હાસ્યના પ્રોગ્રામ વાળાઓ ટીવી/રેડિયોમાં આવતા સમાચાર અને અન્ય પ્રોગ્રામને (રી)મીક્સ કરીને આયટમ પેશ કરતા હોય છે. એવું જ મને પણ જોવા/વાંચવા મળ્યું હતું એનો એક નમુનો -
| બોડી રાખો શેપમાં |
| => પોતાના નિર્ણયોમાં આસિન સ્વાવલંબી
|
| ‘ફિલ્મો પર સેન્સરશિપ ન હોવી જોઈએ’ |
| => બાળકો માટેની સારી ફિલ્મો ભારતમાં બનવી જોઈએ: નંદિતા
|
| પ્રિયંકા પર ટોળાનો હુમલો! |
| => શત્રુઘ્ન સિન્હાને મૂછો મુંડાવી પડી |
| .
. . . તોડ મરોડ ને બાદ કરતા ઓરીજીનલ ન્યુઝ અહીં કલીક કરવાથી જોઈ શકશો. |
આમ તો આ પોસ્ટ લખવાનો કિડો દિવાળીની વાત નો સળવળતો હતો પરંતુ આળસના કારણે રહી જતું હતું પરંતુ દિવ-દિવાળી આવતા ફરી એ સળવળવા મંડ્યો.
* દેવ-દિવાળી પર કસકને ફટાકડા લેવાની મરજી થઈ, અમે લોકોએ એને ઘરેથી જ માત્ર 200-300ની જ બજેટલાઇન સમજાવીને લઈ ગયા હતાં પરંતુ તો પણ એણે આંકડો 700 પર પહોંચાડી દીધો! અને ફટાકડા લેવા વાળાને ત્યાં રીતસરની પડાપડી થતી હતી.
* ત્યારબાદ બિજા દિવસે મારી પત્નિને સોનાના દાગીનાના (જુનું દઈ નવું લેવાનાં) કોડ જાગ્યા, જેમાં ટોટલ આંકડો પહોચ્યો 1,32,000 અને મારે ડિફરન્સનાં 28,000 દેવાના થતાં હતાં પણ કેટલીયે રકઝકનાં અંતે 25,000નો ચાંદલો તો કરવો જ પડયો. ત્યાં પણ લોકોની ભીડ એટલી હતીકે નવા આવનાર ગ્રાહકને કમ સે કમ 40-45મિનિટના ઇન્તઝારની ટનલમાંથી પસાર થવું પડતું, શો-રૂમ વાળા સામેથી કહેતા કે ભલે બજારમાં કંઇ કામ હોય તો પતાવી આવો!
હવે થોડા ફ્લેશબેકમાં
* દિવાળીના 8-10 દિવસ પહેલા એક મિત્રએ એકટીવા અને એક મિત્રએ મારૂતિ-અલ્ટો બુક કરાવ્યા, પણ એ લોકોને આ લખું છું ત્યાં સુધી ડિલીવરી મળી નથી! (આ બન્ને કેસ લોન વાળા નહી પણ કેશ વાળા છે) દિવાળી પર મારૂતિ શો-રૂમમાં અલ્ટો તો ઠીક versa સિવાય પણ એક પણ મોડેલ હાજર ન હતું ! બધા ચપોચપ ખતમ!
* દિવાળી પહેલા કસકના કપડા લેવા ગયા હતા ત્યારે પણ ત્રણ-ત્રણ શો રૂમમાંથી તો પાછા આવવું પડયું હતું , સાંજના 6-7 ના ટાઇમે પણ એ લોકો કહેતા હતા કે કાલે આવો..આજે મેળ નહી પડે!
