Tag Archives: જય વસાવડા

વસુકી ગયેલ ‘e_વાચક’ની વાર્તા


અત્યારે હરતા-ફરતા-ચરતા ફોટોગ્રાફર(સ) અને ફિલોસોફર(સ) એ ફેસબુકની દેન છે યા તો આભારી છે એમ કહી શકાય એવી જ રીતે ઓરકુટ એ અસંખ્ય(?)authors ‘ઓથરો’ 😛 આલ્યા છે એમ કહી શકાય.

આજે તો ઓરકુટ એ કોંગ્રેસની જેમ ભૂલાય ગયેલ ભવ્ય ભૂતકાળ લાગે પણ આપણે સૌ કોઈ જાણીએ છીએ કે ઓરકુટ આલમનો પણ એક આલા જમાનો હતો! ઓરકુટની ખાસિયત એ હતી કે આમ ખાસ હોય કે આમ આદમી/ઓરત ચર્ચા કરતા અને માત્ર લાઈકનો ઉદય થયો ના હતો એટલે લોકો કંઈને કંઈ લખવા પ્રેરાતા. અમે પણ એ બહેતી શુદ્ધ ગંગામાં છબછબીયા, ધુબાકા અને એક બીજાને (પાણીનાં) છાંટા ઉડાડીને સ્નાન કર્યું છે, કરાવ્યું છે.

ઓરકુટના પરિપાક રૂપે કોમ્યુનીટી અને એની (આડ)અસર રૂપ દર વર્ષ ગાંઠે (ત્રણ) e_મેગેઝીન પણ બનાવ્યા છે. જે અનુક્રમે ૨૦૦૯, ૨૦૧૦, ૨૦૧૧  છે પણ નીચે ઈમેજમાં કલરનાં લીધે અલગ કોમ્બિનેશનથી આપ્યા છે.

૨૦૦૯નું વિમોચન  સૌરભ શાહ  ૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ  ૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા   (નિર્ણાયકો - ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

૨૦૦૯નું વિમોચન સૌરભ શાહ
૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ
૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા
(નિર્ણાયકો – ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

પરંતુ જ્યારે અમારી સૌની એવી GMCC (ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કૉલમ) કોમ્યુનિટી એ )ત્રણ બાદ) ચોથા વરસે e_મેગેઝીન ના બનાવ્યું ત્યારે એ કોમ્યુ. સાથે લાગણીથી જોડાયેલ ઘણા બધા લોકોએ ઘણા બધા સવાલ કર્યા અને અમે લોકોએ યથા યોગ્ય ઉત્તર પણ આપવાનો પ્રયત્ન  પણ કર્યો પરંતુ આજે જ્યારે આ છઠ્ઠું વરસ બેઠું તો થયું કે ચાલો એ વિશે થોડું બ્લોગ પોસ્ટમાં પણ લખી નાંખીયે.

તો આ રહ્યાં હવે e_મેગેઝીન નથી બનાવતા એના (નજીવા) કારણો –

  • એ વખતે બ્લોગ અને ફેસબુક જેવા માધ્યમોનો ખાસ પ્રસાર ના હતો એટલે મિત્રોની અભિવ્યક્તિને પ્લેટફોર્મ મળે એ હેતુ હતો,  જેની હવે જરૂર નથી જણાતી.
  • એ વખતે જે જે લોકો ટીમમાં હતાં તેઓ કોઈને કોઈ રીતે ‘ગોઠવાય’ ગયા છે ! કોઈ ના પાડે એમ નથી પણ હવે એમની પર્સનલ અને પ્રોફેશનલ લાઈફમાંથી ટાઈમ ફાળવવાનું કહેવાનું યોગ્ય નથી લાગતું.
  • હવે ચર્ચા, ઓરકુટ અને કોમ્યુનિટી કલ્ચર પણ લગભગ ખતમ થઇ ગયું છે, તો જો  કોમ્યુનીટીનું જ અસ્તિત્વ ના હોય તો ખાલી ખોટી ખેંચયે રાખવાનું બે મતલબ લાગે છે.
  • આ e_મેગેઝીન તો ઠીક આમ પણ જોઈએ તો પ્રિન્ટ મેગેઝીન (અભિયાન-ચિત્રલેખા વગેરે) પણ ક્યાં ખાસ વંચાય છે? કેમ કે ઇલેક્ટ્રોનીક અને સોશ્યલ મીડિયાના લીધે કોઈ મુદ્દો એવો ના રહ્યો હોય કે જેના વિશે થોડી મિનીટ્સમાં જ લોકો માહિતગાર ના હોય.
  • નોન ફિક્શનને એ રીતે બાદ કરીયે તો હવે બાકી રહી જાય સાહિત્ય, તો એ પણ લોકો ફેસબુક પર શેર-શાયરી-વાર્તા વગેરે મૂકતા જ રહે છે જેથી e_મેગેઝીન માટે કંઈ બાકી રહેતું હોય એવું લાગતું નથી.
  • પહેલેથી લઈને ત્રીજા e_મેગેઝીન સુધી દરેક વખતે એક સ્ટેપ આગળ જ વધ્યા અને છેલ્લા વખતે તો પૈસા પણ પુસ્તક રૂપે (મામુલી) ‘પુરસ્કાર’ પણ આપ્યા અને એના પછી જે રૂપ રેખા મારા મનમાં છે એ કમ સે કમ અત્યારે ચાલે એમ નથી એવું લાગે છે અને એનાથી ઓછું મને ખપે એમ નથી.
  • એટલે કે મારો વિચાર છે કે આજે નહિ તો પાંચ-દસ-પંદર વરસે પણ જો યોગ્ય સમય આવશે  તો e_મેગેઝીનમાં ભાગ લેનાર દરેકને પુરસ્કૃત કરવા અને e_મેગેઝીન પણ ‘મફત’ ના આપતા એની એફોર્ડેબલ કિંમત રાખવી

 

~ અમૃતબિંદુ ~

વો અફસાના જીસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન;

