે?

હા..

અચ્છા રીસીવરમાં પાવરની લાઇટ?

હા

ટી.વી. કેબલ બરાબર ભરાવેલ છે?

અરે હા યાર, આ બધું હોય તો જ ટી.વી. પર  “નો સિગ્નલ”  આવે ને?

અચ્છા કંઇ વાંધો નહીં (ફરી?) માઇનર પ્રોબ્લેમ છે, વરસાદના હિસાબે થયું હશે, વૉરન્ટીમાં છે એટલે નથીંગ ટુ વરી, તમે કસ્ટમર કે’રમાં કૉલ કરી દો  એટલે તમારો પ્રોબ્લેમ સોલ્વ!

જેન્તી ઝનુની = પછી?

મનસુખ મારફાડિયો = પછી શું મેં અગાઉ કહ્યું એમ ફરી 3-4 જણા અને જણીઓને કૉલ કર્યા એમણે આવા જ બધા તીકડમ-સવાલો કર્યા, મેં સમજાવાની ટ્રાય કરી કે  આ બધી કસરત તો કરી ચુંક્યો છું પણ પત્નીની જેમ એ લોકો પણ આપણા સવાલ ઑપ્શનમાં કાઢીને , (આપણા) કૉલ ચાર્જીસની પરવા કર્યા વગર બધી કસરત કરાવીને જંપ્યા.

જેન્તી ઝનુની = પણ 24 કલાકમાં તો  તારું ટી.વી. એટલે કે ડી.ટી.એચ. ચાલુ કરી દીધુ ને?

મનસુખ મારફાડિયો = હા, પણ એ 24 કલાક પહેલાનાં કેટલા કલાક અને રૂપિયા બગડ્યા એનું શું?

જેન્તી ઝનુની = તું બી ના?  સાવ પચપચિયો જ છો. એવું બધું નહી જોવાનું ફાઇનલ કમ્પલેઈન નોંધાયા પછીના 24 કલાકમાં તને “ફ્રિ”  સર્વિસ મળી એની તો કદર જ નથી!

મનસુખ મારફાડિયો = હેં? !

1 ટીકા

Filed under રમૂજ, વૃતિ - પ્રવૃતિ

“આડી”- “અવળી” વાતો


  • આજે 14મી એપ્રિલ, ડૉ. ભીમરાવ રામજી આંબેડકર જયંતિ”, ઘેરથી નીકળી ઑફિસ આવતા એક સર્કલ પર બાબા આંબેડકરને એમના તથા કથિતઅનુયાયીઓ હેરાન કરી રહ્યા હોય એવું લાગ્યું. એ જોતા એક વિચાર આવ્યો કે આ દેશમાં તમે મહાન બનો એટલે સમજો તમારી પથારી ફરી ગઈ! ડૉ.આંબેડકરની વિચારસરણીને , વિદ્વતા કે ધર્મ સુધ્ધાં ખબર નહી હોય એવા લોકો એ એમની લાયકાત એક જ ગણી રહ્યા છે = દલિત! આથી મોટું અપમાન શાયદ બીજું હોય ન શકે.
  • આપણે ત્યાં રજાનું દૂષણ પણ એટલું બધૂ છે કે લાગે છે કે આપણા જેટલા બેવકૂફ અન્ય કોઇ દેશ સાચવી ન શકે! સરકારી માણસો અને એમાં યે ખાસ કરીને શિક્ષકો તોકેલેન્ડર આવે  ત્યારથી મેનેજમેન્ટ કરવા માંડે કે આ રજાઓમાં  શું કરશું? સરકારી માણસો એક યા બીજા કારણો ધરીને પગાર વધારો કરાવવામાં માહર હોય પરંતુ કામ કરવાની વાત આવે એટલે ટાંટિયા દુ:ખે! પોતાનો ધંધો કરનાર નાનામાં નાનો માણસ પણ ખાસ કારણ વગર રજા નથી રાખતો કે રાખવા દેતો.


  • એક દુ:ખદ સમાચાર =>છપરામાં ચૂંટણી મંચ તૂટી પડ્યો  લાલુ નો બચાવ!   


  • અન્ય સમાચાર- 10માં (સંભવિત)11 થવાની શક્યતા. એટલે કે 2010માં મોબાઇલનં દસ આંકડાના બદલે 11આંકડાના થઈ શકે છે.

 

એક ગરીબ માણસ પાસેના તળાવમાંથી માછલી પકડી લાવ્યો.

એની પત્ની એ માછલી પકવી ન શકી . . . . .

કેમ કે એની પાસે

ગેસ ન હતો,

લાઇટ ન હતી,

તેલ ન હતું

આખરે એ માણસ માછલીને ફરીથી તળાવમાં મૂકી દીધી…..

પાણીમાંથી ડોકું બહાર કાઢી માછલી એ આભારવશ નારો લગાવ્યો 

 કોંગ્રેસ જિંદાબાદ ! 

