ચોરી ઉપર સિરજોરી

સૌ પ્રથમ તો કબૂલાત કરી લવ કે  આ પોસ્ટનું શિર્ષક જ ચોરી કરેલ છે!  કેમકે પહેલા મે હિન્દીવાળો મુંહાવરો પ્રયોજયો હતો પણ પછી  ભગવદ્ગોમંડળમાં “ચોરી” શબ્દ વિશે જોયું  તો એમાં ઉપરોક્ત રૂઢિપ્રયોગ વાંચ્યો અને ચોરી લીધો.

પ્રાથમિક શાળામાં ત્યારે એવું સાંભળતા કે ગાંધીજી કહેતા ચોરી કરવી એ પાપ નથી, પકડાવું એ પાપ છે. જો કે અભ્યાસમાં હું પહેલેથી જ એટલો તેજ કે એમણે કહેલું છે કે નહી એ વિશે મને પાક્કી ખબર નથી!  {નહીતર કહેત કે રાષ્ટ્રપિતા પાસેથી (બીજું બધુ છોડીને) આવું જ શિખવાનું ?!}

કહેવાય છે કે ભ્રષ્ટાચાર એ હવા અને ભગવાનની જેમબધે જ પ્રસરેલ છે પણ મને લાગે છે  ”ચોરી”ને જો યોગ્ય પ્લેટફોર્મ આપીયે તો એ ભ્રષ્ટાચારને પણ પાછળ ભગાડી દે એવો એનો વ્યાપ છે! હવે યાર ભ્રષ્ટાચાર અને ચોરી એક જ છે ને એ બધી માથાકુટ અટાણે મૂકો..  મૂળ મુદ્દાની વાતને જ પકડી રાખીયે.

આપણે ચોરી પ્રત્યે એટલા સજાગ રહીયે જેટલા (અ) બ્રહમચારીઓ સ્ત્રીથી ! પ્રતિપળ એને યાદ રાખીયે અને રખાવીયે. જન્મથી મરણ સુધી આપણી સફરમાં ચોરી કેવો અને કેટલો ભાવ/ભાગ ભજવે છે એ જોઇએ તો -

બાળકને ચોરી ન કરવાની સલાહ આપીને  એના દિમાગમાં ચોરી પ્રત્યે કુતુહલ પેદા કરીયે. પરિક્ષામાં ચોરી કરતા પકડાયેલ  વિદ્યાર્થીની ડિટ ઈલમાં પુછપરછ કરીયે તો ખબર પડશે કે એને બિચારાને તો “ચોરી” એટલે શું એ ભાન જ ન હતું પણ વડિલો (માં-બાપ , શિક્ષકો) એ સંસ્કારના શીશા રેડી રેડીને ઉછેર કર્યો.

પેન-પેન્સીલ-રબ્બર જેવી નાની-મોટી ઘટનાઓને તો લક્ષમાં યે શું લેવી ? પણ ત્યારબાદ મામલો થોડો મુલાયમ આવે – હા, દિલની ચોરીનો!

એના પછી આપણા હિન્દુઓમાં તો જાહેરમાં સગાં-વ્હાલા(અને વ્હાલીઓ) મળીને ચોરીએ (ફેરા)ચડાવે. (એ ચોરી બાદ તો આમેય ચોળીને એટલું ચીકણું થઈ ગયું હોય કે ભાઈ (કે બહેન) ચોળી-ચોરા-બટેટા-રીંગણાનાં ભાવમાં અટવાય જાય)

નોકરી કરતા હોય તો રજાની, ટાઈમની અને કામચોરીની મહારત હાંસિલ કેમ કરવી એ પણ એક કલા છે. જો ધંધો કરતા હો તો ટેક્સની ચોરીને તો આપણે ધર્મ જેટલો પવિત્ર દરજ્જો આપ્યો છે અને પ્રશાસન પણ આ બધુ વ્યવસ્થિત કામ થાય  એ માટે વકિલ-સી.એ. ની ફૌજ દ્વારા (જ) પાર પડે એવો મદદગારીય અને માનવિય અભિગમ રાખે છે.

આ બધા સિવાય પણ જો તમે ફિલ્મ-લેખન-લલિત-મનોરંજન કે આવા કોઇ ક્ષેત્ર સાથે સંકળાયેલ હો તો પણ ક્યારેક ને ક્યારેક ચોરી કરવી પડતી હોય છે – મજબુરી હૈ યાર! આમાં યા તો સીનાજોરી/સિરજોરી કરવી યા તો મીંઢા બનીને સાંભળ્યુ ન સાંભળ્યુ કરવું અને જો વધુ પ્રેસર જેવું લાગે તો માફી માંગી લઈને માંડવાલી કરી લેવાની, પત્યું .. થોડા સમય બાદ એક્ટીવ થઈ જવાનું.

માનો કે આવું કંઇપણ ન હોય પણ જો શોખ (શેનો?) ખાતર બ્લોગ ફ્લોગ લખવાનું મન થાય કે ફેસબુક, ઓરકુટ, ટ્વીટર વગેરે જેવી સોશ્યલ નેટવર્કીંગ સાઇટસ પર હો તો યે આ ચોરી-કળા સારી કામ લાગે છે. વિનયભાઈ જેવા લોકોથી ય ડર નહી રાખવાનો .  એ એક ને એક વ્યક્તિ વિશે કેટલીક વાર લખશે? બીજા સજ્જનો જ તમારા બદલે એમને ઠમઠોરશે અને એ બિચારા કેટકેટલી જગ્યાએ અને લોકો સાથે લડશે ? એમને ય બીજા કામ ના હોય ?

આના પછી બુઢાપાનો પડાવ(કે મંઝિલ?) આવે પણ પોસ્ટ ઉઅ લાંબી થઈ ગઈ છે, કંઇ સુઝતું ય નથી એટલે એ વિશે  (જો કોઇ વાંચે તો?) વાંચનાર મિત્રો પર છોડવું હિતાવહ લાગે છે.

~ અમૃતબિંદુ ~

એરણની ચોરી ને સોયનું દાન

- કહેવત