*દર દિવાળીની રાત્રે અમારી સોસાયટીમાં બધા મળીને ફટાકડા ફોડતા હોઈએ છીએ, એમાં અમે 6-7 ઘરના જ ગણાવું તો 2લાખનો ધુમાડો કરીયે છીએ…. જો કે આ વખતે અમે થોડા બચી ગયા હતા અને છુટક ફટકડામાં અત્યાર સુધી 1,200 માં જ પતી ગયું છે કેમ કે કસકભાઈ એના મામાને ત્યાં ગયા હતાં , આવીને કહેતો હતો કે પપ્પા અમે છે ને હે 55,000ના ફટાકડા ફોડ્યા! ! !
* આટલા બધા નમુના આપવા પાછળનો એ મુદ્દો છે કે આમાં મંદિ ક્યાં છે? તો યે જે ને જુવો એ ગાણું ગાય કે યાર ધંધો નથી, પબ્લીક દિખાઈ નહી દેતી! મંદી બહોત હૈ! મને તો લાગે છે કે તહેવારો વખતે રીસેશનને પણ રીસેસ/વેકેશન હોતું હશે!
(મિઠાઈનો મુદ્દો જાણી જોઇએને નથી લખ્યો.)
કાલે કસકને સાયન્સ એક્સ્પ્રેસ ટ્રેનમાં લઈ ગયો હતો, સરસ હતું પણ એ વાત કરવાની નથી (કેમ કે એ આપણી “લેન” નહી ને!) ટ્રેનમાં જે જોવા લાયક હતું એ જોવાની સાથે સાથે એ પણ જોયું કે માણસો પોતાની પત્ની ( કે ગર્લફે ન્ડ ?) થી તો પીછો છોડાવી શકે પણ મોબાઈલથી નથી છોડાવી શકતા! આ પ્રકારાના કોઇપણ કાર્યક્રમમાં ઑલરેડી પહેલાથી જ સૂચન કરેલ હોય છે કે મોબાઈલ બંધ રાખવા, પરંતુ આપણે લોકો કોઇપણ સૂચન કે કાયદાનું ન પાલન કરવાની જીદ લઈને બેઠા છીએ!
આ તો ઠીક કોઇપણ લોકો એ એવું ઉઠમણું કે પ્રાર્થના સભા જોઇ છે ? જેમા કોઇ મોબાઇલ રણક્યો ન હોય? મને ઘણી બધી વાતો નથી સમજાતી એમાંની આ એક છે કે આ લોકો શું એટલા બધા બિઝિ હશે? અને યા તો શું એમને મોબાઇલ ને સાયલન્ટ કરતા નહી આવડતું હોય? !
સાથો સાથ એક બીજી વાત પણ નોંધવા લાયક ખરીકે કોમ્યુ ના સાધનો વધવા સાથે કોમ્યુ ગેપ પણ ઘટવાની બદલે વધ્યો હોય એમ નથી લાગતું?
આટલી વાત સાથે વધુ એક વાત પણ કહી દેવી (મારા માટે) હિતાવહ છે કે હું કોઇ મોબાઇલ કે નવી ટેક્નોલોજીના વિરોધનો ઝંડો ફરકાવનાર ફકીર નથી.
સૌ પ્રથમ સૌ ને નૂતનવર્ષાભિનંદન …..
આમ તો દિવાળી હોય કે કોઇ પણ પ્રસંગ-પર્વ હોય , કોને ન ગમે? પરંતુ બધાયે તહેવારોમાં આ દિવાળીનો તહેવાર તો કંઇકની પથારી ફેરવી શકે!
દિવાળી ઘણાના સંબંધો સુધારે તો ઘણા ના બગાડે, જેમ કે દિવાળી કાર્ડ લખતા ત્યારે કે હવે એસ.એમ.એસ./ઇમેઈલ/સ્ક્રેપ વગેરે કરીયે છીયે કે આવે છે ત્યારે એમાં કંઇ કેટલાયે જુના સબંધો/સંસ્મરણો તાજા-માજા થાય છે.