ઉસ્સે એક ખૂબસૂરત મોડ દેકે છોડના અચ્છા

^ સાહિર લુધિયાનવી – રવિ – મહેન્દ્ર કપૂર = ગુમરાહ ^

< મેગેઝીન બનાવવામાં મદદ કરનાર એકાદ નામ ચૂકાય જાય એના કરતા એક પણ નામનો ઉલ્લેખ ના કરવો એવું લાગ્યું  😀 >

1 ટીકા

Filed under સાહિત્ય, e_મેગેઝિન, social networking sites

આસાન અંગ્રેજી


દિમાગમાં અમૂક ડેટા એવો ફીટ થઇ ગયો છે કે જે અમુક પુસ્તક વાંચ્યા બાદ એ ડેટા અનફિટ લાગે! એક જય હો અને બીજું આસાન અંગ્રેજી , આમ આ બે પુસ્તકોથી એ અહેસાસ થયો  કે અમુક ‘પ્રકાર’ ના પુસ્તકો  આપણા કામના નથી – એવું લેબલ મારી (મચોડી) બેસાડવું નહીં.

ઉપરોક્ત પુસ્તકોમાંથી અત્યારે તો માત્ર આસાન અંગ્રેજીની જ વાત કરવી છે.

આસાન અંગ્રેજી

આમેય નગેન્દ્ર વિજયની કલમ હોય, હર્ષલ પુષ્કર્ણાનું સંપાદન હોય એટલે એ યુનિક હોય એ તો સ્વાભાવિક જ છે.

કોઈ એમ સમજતું હોય કે મને તો અંગ્રેજી આવડે છે, મારે ક્યાં જરૂર છે? તેઓએ પણ વાંચવા જેવું. ભણવામાં  (!) આપણે  બોર થઇ જઈએ જ્યારે આ પુસ્તકમાં તો વચ્ચે વચ્ચે વર્ડ પ્રોસેસર, અવળચંડુ અંગ્રેજી, જેવા વિભાગો અને અમુક ગ્રાફ/ચાર્ટ થી ખરેખર જ્ઞાન એકદમ આસાન રીતે પીરસવામાં આવ્યું છે.

અંગ્રેજી મૂળાક્ષરોના અલગ અલગ ઉચ્ચાર, કઈ ભાષાનો કેટલો વપરાશ અને લૂપ્ત થઇ, અંગ્રેજીમાં કઈ ભાષામાંથી કયા કયા શબ્દો ‘બઠાવવા’માં  આવ્યા છે, કયા આલ્ફાબેટનો કેટલો વપરાશ છે, એબ્રીવીએશન્સ અને એક્રોનિમ્સ તેમજ વર્ડ પ્લેમાં પણ મજા આવી જાય છે.

હું તો ત્યાં સુધી કહીશ કે ગુજરાતી માધ્યમ વાળા અંગ્રેજી શીખવાડનારા દરેક ટીચર્સને આ પુસ્તક વાંચવું ફરજીયાત કરી દેવું જોઈએ.

~ અમૃતબિંદુ ~

કુણાલ ધામી મને ઘણીવાર કહે છે :

“……………………………….. જો ‘સફારી’ માત્ર કોરા પાનાં આપશે તો પણ હું એ ખરીદવાનું બંધ ન કરું!

8 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ

‘20-20’ & ચોક્કે પે ચોક્કે પે ચોક્કા


ટાઈટલ પરથી લાગે કે ‘20-20’ રમાઈ હશે અને આ દેશી રજનીકાન્ત એ ચોક્કા ઠબકારી દીધા લાગે છે!પણ મને ઓળખાતા (રીયલી?) લોકો કદાચ ટીવી પર જુવે તો ય માને નહિં!

એ બધી રામાયણ પછી, પહેલા ગુજરાતી સાહિત્યના બે હીરો સાથે વિલન તો શું કોમેડિયન પણ ન ગણી શકાય એવાં RA1ના  ફોટા વાળો ફોટો જુવો!

મલ્ટી સ્ટાર (સ્ટીલ) મૂવી

આ બ્લોગનાં ઇન્ટ્રોડક્શન પેજમાં જ અગાઉ કહી ગયો છું એમ આપણે ય કો’ક દી કૉપી-માસ્ટરની ભૂમિકા નિભાવી નાંખીયે અને કોપિ કરવી જ હોય તો શરૂઆત લલ્લુ પંજુની બદલે ગુજરાતી સાહિત્યના શિરોમણી એવા બક્ષીબાબુના જ ક્વોટથી કરૂ તો તેઓ પોતાની કૃતિ/સર્જકતા વિશે કહેતાને કે કલાકાર પોતે જ પોતાની સર્જનપ્રક્રિયા સમજાવવા બેસે એ બીજાઓને ફાવતું હશે, મને બહુ ફાવતું નથી. પોતાના હાથે જ પોતાનું સ્તન દબાવ્યા કરતી સ્ત્રીને કયો આનંદ મળતો હશે? એ અનૈસર્ગિક છે, અવૈજ્ઞાનિક છે.

હવે મેં નકલ કરવામાં થોડી પ્રગતિ કરી, ટેક્સ્ટ થી તસ્વીર સુધી પહોંચ્યો અને એકની બદલે બબ્બે લોકો સાથે (અનાયાસ) નકલ થઇ ગઈ એ ધ્યાનમાં આવ્યું.

પહેલા ફોટામાં જેમણે શબ્દથી સરસંધાન કર્યું છે એવાં બક્ષી બાબુ અસલી ગન સાથે છે તો અમે ખખડી ગયેલી તોપ સાથે

અને

બીજામાં ગીરની નજીક પડતા ગોંડલના વસાવડાનો (જય) અસલી વાઘને ધક્કો દેતા હોય એવો ફોટો હોય તો અમે ય કચ્છના રુદ્રાણી ડેમ પર જઈને નકલી સિંહ સાથે (ડરતા ડરતા) ભાઈબંધી કરીને એનો કોલર તો નહીં પણ કેશવાળી જાલી હોય એવો ફોટો પડાવ્યો’તો !

