Tag Archives: ગુજરાતી છાપા-સામાયિક

ગુજરાત અને ગુજરાતી “માન”_”સિક”તા


લગભગ ૩૦-૩૨  વરસ પહેલા અભિયાનમાં ચંદ્રકાંત બક્ષીની #વિકલ્પ કૉલમમાં એક લેખ વાંચ્યો હતો. કેટલીયે વાર એ લેખ યાદ આવ્યો છે પણ હજુ સુધી મળ્યો નથી એટલે વિગતમાં ભૂલ હોય શકે પણ થોડું ઘણું સ્મૃતિમાં છે એ મુજબ એમાં એવું કંઈક હતું કે કોઈ અંગ્રેજી મીડિયા પર્સને સ્પોર્ટ્સ વિશે અને (કદાચ સ્વિમિંગ બાબતે) કોઈ ગુજરાતી દીકરી એ સિદ્ધિ પ્રાપ્ત કરેલી, તો “મણીબેન” નું લેબલ ચિપકાવીને ઉપહાસ જેવું કૈક હતું. બક્ષીએ એ અનુસંધાનમાં લેખની શરૂઆત કરી  #ડોબું શબ્દ લખીને અને ત્યારબાદ ડોબુંનો અર્થ ટાંકીને કહ્યું હતું કે આવા ડોબાઓને ભાન નથી હોતી અને ગુજરાતીઓ વિશે ઘસાતું લખતા રહે છે અને કદાચ ગુજરાતી દીકરીઓએ કેવી કેવી સિદ્ધિ હાંસિલ કરેલ છે એનું એક આખું લીસ્ટ આપ્યું હતું. અત્યારે આ પોસ્ટનો વિષય બીજો છે પણ ઘણા મહિનાઓથી જેના વિશે સેપરેટ બ્લોગ પોસ્ટ લખવાનું મન છે એ ૧૫ વરસની આશાના ચેવલી પણ યાદ આવે છે કે જે ગુજરાતની એક માત્ર દીકરી છે જે ડાઈવીંગ ચેમ્પિયન છે. કેટલાય  પરંતુ ટીપીકલ સરકારી (અ)નીતિનિયમોમાં અટવાયેલા છે એ અને એની માતા સેજલ ચેવલી. એણે મેળવેલ કેટલાય મેડલ્સ/સિદ્ધિઓ વિશે ખબર નહી ક્યારે પોસ્ટ લખી શકું?!

અત્યારે મનમાં જે મુદ્દો છે એ અખિલેશ યાદવ અને આઝમ ખાન જેવાઓએ કોઈને કોઈ રીતે ગુજરાતીઓનાં બહાને મોદીને ટાર્ગેટ કરેલ છે એ છે. ( ચોખવટ -હું મોદી/ભાજપ/હિંદુ પ્રેમી હોવા છતાં પણ કહું છું કે અત્યારે  આ મુદ્દો રાજકીય રીતે નથી ઉઠાવ્યો.)

ગુજરાતીઓને અલગ અલગ રીતે ફટકારવા, ધુત્કારવા અને ઉપહાસ કરવામાં શું કામ આવે છે? અને એવું નથી કે એ માત્ર ગુજરાત બહારના કે અ_ગુજરાતીઓ જ આવું કરે છે. આવું કરવા માટે એમને સીધી કે આડકતરી રીતે મદદ કરવામાં આવે છે. એક તો એ રીતે કે આવા તત્ત્વો જયારે જ્યારે આવા કોઈ વિધાન કરે એને સીધો ટેકો આપવા વાળા (કહેવાતા) બુદ્ધિજીવી પડ્યા છે અને બીજા એવા પણ હોય કે જેઓ કહે: જવા દયોને યાર! આવી માથાકુટમાં કોણ પડે? “માથાકુટમાં કોણ પડે”  કહેવા વાળા પાછા  (ના)ગુ.સમાચારે  બનાવેલ હલકટ હેડલાઈનના વિરોધ કરવા વાળાનો વિરોધ કરવા તરત જ પોતાના (શસ્ત્રો નહી પણ) અસ્તરો સજાવીને હજામત કરવા ઉતરી જતાં હોય છે.

બધા મીડિયા આવા નથી જ હોતા એ સ્વીકાર સાથે કહેવું પડે કે પોસ્ટની શરૂઆતમાં #બક્ષી નાં જે લેખનો ઉલ્લેખ કર્યો એ પણ ( #અભિયાન )મીડિયામાં જ છપાયો હતો અને હમણાં અખિલેશ દ્વારા “ગુજરાતી શહીદ” વિશે જે વાત કરી એ મુદ્દો પણ ( #સંદેશ ) મીડીયાએ જ ઉઠાવાયો છે એ સાદર નોંધ પણ લેવી જ ઘટે.

પણ સાથોસાથ એવા ય મીડિયા(કુ)કર્મીઓને પણ ઓળખવા જ નહી યાદ રાખવા પડશે જેઓએ આવા આવા મુદ્દામાં પોતાની (કુ)વિચારધારાનાં પ્રચાર/પ્રસાર માટે લાગ જ જોતા  હોય છે. આ મુદ્દા પર કોઈએ બુદ્ધિજીવીએ લેખ લખીને ઉંધા હાથે કાન પકડીને અખિલેશની તરફેણ કરી છે કે નહિ એ અત્યાર સુધી તો ધ્યાન નથી ગયું પણ શનિવારે, રવિવારે  કે બુધવારે આ વાત ઉછાળી શકે.