=> (SMS)  <=

7 ટિપ્પણીઓ

Filed under રમૂજ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, વૃતિ - પ્રવૃતિ

કસ્ટમર કેર-II


કોઇપણ જાતની “તારીખ” વગર ગાંધીજીને ડાયરેકટ અને ઇનડાયરેકટ યાદ કરવા છે.

1- શ્રી શાહબુદ્દિન રાઠોડના પ્રોગ્રામમાં આવતું કે ગાંધીજીએ વકિલાત કરી તો ન ચાલી પણ સત્યાગ્રહ ચાલી ગયો! એવી જ રીતે મને બ્લોગ સ્ટેટસમાં દેખાયુ કે “કસ્ટમર કેર” પોસ્ટને બીજી પોસ્ટની સરખામણીમાં વધુ વંચાઈ છે (તાજી/નવી પોસ્ટ હોય એટલે સ્વાભાવિકપણે એ જ વંચાય એ ખબર છે)

2- ગાંધીજી ગ્રાહકને ભગવાન માનવો એવું કહેતા અને સ્ટેટ બેન્ક ઑફ ઇન્ડિયા બેન્ક વગરેમાં ગ્રાહક તમને કનડતો નથી…. એવા પ્રકારના ગાંધીજીના અવતરણ જોવા મળે છે. તો એ ઉપરથી જ આ પોસ્ટની પ્રેરણા મળી કે જ્યાં જુવો ત્યાં લોકો પાસે એક જ વાત કરવાની હોય છે  કે મંદીછે, યા તો પુછે કે તમારા ધંધામાં કેવીક મંદી નડે છે?

ભગવાન અને ભ્રષ્ટાચારની માફક મંદી સર્વવ્યાપી થઈ ગઈ છે તો હવે એ ને એ જ ગાણું ગાવા કરતાં ડાયાબીટીસની માફક એને સ્વીકારી લઈ એના પ્રત્યે પરેજી રાખવી એ એક રસ્તો છે. અને એના માટે મેં અમુક પોઇ ન્ટસ વિચાર્યા છે અને અમલ માં મુક્યા છે અને એના કારણે મને તો ફાયદો થયો છે યા તો એમ કહી શકો કે (નફામાં) નુકસાનની માત્રા ઘટાડવામાં મહદ અંશે સફળ રહ્યો છું , એક વાતની સ્પષ્ટતા કે તુંડે તુંડે મતિ ભિન્નની માફક દરેક વ્યક્તિને પોતાના નિયમ/પરેજી પાળવાના હોય છે.

* સર્વિસ ચાર્જ કમ કરો પણ સર્વિસ (કસ્ટમર કે’ર) વધારો – આ ખાસ કરીને જેઓ સર્વિસ ફિલ્ડમાં છે એમને સમજવા જેવું છે કે ગઈકાલે તમે (દાદાગીરી)થી જે સર્વિસનાં (દાખલા તરિકે) 500 રૂપિયા ચાર્જ કરતા હતા એમાં શક્ય એટલો ઘટાડો કરો. બને છે એવું કે મંદીના હિસાબે લોકોએમ માને છે કે મુરઘો હાથમાં આવ્યો તો મુકો જ નહી, હલાલ કરી જ નાંખો. પરંતુ અહિ આપણે મુરઘાને બદલે પેલી સોનાના ઇંડા આપતી મુરઘીને યાદ રાખવાની. જો આજે એને હલાલ કરીશુ તો કાલે કોણ ઇંડુ આપશે?! અને ભાવ ઘટાડ્યા પછી પણ અણગમો રાખ્યા વગર પ્રેમથી સર્વિસ આપો તો બસ એ કસ્ટમર તમારો જ રહેશે.

* કર્મચારી ન ઘટાડો, કિંમત ન બઢાવો – અત્યારે જે પણ કંપનીઓ છે એ બે સુત્રી કાર્યક્રમનો જ અમલ કરી જાણે છે. કર્મચારીની છટણી કરો અને પ્રોડક્ટની કિંમત વધારો! આ બન્ને વાત મારી દ્રષ્ટિએ ગલત છે ( આમ તો બેવકૂફ કહેવાય પણ આપણી સોચ કદાચ એ લોકોથી ટૂંકી હોય શકે એટલે “ગલત”થી ચાલાવીયે) જે સ્ટાફ તમારા માટે મહેનત કરી છે એ લોકોને છુટ્ટા કરવાના બદલે એને કામ કરવાની “અલગ” ટેકનીક શીખવો. અને પછી જુવો એ લોકો તમારા માટે કેવા જી-જાનથી મહેનત કરે છે. (આમાં “સરકારી” રાહે કામ કરનારની વાત નથી.) હવે વાત કરીયે કિંમતની તો એ અંગે એક બે ઉદાહરણ….