આ તો થઈ સારું પાસુ, પણ એક નઠારું પાસું પણ છે કે આપણે ત્યાં ગમે તે આવીને ઊભા રહે – સાહેબ, દિવાળીની બોણી?! આ લોકો નેતાથી પણ ગયા ગુજરા હોય છે! નેતાને તમે કમ સે કમ ટીવી કે એવા કોઇક માધ્યમથી જુવો તો છો! પણ એવા કેટલાયે લોકો “દિવાળી” માંગવા આવે જેના એ સિવાયના દિવસોમાં દર્શન દુર્લભ હોય, દા.ત. નગરપાલિકા, ટેલીફોનન, ઇનકમ ટેક્સ , સેલ્સ ટેક્સ, પોસ્ટ વગેરેના કર્મચારી જેઓ માત્ર “કર્મ” કરીને “ફળ” ની આશા નથી રાખતા પરંતુ તમે “ફળ” પહેલા આપીને એના કર્મનો ઇ ન્તઝાર કરવો પડે ! આ સિવાય પણ જે જે ઑફિસમાં મારા કામ ચાલતા હોય છે ત્યાંનો (નવો) સ્ટાફ પણ આશા રાખે છે! જો કે એ લોકોને મારા તરફથી “દિવાળી” નહી પરંતુ નિરાશા જ મળે છે!
કેમ કે હું જ્યારે નોકરી કરતો ત્યારે મેં ઑફિસ તરફથી મને મળતું કાયદેસરનું બૉનસ સિવાય કોઇ પાસે અપેક્ષા તો ન હોતી રાખી પણ કેટલીયે ઑફિસીસમાંથી મને ફોર્સ કરવામાં આવતો તો પણ મેં કદી કોઇની પાસેથી એક રૂપિયો લીધો નથી તો હું શું કામ આપું?
બીજી એક વાત કે માન્યુ કે આ મોબાઇલ કંપની વાળા કંઇ સેવા-આશ્રમ ખોલીને બેઠા નથી! તેઓ તહેવારના દિવસે ખાસ પોતાની ફ્રી એસ.એમ.એસ. સર્વિસ બંધ રાખે! (જો કે આને ફ્રી કેવી રીતે ગણાય? પણ એ આડવાત છે.) ભલે એ લોકો એ દિવસે સ્પેશયલ ચાર્જ ની બદલે નોર્મલ ટેરીફ રાખે પણ 15મી ઑગસ્ટ કે 26મી જાન્યુઆરી વગેરે દિવસે કંઇક એવું કરવું જોઇએ કે આપણને ભલે ચાર્જેબલ એસ.એમ.એસ. પડે પરંતુ એમાંથી અમુક % દેશને આપે તો કેવું રહે?
અને એ લોકો કંઇ મારી સલાહ થોડી લેવાના કે માનવાના છે? એટલે અમુક હિસાબ તો “ઑટૉમેટીક” પતી જતો હોય છે, જેમ કે આ વખતે ધોકો આવ્યો એ એ ધોકો કે ધોખો એ લોકો માટે જ હતો! કેમ કે ધોકા (પડતર દિવસ) ના લીધે લોકોને તો નૂતનવર્ષના “ફ્રી” એસ.એમ.એસ. જ કરવા મળ્યા ને ?
સંદેશ અને દેશ-ગુજરાત માં અનુક્રમે સમાચાર છે કે
ધનતેરસે ધનવર્ષા થઈ છતાં ઇમાનદાર ખાતેદારે બેંકને 59.30 કરોડ પાછા આપ્યા !
અને
Honest carpenter returns Rs 59.30 crore in Gujarat
જ્યારે કંઇ ન સુઝે ત્યારે આપણા અને અન્યના વન લાઈનર, શે’ર-શાયરી, જોક્સ કે ફોર્વર્ડેડ SMS/email ક્યાંય પણ થી અને કોઇપણ ગતકડાંથી પોસ્ટ બનાવી શકાય. . . .