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

અવાર-નવાર ઘણા બધા લોકો કહી/લખી ગયા છે એમ મેં પણ કહ્યું/લખ્યું છે કે જેઓ નેટ/સોશ્યલ નેટવર્કિંગને ક્ષુલ્લક માને છે તેઓને કાં તો ભાન નથી પડતી અથવા તો તેઓ (આમ તો આ દૂનીયા માટે જ) મીસ-ફિટ છે. એ નેગેટીવ વાત વધુ ન કરતાં મારા સાથે જે પોઝીટીવ બનાવો બન્યા છે એનું લિસ્ટ અને વાતો તો ખૂટી ન ખૂટે એમ છે. એમાં મેં શું લીધું , સમાજને શું આપ્યું? એના કરતાં દુનિયા એ મને શું શું આપ્યું એની તો શું વાતો કરું? કેટકેટલા લોકો, ક્યાં  ક્યાંથી શું શું આપે છે! (ગોંડલ, રાજકોટ, અમદાવાદ, અમેરિકા, સૂરત, વડોદરા, દુબઈ, આણંદ-વલ્લભ વિદ્યાનગરથી) કોઈ બૂક, કોઈ વિચાર, કોઈ દોસ્તી, કોઈ મીઠાઈ, કોઈ સીડી/ડીવીડી, કોઈ અમુક સ્થળો વિશે માહિતી…. થોડાં વરસો અગાઉ અમુક મિત્રો (શિવાની, લજ્જા, દીપુ અને ધૈવત ત્રિવેદી) એ તો ઓરકુટ પર મારા નામની કોમ્યુનિટી પણ બનાવી હતી! આમ આ લિસ્ટ લંબાતું જ જાય એમ છે, અમુક લોકોએ ઓ તાકીદ પણ કરી છે કે અમને મન પડ્યું અને તમને આપ્યું એટલે ખબરદાર જો અમારા  નામનો ઉલ્લેખ સુધ્ધાં કર્યો છે તો !

આવી જ રીતે નેહલ મહેતાએ અત્યાર સુધીમાં અડધો ડઝન જેટલી બૂક્સ આપી હતી અને ગઈ કાલે જન્મદિવસની ભેંટ તરીકે  ફરી પોણો ડઝન બૂક્સ મોકલી એટલે એના તરફથી કુલ્લ ૧૪ બૂક્સ થઇ. એનો આ કોલાજ જુવો

મહેતા મારેય નહીં, ભણાવે ય નહીં
પણ
વંચાવે જરૂર 🙂

જેમાં એક ફોટો છે ગઈકાલની બૂક્સ તો બીજો ફોટો (બે બાદ કરતાં) બધી બૂક્સનો અને ત્રીજો છે એ મેં બનાવેલ લિસ્ટનો .

[ અને મારી લાયબ્રેરીમાં બધા પુસ્તકો મળીને અર્ધી સદી પૂરી કરી 🙂 ]

~ અમૃતબિંદુ ~

આટલું બધું લાં….બુ લચક (પણ લવચીક નહિ એવું) વાંચનારને સવાલ થવો જોઈએ:  “સાલ્લું કાન્તિ ભટ્ટનો લેખ છે કે શું? શિર્ષકને અનુરૂપ કંઈ નહિ?”

ઓકે તો  શિર્ષાસન  જવાબ:

  • નેહલ મહેતા એ જે નવ બૂક્સ મોકલાવી એ અમૂલ્ય જ છે છતાંપણ એનો સરવાળો કરીયે તો થાય છે ૨૦૨૦ (અંકે રૂપિયા બે હજાર અને વીસ પૂરા)
  • જિંદગીના બે ચોક્કા (૪૪) પૂરા કરીને ૪૫માં વરસની ગૂફામાં પ્રવેશ !

<  હજુ ન ધરાણા એટલે કે ન કંટાળ્યા હોય તો બેંતાલીસમાં બથર ડે ની આ પોસ્ટ પણ છે!  >

27 ટિપ્પણીઓ

Filed under વાર/તહેવાર/પ્રસંગ/પર્વ, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi, social networking sites

(ભારતીય) સિનેમા શતાબ્દિ પર એક પુસ્તક વાંચવાની (વણમાગી) સલાહ !


Image

^ આમ તો આ પુસ્તક મારા હાથમાં એક વર્ષ પહેલા એટલે કે ૨૦૧૧ના મે મહિનામાં આવ્યું હતું અને વંચાય ગયું હોય એ પણ સ્વાભાવિક છે પરંતુ જ્યારે આ અને  “પ્રીત કિયે સુખ હોય” એમ આવા બબ્બે પુસ્તકની અમૂલ્ય ભેટ મળી હોય અને એ પણ એના લેખક જય વસાવડા તરફથી , તો એની વાત યોગ્ય ‘ટાણે’ મંડાય તો જ મજા છે ને? અને એ યોગ્ય ટાણું એટલે આપણા સિનેમાની શતાબ્દિથી યોગ્ય અવસર કયો હોય? જયભાઈના ચાહકો (અને ચાહીકાઓ) એ તો આ બૂક્સ ક્યારની વાંચી લીધી જ હશે પણ આ માત્ર વાંચવા માટે જ નહિ  પણ (જય) વસાવડાના આ પુસ્તકો વસાવવા જેવા છે.

* સામાન્ય રીત કોઈ પુસ્તક પોતાના વ્હાલા-વ્હાલીઓને અર્પણ કરતા હોય ત્યારે (ગેલેક્સી) “ટોકીઝ” ને અર્પણ કરાયેલું છે એ એક અલગ ચીલો ચાતરવાનું અને રોમાંચકારી છે.

* સામાન્ય રીતે કોઈ પુસ્તકની પ્રસ્તાવના લખવા (લખાવા)થી દૂર રહેતા ચંદ્રકાંત બક્ષી સામે ચાલીને પ્રસ્તાવના લખે એનાથી પણ આ પુસ્તકનું અદકેરું મૂલ્ય સમજાય એમ છે.

