Tag Archives: પોલીસ

‘પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ’ પ્રકરણમાં પબ્લિક


ગઈકાલે  ~ પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ ~ સીરીઝમાં બે પોસ્ટ મૂકી જેમાં મુખ્યત્વે પત્રકારત્વ અને પટેલ વિશે લખાય ગયું આમ તો આ મુદ્દો એવો  છે કે  દરેક કળી ઓટોમેટિક બીજી કળી સાથે સંકળાયેલ જ છે. હવે છેલ્લી પોસ્ટ લખી નાંખું જેમાં પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પ્રજા વિશે (મિક્સ) કહેવાય  જાય.

જો આ કર્ફ્યું અને નેટ બંધનો  મામલો ન થયો હોત તો કદાચ પહેલાની જેમ જ શાંતિ રાખીને જ બેઠો હોત પણ આખરે એવું બધું થયું જેણે ઉદ્દીપકનું કામ કર્યું અને આ બધું લખવા પ્રેરાયો. આમ તો ખ્યાલ જ હોય કે ગમે તેવું સારું કે ગમે તેવું ભંગાર લખો, ‘પાડા ઉપર પાણી’ની જેમ કોઈ જ  ફર્ક પડવાનો હોય નહિ, પણ કમ સે આપણે  તો ‘ફરજ બજાવી’નો પોતાના હાથે જ એવોર્ડ લઈને હળવા થઇ જઈએ.

શાયદ ઓશોએ આવું  કંઈક કહ્યું છે “સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં કોઈપણ સારી-નરસી ઘટના ઘટે એના માટે આપણે પણ જવાબદાર હોઈએ જ છીએ” ચિંતન-મનન તો  મોટા  માણસો કરે, પણ આ વાત વિશે ઘણીવાર વિચાર્યું છે તો  લાગ્યું છે કે સાચી વાત છે.

જેમ કે આ આંદોલન શરુ થયું ત્યારથી અમુક લોકો પટેલ કોમને ઉતારી પાડવાનો તો અમુક લોકો એમને ‘સાચા છો, લડી જ લ્યો’ નો (ખોટો) પંપ મારતા નજરે પડ્યા છે, જે બંને તો ખોટા છે જ પણ જેમના શબ્દોની અસર પડી શકે  એવા લોકો ચુપ રહીને તમાશો જોયા કરે (કે  કઈ  બાજુ બોલવું?) એ પણ ખોટું જ છે. આમ પણ આપણે ક્યાં નાગરિક તરીકેની કોઈ ફરજ નિભાવવાની તસ્દી લેતા હોઈએ છીએ? નહિતર ખરેખર તો આવી કોઈ ચળવળ શરુ થાય ત્યારે જ જો એક એક નાનો માણસ પણ પોતાની આસપાસનાં  રીયલ કે વર્ચ્યુલ વર્લ્ડમાં વ્યવસ્થિત સંદેશ વહેતો કરે અને ગેરસમજની ખાઈ પહોળી ન થાય તો આવું કદી થાય જ નહિ પણ અગાઉની પોસ્ટમાં કહ્યું હતું એમ આ તો શેખચલ્લીની સોચમાં જ ખપી જશે.