(SMS)
# હું શ્રેષ્ઠ પસંદ કરી શકતો નથી, શ્રેષ્ઠ મને પસંદ કરે છે = ટાગોર
# ખાલી ખીસ્સાનો સૌથી વધુ “ભાર” લાગે છે! ( SMSનો ભાવાનુવાદ )
# Customer is the King & The King never Bargains!
#
Japanese Proverb -
If one can do it, U too can do it
If none can do it, U must do it
Indian Version -
If one can do it, Let him do it
If none can do it, Leave it ! !
# Love is Beautiful, wonderful and amazing. You feel its the best thing in the world
until
it happens to your Son or Daughter = W.Shakespear
મૌલિક
# (કહેવાતા) જાણકાર લોકો નફટ્ટાઈ અને બેજવાદારીભર્યા નિવેદનો, વિધાનોને હ્યુમર, વિદ્વતા. કટાક્ષમાં ખપાવવાનો પ્રયાસ કરતા હોય છે.
# ભૂલ કરે એ મૂર્ખ, પરંતુ ભૂલથી પણ ભૂલ ન કરે એને મહામૂર્ખ ગણીને એના પર કરૂણા કરવી ( એવું કોઇ શાસ્ત્રમાં લખ્યું નથી, પણ લખવું જોઇએ)
# જેમ જેમ બીજાઓ પર નો વિશ્વાસ તુટતો/ઘટતો જાય તેમ તેમ આત્મવિશ્વાસ વધતો જાય.
# સત્ય એ છે કે સત્ય કોઇને ગમતું નથી
# ભણતર માટે પૈસા જરૂરી છે પણ પૈસા માટે ભણતર જરૂરી છે?
ઇધર -ઉધર સે
# Common Sense is not so common! (Friend’s Yahoo Status)
# Dont judge d book by its cover!!! (Some1’s Orkut Profile)
# એડમંડ રોસ્ટેન્ડનો હીરો સીરેનો દ’ બુર્ઝરાક કહેતો : હું ઊભો છું, બહું ઊંચો નહીં…. પણ એકલો ! .. પેરેસાઇટ (ચમચો) થવા માટે હું બહું અભિમાની છું.. (બક્ષીનામા – પ્રકરણ – 6)
વહી ગયેલ કથાનો સાર – 
http://rajniagravat.wordpress.com/2009/06/18/short-sweet-i/
http://rajniagravat.wordpress.com/2009/06/18/short-sweet-ii/
http://rajniagravat.wordpress.com/2009/07/15/short_sweet-iii/
આમ તો મને નવરાત્રીમાં રમવા કરતા સારૂં સારૂં જોવા અને સાંભળવામાં વધુ રસ છે. ગઈકાલે નવરાત્રીમાં આપણે લોકો સેંકડો વાર સાંભળી ચુક્યા છીએ એ (કૈલાસ ખેરનું મોસ્ટ ફેમસ) “તેરી દિવાની” સાંભળતા બલ્કે આંખ બંધ કરીને માણતા માણતા આવેલા વિચાર….
વિચાર આવ્યો કે શા માટે આના શબ્દો આપણને આટલી બધી સંવેદના જગાવે છે?
મને લાગ્યું, એ છે => પ્રેમ, સ્ત્રી.
અને પછી એ વિશે જે વિચારો આવ્યા એ જેમના તેમ (એની સત્યાર્થતા કે યોગ્યતાની દરકાર કર્યા વગર) એમ જ પોસ્ટ લખી નાંખવાનું મન થયું….
મને એવું લાગી રહ્યું છે કે પ્રેમનો પ્રદેશ પુરૂષ માટે હંમેશા અજાણ્યો જ રહેશે, પ્રેમ માત્ર સ્ત્રી જ કરી શકે. ચાહે એ માં, બહેન, ભાભી, પત્નિ, પ્રેમિકા કે અન્ય કોઇ પાત્ર રૂપે કરે પણ પ્રેમ માત્ર સ્ત્રી જ કરી શકે.