* (ફરી એકવાર !) સામાન્ય રીતે સાહિત્યકારો સિનેમાથી આભડછેટ રાખતા હોય છે (એનું કારણ/તારણ પણ જય ભાઈએ લખેલ જ છે) પણ આમાં મને સાનંદાશ્ચર્ય એ વાતનું થયું કે આ માણસ એ સિનેમા પ્રત્યે માત્ર ઉપરછલ્લો સ્નેહ ન રાખતા એની અંદર ઊતરીને ડૂબકી મારેલી છે, અને પાણીમાં રહીને મગરમચ્છ સાથે દુશ્મની-દોસ્તી બને થાય તો ય પરવા નહિ એવું લખેલું છે.અને એ પણ હિન્દી-અંગ્રેજી-કે ગુજરાતી ફિલ્મો જેવા સિમિત દાયરામાં બંધાઈને ન રહેતા દરેકેદરેક ફિલ્મ અને એના ટેકનિકલ પાસાઓને સુપેરે જાણે છે અને સરળ ભાષામાં આપણને સમજાવે પણ છે.

આથી વધુ લખીશ તો લોકોને મસ્કા જેવું લાગી શકે એટલે અટકું છું એમ નહિ પણ હવે એ પુસ્તકમાંથી (‘સાહિત્ય’ને સાઈડ કરી) સિનેમાને લગતા અમુક અવતરણો મૂકું એ વધુ યોગ્ય ગણાશે.

યોગાનુયોગ આમાં લેખની સંખ્યા પણ અર્ધ શતક છે = પૂરે પચાસ ! 

> અમિતાભે ૩૦ નવેમ્બર, ‘૯૫ના ‘ઇન્ડિયા ટુડે’માં કહેલું, ‘હું જે વ્યવસાયમાં છું-ત્યાં વ્યક્તિ નહીં, વસ્તુ પુજાય છે. ‘શોલે’માં કામ કરવાના મને એક લાખ રૂપિયા મળ્યા,એ ક્યારનાય ખર્ચાઈ ગયા. આજેય લોકો ‘શોલે’ જોઈ મને યાદ કરે છે. પણ મને એ રિપીટ થતી સફળતામાંથી સમ ખાવા પૂરતો પણ હિસ્સો મળતો નથી. . . .

>અમિતાભ વિચારોમાં જમાનાથી આગળ સાબિત થયો, તો તેના અમલમાં જમાનાથી પાછળ રહી ગયો !

> પૃથ્વીગ્રહ પરના તમામ અભિનેતાઓને ભાંગીને પણ જો એક અમિતાભ ઘડાયો હોત, તોયે ફિલ્મ માત્ર અભિનય કે નાયક-નાયિકા થકી નહીં પણ માવજત, નાનાં-નાનાં પાત્રો અને પ્રસંગોની નવીનતાસભર ગૂંથણીથી તૈયાર થતી અનોખી કહાણી અને એ રજૂ કરવાની સંવેદનશીલ શૈલીના જોરે સુંદર અને સુપરહીટ બને છે.

> “સિનેમાનો વિરોધ કરવો એ વિજ્ઞાને આપેલી અણમોલ ભેટનો અનાદર કરવા બરાબર છે. કરોડો સ્ત્રી-પુરુષોનું એ આત્મિક અન્ન છે. એમાં ઝેર ભળ્યું છે, તો ઝેરને જલદી કાઢી નાખો, એણે ઉવેખો નહીં.” – લાગે છે ને કે આજની સેટેલાઇટ ક્રાંતિને અનુલક્ષીને હમણાંજ કોઈ પરિસંવાદમાં બોલાયેલા સાચા ફિલ્મરસિકના શબ્દો! પણ આ ઉક્તિઓ તો છેક ૧૯૩૪-૩૫માં કે જ્યારે ફિલ્મમાધ્યમ  પણ વૈશ્વિક સ્તરે પોતાના શૈશવ કાળમાં હતું, ત્યાર અંગ્રેજી ફિલ્મોના આધારે રચેલા બે વાર્તાસંગ્રહો “પ્રતિમાઓ” અને “પલકારા”ની રાષ્ટ્રીય શાયર ઝવેરચંદ મેઘાણીએ લખેલી પ્રસતાવાનામાંથી લેવામાં આવી છે.

> સમસ્યા એ છે કે સતત ‘સિને-માં’નું ધાવણ ધાવતી, ઉન્માદની હદે ફિલ્મરસિક ભારતીય પ્રજાને ટેકનિકલ દ્રષ્ટિએ ફિલ્મ માણવાનું શીખવાડવામાં જ નથી આવ્યું.

> પ્રેમ પૃથ્વીના હૃદયનું સ્પંદન હોઈને ‘પ્રેમમેવ જયતે’ તો સત્યમેવ જયતે’ કરતાંય સાચુ સત્ય છે !

> (‘હે રામ’ વિશેના લેખમાં) આ દેશમાં આવી ફિલ્મ જોવા અને સમજવાવાળાની ‘લઘુમતી’ સંખ્યા જોઈએ, ત્યારે કાળજું કંપે છે કે – ઇસ દેશ કા યારો . . . ક્યા હોગા ?

> આજેય પુરુષપ્રધાન ભારતીય સમાજ સિગારેટ પીતી, અક્ષતયૌવના ન હોય તેવી વાસ્તવિક નાયિકાને સ્વીકારે તેટલી હદે ‘મધર ઇન્ડિયા’ છાપ વળગણમાંથી મુક્ત નથી થયો એ દુખદ છે. ‘ઇડીયટ’માં જ એક જગ્યાએ કહેવાયું છે કે ‘વાસ્તવિક મેઘાવી માણસો હંમેશા બીબાંઢાળ સમાજને મૂરખ જ લાગે છે પણ તેઓ મૂરખ જ હોય છે !’