પોલીટીક્સમાં પણ ઘણો ખરો ભાગ યા તો અક્કલવિહીન હોય યા તો સંવેદનાવિહીન હીન કક્ષાનો કે  જે સરકારમાં હોય કે વિરોધમાં પોતાને ક્યાં ફાયદો થશેની યા  તો રાહ જુવે યા તો એ પ્રકારનું ‘સંકોરે’ . આમ જોઈએ તો રેલી પૂરી થઇ ગઈ ત્યાં સુધીમાં સરકારમાં પ્રમાણમાં સમજદારી/મેચ્યોરિટી દેખાઈ હતી, અને સામે પક્ષેથી  જે વ્યક્તિ બેફામ ભાષણ અને  ચીમકીઓ આપ્યા કરતો હતો એના પ્રત્યે પબ્લિક, મીડિયા અને પટેલોમાં પણ નારાજગી દેખાતી હતી એનો ‘ફાયદો’ જો સરકારે  લીધો હોત તો પછીના જે  ‘કાંડ’ થયા એ કદાચ  ના થયા હોત. ગુજરાતમાં જે થયું એના કરતા અનેકગણું ગુજરાત અને ગુજરાત બહાર રજુ કરીને બદનામ કરવા વાળાને સામે ચાલીને તક આપી દીધી. અને મને મુખ્ય વાંધો આ જ વાતનો થયો કે આપણું ગુજરાત બદનામ થાય એવું કોઈ કાળે ન થવું જોઈએ અને ગુજરાતનો વિકાસ કદાચ બઢાવી-ચડાવીને  રજુ કરાયો હશે પણ ગુજરાતમાં શાંતિ હતી એને કેમ નકારી શકાશે અને એ શાંતિને એને ડહોળીને માત્ર મોદી, ભાજપ, સરકારને બદનામ કરીને પેલું કહેવાય છે એમ “દુશ્મન ને રાજી કર્યા” !

સરકારની બેવકૂફી કે અર્ધજ્ઞાન પણ જુવો કે ‘નેટ’ બંધ કરી દીધું! આ નેટ બંધથી wa-fb-sms વગેરે બંધ  થયા એનો ઠુઠવો નથી પણ આવું કંઈ કરતા પહેલા એ વિચારવું જરૂરી હતું કે નેટ એટલે  માત્ર ઉપર કહ્યા એવા મનોરંજન  જ નથી થતા, એ તો અમુક ભાગ છે બાકી લોકોનો ધંધો રોજગાર નેટ થકી ચાલે છે એમનું શું? દરેક પાસે કેબલ નેટ નથી હોતું, કેટલી ય કંપનીનાં એક્ઝીક્યુટીવ ડોન્ગલથી જ વહેવાર ચલાવતા હોય છે. અને આ બધું તો કાલ સવારે આવ્યું એના પહેલા એટલે ૨૦૦૨માં ક્યાં આ હતું? તો ય ડખ્ખા થયા હતા કે નહિ? મોબાઈલ આવ્યો એના ય પહેલા તો શું દેશ આઝાદ થયો ત્યારે અને એ પહેલા ય કેટલા ય તોફાનો, હુલ્લડો થયા છે અને થતા રહેશે પણ આવા તત્ત્વો માત્ર નેટ-મોબાઈલ પર આધાર રાખીને બેઠા હશે એવું માનવું એ આવી તકનીકી શોધનો દ્રોહ જ નહિ અલ્પમતિ પણ દર્શાવે છે. માન્યું કે આ બધાથી તીવ્રતા વધી શકે પણ તો wa-fb-sms જેવા મોજમસ્તીનાં સાધનો બંધ કરીને બાકી ઈન્ટરનેટ ચાલુ રાખી શકાય ને ? જેમ દારૂબંધી એ મજાક બનીને રહી ગઈ છે એમ આમાંય ‘તોડ’ કરવા વાળાઓએ કરી જ લીધો હતો એ સાબિત કરે છે કે પ્રશાશનમાં છે એના કરતા તો જીનીયસ આમ પ્રજામાં રખડે છે!

એની વે, આ બધું ‘જો અને તો’ છે, જેનો હવે કોઈ ઉપાય પણ નથી અને આમ પણ સરકાર સુધી આપણો અવાજ પહોંચવાનો નથી પણ પટેલ અને અને નોન પટેલો એ અંદરોઅંદર એટલું સમજી લેવાની જરૂર છે કે તેઓ એક બીજાના દુશ્મન નથી અને કે નથી એકબીજાના હક્ક પર તરાપ મારતા. અને પબ્લિક પ્રોપર્ટી છે એ સરકારની નથી આપણી છે, એનું નુકસાન ગમે એને કર્યું હોય પણ એની ભરપાઈ તો આપણે જ કરવાની છે. ભગતસિંહ-સુભાષચંદ્ર અને સરદારને બદનામ જ નહિ પણ એમના આત્મા સાથે દ્રોહ કરનારને ઓળખી/તારવી પટેલોએ જે પણ કરવું હોય એ આગળ કરવું. અને ચોખ્ખું સમજી લેવાની જરૂર છે કે કોઈ ક્રાંતિકારીઓ પબ્લિક પ્રોપર્ટીને નુકસાન ના પહોચાડતા કે ના કોઈ નિર્દોષને નડે એવું કામ કરતા પણ એના દુશ્મનોનાં ગઢ પર બહાદુરી ભર્યો હુમલો કરી જાણતા.