પુરૂષનું આ કામ જ નથી. પ્રેમ તો દુર પરંતુ અરે સામે વાળુ પાત્ર આપણને (પુરૂષને) પ્રેમ કરે એનો પડઘો પણ પાડી શકવાની ક્ષમતા નથી ધરાવતા!
પ્રેમ અને સ્ત્રી એ એક જ સિક્કાના બે પડ છે એમ કહીયે કે પ્રેમ વગરની સ્ત્રી અને સ્ત્રી સિવાય નો પ્રેમ સંભવી જ ન શકે, એ બધુ “અંતે તો હેમનું હેમ” જેવું.
આવું શા માટે?
તો એમ લાગી રહ્યું છે કે પ્રેમ એ સ્વિકાર, સમર્પણ, કરૂણા અને સેવા અને સુંદરતાનું અજબ-ગજબનું મિક્ષ્ચર છે, જે પુરૂષ નામના ખરલમાં વાટી જ ન શકાય. પુરૂષ પાસે દરેક વાતનો તર્ક હોય છે. અને એના કારણે પ્રેમનું પિષ્ટમપિંજણમાંથી ઊંચા નથી આવતા જ્યારે સ્ત્રી પાસે હોય છે સ્વિકાર, એ કદાચ સ્વિકારમાં સમય માંગે પણ સ્વિકારવા માટે કોઇ પૂર્વશરત રાખતી નથી.
એટલે તો કદાચ ઇશ્વરે પણ સર્જનનું સંવેદનશીલ સાથે સાથે કઠીન કામ સ્ત્રીના ભાગે જ ફાળવીને કુદરતના સર્વશ્રેષ્ઠ મેનેજમેન્ટનો દાખલો આપ્યો છે.
ઓરકુટ પર એક વાર મારા પર જય વસાવડાએ કોમેન્ટ કરેલી કે
હું દિવાળી અંક ખરીદતો નથી ( થેંક ગોડ કે એમ લખ્યું ન હતું કે ખરીદી શકતો નથી) અને મિત્રને ત્યાં જ પાના ફેરવીને અભિપ્રાય …..
વાત તો સાચી છે પણ એ સાથે સાથે અમુક વધુ સાચી વાતો (એટલે કે “મારું સત્ય” )પણ કહું તો -
.
.
.
મારું વાંચન ઘણું મોડું (’87 બાદ એટલે કે 20 વરસનો ઢગો થયો ત્યારબાદ) શરૂ થયું…. માંડીને વાત કરવા રહીશ તો આત્મકથા થઈ જશે પણ વાંચન કે સાહિત્ય માટે મારી યથા શક્તિ મુજબ શું કર્યુ અને શું ન કર્યુ એ બન્ને કહું.
* સમય 1987-88નો, જ્યારે જામનગર આઈ.ટી.આઈ.માં ભણતો હતો, શિશિર રામાવત, જતન આચાર્ય અને જગદિશ ભટ્ટ જેવા અમુક મિત્રો મળ્યા, જેણે મને વાંચતો કર્યો. એ પહેલા વાંચન એટલે શું એ જ ભાન ન હતી (આજે પણ ક્યાં છે?!). ઘરેથી જે પૈસા (અંકે રૂપિયા પાંચસો) મળતા એ ભણવા માટે પણ માંડ માંડ પૂરા પડતા! એટલે ઇલેક્ટ્રીક કે ટીવી રીપેરીંગના છુટક કામો કરતો જે માત્ર મેગેઝિન ખરીદવા અને ફિલ્મો જોવા માટે જ.