ગુજરાતી કે હિંદુ કે ભારતીયની વાત કરીએ ત્યારે આવા લોકો “સંકુચિતતા” નાં લેબલ પર પોતાની બુદ્ધિનો ગુંદર લગાવીને ચીપકાવવા તૈયાર જ બેઠા હોય છે અને એવો (કુ)તર્ક આગળ ધરશે કે અખિલેશ જેવા લોકોએ અગર પ્રાંતવાદનો મુદ્દો આગળ ધર્યો તો તમે શું કરો છો? પણ ભાવિ પેઢી કે ઈતિહાસ માટે ય આવી માહિતી કે દસ્તાવેજ/સાહિત્યો સર્જવા જરૂરી જ હોય છે. (આ લખતી વખતે ઇન્દિરા ગાંધીએ લાદેલ #ઈમરજન્સી દરમ્યાન ગુજરાતે આપેલ ફાળો/ભોગ વિશે નરેન્દ્ર મોદી લિખિત “સંઘર્ષમાં ગુજરાત” યાદ આવે)

~ અમૃતબિંદુ ~

  • સાબરકાંઠાનું ૬૫૦૦ની વસ્તી ધરાવતું કોડીયાવાડા ગામનાં ૭૦૦ પરિવારોમાંથી ૧૨૦૦ જવાનો સેનામાં છે.
  • ૩૯ વીરતા પુરસ્કાર.
  • ૩૫૧૭ જેટલી શહીદોની વિધવાઓ છે.
  • કારગીલ યુદ્ધ વખતે પહેલા એટેકમાં બારે બાર શહીદો ગુજરાતમાંથી હતા.
  • આમ જોઈએ તો ફિલ્ડ માર્શલ સામ  માણેકશા પણ (પારસી) ગુજરાતી મૂળના ખરા ને ? જેઓનો જન્મ પંજાબમાં થયો હતો પણ એનું મૂળ વલસાડ છે.

 

^ સૌજન્ય – સંદેશ ન્યૂઝ ચેનલ

Advertisements

Leave a comment

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, સમાજ, media, Nation, politics

વસુકી ગયેલ ‘e_વાચક’ની વાર્તા


અત્યારે હરતા-ફરતા-ચરતા ફોટોગ્રાફર(સ) અને ફિલોસોફર(સ) એ ફેસબુકની દેન છે યા તો આભારી છે એમ કહી શકાય એવી જ રીતે ઓરકુટ એ અસંખ્ય(?)authors ‘ઓથરો’ 😛 આલ્યા છે એમ કહી શકાય.

આજે તો ઓરકુટ એ કોંગ્રેસની જેમ ભૂલાય ગયેલ ભવ્ય ભૂતકાળ લાગે પણ આપણે સૌ કોઈ જાણીએ છીએ કે ઓરકુટ આલમનો પણ એક આલા જમાનો હતો! ઓરકુટની ખાસિયત એ હતી કે આમ ખાસ હોય કે આમ આદમી/ઓરત ચર્ચા કરતા અને માત્ર લાઈકનો ઉદય થયો ના હતો એટલે લોકો કંઈને કંઈ લખવા પ્રેરાતા. અમે પણ એ બહેતી શુદ્ધ ગંગામાં છબછબીયા, ધુબાકા અને એક બીજાને (પાણીનાં) છાંટા ઉડાડીને સ્નાન કર્યું છે, કરાવ્યું છે.

ઓરકુટના પરિપાક રૂપે કોમ્યુનીટી અને એની (આડ)અસર રૂપ દર વર્ષ ગાંઠે (ત્રણ) e_મેગેઝીન પણ બનાવ્યા છે. જે અનુક્રમે ૨૦૦૯, ૨૦૧૦, ૨૦૧૧  છે પણ નીચે ઈમેજમાં કલરનાં લીધે અલગ કોમ્બિનેશનથી આપ્યા છે.

૨૦૦૯નું વિમોચન  સૌરભ શાહ  ૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ  ૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા   (નિર્ણાયકો - ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

૨૦૦૯નું વિમોચન સૌરભ શાહ
૨૦૧૦નું વિમોચન સલિલ દલાલ
૨૦૧૧નું વિમોચન જય વસાવડા
(નિર્ણાયકો – ધૈવત ત્રિવેદી & કિન્નર આચાર્ય)

પરંતુ જ્યારે અમારી સૌની એવી GMCC (ગુજરાતી=મેગેઝિન, છાપા અને કૉલમ) કોમ્યુનિટી એ )ત્રણ બાદ) ચોથા વરસે e_મેગેઝીન ના બનાવ્યું ત્યારે એ કોમ્યુ. સાથે લાગણીથી જોડાયેલ ઘણા બધા લોકોએ ઘણા બધા સવાલ કર્યા અને અમે લોકોએ યથા યોગ્ય ઉત્તર પણ આપવાનો પ્રયત્ન  પણ કર્યો પરંતુ આજે જ્યારે આ છઠ્ઠું વરસ બેઠું તો થયું કે ચાલો એ વિશે થોડું બ્લોગ પોસ્ટમાં પણ લખી નાંખીયે.