પોલીસનાં જુલમ વિશે બહું લખાય/છપાય અને કહેવાય છે પણ મારા એક (સ્વ) વકીલ મિત્ર મને ઘણીવાર પોલીસની મજબુરી, તકલીફો અને પરેશાનીઓ વિશે કહેતા પણ એ બધું કહેવાની બદલે તાજેતરમાં જય વસાવડાએ એક જગ્યાએ કોમેન્ટ કરી હતી એમાંથી એક જ લાઈન ઉપાડું જે  વધુ બંધ બેસે છે  “….બિચારી પોલીસને તો બલિનો બકરો રાજકારણીઓ બનાવી દેશે…..”   – આમાં બધું આવી ગયું!

~અમૃત બિંદુ~

”આપણે ત્યાં કોમી હુલ્લડનો ડર છે, એ વાઘે લોહી ચાખ્યા જેવું થયું છે. આપણી બાંધી મુઠ્ઠી ખુલ્લી થઈ ગઈ છે.. આપણે પ્રતિજ્ઞા લેવી જોઈએ કે મારે પોલિસની મદદ માંગવી જ નથી, એ એનો ધર્મ ભલે બજાવે… કેવી રીતે સેવા કરવી એનો અનુભવ ન હોય તો કુસેવા થાય.. મોટા અમલદાર છે, એની મર્યાદા – પ્રતિષ્ઠા રાખવી જોઈએ. એ તોડી નાખશો તો કામ નહિ કરી શકે… નકામા માણસો થોડાઘણા હોય પણ ખરા. પણ એની સાથે તમારે કામ ન પાડવું જોઈએ… ઘડી ઘડી ઓફિસરને બોલાવવા નહિ… એ પણ થાકેલા હોય. વારે વારે બોલાવીએ તો અકળાય.
આ શહેર (અમદાવાદ)માં તોફાન થયું અને બજારમાં ધોળે દહાડે ઈમારતો સળગાવવામાં આવી. દુકાનો લૂંટાવાના અવાજ મારે કાને પડયા એથી મને જે દુઃખ થયું, એના ઘા હજી રૃધાયો નથી. એ દુઃખ હું જીરવી નથી શકતો. હજુ એમાંથી છૂટયો નથી.. એકદમ શું સૂઝયું કે એકબીજાના ગળાં કાપવા બેઠા? પણ મને એક વાતનું દરદ છે કે આપણી આબરૃ ગઈ. અમદાવાદ શહેરને ડાઘ લખ્યો. એ કેમ ભૂંસાય? એ એક જ રીતે ભૂંસાય કે આપણે એવી રીતે નાસભાગ ના કરીએ. ફરી આવું વાતાવરણ ન થાય તે માટે કોશિશ કરવી.” (૧૪/૩/૧૯૪૨ અમદાવાદ)

ગુજરાતીમાં જ ‘સરદાર વલ્લભભાઈના ભાષણો’નું પુસ્તક ઉપલબ્ધ છે. અમદાવાદમાં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ અને ‘નવજીવન’માં મળે છે. મોટી મેગેઝીન સાઈઝ (એફોર)નાં ચારસો પાનાની આ કિતાબ ચારસો રૃપિયામાં મળે છે. –  જય વસાવડા (ગુ.સ.માં ૩૦-૦૮-૨૦૧૫નાં સરદાર પટેલનાં ક્વોટસ વાળો લેખ)