* આઇ ટી આઈ કર્યા બાદ એન્ટેક ટીવી- રાજકોટમાં 300 રૂપિયાના પગારથી અમુક મહિના નોકરી કરી અને એ સમયમાં પૈસા અને ટાઇમ બન્ને ન હતા એટલે વાંચનથી ટોટલી કપાઈ ગયો…
* ત્યારબાદ રાજકોટમાં જ ઈપીએબીક્સના ડિલરને ત્યાં નોકરી કરતો અને મોરબીથી અપડાઉન કરતો, ત્યારે પણ પૈસા તો ન હતા પરંતુ જ્યુબીલી બાગ પાસે જ ઑફિસ હોવાથી ત્યાં લેંગ લાયબ્રેરી (કરેકટ મી ઇફ આય મ રોંગ) નો લાભ લેતો..
* ત્યારબાદ મને ગાંધીધામ બ્રાંચ સંભાળવા આપી, (ત્યારે પગાર હતો 600) પરંતુ અહિં ટાઇમ મળી રહેતો એટલે લાયબ્રેરીમાં એકાઉન્ટ ખોલાવ્યું. પરંતુ (માત્ર) મેગેઝિન કે દિવાળી ખરીદવા “પ્રાયવેટ” કામ કરતો .
* મુંબઈથી સમભાવ કે સમકાલીન છાપું (જે બીજે દિવસે)આવતું એ ખરીદતો.
* ભલે એક સમયે 600 કમાતો આજે સ્ટાફને 6000 પગાર આપું છું, છતાંપણ પુસ્તક ખરીદતો નથી! અને મારો સવાલ એ છે કે શું ખરીદીને જ પુસ્તક વંચાય? લાયબ્રેરી પર ડિપેન્ડ રહેવું ગુન્હો છે?
* સાથે સાથે એ પણ ખરું કે મેં કદી કોઇને ત્યાંથી પુસ્તકની ઊઠાંતરી નથી કરી
* બક્ષીજીની ડીવીડીના વિમોચનના પ્રોગ્રામનો લાભ લેવા રાજકોટ ગયાના દાખલા છે અને એ ડીવીડી/ઑડિયો કેસેટની ખરીદી હોય એ કરી જ છે અને કહેવાનું ન હોય (છતાં કહી દવ ) દોસ્તોને પણ મોકલાવી છે.
* કદાચ ઘણા કહેશે કે પુસ્તક તો ખરીદવા જ જોઇએ, પરંતુ વાત એ છે કે મારે મારી પ્રાયોરિટી જોવાનીકે નહી? એ સિવાય પણ કંઇક સવાલો તો આવશે… બટ દેખા જાયેગા.
આજે બપોરે મને મારી વાઇફે ઉપરોક્ત સવાલ કર્યો! સ્વાભાવિક છે કે મોગરદાળ અને આશા ભોંસલે બન્નેમાં આપણને (હવે ) “રસ” ન હોય એટલે ખબર ન હોય!થોડા ટાઇમની દિમાગી કસરત બાદ મેં શરણાગતિ સ્વિકારીને કહ્યુ કે તમે જ ફરમાવો તો કહે કે આજે આશા ભોંસલેનો જેટલામો જન્મદિવસ છે એટલા રૂપિયા મોગરદાળનો ભાવ છે = 76!
.
.
.
.
(આજે રાશન ઘરે આવ્યું એનો પ્રભાવ!)
મિત્ર પરેશ ભેદાના ફોર્વર્ડેડ મેઈલ માં આવેલ નીચેની તસ્વીર અહિં મૂકવાની લાલચ રોકી નથી શકતો સાથે સાથે મારા તરફાથી એક સ્કીમ [કે સ્કેમ ? ] પણ છે કે નીચે આપેલ તસ્વીરમાંથી બધાજ લોકોને ઓળખી શકશો તો એક કાર* મળશે! હા તો હવે મેગ્નીફાઇંગ ગ્લાસ હાથમાં લઈ લો.
અહિં કલીક કરી એન્લાર્જ સાઇઝમાં જુવો
.
.
.
.
* કંડીશન એપ્લાય હો
|