# થોડા સમયથી વોડાફોનમાં 169નું રિચાર્જ હતું એ બંધ કર્યુ, જેમાં V to V 30 પૈસા, અન્ય મોબાઇલ 50 પૈસા ટેરીફ હતા એ લોકોએ એ રિચાર્જના 207 તો કર્યા જ સાથે સાથે અનુક્રમે 10 – 20 પૈસાનો ટેરીફ ચાર્જ પણ વધાર્યો! આના સામે મારા જેવા કસ્ટમરે ઓલ મોબાઈલ 60 પૈસા ટેરિફ વાળુ 117નું રિચાર્જ કરીને બિનજરૂરિ કોલ ન થાય એનું ધ્યાન રાખવાનું નક્કી કર્યુ. અહિં પણ એક સ્પષ્ટતા કે કંજુસાઈ નહી કરકસર અગર તો ફાલતુ ખર્ચ ન થાય એની તકેદારીની વાત છે. બની શકે કે દરેક કસ્ટમર આવું નહી કરતા હોય પરંતુ હું નથી માનતો કે કંપની આને “વાઇઝ ડિસીઝન” કહી શકે ! (આવું જ ટાટા સ્કાય અને અન્ય કંપની એ કર્યુ છે)

અન્ય એક દાખલો

# અમારા જ ફિલ્ડ નો. તો બીટેલમાં એક કોર્ડલેસ છે (CB 48000) Rs.995નો એના કર્યા Rs.1395 અને એવી જ રીતે મેટ્રીક્સ ટેલીકોમમાં એક કિ ફોન આવતો Eon 45 જે Rs.4500થી પણ ઓછા ભાવમાં અમે સેલ કરતા તો પણ સારું એવું માર્જીન રહેતું (કેટલું? એ ન કહેવાય!) હવે મેટ્રીક્સ વાળાએ એ મૉડેલ ડિસ્કન્ટીન્યુ કર્યુ જેના કારણે કસ્ટમર્સને Eon 48 ખરીદવો પડે છે અને એની કિંમત Rs.5000 પ્લસ થાય છે!

ઉપરના બન્ને ભાવ વધારાની અસર અમને એ પડી કે કસ્ટમર હવે 100 વાર વિચારે છે (અને એ વિચાર્યા બાદ પરચેઝ કરવાનું માંડી વાળે છે!) અને એના કારણે અમને તો ગધેડી તો ગઈ પણ ફાળ્યુ બી ગયુ! કંપનીમાં એટલુ સાદું લોજીક હોવું જોઇએ કે ડિલર કમાશે નહી તો તમે ક્યાંથી કમાશો? ! જો કે ડિલરમાં પણ સાદું લોજીક હોય છે એટલે એ (ઉપર કહ્યા એ મુજબનાં) અન્ય રાસ્તા અપનાવી શકે છે, કંપની ભલે ભાવ વધાર્યા કરે! આ પ્રકારાના ઘણા દાખલા હશે/છે, આ તો પાશેરામાં પૂણી છે!

 

ઉપસંહાર – જુના પુરાણા થોથામાંથી આ સુત્રો અપનાવો તો ન્યાલ નહી તો કંગાલ તો નહી જ થાઓ–

ગ્રાહક મારો ભગવાન….

ગ્રાહકનો સંતોષ એજ મારો મુદ્રા લેખ વગેરે વગેરે

1 ટીકા

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ

કસ્ટમર કેર !


 

આમ તો દરેક ઓફિસ બિલ્ડિંગ/કોમ્પ્લેક્સમાં શૂ-પૉલીશ માટે છોકરાઓ આવતા રહેતા હોય છે, અમારા બિલ્ડિંગમાં આવતા આવા છોકરાઓમાંથી એક શૂ-પૉલીશ વાળાનો હું ‘રેગ્યુલર ક્લાયન્ટ’ છું પરંતુ મારે ફિલ્ડવર્કના કારણે ઘણીવાર એવું થાય કે અમારા બન્નેનો ટાઇમ મેચ ન થાય , આજે એણે મને કહ્યુ કે સાહેબ એક કામ કરો મારો મોબાઇલ નં નોંધી લો, તમે જ્યારે ઓફિસમાં હો અને પૉલીશ કરાવવાના હો ત્યારે  મીસ્ડ કોલ આપી દેજો હું આવી જઈશ! મને તાજ્જુબ એ વાતનું ન થયુ કે એના પાસે મોબાઇલ છે પરંતુ તાજ્જુબી સાથે એની સોચ પર માન થયું કે કહેવાતા શિક્ષિત લોકો મંદી મંદીનું ગાણુ ગાયા રાખે અને કંઇ વિચાર ન કરે જ્યારે આ છોકરાએ એનો સાચો રસ્તો શોધી કાઢ્યો કહેવાય.

 આનાથી વધુ એક ફાયદો એ પણ થયો કે વરસોથી આવતો હોવા છતાં આજ દિવસ સુધી એના નામથી અજાણ હતો, આજે એનું નામ પણ પુછ્યુ અને સેવ કર્યુ કે પ્રવીણ પૉલીશ વાળો

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સંવેદના