તો આ રહ્યાં હવે e_મેગેઝીન નથી બનાવતા એના (નજીવા) કારણો –

  • એ વખતે બ્લોગ અને ફેસબુક જેવા માધ્યમોનો ખાસ પ્રસાર ના હતો એટલે મિત્રોની અભિવ્યક્તિને પ્લેટફોર્મ મળે એ હેતુ હતો,  જેની હવે જરૂર નથી જણાતી.
  • એ વખતે જે જે લોકો ટીમમાં હતાં તેઓ કોઈને કોઈ રીતે ‘ગોઠવાય’ ગયા છે ! કોઈ ના પાડે એમ નથી પણ હવે એમની પર્સનલ અને પ્રોફેશનલ લાઈફમાંથી ટાઈમ ફાળવવાનું કહેવાનું યોગ્ય નથી લાગતું.
  • હવે ચર્ચા, ઓરકુટ અને કોમ્યુનિટી કલ્ચર પણ લગભગ ખતમ થઇ ગયું છે, તો જો  કોમ્યુનીટીનું જ અસ્તિત્વ ના હોય તો ખાલી ખોટી ખેંચયે રાખવાનું બે મતલબ લાગે છે.
  • આ e_મેગેઝીન તો ઠીક આમ પણ જોઈએ તો પ્રિન્ટ મેગેઝીન (અભિયાન-ચિત્રલેખા વગેરે) પણ ક્યાં ખાસ વંચાય છે? કેમ કે ઇલેક્ટ્રોનીક અને સોશ્યલ મીડિયાના લીધે કોઈ મુદ્દો એવો ના રહ્યો હોય કે જેના વિશે થોડી મિનીટ્સમાં જ લોકો માહિતગાર ના હોય.
  • નોન ફિક્શનને એ રીતે બાદ કરીયે તો હવે બાકી રહી જાય સાહિત્ય, તો એ પણ લોકો ફેસબુક પર શેર-શાયરી-વાર્તા વગેરે મૂકતા જ રહે છે જેથી e_મેગેઝીન માટે કંઈ બાકી રહેતું હોય એવું લાગતું નથી.
  • પહેલેથી લઈને ત્રીજા e_મેગેઝીન સુધી દરેક વખતે એક સ્ટેપ આગળ જ વધ્યા અને છેલ્લા વખતે તો પૈસા પણ પુસ્તક રૂપે (મામુલી) ‘પુરસ્કાર’ પણ આપ્યા અને એના પછી જે રૂપ રેખા મારા મનમાં છે એ કમ સે કમ અત્યારે ચાલે એમ નથી એવું લાગે છે અને એનાથી ઓછું મને ખપે એમ નથી.
  • એટલે કે મારો વિચાર છે કે આજે નહિ તો પાંચ-દસ-પંદર વરસે પણ જો યોગ્ય સમય આવશે  તો e_મેગેઝીનમાં ભાગ લેનાર દરેકને પુરસ્કૃત કરવા અને e_મેગેઝીન પણ ‘મફત’ ના આપતા એની એફોર્ડેબલ કિંમત રાખવી

 

~ અમૃતબિંદુ ~

વો અફસાના જીસે અંજામ તક લાના ના હો મુમકીન;

ઉસ્સે એક ખૂબસૂરત મોડ દેકે છોડના અચ્છા

^ સાહિર લુધિયાનવી – રવિ – મહેન્દ્ર કપૂર = ગુમરાહ ^

< મેગેઝીન બનાવવામાં મદદ કરનાર એકાદ નામ ચૂકાય જાય એના કરતા એક પણ નામનો ઉલ્લેખ ના કરવો એવું લાગ્યું  😀 >

Leave a comment

Filed under સાહિત્ય, e_મેગેઝિન, social networking sites

ફેક આઈ.ડી.ની ફેંકમફેંક


આમ તો આ રોગ જૂનો પુરાણો છે, અને યુગોથી ચાલ્યો જ આવે છે એટલે અત્યારે (જ) આ પ્રવર્તી રહ્યો છે એમ ન કહી શકાય !

મને બહું તો ખ્યાલ નથી પણ આપણા શાસ્ત્રોમાં પણ આવે છે ને કે કોઈ દેવતા(!) કે ઋષિ (!!)ને કોઈ સ્ત્રી ‘માલ’ લાગે એટલે વેશપલટો યાને ફેક આઈડીથી પહોંચી જતાં.

યાદ આવે છે કે નાના હતા ત્યારે કોઈ છોકરા (છોકરી)ને બદનામ કરવા ગમે તેના નામની ‘ચિઠીઓ’ ફેંકતા અને એમાં પણ ફેક આઈડી જ રહેતી.

આવા તો કંઈક પ્રસંગો હશે એટલે એ બધા વિશે સવિસ્તાર તો નથી કહેતો પણ ત્યારબાદ સીધા જ નેટ પર લેન્ડીંગ કરીયે તો યાહુ-ચેટમાં આવું બહું સાંભળવા (ઇવન) અનુભવવા મળ્યું છે, અને એ પણ અગાઉ હતા એ બધા કિસ્સાની જેમ મેલ-ફીમેલ કે ફીમેલ-મેલ બનીને ‘બનાવતા’..

પછી આવ્યું ઓરકુટ, તો હવે થોડો ટ્રેન્ડ ચેન્જ થયો, હવે દ્વેષ ભાવના, છળકપટ આ બધું જેન્ડર આધારિત ન રહેતા ચર્ચામાં આવવા માંડ્યું.

કોઈ ગૃપ કે વ્યક્તિ સામે સામી છાતીએ ઘા ન કરી શકે એ ફેક આઈડીથી ચર્ચા ચૂંથતા પરંતુ જ્યાં વિચાર, અભિવ્યક્તિની વાત હોય ત્યાં તો પોલ ખુલી પડવાની જ છે!

હવે એનાથી આગળ પગલું મુકાયું એફબી પર. ખુદના અનુભવ પરથી કહું છું આપણામાંથી મોટાભાગના લોકોના ફ્રેન્ડ(?) લિસ્ટમાં આવા બે-પાંચ નમુના/નમુની હોય જ, એ અલગ છે કે કાં તો આપણને સાવ ખબર ન હોય, કાં તો આપણને માત્ર શક હોય કે આ હશે કે પેલો/પેલી?

જો કે કૉલમ લખતા અમુક લોકો પણ એક યા બીજા કારણ થી અલગ અલગ નામથી લખતા હોય છે જેને ‘પેન નેમ’ કહેવામાં આવે છે એ પણ અમુક વખતે/અમુક કારણસર ફેક આઇડીનો પ્રકાર ગણાય કે નહીં એ મને નથી ખબર.

જે આવા (અવળા) ધંધા કરતા હોય એમને ખબર, કે આવું કરીને એ લોકો શું કાંદા કાઢી લે? પણ મને એક દોસ્ત એ મજાકમાં જ કીધું: “યાર ફેક આઈડી બનાવવી પડશે 😉 ”  ત્યારે મેં ‘લેક્ચર’ આપી દીધું. જે એણે સહન કર્યું અને તમારા ય કરમ તો ફૂટેલા હશે જ, એટલે વાંચવા આવી ગયા –

ફેક આઈડી બનાવવા પાછળનો ઉદ્દેશ્ય જ નેગેટીવ હોવાનો એટલે આપણું મન એ વિશે વિચાર કરતા કુવિચાર વધુ કરવાનું છે. અને જ્યારે બનાવ્યું હોય ત્યારે ભલે ‘અમુક’ જ ટાર્ગેટ હોય પણ પછી,  પહેલા  મજાકમાં એનો પછી વિકૃતિમાં એનો વ્યાપ/વિસ્તાર વધતો ચાલે. આમ પણ કહેવાય છે ને કે જો જૈસા સોચતા હૈ ઓર કરતા હૈ, વો વૈસા હી બના જાતા હૈ! એટલે મારી તો વણમાગી સલાહ છે કે આવી ફેક આઈડી થી બધી રીતે બચી ને રહેવું.