Leave a comment

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સંવેદના, સમાજ, media, Nation, politics, social networking sites

પટેલ,પોલીસ, પોલીટીક્સ અને પત્રકારત્વ


આ  અનામત આંદોલનની આતશબાજીનો આરંભ થયો ત્યારથી હેમલેટ ટાઇપ મન:સ્થિતિમાંથી પસાર થતો આઈ મીન  ‘લખવું’ – ‘ન લખવું’ ! એમાંય જેમ જેમ આ અનામત પ્રકરણ આગળ  વધતું ગયું તેમ તેમ મોટાભાગે થતું હોય એમ અનામત  તો સાઈડમાં રહી ગયું પણ એમાં પાટીદારની સાથે સાથે  પોલીસ-પોલીટીક્સ અને પત્રકાર જમાતનું પણ ઉમેરણ થતું ગયું એટલે ઉલઝનોમાં પણ વધારો થતો ગયો કે કોના વિશે લખવું ? અને fb-WA જેવા અભિવ્યક્તિનાં પ્લેટફોર્મ પર પણ કરફ્યુ લદાયેલ જેવી પરસ્થિતિમાંથી હજુયે પસાર થઇ જઈએ પણ ઈલે. અને પ્રિન્ટ મીડિયાની  દે ધનાધન અને બેફામ બકવાસને ય સહન કરતા કરતા ગુંગળામણ થવા માંડે ને ?

fb, wa, sms, twtr વગેરે જેવા માધ્યમોનાં ચલણ થકી  આપણે હવે લાબું વાંચવા ટેવાયેલા નથી એટલે આ બધા પ્રકરણો પર એક સાથે ન લખતા ટૂકડે ટૂકડે માથે મારવા ઠીક  રહેશે એમાં શરૂઆત મીડિયાથી.

‘નો નેગેટીવ’ના દંભી  દાવાઓ  વાળું અખબાર એ જ  ‘નો નેગેટીવ’ના (ખોટા સિક્કાની) નીચે ‘પાટીદારોને ઓળખો’ … ‘ગુજરાતના અનામત આંદોલનની અંદરની વાત’ . . . ‘આ રીતે  ભડકે બળ્યું ગુજરાત’ની હેડલાઈન બનાવીને લેખ નહિ  પણ લેખ જેવું લખાણ લખે! જે લખાણ  પાછું ‘કાંતિ ભટ્ટ ટાઇપ’ હોય  કે  જેમાં ટાઇટલ અને લખાણનો મન મેળ તો નથી જ પરંતુ  બધા ફકરા અલગ અલગ વખતે લખાયા હોય અને  જેમ વેરાયેલા કચરાને  ભેગો કરીને સળગાવીએ એવું લાગે !

આવી જ  રીતે ગુજરાતી ન્યૂઝ ચેનલોએ પણ જાણે  દાટ વાળવાની હરીફાઈમાં HURRY થઇ દોડતા હોય એવું ભાસે!

મીડિયા એ જાણે ગુજરાત રાજ્ય ખાસ  કરીને (ગુજરાત સરકાર અને  ગુજરાત પોલીસ)ને ગમે એમ કરીને કઠેડામાં ઊભી કરવા બીડું કમર કસી  હોય. એ હકીકતથી ય  ઇનકાર  કરી ન શકીએ કે પોલીસ ક્યાંક વધુ પડતી  કઠોર બની હોય પણ આવી હો હા માં તોફાની અને અસામાજિક તત્વોની એકબીજામાં ભેળસેળ ન થઇ જાય એ માટે દંડાવાળી કરવી ય પડે  અને સૌરભ શાહના એક લેખમાં હતું એમ તમારો કોઈ ટેકેદાર રસ્તા પર બસ સળગાવીને નજીકની કોઈ સોસાયટી કે ફ્લૅટમાં ઘૂસી જાય તો પોલીસે એની પાછળ પડીને ઉંદરને એના દરમાંથી બહાર કાઢે એમ ફટકારીને કાઢવો જ પડે. જો કોઈ માથાભારે મહિલા બસના કાચ પર પથ્થર મારીને જતી હોય તો એને પણ ફટકારવી પડે. એમાં સ્ત્રીદાક્ષિણ્યની વાત ન આવે. વધુ પડતું દમન પણ થયું હોય પરંતુ અહી એક વાત એ પણ યાદ રાખવી જોઈએ કે આપણી સોસાયટીમાં કોઈ બહારનું યા તો સોસાયટીનું જ આવું કોઈ તત્વ હોય તો આપણે પોલીસને એ સોંપતા નથી પણ પોલીસ કામગીરીમાં યા તો દખલ કરીએ યા તો એને વખોડીએ જરૂર.