‘માસ’ તો ઠીક પણ ‘સારી ફિલ્મો બનતી નથી’ની કોરસમાં કાગારોળ કરતા ‘ક્લાસે’ પણ પૈસા ખર્ચી આવી ફિલ્મો જોઈ પ્રોત્સાહન આપવાને બદલે જોવા-જાણવાની તસ્દી જ ન લેવાની નિષ્ક્રિયતાનું પાણીઢોળ કર્યું છે, એ જોતાં ઉપરોક્ત વિધાનમાં કશી શંકા બાકી રહે છે?

> “ફિલ્મ જોવામાંથી આજીવન નિવૃત્તિ લેવી છે? તો તમારે છેલ્લી ફિલ્મ ‘ટાઇટેનિક’ જોવી” <<->>આ ફિલ્મ નિહાળીને તમે બહાર નીકળો ત્યારે દિલમાં પ્રેમનો ખુમાર, દિમાગમાં મોતના ઓથારનો પડછાયો અને આંખના ખૂણે તગતગતું આંસુનું ટીપું ન હોય તો –

-તો નક્કી માની લેજો કે તમે હજુ ‘માણસ’ બન્યા નથી !

> (‘હાજી  કાસમની વીજળી’ સંદર્ભે) આવતા સો વરસમાંય કદાચ ગમારપણું વધુ દાખવતા હિન્દી ફિલ્મસર્જકો આવાં કથાનકો કચકડે મઢીને ગુજરાતને જગવિખ્યાત બનાવવાના નથી એ નિશ્ચિત છે. એમાં વાંક ફિલ્મસર્જકો કરતાં આપણા પ્રેક્ષકોનો જ વધુ છે. એમને તો આવા ડીઝાસ્ટર ડ્રામામાં પણ ભરપૂર ગાનાબજાના, નિતંબઉલાળ નૃત્યો,કઢંગી કોમેડી અને રાડીયોચીડિયો મેલોડ્રામા જોઈએ.

> સેક્સનું નામ સાંભળીને જ કચકચાવીને હોઠ ભીડી દેતા ભારતીયોના મોંમાં ખરેખર તો લાળનો કોગળો જ છલકાતો હોય છે. ત્યારે આ (‘આઈઝ વાઈડ શટ’) ફિલ્મના અનેકમાંનો  એક સંદેશ એ છે કે , ‘લગ્નજીવનનો માર્ગ મજબૂત બનાવવા માટે ક્યારેક છેતરપિંડી કરીને પણ જરા પ્રયોગાત્મક ડાયવર્ઝનની મદદ લેવી પડે છે.’

> એક નંબરી ચાલુ કિસમના તરકટી તિકડમબાજો વિશે આપણને કેટલી બધી માહિતી છે ! સેંકડો તદ્દન નકામા માણસો વિશે કચરો આપણા દિમાગમાં ભરાય છે. તો પછી આ બધા કરતાં હાજર દરજ્જે સારી એવી પામેલા એન્ડરસન વિશે શા માટે ન જાણવું? કમસેકમ પામેલાએ એક રોકડા રૂપિયાની પણ ક્યારેય રિશ્વત ખાધી નથી. કરોડો દેશવાસીઓના આશા અને વિશ્વાસને પોતાના ઘરના આંગણામાં પડેલો ફૂટબોલ સમજીને તેણે લાતો ફટકારી નથી.

> . . . . સર્જકતા કરતાં સંપત્તિને વધુ મહત્વ આપનારા સમાજને નાઈટ શ્યામલન નામના માણસમાં રસ ન પડે તો જ નવાઈ !

> ફિલ્મ જોઈને શ્રીદેવીની સાડીની બોર્ડર યાદ રાખનારો પ્રેક્ષક દિગ્દર્શકનું નામ વાંચવાની તસ્દી નથી લેતો. . . .

> . . . સિલ્વેસ્ટર સ્ટેલોનની મેગાબજેટ મેગાહીટ ‘રેમ્બો પાર્ટ થ્રી’નું સંપૂર્ણ શૂટિંગ અફઘાનિસ્તાનમાં થયેલું,પણ શોટ ટેકિંગની દ્રષ્ટિએ ત્યાં જ ઊતરેલી આપણી સ્વદેશી ‘ખુદા ગવાહ’ તેના કરતાં અનેકગણી ચડિયાતી હતી !

^ ઉફ્ફ ! કેટકેટલું ટાઈપ કરવું યાર ? આ માણસ તો કોમેડી-રહસ્ય-ફેન્ટસી-એકશન-સંવેદન દરેકેદરેક ફિલ્મસ તો ખરી જ પણ ટીવીને  ય નથી મૂક્યું ‘હો’ 😉

આ  બધું વાંચતા અનુભવાય છે કે આમની પાસે માત્ર માહિતી જ છે એમ નહિ પણ એના રીતસરના પ્રેમમાં છે એમ કહિયે તો અતિશયોક્તિ નહિ કહેવાય એ વાતમાં તો  ખુદ જય વસાવડા પણ ના નહિ પાડે. એ માટે ‘૨૧મી સદીના બોલીવુડમાં ગુજરાતીઓની બોલબાલા’ અને હોલિવુડમાં ‘ઈન્ડીયન કનેક્શન’ અને ‘અલ્લાહ મિયાં વાળા ગીત…’ વગેરે લેખોમાં કેટકેટલું ઝીણવટ ભર્યું કાંત્યું છે એ તો વાંચ્યે ખબર પડે !

અને અંતે એમના (છેલ્લા લેખના) શિર્ષક ને ગુજ-હિન્દીમાં આમ કહી શકીએ કે વાંચતે વાંચતે (સાહિત્ય & સિનેમા કે સાથ) અફેર હો જાયે !

~ અમૃતબિંદુ ~

RA – જયભાઈ, અમુક લોકો મને (ડાયરેક્ટ-ઇનડાયરેક્ટ)પૂછે છે કે તમારે અને જેવીને તો ભળતું નહીં, તો આમ કેમ થયું? શું DEAL થયું એ તો કહો?