~ અમૃતબિંદુ ~

મેં કદી ફેંક આઇડીનો ઉપયોગ કર્યો નથી કે કરીશ નથી..સીધા જ એક ઘા –ને બે કટકા ! 

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under વૃતિ - પ્રવૃતિ, સમાજ, સાહિત્ય, media, social networking sites

હસમુખ ગાંધીના તંત્રીલેખો


‘..ઉલ્ટા ચશ્માં માં’ જેમ ભીડે માસ્તર કહે છે ને: “હમારે જમાનેમેં” એવી રીતે કહું તો (હમારે) ઓરકુટ  કે જમાનેમે   હમને એક ટોપિક બનાયા થાતંત્રી અને તંત્રીલેખો‘ , પણ અત્યારે એ ટોપિક વિશે કંઈ વાત ન કરતા ટાઈટલ મુજબની વાત કરીયે તો જેમ પડોશમાં (અને હવે તો એફબી માં પણ) વાટકી વહેવાર હોય એવી રીતે મિત્ર  સંદીપ દવે સાથે પુસ્તકીઓ વહેવાર મુજબ એમણે આ  બૂક (વાંચવા) આપી. 🙂

દિવ્યાંગ શુક્લ સંપાદિત હસમુખ ગાંધીના તંત્રીલેખો

ઈમેજ પબ્લિકેશન દ્વારા (ગુજરાતમિત્ર-ગુજરાત સમાચાર-જન્મભૂમિ-સમકાલીન અને દિવ્યભાસ્કર) પાંચ અખબારોના તંત્રીલેખોના સંચયની શ્રેણી ‘મારા મનગમતા તંત્રીલેખો’ પબ્લિશ થઇ જેમાં સુ.દ. લખે છે – “…. અખબાર હવે ધીરે ધીરે ફોટોજર્નાલિઝમ તરફ વળતું ગયું છે અને અખબાર માત્ર અખબાર ન રહેતા મેગેઝિનની દિશામાં પણ વળતું રહ્યું છે. ….. કોઈકે કહ્યું હતું કે અખબાર એ  છેવટે તો એના તંત્રીનો ચહેરો છે.”

-*-

સંપાદક દિવ્યાંગ શુક્લ કહે છે – “….ભવિષ્યમાં પણ ગુજરાતી પત્રકારત્વના બે તબક્કા જ ગણાશે. એક, ગાંધીભાઈના આગમન પહેલાનું ગુજરાતી પત્રકારત્વ. બીજું, ગાંધીભાઈના તંત્રીપદ હેઠળના ‘સમકાલીન’ના પ્રકાશન પછીનું આધુનિક ગુજરાતી પત્રકારત્વ. ગાંધીભાઈએ બહું મોટું કામ કર્યું છે અને તેની મૂલવણીનો અધિકાર તેમના સિવાય કોઈને હોવો જોઈએ નહીં….

હસમુખ ગાંધી_એક આદમી એક યુગ

હિંદી, મરાઠી, ઉર્દૂ, બંગાળી, તેલુગુ, તમિળ, મલાયમ, કન્નડ અને અંગ્રેજી ભાષાના વાચકોએ તેમની ભાષાના પ્રકાશનોના તેજસ્વી તંત્રીઓને સોનાની છાબમાં માથે બેસાડીને લાડ લડાવ્યા છે, પણ આપણે ગુજરાતીઓએ સાદી વાંસની છાબડી ખરીદી સુધ્ધાં નથી. અલબત્ત, હજી મોડું થયું નથી.”

હંમેશની જેમ અવતરણ ટાઈપ કરતા પહેલા એક નજર અનુક્રમણિકા પર

ક્રમ

હવે આપણા ગાંધીભાઈના અખા જેવા ચાબખા –

આપણે દલાલો અને વચેટીયાઓની સંસ્કૃતિ પેદા કરી છે. પારકાનો પૈસો લઇ લેવો, હરામનું ખાવું, બોફસિયું કમિશન કાઢી લેવું. પગાર ઉપરાંત ટેબલ તળે કશુંક પ્રાપ્ત કરવું એને ચતુરાઈની નિશાની ગણવામાં આવે છે.

કમિટેડ ન હોય એવો તંત્રી શોધવા માટે પેલા ગ્રીક ફિલસૂફની જેમ ભરબપોરે મીણબત્તી લઈને ખોજ કરવી પડશે. શું તંત્રીઓને સરકારે રક્ષણ આપવું જોઈએ? શી રીતે? અને શા માટે, ભલા?  સરકાર શું કેશકર્તનાલયના મેનેજરને કે દાક્તરને કે ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટને રક્ષણ આપે છે ? દરેક ક્ષેત્રને પોતાનું આગવું પ્રોફેશનલ હેઝર્ડ હોય છે.

-*-

જગતની સૌથી આધુનિક ટેકનોલોજી પણ માનવીના મનનો તાગ લઇ શકે નહીં. માણસની મોટામાં મોટી ખૂબી જ એ છે કે એવી સિફતથી જૂઠ બોલે કે પોતે પણ એનાથી છેતરાઈ જાય.

…..દરેકેદરેક જ્વલનશીલ વસ્તુ અગ્નિમાં સળગી જાય છે. જૂઠાણું અકબંધ રહે છે. … અગ્નિ  એક દિવસ માણસને સ્પર્શવાની ના પાડી દેશે: ના, બાબા, આ કાતિલ માનવઝેરથી તો હું પાવલ અગ્નિ પણ ઝેરીલો બની જઈશ.