લેખક મિત્ર સિદ્ધાર્થ છાયા સાથે આ મુદ્દા વાતચીત થતી હતી એમાં એમણે કહ્યું – મીડિયાનું કામ તો ખરેખર  ન્યૂઝ આપવાનું હોય છે પણ આપણું (ઉત્સાહી) મીડિયા એનું વિશ્લેષણ પણ કરીને આપે. ૨૦૦૨માં જેવું કામ નેશનલ મીડીયાએ કર્યું એમાંથી પ્રેરણા લઈને આ વખતે ગુજરાતી મીડીયાએ કામ કર્યું

~ અમૃત બિંદુ ~

“પત્રકાર એવી વ્યક્તિ છે, જે ઘણી વાર  પોતાનો અવાજ સાંભળવામાં અસમર્થ થઇ જાય છે.” – બિસ્માર્ક.

^ દિ.ભા. પાનાં નં-૨, તારીખ ૩૦ ઓગસ્ટ ૨૦૧૫

Leave a comment

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સમાજ, media, Nation, politics

સોનુ સિન્હા


* ત્રેવીસ વરસની એક છોકરી રાત્રે ટ્રેનમાં મુસાફરી કરી રહી હોય ત્યારે એને લૂંટવાનો પ્રયાસ

શેઈમ !

* ફિલ્મી ઢબે  બદમાશ લુચ્ચા લફંગાઓ એ છોકરીને  ટ્રેનમાંથી નીચે ફેંકી દે

શેઈમ !

* પાસેની ટ્રેકમાં ફંગોળાઈ જતા એ છોકરીનો પગ ટ્રેનમાં કચડાઈ જાય

શેઈમ !

* નેશનલ લેવલની રમતવીરાંગના સાથે ઘટેલ આ કમનસીબ ઘટનાની મિડીયામાં મોડી  નોંધ

શેઈમ !

* સ્પોર્ટસ મીનીસ્ટર જાણે ખેરાત કરતા હોય એમ પચ્ચીસ હજાર રૂપરડીની સહાય જાહેર કરે

શેઈમ !

આ દર્દનાક કિસ્સાની એક એક વાત કેટકેટલી શરમજનક છે ! !

આ અગાઉ પણ એક પોસ્ટમાં કહી ચૂક્યો છું કે આપણે માત્ર લશ્કરી સૈનીકોની સેવા ને  જ દેશ સેવા ગણી છીએ જ્યારે ખરેખર તો કોઇપણ ક્ષેત્રમાં રહી તમે દેશ સેવા જ કરી શકો છો, કરતા હો છો.

નેશનલ લેવલની ફૂટબૉલ અને વૉલીબૉલ પ્લેયર એવી એક આશાસ્પદ છોકરીને જ્યારે ખબર પડી હશે કે મારો પગ નથી રહ્યો    ત્યારે એને શું થયું હશે એ વિચારીને જ કમકમાટી ઉપજે છે.

આ છોકરી જ્યારે ગુંડાગીરી-દાદાગીરી-લુખ્ખાગીરીના લીધે એનો ડાબો પગ ગુમાવી બેઠી છે ત્યારે એની માનસીક-આર્થીક-શારીરિક પિડાને રીતસરની અવગણીને ભીખના ટૂકડા જેવું આપીશું તો કયા ખેલાડીને દેશ માટે રમવું ગમશે? આવા બધા કારણો સર અગર  ખેલાડી મેચ-ફિક્સ ન કરે તો શું કરે?!