JV – તમારે કહી દેવાનું ને કે આ DEALની નહિ દિલની વાત છે !

^ જય વસાવડા સાથે ‘સંવાદ’

(એમણે બન્ને પુસ્તકો ભેટ આપ્યા ત્યારે)

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, ફિલ્લમ ફિલ્લમ, સંગીત

એક ધા: “પ્લીલીલીઝ, ન કરો ઘા!”


હું સ્વભાવે રમૂજી હોવાથી સામાન્ય રીતે કોઈપણ પરિસ્થિતિ કે લખાણને હળવાશથી લઉં યા તો વ્યંગ/કટાક્ષમાં જ લઉં અને એ જ અંદાજમાં જવાબ, કોમેન્ટ આપવાની આદત રહી  છે.

જો કે આમ તો કહેવાય છે ને કે કરૂણતાની ચરમસીમાનો હાસ્ય નિષ્પન્ન થતું હોય છે. પરંતુ આખરે માનવ સ્વભાવે દરેક વખતે આવું થઈ શકતું નથી, અને હૃદય દ્રવે . આવું જ છેલ્લા ચાર દિવસથી અનુભવાય રહ્યું છે. યેસ્સ ગોધરાકાંડ ના લીધે. દુઃખ, દર્દ, પીડાની કદી  સરખામણી ન હોય છતાંપણ એવું અનુભવાય રહ્યું છે કે ૨૦૦૨માં જ્યારે આ બિના ઘટી ત્યારે જે અનુભવાયું એની તિવ્રતા ૨૦૧૨માં વધી ગઈ. એનું કારણ ઉર્વિશ કોઠારી જેવા લોકો.

આવા લોકો શું સાબિત કરવા માંગે છે એ જ સમજાતું નથી. પોતાને જે કહેવું હોય એ કહી દેવું અને એના સામે કોઈ સવાલ કે કોમેન્ટ કરે તો એમને બેવકૂફ કહીને કે વાંચતા/વિચારતા શીખો પ્રકારના મ્હેણાં મારીને ઊતારી પાડવા   અથવા એમની કોમેન્ટ્સ (એફબી હોય તો નામ) ડિલીટ કરવું એમની એ (કુ) વૃતિ તો જગજાહેર છે એટલે એ વિશે કંઈ કહેવાનો અર્થ સરતો નથી.

ઘણા લોકો માને છે કે આ પ્રકારના લોકો પેઈડ આર્ટીકલ લખે છે પણ મને એમાં શંકા છે કે શાયદ એવું ન હોય અને જો હોય તો આવા આર્ટીકલનું પેમેન્ટ કરવા વાળા દુનિયાના સૌથી મોટા બેવકૂફ છે. કેમ કે આવા લોકોના આર્ટીકલની કોઈ વેલ્યૂ હોય એવું માની નથી શકતો.

હા એક વાત છે કે આવા લોકો આપણી સંવેદનાને ક્રૂરતાપૂર્વક મચોડવામાં થોડા સમય માટે સફળ રહે છે.

હકીકતમાં તો શું સ્વપ્ને ય એ લોકો એ માનવાના નથી  કે તેઓ માનવતાને કેટલું નુકસાન પહોચાડી રહ્યા છે. છતાંપણ મારા સ્વભાવથી વિરુદ્ધ જઈને આવા તત્વોને આજીજી : અરે ભાઈ તમને લોકોને મોદી વિશે મનફાવે એટલું નેગેટીવ લખો, કંઈ વાંધો નહિ. એનાથી  મોદી કે અમારા જેવા એમને માનનારાને કશો ફરક નથી પડવાનો પણ પ્લીલીલીઝ આ હિન્દુ-મુસલમાન ખેલ ખેલવાનો બંધ કરો.

-x-x-x-x-x-

અમુક  લિન્ક્સ, જેને વિશે આમ તો બધા અવગત હશે જ.

કિન્નર આચાર્ય = ૮૦ વર્ષ જૂનો હુલ્લડોનો ઇતિહાસ

ઉર્વિશ કોઠારી = વી ધ પિપલ

કાર્તિક મિસ્ત્રી = ઘા 

જ્યોતિ ઉનડકટ વાયા જય વસાવડા =  ગોધરાનો એ ગોઝારો દિવસ 

ઉર્વિશ કોઠારી   = મન્ટોને વ્યંગ-અંજલિ

કંચન ગુપ્તા = Here, Ther, Nowhere..

~ અમૃત  વિષ બિંદુ ~

અમુક લોકોના ઉરમાં જ વિષ હોય છે!

12 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, ધર્મ, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સંવેદના, સમાજ, media

વેજ_નોનવેજ=ફરાળી


બક્ષી સાહેબે કંઈક આ પ્રકારનું લખ્યું છે ને કે દરેક ઉંમરની એક મજા હોય છે, ૧૬ વર્ષની ઉંમરે ઉઘાડી છોકરીયોના ફોટા (અત્યારે તો એવો સવાલ થાય કે માત્ર ફોટા જ ?!;) ) જોયા હશે તો  ૬૧ વર્ષની ઉંમરે અન્ય કશું જોવામાં બાધા નહિ રહે.

જય વસાવડાએ પણ લખ્યું છે કે તેઓ બિન્દાસ પોતાના ઘરમાં પોતાના મધરની હાજરીમાં “પ્લે બોય” નાં પન્ના ઉથલાવતા.

આવી આવી વાતો એટલે યાદ આવી રહી છે કે અમુક મિત્રો જે પહેલા નોન વેજ sms મોકલતા તેઓ હવે સુવિચારોના ઓવરડોઝ મોકલી રહ્યા છે. આ પાછળ શું કારણ હશે?

* હવે આ ઉંમરે આવું આવું મોકલીશું તો લોગ ક્યા સોચેંગે ? એવો દંભ/ડર  હશે ? !