જીવન એટલું બધું દંભી થઇ ગયું છે અને માણસને જૂઠું બોલવાની એવી તો બૂરી આદત પડી ગઈ છે કે માણસ ક્યારેક તો અકારણ જૂઠું બોલે જ છે.

-*-

ગુજરાતી સાહિત્યમાં ઘણા બધા ઉપેક્ષિત લેખકો છે. નર્મદ આમાંનો એક છે. રમણલાલ વસંતલાલ દેસાઈ બીજા છે. .. એ માણસ પોતાનાં જમાના કરતાં ખૂબ ખૂબ આગળ હતો.

સાહિત્યમાં પણ અર્જુનસિંહો અને શરદ પવારો છે અને હતા….આજના ગદ્યપદ્યસંગ્રહોએ નર્મદનો બાપડાનો પ્રેકટીકલી એકડો જ કાઢી નાંખ્યો છે.

ગોવિંદ સરૈયા (ઓફ સરસ્વતીચંદ્ર ફેમ) એ નર્મદ વિશે એક ફિલ્મ ઉતારવાની ઓફર કરી હતી પણ કોઈ ગુજરાતી એનઆરઆઈએ એમાં રસ ન લીધો. લીધો તેણે લિક્વિફાઇડ કૂકિંગ ગેસની રીફાઈનરીમાં લીધો. સી ?

-*-

દેશી ફિલ્મવાળાઓ જેને હાથ અડકાડે છે તેને તેને તેઓ વલ્ગર બનાવી મૂકે છે ….

-*-

આજે (બાળ અને પછી રાજ) ઠાકરેને અ-મરાઠી લોકો વિશે એલફેલ બોલવા સામે મીડિયામાં ચર્ચા ચાલતી હોય છે અને કોર્ટમાં કેસની તૈયારી પણ શરદ પવારની આવી જ વાતના સમર્થન માટે ૧૯૯૪માં ગાંધીભાઈનો લેખ વાંચવા જેવો છે.

શાસ્ત્રીય સંગીતના રસિકડાંઓને અને જાણકારોને (અને મારા જેવા કે જેઓને ભાન નથી પડતું તેઓને પણ) ધ્રુપદ વિશેનો લેખ ગમશે. એ લેખમાંવિચિત્ર વાત તો એ છે કે ધ્રુપદ અને ખયાલ પ્રથમ પશ્ચિમમાં પુનર્જીવન પામ્યા અને એ પછી ભારતમાં એનો ચેપ લાગ્યો…. તાનસેન બેઝિકલી એક ધ્રુપદિયો હતો. શાહજહાંએ અને ઔરંગઝેબ એ (રિપીટ ઔરંગઝેબ એ) ધ્રુપદ ગાયકી માટે કાવ્યો રચેલાં છે. …સામાન્ય માનવી ઝટ ધ્રુપદની ખૂબીઓ (ન્યૂઅન્સીસ) સમજી શકતો નથી. એ માટે એક્સપોઝર અને પ્રયાસ જોઈએ. આપણે આપણું કલ્ચર ગુમાવી દીધું છે અને પશ્ચિમે એને ઝીલી લીધું છે.[અમુક મહિના પહેલા ધૈવત ત્રિવેદીનો (કદાચ ‘વિવર્તન’માં) પણ આવો કોઈ લેખ વાંચ્યાનું યાદ આવે છે.]

-*-

….પ્રથમ અંધશ્રદ્ધાળુ બેવકૂફ પબ્લિકને ખુશ કરવા માટે બાવાઓ, બાબાઓ, સાધુઓ,મહારાજો,આચાર્યો અને ભગવાનોને પ્રસિદ્ધિ આપવી. એ પછી પબ્લિક જ્યારે આવા ઢોંગીઓ સામે વીફરે ત્યારે પવન પ્રમાણે પૂંઠ ફેરવીને અવળાં વાજાં વગાડવા. ગુજરાતી અને ખાસ કરીને કાઠિયાવાડી પ્રજાનું માનસ રોગિષ્ઠ છે. ..અંગ્રેજોએ આપણને પ્રગતિશીલ અને લિબરલ શિક્ષણ આપ્યું.પરંતુ આપણું લોહી જ અંધશ્રદ્ધાળુ છે…ભારતભરમાં જેટલા બાવાસાધુ છે એના ત્રીજા ભાગના ગુજરાતમાં અને ખસ કરીને સૌરાષ્ટ્રમાં છે….

..જવાહરલાલ નહેરુએ લોકોને સાયન્ટિફિક ટેમ્પર શીખવવાનો પ્રયાસ કર્યો પણ તેમની વિખ્યાત દીકરીએ અખાની જાણીતી પંક્તિની જેમ (એક મૂરખને…)અંધશ્રધ્ધામાં ઝુકાવ્યું અલબત્ત, વોટ કાજે. …

-*-

નરકની દેવીનો ભાંડો ફૂટે છે” – મધર ટેરેસા પરના લેખમાંથી  શું શું  (કેટલુંક) લખવું એની દ્વિધા નિવારવા અને મેહુલ તેવરની ફરમાઈશ પર આખો લેખ તો નહીં પણ આ બે પેજ

FB ફેન્ડ મેહુલ તેવર એ એકવાર યાદ કરાવ્યું હતું એટલે આ (પેગજેવા) બે પેજ મૂકું છું.

~ અમૃતબિંદુ ~

શ્રી દિવ્યાંગ શુક્લએ ગાંધીભાઈના તંત્રીલેખોનું સંકલન કરીને મોટી સેવા (અને આપણા પર દયા) કરી એમ ચોક્કસપણે કહી શકાય. પરંતુ એક વાતની મને નવાઈ લાગી કે એમણે ગાંધીભાઈની જન્મતારીખ આપી છે પરંતુ અવસાનની તારીખ નથી છાપી, જો કે ગાંધીભાઈ આપણા સૌ માટે આદરણીય અને અમર જ રહેશે.

.

.

.

.

આ બધું ટાઈપ કરતો હતો ત્યારનું મનમાં થતું હતું કે ગાંધીભાઈની બન્ને તારીખ (૧૯ ફેબ્રુઆરી, ૧૯૩૨ – ૨૬ જાન્યુઆરી ૧૯૯૮ )ક્યાંક વાંચી તો છે, અને છેલ્લે બે નામ ઝબકી ગયા – સૌરભ શાહ , જય વસાવડા (અહીં ગયો તો યોગાનુંયોગ પણ કેવો કે જેવી એ ઓલરેડી એ ઈમેજ મૂકી છે જે મેં પણ ઉપર સ્કેન કરીને મૂકી છે) અને અને એમની સાઇટ્સ પર જઈ આવ્યો એ બંનેની બ્લોગ પોસ્ટ લિંક આ રહી –

જય વસાવડાની બ્લોગ પોસ્ટ  અને સૌરભ શાહની બ્લોગ પોસ્ટ

5 ટિપ્પણીઓ

Filed under સમાજ, સાહિત્ય, media

એક ધા: “પ્લીલીલીઝ, ન કરો ઘા!”


હું સ્વભાવે રમૂજી હોવાથી સામાન્ય રીતે કોઈપણ પરિસ્થિતિ કે લખાણને હળવાશથી લઉં યા તો વ્યંગ/કટાક્ષમાં જ લઉં અને એ જ અંદાજમાં જવાબ, કોમેન્ટ આપવાની આદત રહી  છે.

જો કે આમ તો કહેવાય છે ને કે કરૂણતાની ચરમસીમાનો હાસ્ય નિષ્પન્ન થતું હોય છે. પરંતુ આખરે માનવ સ્વભાવે દરેક વખતે આવું થઈ શકતું નથી, અને હૃદય દ્રવે . આવું જ છેલ્લા ચાર દિવસથી અનુભવાય રહ્યું છે. યેસ્સ ગોધરાકાંડ ના લીધે. દુઃખ, દર્દ, પીડાની કદી  સરખામણી ન હોય છતાંપણ એવું અનુભવાય રહ્યું છે કે ૨૦૦૨માં જ્યારે આ બિના ઘટી ત્યારે જે અનુભવાયું એની તિવ્રતા ૨૦૧૨માં વધી ગઈ. એનું કારણ ઉર્વિશ કોઠારી જેવા લોકો.

આવા લોકો શું સાબિત કરવા માંગે છે એ જ સમજાતું નથી. પોતાને જે કહેવું હોય એ કહી દેવું અને એના સામે કોઈ સવાલ કે કોમેન્ટ કરે તો એમને બેવકૂફ કહીને કે વાંચતા/વિચારતા શીખો પ્રકારના મ્હેણાં મારીને ઊતારી પાડવા   અથવા એમની કોમેન્ટ્સ (એફબી હોય તો નામ) ડિલીટ કરવું એમની એ (કુ) વૃતિ તો જગજાહેર છે એટલે એ વિશે કંઈ કહેવાનો અર્થ સરતો નથી.

ઘણા લોકો માને છે કે આ પ્રકારના લોકો પેઈડ આર્ટીકલ લખે છે પણ મને એમાં શંકા છે કે શાયદ એવું ન હોય અને જો હોય તો આવા આર્ટીકલનું પેમેન્ટ કરવા વાળા દુનિયાના સૌથી મોટા બેવકૂફ છે. કેમ કે આવા લોકોના આર્ટીકલની કોઈ વેલ્યૂ હોય એવું માની નથી શકતો.

હા એક વાત છે કે આવા લોકો આપણી સંવેદનાને ક્રૂરતાપૂર્વક મચોડવામાં થોડા સમય માટે સફળ રહે છે.

હકીકતમાં તો શું સ્વપ્ને ય એ લોકો એ માનવાના નથી  કે તેઓ માનવતાને કેટલું નુકસાન પહોચાડી રહ્યા છે. છતાંપણ મારા સ્વભાવથી વિરુદ્ધ જઈને આવા તત્વોને આજીજી : અરે ભાઈ તમને લોકોને મોદી વિશે મનફાવે એટલું નેગેટીવ લખો, કંઈ વાંધો નહિ. એનાથી  મોદી કે અમારા જેવા એમને માનનારાને કશો ફરક નથી પડવાનો પણ પ્લીલીલીઝ આ હિન્દુ-મુસલમાન ખેલ ખેલવાનો બંધ કરો.

-x-x-x-x-x-

અમુક  લિન્ક્સ, જેને વિશે આમ તો બધા અવગત હશે જ.

કિન્નર આચાર્ય = ૮૦ વર્ષ જૂનો હુલ્લડોનો ઇતિહાસ

ઉર્વિશ કોઠારી = વી ધ પિપલ

કાર્તિક મિસ્ત્રી = ઘા 

જ્યોતિ ઉનડકટ વાયા જય વસાવડા =  ગોધરાનો એ ગોઝારો દિવસ 

ઉર્વિશ કોઠારી   = મન્ટોને વ્યંગ-અંજલિ

કંચન ગુપ્તા = Here, Ther, Nowhere..

~ અમૃત  વિષ બિંદુ ~

અમુક લોકોના ઉરમાં જ વિષ હોય છે!