વરસો પહેલા કપિલ દેવે આપકી અદાલતમાં ખેલાડીઓ પૈસા કમાય બચાવ કર્યો’તો એ આવા પ્રસંગોથી જસ્ટીફાય થાય છે.

અત્યારે એની હાલત વિશે વિચારી  દિમાગ એટલુ સુન્ન થઈ ગયુ છે કે વધુ કંઇ લખવાનું પણ સુઝતું નથી માત્ર એટલી પ્રાર્થના કરીયે કે એને આ દુ:ખ સહન કરવાની શક્તિ અને રાજકારણીયો તેમજ આપણને સદબુધ્ધિ મળે કે જેથી કમ સે કમ આપણે વૉટ દેવા જઈએ અને ઓછા નાલાયક માણસને ચૂંટીયે….

~ અમૃત બિંદુ ~

જેઓ વર્લ્ડ કપ વખતે ગુજરાત તરફથી કિકટર્સ ને આપવાના એકલાખ  ઓછા સમજતા હતા તેઓ  અત્યારે  સોનુ સિન્હા માટે માત્ર ૨૫૦૦૦ રૂપરડીની વાતે કેમ ચુપ હશે ? !

10 ટિપ્પણીઓ

Filed under સંવેદના, સમાજ, media, Sports

બહાદુરી કે બેવકૂફી?


કાલે મિત્ર અજિત દવેએ હેપ્પી ન્યુ યર વિશ કરવા કૉલ કર્યો હતો … સાથે સાથે એમણે કહ્યું કે બ્લોગમાંમૂકવા જેવી એક મજેદાર વાત કહું?

અમુક વખતે આપણને કે તંત્રને દૂનિયા સુધારવાનો કે વધુ લોકો ન બગડે એ માટે કંઇક કરી છુટવાનો એટેક આવતો હોય છે. એવો  હંમેશા સર પર ચઢી રહેતો એક જાણીતો નશો છે; નશા બંધી! ચાહે દૂનિયા ઇધર કી ઉધર હો જાયે પણ  ગાંધીના ગુજરાતમાં દારૂ તો પીવાય જ નહી (નો ભ્રમ તંત્રને છે.)

અને એ  માટે 31ડિસેમ્બરથી “સારો” દિન કયો  હોય?  પોલીસ-મેન બિચારાને તો “ઉપર” થી જે હુક્મ આવે એનો પાલન કર્યે જ છુટકો. પણ ફરજપરસ્તીના ભાગમા અમુક સામાન્ય વાતો પણ વિસરાય છે એનો નમુનો અજિતભાઈએ કહ્યો.

તેઓના ફ્રેન્ડ સર્કલ તરફથી  અંજાર બાજુ એક ફાર્મ હાઉસમાં પાર્ટી રાખેલ. ત્યાંથી મોડી રાત્રે જ્યારે ગાંધીધામ પરત આવતા હતાં ત્યારે એમણે દ્ર્શ્ય જોયું કે ગાંધીધામથી આવતા દરેક વાહનો,  ખાસ કરીને કાર ઊભી રખાવતા અને પોલીસમેન કારના કાચ ખોલાવી-ખોલાવી દરેકના મોઢા સુંઘતા હતાં! કદાચ આ વાતથી કોઇને એમ લાગશે કે આમાં શું નવીન છે? પણ અજિતભાઈ કહે કે આ બિચારા પોલીસ-મેન  છાપાં નહી વાંચતા હોય? કેમકે આજ-કાલ સ્વાઇન ફ્લુના કેસમાં કચ્છમાંથી પણ કેટલા બધા કેસ નોંધાયા છે, એમાં આ પ્રકારની ફરજની ફરજ પાડવી એ કેટલી હદે ન્યાયી છે ? એટલે કે આ રીતે બધાના મોઢા સુંઘવા એ બહાદુરી ગણાય કે બેવકૂફી?

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under રમૂજ, વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