* બાળકો મોટા થઈ ગયા હોવાથી એમના હાથમાં મોબાઈલ આવી જાય અને જુવે તો બચ્ચે લોગ ક્યા સોચેંગે ? એવો દંભ/ડર  હશે ? !

* પૂરતી મજા માણી લીધી એટલે હવે એ બધું નિરર્થક લાગતું હશે?

* દિમાગમાં (બેકગ્રાઉન્ડમાં) ‘ઉમરીયા કટતી જાયે’ સંભળાતું હશે?

બીજી એક વાત કે નોન વેજમાંથી વેજ અને ખાસ તો શુદ્ધ(!) સાત્ત્વિક/ફરાળી sms શરૂ કરનાર males જ છે જ્યારે females તરફથી એ પ્રવાહ અવિતરત ચાલુ છે એટલે મને તો લાગે છે પુરુષોમાં દંભ અને ડર નો ભાવ સ્ત્રીઓ કરતા વધુ હાવી હશે .

અમૃત બિંદુ ~

અમિતાભને કોઈએ Non veg SmS અને અભિષેક વિશે કંઈક સવાલ કર્યો ‘તો એનો જવાબ:  “કભી કભી હમ એક-દુસરે કો  ફોરવર્ડ ભી કરતે હૈ !”

^  ક્યાંક વાંચ્યું/સાંભળ્યું  હતું, શબ્દશઃ યાદ નથી  

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ગુજરાત_ગુજરાતી, ધર્મ, રમૂજ, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ

ચોપડી અને ચોપડા


  • સમય ૨૦૦૮નો . શ્રી ચંદ્રકાન્ત બક્ષી સાહિત્ય મંડળ  નામક એક ગૃપ એ બક્ષી બાબુના દેહાંતને બે વરસ થયા, એ નિમિત્તે એ મંડળે એક ડીવીડી બનાવી અને એ ડીવીડી વિમોચન કાર્યક્રમની તડામાર તૈયારીના ભાગ રૂપે  પ્રતિષ્ઠીતો ને નિમંત્રી રહ્યા હતા. ભાઈ હરનેશ સોલંકીએ એક ‘પ્રતિષ્ઠિત’ ને નિમંત્રણ માટે વાત કરી તો એ ‘મહાનુભાવે’ જે કહ્યું એ સાંભળીને હરનેશભાઈને જે કળ ચડી હશે એ હજુ યે ઊતરી નહિ હોય. મહાનુભાવ ઉવાચ : “અચ્છા, બક્ષી સાહેબ પણ આવશે ને ?”
  • સમય જૂલાઈ ૨૦૧૧નો . હું ગાંધીધામથી ભુજ (ટ્રાવેલ્સમાં) જઈ  રહ્યો હતો. જય વસાવડા એ પ્રેમથી એમના બે પુસ્તક ગિફ્ટ કરેલ  ‘સાહિત્ય અને સિનેમા’  તેમજ ‘પ્રિત કિયે સુખ હોઈ માંથી   ‘સાહિત્ય અને સિનેમા’ વાંચી રહ્યો હતો. બાજુમાં બેઠેલી કન્યાનો સવાલ : “જય વસાવડા? સરસ. મારા પણ પ્રિય લેખક છે.” મારું ખુશ થવું સ્વાભાવિક છે. પણ ખુશી હંમેશા અલ્પ આયુ હોય છે. એણે ફરી ટમકું મૂક્યું : “જય વસાવડા કોઈ છાપામાં લખે છે કે નહિ?”
  • સમય ખબર  નથી પણ કદાચ નવેમ્બર જ હશે ધૈવત ત્રિવેદીને કોઈએ પૂછ્યું : “આ ર.પા. છે કોણ?”  (સવાલ બીજે પૂછાયો હતો પણ એના જવાબરૂપે DT એ FB પર દસ નોટસ સ્વરૂપે રમેશાયણ મૂકી એ દરેક ગુજરાતીએ (ચાહે પછી તે સાહિત્ય/કવિતામાં રસ ધરાવતા હોય કે નહિ ) વાંચવી એવો મારો આગ્રહ છે.
  • સમય ૦૭ ડીસેમ્બર ૨૦૧૧ નો. એક કંપનીમાં ગયો, મારા હાથમાં સફારીનો લેટેસ્ટ અંક  હતો. પછી જે થયું અને આ બ્લોગ પોસ્ટનું નિમિત્ત પ્રસંગ FB પર મૂક્યો હતો એ (કોમેન્ટ્સ સાથે)-
‎’ગુજરાતીઓને ચોપડીમાં નહીં પણ ચોપડામાં રસ (ઝરે) છે’ – એવું કહેવાય છે પણ મને તો આજે એનો (વધુ એક વખત) સાક્ષાત્કાર થયો =>

“વાહ! રજનીભાઈ તમને પણ વાંચનમાં રસ છે?, બતાવો તો કયું મેગેઝિન છે?”

હું હજુ ખુશી (વાંચો હરખ) થી મારા હાથમાંનું લેટેસ્ટ ‘સફારી’ આપવા જતો હતો ત્યાં ભાઈસાહેબ બોલ્યા “સફારી? આ પેલા RSS વાળાનું તો નથી ને? નહીતર નથી વાંચવું !”

લંબાયેલો હાથ પાછો લેતા મેં કહ્યું = “હા, RSS વાળાનું જ છે, તમે રહેવા દો” (તો કૃપા થશે)

^આ ભાઈસાહેબ ACCOUNTSના માણસ(?!?!?!?!?!?!?!) છે જે જાણ ખાતર .

    • Heena Parekh Hahaha.

      16 hours ago · Like
    • Harshad Italiya Safari last 5 yr thi bandh 6. 4 partner malta nathi lavajam bharva mate. :-/

      16 hours ago · Like ·  1
    • Kartik Mistry ‎@Harshad What’s big deal? It is investment. Go ahead.