12 ટિપ્પણીઓ

Filed under ગુજરાત_ગુજરાતી, ધર્મ, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સંવેદના, સમાજ, media

ચોપડી અને ચોપડા


  • સમય ૨૦૦૮નો . શ્રી ચંદ્રકાન્ત બક્ષી સાહિત્ય મંડળ  નામક એક ગૃપ એ બક્ષી બાબુના દેહાંતને બે વરસ થયા, એ નિમિત્તે એ મંડળે એક ડીવીડી બનાવી અને એ ડીવીડી વિમોચન કાર્યક્રમની તડામાર તૈયારીના ભાગ રૂપે  પ્રતિષ્ઠીતો ને નિમંત્રી રહ્યા હતા. ભાઈ હરનેશ સોલંકીએ એક ‘પ્રતિષ્ઠિત’ ને નિમંત્રણ માટે વાત કરી તો એ ‘મહાનુભાવે’ જે કહ્યું એ સાંભળીને હરનેશભાઈને જે કળ ચડી હશે એ હજુ યે ઊતરી નહિ હોય. મહાનુભાવ ઉવાચ : “અચ્છા, બક્ષી સાહેબ પણ આવશે ને ?”
  • સમય જૂલાઈ ૨૦૧૧નો . હું ગાંધીધામથી ભુજ (ટ્રાવેલ્સમાં) જઈ  રહ્યો હતો. જય વસાવડા એ પ્રેમથી એમના બે પુસ્તક ગિફ્ટ કરેલ  ‘સાહિત્ય અને સિનેમા’  તેમજ ‘પ્રિત કિયે સુખ હોઈ માંથી   ‘સાહિત્ય અને સિનેમા’ વાંચી રહ્યો હતો. બાજુમાં બેઠેલી કન્યાનો સવાલ : “જય વસાવડા? સરસ. મારા પણ પ્રિય લેખક છે.” મારું ખુશ થવું સ્વાભાવિક છે. પણ ખુશી હંમેશા અલ્પ આયુ હોય છે. એણે ફરી ટમકું મૂક્યું : “જય વસાવડા કોઈ છાપામાં લખે છે કે નહિ?”
  • સમય ખબર  નથી પણ કદાચ નવેમ્બર જ હશે ધૈવત ત્રિવેદીને કોઈએ પૂછ્યું : “આ ર.પા. છે કોણ?”  (સવાલ બીજે પૂછાયો હતો પણ એના જવાબરૂપે DT એ FB પર દસ નોટસ સ્વરૂપે રમેશાયણ મૂકી એ દરેક ગુજરાતીએ (ચાહે પછી તે સાહિત્ય/કવિતામાં રસ ધરાવતા હોય કે નહિ ) વાંચવી એવો મારો આગ્રહ છે.
  • સમય ૦૭ ડીસેમ્બર ૨૦૧૧ નો. એક કંપનીમાં ગયો, મારા હાથમાં સફારીનો લેટેસ્ટ અંક  હતો. પછી જે થયું અને આ બ્લોગ પોસ્ટનું નિમિત્ત પ્રસંગ FB પર મૂક્યો હતો એ (કોમેન્ટ્સ સાથે)-
‎’ગુજરાતીઓને ચોપડીમાં નહીં પણ ચોપડામાં રસ (ઝરે) છે’ – એવું કહેવાય છે પણ મને તો આજે એનો (વધુ એક વખત) સાક્ષાત્કાર થયો =>

“વાહ! રજનીભાઈ તમને પણ વાંચનમાં રસ છે?, બતાવો તો કયું મેગેઝિન છે?”

હું હજુ ખુશી (વાંચો હરખ) થી મારા હાથમાંનું લેટેસ્ટ ‘સફારી’ આપવા જતો હતો ત્યાં ભાઈસાહેબ બોલ્યા “સફારી? આ પેલા RSS વાળાનું તો નથી ને? નહીતર નથી વાંચવું !”

લંબાયેલો હાથ પાછો લેતા મેં કહ્યું = “હા, RSS વાળાનું જ છે, તમે રહેવા દો” (તો કૃપા થશે)

^આ ભાઈસાહેબ ACCOUNTSના માણસ(?!?!?!?!?!?!?!) છે જે જાણ ખાતર .

    • Heena Parekh Hahaha.

      16 hours ago · Like
    • Harshad Italiya Safari last 5 yr thi bandh 6. 4 partner malta nathi lavajam bharva mate. :-/

      16 hours ago · Like ·  1
    • Kartik Mistry ‎@Harshad What’s big deal? It is investment. Go ahead.

      16 hours ago · Like ·  1
    • Envy Em Tamare yaar etlu ashwasan levu joie ke emne ‘RSS’ ni khabar che baki ava loko ghani vakhat patni ne puche ke aa chokra kona che ??? bahar kadh

      16 hours ago · Like ·  3
    • Harshad Italiya Yes kartikbhai next month thi avanu 6.

      16 hours ago · Like
    • Kartik Mistry I even don’t subscribe and directly get it from newspaper vendor. Safari’s postal department is mess and I don’t like to read it late 😀 (loyal Safari reader since issue #9).

      16 hours ago · Like ·  2
    • Rajni Agravat ‎Envy Em
      (માત્ર)મનમાં તો એવી ગાળો આપી કે કિન્નરભાઈની દેવ સા’બ આર્ટીકલ યાદ આવી જાયHarshad Italiya
      દોસ્ત Kartik Mistryની વાત (અને સલાહ) સાચી છે . હું ય સ્ટોલ પરથી જ ખરીદુ છું.

      16 hours ago · Like ·  3
    • Envy Em harshad, mari pase line lagti lavajam bharva vala ni..skim ma

      16 hours ago · Like ·  1
    • Ujval Adhvaryu HA HA HA RSS.

      16 hours ago · Like
    • Chetan Bhatt It is sign of intellect (as they believe) to criticise RSS and Hinduism. Baaki sab bakwas….

      16 hours ago · Unlike ·  2
    • Ujval Adhvaryu આજના સમયમા પણ એવા મુર્ખાઓ છે જે આરએસએસના હજીય ખાખી ચડ્ડિ અને કાળી ટોપી ધારી કુશ્તિબાજ જ સમજે છે .

      16 hours ago · Like ·  1
    • Varma Sanket હા હા હા. હું પણ બધાં મેગેઝીન સ્ટોલ ઉપરથી જ ખરીદું છું. ઘણીવાર હું મેગેઝીન લઈને બાઈક પર આવતો હોઉં ત્યારે એ બાઈકના હેન્ડલ આગળ મેં ખોસેલા હોય. પછી મારે રસ્તામાં ક્યાંક ઉભા રહેવાનું થાય-કૈક કામ હોય તો ય હું એને ત્યાં જ રહેવા દઉં છું. કારણકે મને ખબર છે કે એણે કોઈ ચોરી જવાનું નથી. હા હા હા

      16 hours ago · Unlike ·  4
    • Jayram Mehta વાંચવા માટે પૈસા ના હોય અને….વાંચનભૂખ સંતોષવા માટે મેગેઝીન્સ-બુક્સની ” ચોરીઓ ” થવા માંડે….એવો દિવસ ક્યારે આવશે ? સંકેત….તમે સાચા છો, બાઈકના હેન્ડલ પરથી મેગેઝીન્સ ‘સાથે લઈને’ જયારે તમે જવા માંડશો એ દિવસથી ” વાંચે ગુજરાત ” ખરા અર્થમાં સાર્થક થયું ગણાશે….

      15 hours ago · Unlike ·  4
    • Harshad Italiya Envybhai have lavajam bharo to jaan karjo.

      15 hours ago · Like
    • Vivek Rabara ચાલુ ટ્રેને ચડી જવાની આ બધાની હે’બિટ'(બીટ પણ બૌ વધારે) હોય છે.

      14 hours ago · Like
    • Praful Kamdar માનું છું કે એ ભાઈ ફેસબૂક પર ન હોય……ને ફેસબૂક પર જેટલાં આપણાં મિત્રો છે તેમાંના કેટલાં ‘ સફારી ‘ વાંચે છે ? ઠીક છે, આ કારણે ઘણાંને ખબર પડશે કે ‘સફારી ‘ જેવું કોઈ મેગેઝીન છે અને રજની ભાઇ પણ વાંચે છે…બે ચાર પાંચ મેગેઝીનનો ઉપાડ થઈ જાય તો કંઈ કે’વાય નહીં……આભાર.

      13 hours ago · Like ·  1
    • Raj Prajapati તે બિચારા ભાઇ હતા ને એટલે હાથ પાછો ખેચી લીધો છે. જો…… હોત તો ચાલુ ટ્રેનમાં ચડીને મેગેઝીનના અંદરના પાને મોબાઇલ નંબર લખીને સામેથી આપવા ગયા હોત….

      13 hours ago · Unlike ·  1
    • Parth Joshi

      Ha ha safari ne rss ne su leva deva ?
      safari hun dar vakhate rokade j kharidu chu su che ke 3ji 4thi ae aavi jay ne .
      baki me aekad var amuk magazine chorelu che doctor na waiting room ma request kari vanchava lai java do anhi time nathi hu…See More
      11 hours ago · Unlike ·  1
    • Parth Joshi jyan jaiye tyan scn kari leva nu

      11 hours ago · Like
    • Envy Em Praful Kamdar, Safari gujarat mate 24 carat no diamond che. Ketla loko vanche che e to 2 divas pachi stall par koi leva jay to y khabar padi jay..madvu muskel hoy che.
      Baki, Rajnibhai e je kisso lakhyo e to sanatan satya che Gujarat mate. Paisa sivay kasha ma ras nathi samany loko ne.

      7 hours ago · Unlike ·  1
      • Harnesh Solanki હવે તો ચોપડા ( પ્રેમ), રાવલ ( પરેશ ), કુમાર ( અક્ષય) વિ.ને ગુજરાત અને ગુજરાતીમાં વધારે રસ જાગ્‍યો હોય તેવું લાગે છે……..

        ~ અમૃતબિંદુ ~

        હે પ્રભુ! મને ગમે તેવા દુઃખ/વિપત્તિ આપજે પણ કદી કોઈ અરસિકને કવિતા સંભળાવવી પડે એવો અવસર ન આપજે

        ^આવું કંઈક સંસ્કૃત સુભાષિત છે (કોઈ સાચુ અને પૂરું યાદ અપાવજો  એટલે અહીં સુધારી શકું )

7 ટિપ્પણીઓ

Filed under એજ્યુકેશન એન્ડ પેરેન્ટીન્ગ, ગુજરાત_ગુજરાતી, વૃતિ - પ્રવૃતિ, સંવેદના, સમાજ, સાહિત્ય, Baxi Babu - Chandrakant Baxi

ગુજરાત સમાચારનું નેટવર્ક


પોસ્ટની શરૂઆત એક સ્કેન ઇમેજથી  –

ગુ.છો.શાહનું જબરદસ્ત નેટવર્ક

હવે ૧૩ જૂન ૨૦૧૧નાં ગુજરાત સમાચારની વેબ આવૃતિમાં નેટવર્ક વાંચો…

હવે ?

કંઇ નહી  મને મુંઝવતા બે-ચાર સવાલ પણ વાંચી લ્યો ને –

* પ્રિન્ટેડ અને વેબ આવૃતિમાં અલગ અલગ  લેખ કેમ ?

* જૂનનાં પહેલા સપ્તાહમાં ઇલિયાસ કાશ્મીરી ઠાર મરાયો એ અને ‘પ્રિન્ટેડ-નેટવર્ક’માં ઉલ્લેખ કરાયો એ બન્ને અલગ અલગ હશે?

* અગર અલગ અલગ હોય તો પછી વેબ આવૃતિ પર લેખ કેમ બદલી નાંખવામાં આવ્યો હશે?

* આ લેખ આપવામાં ભાંગરો વટાયો કે છાપવામાં ? કે બન્ને રીતે?

* લેખ આપવામાં  કે છાપવામાં કોઇપણ પક્ષે આ ભૂલ થઈ હોય તો આ વિશે કોઇ સ્પષ્ટતા કરવામાં આવી હોય અને કોઇએ વાંચી હોય તો મને નથી દેખાયું જેથી પ્લીઝ મારું ધ્યાન દોરશો.

~ અમૃતબિંદુ ~

આ સમગ્ર પ્રકરણ અંગે એક મિત્રએ ધ્યાન દોર્યુ હતું જે જાણ ખાતર. 

Leave a comment

Filed under media