      16 hours ago · Like ·  1
    • Envy Em Tamare yaar etlu ashwasan levu joie ke emne ‘RSS’ ni khabar che baki ava loko ghani vakhat patni ne puche ke aa chokra kona che ??? bahar kadh

      16 hours ago · Like ·  3
    • Harshad Italiya Yes kartikbhai next month thi avanu 6.

      16 hours ago · Like
    • Kartik Mistry I even don’t subscribe and directly get it from newspaper vendor. Safari’s postal department is mess and I don’t like to read it late 😀 (loyal Safari reader since issue #9).

      16 hours ago · Like ·  2
    • Rajni Agravat ‎Envy Em
      (માત્ર)મનમાં તો એવી ગાળો આપી કે કિન્નરભાઈની દેવ સા’બ આર્ટીકલ યાદ આવી જાયHarshad Italiya
      દોસ્ત Kartik Mistryની વાત (અને સલાહ) સાચી છે . હું ય સ્ટોલ પરથી જ ખરીદુ છું.

      16 hours ago · Like ·  3
    • Envy Em harshad, mari pase line lagti lavajam bharva vala ni..skim ma

      16 hours ago · Like ·  1
    • Ujval Adhvaryu HA HA HA RSS.

      16 hours ago · Like
    • Chetan Bhatt It is sign of intellect (as they believe) to criticise RSS and Hinduism. Baaki sab bakwas….

      16 hours ago · Unlike ·  2
    • Ujval Adhvaryu આજના સમયમા પણ એવા મુર્ખાઓ છે જે આરએસએસના હજીય ખાખી ચડ્ડિ અને કાળી ટોપી ધારી કુશ્તિબાજ જ સમજે છે .

      16 hours ago · Like ·  1
    • Varma Sanket હા હા હા. હું પણ બધાં મેગેઝીન સ્ટોલ ઉપરથી જ ખરીદું છું. ઘણીવાર હું મેગેઝીન લઈને બાઈક પર આવતો હોઉં ત્યારે એ બાઈકના હેન્ડલ આગળ મેં ખોસેલા હોય. પછી મારે રસ્તામાં ક્યાંક ઉભા રહેવાનું થાય-કૈક કામ હોય તો ય હું એને ત્યાં જ રહેવા દઉં છું. કારણકે મને ખબર છે કે એણે કોઈ ચોરી જવાનું નથી. હા હા હા

      16 hours ago · Unlike ·  4
    • Jayram Mehta વાંચવા માટે પૈસા ના હોય અને….વાંચનભૂખ સંતોષવા માટે મેગેઝીન્સ-બુક્સની ” ચોરીઓ ” થવા માંડે….એવો દિવસ ક્યારે આવશે ? સંકેત….તમે સાચા છો, બાઈકના હેન્ડલ પરથી મેગેઝીન્સ ‘સાથે લઈને’ જયારે તમે જવા માંડશો એ દિવસથી ” વાંચે ગુજરાત ” ખરા અર્થમાં સાર્થક થયું ગણાશે….

      15 hours ago · Unlike ·  4
    • Harshad Italiya Envybhai have lavajam bharo to jaan karjo.

      15 hours ago · Like
    • Vivek Rabara ચાલુ ટ્રેને ચડી જવાની આ બધાની હે’બિટ'(બીટ પણ બૌ વધારે) હોય છે.

      14 hours ago · Like
    • Praful Kamdar માનું છું કે એ ભાઈ ફેસબૂક પર ન હોય……ને ફેસબૂક પર જેટલાં આપણાં મિત્રો છે તેમાંના કેટલાં ‘ સફારી ‘ વાંચે છે ? ઠીક છે, આ કારણે ઘણાંને ખબર પડશે કે ‘સફારી ‘ જેવું કોઈ મેગેઝીન છે અને રજની ભાઇ પણ વાંચે છે…બે ચાર પાંચ મેગેઝીનનો ઉપાડ થઈ જાય તો કંઈ કે’વાય નહીં……આભાર.

      13 hours ago · Like ·  1
    • Raj Prajapati તે બિચારા ભાઇ હતા ને એટલે હાથ પાછો ખેચી લીધો છે. જો…… હોત તો ચાલુ ટ્રેનમાં ચડીને મેગેઝીનના અંદરના પાને મોબાઇલ નંબર લખીને સામેથી આપવા ગયા હોત….

      13 hours ago · Unlike ·  1
    • Parth Joshi

      Ha ha safari ne rss ne su leva deva ?
      safari hun dar vakhate rokade j kharidu chu su che ke 3ji 4thi ae aavi jay ne .
      baki me aekad var amuk magazine chorelu che doctor na waiting room ma request kari vanchava lai java do anhi time nathi hu…See More
      11 hours ago · Unlike ·  1
    • Parth Joshi jyan jaiye tyan scn kari leva nu

      11 hours ago · Like
    • Envy Em Praful Kamdar, Safari gujarat mate 24 carat no diamond che. Ketla loko vanche che e to 2 divas pachi stall par koi leva jay to y khabar padi jay..madvu muskel hoy che.
      Baki, Rajnibhai e je kisso lakhyo e to sanatan satya che Gujarat mate. Paisa sivay kasha ma ras nathi samany loko ne.

      7 hours ago · Unlike ·  1
      • Harnesh Solanki હવે તો ચોપડા ( પ્રેમ), રાવલ ( પરેશ ), કુમાર ( અક્ષય) વિ.ને ગુજરાત અને ગુજરાતીમાં વધારે રસ જાગ્‍યો હોય તેવું લાગે છે……..

        ~ અમૃતબિંદુ ~

        હે પ્રભુ! મને ગમે તેવા દુઃખ/વિપત્તિ આપજે પણ કદી કોઈ અરસિકને કવિતા સંભળાવવી પડે એવો અવસર ન આપજે

        ^આવું કંઈક સંસ્કૃત સુભાષિત છે (કોઈ સાચુ અને પૂરું યાદ અપાવજો  એટલે અહીં સુધારી શકું )

7 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સંવેદના, સમાજ, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi